Wat een feest.....

 Lang geleden ... ik denk dat ik nog niet getrouwd was maar dat weet ik niet zeker, in elk geval was Ed er wel bij..... maar goed, lang geleden hadden we met de Gouwzeekapel een optreden op een camping elders in Nederland. 
Niet in de buurt maar we mochten er blijven slapen, we zouden caravans krijgen. 

De avond was heel gezellig, het publiek enthousiast en wij hadden er lol in. Ik herinner mij dat Ed nog even inviel op de grote trom... hij bespeelde geen instrument en kon geen noot lezen maar had wel een goed maatgevoel, dus als hij in de maat sloeg waren wij tevreden.

Dat ging allemaal prima, de avond was geslaagd en we gingen naar bed. Nee, niet in caravans, we kwamen in een soort grote schuur terecht of zoiets. Rondom van alles wat om op te slapen.... ik vermoed dat ze aan de gasten gevraagd hebben wie er voor een nacht een matras, luchtbed, veldbed of wat dan ook wilde uitlenen want het was echt een allegaartje. Er stonden 2 3-zitsbanken die tegen elkaar geschoven werden en iedereen vond dat dat een mooi 2-persoonsbed was voor mijn ouders.... die ouwetjes moesten een goed bed hebben. 

Er lag iemand op een bed met poten die wat ver naar het midden stonden en in mijn herinnering zaten er ook wielen onder.... het gevolg was dat elke keer als hij zich omdraaide het bed kantelde en hij tegen zijn vrouw aanrolde die een stuk lager lag.... waarna zijn vrouw begon te 'mopperen'. Iedereen lachen natuurlijk. Van slapen kwam niet veel, een enkele ronkte door alles heen, maar de rest lukte dat niet. 
Er was geen wc in dat gebouw, daar moesten we eerst voor naar buiten.... de zware deur opendoen, dan stapte je op een groot metalen rooster dat op de straat lag, maar er was een kuil net buiten de deur, waardoor dat rooster naar beneden ging als je erop stapte en de andere kant kwam dus omhoog... en kwam met een klap naar beneden viel als je verder liep..... dat was ook niet slaapbevorderend. Iedere keer had iemand wel weer iets geks te vertellen.... dan weer moest er iemand naar de wc of kantelde dat bed weer..... maar na een paar uur werd het stil.... toen de meesten bijna sliepen hoorden we ineens: "Gaat u allemaal maar rustig slapen, de voorzitter waakt over u" en daar zat de voorzitter, midden in die ruimte met een zaklantaarn. Weer iedereen lachen ... en wakker! 
Veel geslapen is er niet, maar wat was het leuk! Zo verschrikkelijk gelachen met z'n allen, dat vergeten we nooit meer. Maar thuis ben ik meteen naar bed gegaan!