Week 36 deel 2

 

Donderdag 4 september: Een wonderlijke ochtend. Eerst naar de tandarts.... er moest een vulling vernieuwd worden, ik werd verdoofd en ze ging aan de slag. Mijn kaak ging 'klapperen' en het werd steeds erger ..... ik kon hem niet stil houden..... ze stopte even zodat ik hem kon ontspannen. Tsja, ik moest hem vrij ver openhouden en dat is voor mij al lastig, want dan kan hij een beetje op slot gaan staan, maar meestal 'knapt' hij dan.... en dat geluid is best hard en het voelt vervelend. Ik heb het ook als ik mijn onderkaak te ver naar voren doe. Ik was er eens voor bij een kaakchirurg en die zei dat ik mijn mond beter niet tot het uiterste kan opendoen. Best lastig, want ik heb een kleine  mond. Als ik het goed onthouden heb is een normale mondopening zo'n 4 cm. en bij mij 3cm .... en dan mag hij maar 2 1/2 cm open ..... zoiets ..... en dat is soms lastig voor een tandarts. Ik beweer aldoor al dat mijn mond/kaakspieren na die epileptische aanvallen slapper waren en dat ik daardoor zo'n moeite had met saxofoonspelen nadat ik ziek was ..... ik denk dat dat klapperen daar ook mee te maken had, want dit had ik nooit eerder. Die kaakchirurg zei toen ook dat mijn kaakspieren waarschijnlijk zo stevig waren door mijn saxofoonspelen en dat die ervoor zorgden dat mijn kaak nog geen groot probleem was. Zo gaat het over en weer, door de aanvallen en medicijnen slappere mondspieren, daardoor niet kunnen spelen en door het minder spelen (want ik bleef het wel proberen)  ook weer slappere mondspieren. 

Mijn handen kregen ook een beetje kramp .... de tandarts had ook dat door en ze zei dat ik ze wel wat lager kon leggen (ze liggen daar altijd gevouwen op mijn borst zodat ik snel kan aangeven dat ze even stoppen moet ... dat kan ik dan doen door een vinger op te steken). 
Het duurde allemaal best lang, maar ik was niet duizelig toen ik overeind kwam .... dus ik mocht vertrekken.  Ze vraagt dat altijd als het lang duurde en soms gaat ze gewoon naast mij zitten en kletst even met mij, zodat ik niet eens van de stoel af kan stappen. Deze keer was ik eerder.... maar dan vraagt zij wel altijd of het gaat. 
Goed, dat hadden we gehad! Mijn lip en neus voelden nog verdoofd, dat zou nog wel een paar uur zo blijven! 

Ik fietste richting mijn huis, maar kwam niet ver..... er zijn verderop huizen gebouwd en ze zijn daar nog bezig met van alles en nog wat en nu moest er een busje met aanhanger door een hek. De normale ingang was afgesloten, dus nu achteruit over het fietspad en dan over een randje naar rechts over zand, gras en onkruid waar het hek een stukje opzij gezet was zodat er een opening was. Er stond een jongen bij aanwijzingen te geven, want het viel niet mee, er was erg weinig ruimte. Mijn fietspad was volledig versperd, dus ik bleef op afstand rustig wachten. Ja op afstand, want als ik dichterbij sta en hij ramt het hek dan kan ik dat over mij heen krijgen! Naast mij aan de andere kant een grasveldje waar busjes op geparkeerd stonden (en deels op het fietspad), daar was ook nauwelijks ruimte om met de fiets langs te gaan. 

Het lukte niet.... weer naar voren... weer proberen... nee... verder naar voren en de jongen probeerde het hek wat op te schuiven en riep dat ik er langs kon/mocht. Goed dat hij doorhad dat ik stond te wachten. 
Ik ging niet naar huis, maar fietste door naar een huis (mijn straat voorbij) waar ik de post af en toe uit de brievenbus haal en op tafel leg...... o, een grote vrachtwagen moet lossen bij de supermarkt..... dan moet hij achteruit de bocht om en staat al het overige verkeer stil. Ooit is iemand zo 'slim' geweest om een bushalte tegenover die inrit te bedenken (die halte was vroeger iets verderop met een eigen stukje baan). De bus staat op deze halte nu gewoon op de weg, heeft daar geen stukje eigen baan en ernaast is beplanting..... er kan aan die kant dan niemand meer door ... hij blokkeert het volledig. Die beplanting ernaast is wel goed, want op die plek om de bus heen gaan kan gevaarlijke situaties opleveren en dat kan nu niet.  En ja, er stond een bus... en die kon niet weg zolang die vrachtwagen bezig was, de vrachtwagen die wel erg groot was deed zijn best om netje achteruit bij het magazijn te komen en ik koos voor een iets andere route, want zoals ik wilde kon ik er nu niet door. Toen ik klaar was met de post wilde ik nog even naar die supermarkt..... de vrachtwagen stond er nog, maar nu kon ik er langs.... dacht ik. Er kwam een tweede vrachtwagen..... er stond een bus aan de overkant .... ik denk dat die vrachtwagenchauffeur het verkeer op die doorgaande weg niet te lang wilde ophouden en daarom zijn vrachtwagen naast die andere zette. Dat paste maar net..... daar kon geen fiets meer langs. Vaak kan het dan nog via het gebouw ernaast, maar daar waren de parkeerplaatsen bezet en die stonden te dicht op elkaar om er met de fiets langs te kunnen.... zucht, dan maar andersom en via de andere kant naar het winkelcentrum. Dat lukte wel..... en ook in de winkel ging alles goed. Ja, er waren weer veel verse '1+1 gratis' aanbiedingen waar ik niks aan heb omdat ik dat in mijn eentje niet op krijg ..... zonde om de rest weg te gooien, maar dan maar eentje meenemen wil ik ook niet, dat voelt dan  alsof ik teveel betaal..... dus kies ik dan voor wat anders. Maar goed, dat is niks nieuws, dat overkomt mij vaak. 
Terug heb ik 2 routes.... meestal steek ik meteen over naar het fietspad, maar als het druk is op de weg fiets ik via een straat parallel aan die weg en steek dan verderop over. Het was druk, dus ik koos voor die andere straat. Even verderop..... een hek! Afgesloten! Ik had wel gezien dat er een heel hoge kraan stond, maar ik wist niet dat het volledig afgesloten was. Ik volgde nu een heel andere route .... zo kom je nog eens ergens! Thuis besloot ik de rest van de dag maar niet meer de deur uit te gaan! 

In het nieuws: Een plan voor  13 minder opnames en controles in  het ziekenhuis.... levert minder kosten op en zou minder belastend zijn voor de patiënt. Dat laatst heb ik mijn twijfels over..... bijv. geen opname meer bij een licht herseninfarct..... ik weet niet of ik mij daar beter bij zou voelen.... één nachtje onder controle blijven zodat er hulp in de buurt is als het weer mis gaat voelt denk ik toch beter, veiliger .... vooral als je alleen bent. Dat vind ik al met die operaties en sommige onderzoeken met een dagopname..... meteen naar huis! Het kan wel en meestal gaat het goed, maar toch vind ik zo'n eerste nacht wel een klein beetje eng, vooral omdat ik alleen ben. Als die nacht goed gegaan is voelt het alweer beter. Voor mij is het minder belastend als ik iets langer mag blijven! En natuurlijk hoeft dat niet zo lang meer als vroeger, maar even nog onder controle voelt toch wel goed vind ik (of ben ik daarin de enige?). 

Ik was zelf nog gewend aan hoe het vroeger was en schrok best toen mijn MDL-arts zei dat ik al snel naar huis mocht,\ .... maar dat kwam ook omdat ik amper op mijn benen kon staan. Ik moest even wennen aan het idee... ik wilde wel graag naar huis en het ging ook prima ... nou ja.... de tweede keer dan hahaha, want een paar uur later lag ik alweer in een ander ziekenhuis, maar dat stond los van elkaar... pure pech, samenloop van omstandigheden. Daar lag ik maar kort, maar leverde wel achterstand op want ik kon daar geen kant op met al die snoeren waar ik aan vast lag.... voor alles moest ik bellen en dan werden de stekkers er even uitgetrokken en mocht ik aan de arm van een verpleegster naar de wc. Gelukkig was zij een keer zo lief om met mij de gang op en neer te lopen (strompelen) toen ik zei dat ik zo wel erg weinig beweging kreeg. In Hoorn was ik ook niet erg actief, maar ik kon wel zelf mijn bed uit en als ik naar de wc moest liep ik altijd nog wat heen en weer om toch wat beweging te krijgen (achter mijn rollator met infuus eraan) .... en dat kon ik in Purmerend niet door al die snoeren om mijn nek. 
Ze willen ook een simpele blindedarmoperatie niet meer standaard opereren..... kan best zijn dat het niet nodig is, misschien gaat de ontsteking weg met antibiotica, maar ik neem aan dat er dan ook geen opname volgt en of dat nou prettig voelt als je er wel flink last van hebt..... het zal voor iedereen anders zijn! Het moet natuurlijk ook wennen!
Minder controles .... hm ...... ik vind het prima om het in veel gevallen te vervangen door een telefonische controle, dat gebeurt nu ook al vaak.... maar ik vind een controle vaak niet belastend, het voelt juist goed! Kleine dingetjes die niet belangrijk genoeg lijken te zijn om over te bellen kan je dan bespreken en het voelt goed om dan te horen dat alles goed is. Ik had bijvoorbeeld graag een controle van mijn neuroloog gehad en dat had best telefonisch gemogen! In elk geval voordat ik door mijn medicijnen heen was..... het lijkt mij niet zonder reden dat het na een half jaar niet meer bijbesteld kan worden en dan is het raar als de eerste (en enige) controle veel later is (via de poli kon ik het wel verlengen, maar niet via de apotheek!). Ook was het een medicijn waar erg veel heel nare en ernstige bijwerkingen van bekend zijn en ik kreeg er van steeds meer last. Met zo'n medicijn vind ik het niet zo gek om tussendoor een keer te controleren of alles goed gaat lijkt en natuurlijk kan dat telefonisch. Ik zou mij er beter bij gevoeld hebben! (bekende bijwerkingen zijn o.a. Leverfalen, nierfalen, paniekaanvallen, depressies, zelfmoordgedachten, onzeker lopen, huidproblemen (ook huidproblemen waarvoor je direct naar de SEH moet), moeite met evenwicht, haaruitval, hoofdpijn .... en nog veel meer) Gelukkig had ik lang niet alle bijwerkingen, maar wel veel! Vooral omdat ik het lang moest gebruiken (en nog langer omdat die afspraak nòg later kwam dan de bedoeling al was) had ik een eerdere controle logischer en prettiger gevonden. 

Ik vind het wel een goed idee om niet alles standaard te doen..... ieder mens is anders en daarom hoeft bijv. het aantal controles ook niet voor iedereen hetzelfde te zijn. Als het voor de één beter is om 4 dagen te blijven kan voor een ander 2 dagen beter zijn. Ik vind dat het ook van de omstandigheden thuis afhangt. Als je driehoog woont zonder lift zal je niet snel aan een wandeling beginnen als je nog duidelijk niet fit genoeg bent. Als je alleen bent en je kan nog niet veel is het heel anders dan thuiskomen bij een zorgzame partner. Zo zijn er zoveel verschillen die ook mee zouden moeten tellen... daarom niet alles  standaard! Toen ik 41 jaar geleden in het ziekenhuis lag na de keizersnee moest ik 10 dagen blijven. Het ging heel goed, ik was kiplekker, met Edwin ging het goed en het kwam mij veel beter uit als ik een dag eerder naar huis zou mogen.... maar dat kreeg ik niet voor elkaar! Dus was ik op mijn eerste dag thuis het grootste deel van de dag alleen met Edwin.... dat kon even niet anders. Een dag eerder zou Ed gewoon erbij geweest zijn de hele dag, nu kon hij mij alleen nog halen en even een kop koffie drinken..... toch jammer. 

Vrijdag 5 september: Ik had al eerder besloten het zwemmen nog even over te slaan en er een rustig en ontspannen dagje van te maken, even stilte voor de storm, want het zou een druk weekend komen. 
Het moest wel een gezonde dag worden..... wel voldoende beweging dus, buitenlucht en veel fruit en groente e.d. 
Om kwart voor 9 werd ik wakker.... dat vind ik een prima tijd! Vroeger hoeft van mijn niet en ik werd net voor de wekker wakker, dat is ook wel lekker. Meteen de badkamer in en daarna weer even bij iemand de post uit de brievenbus halen (niet dezelfde als een dag eerder).... dat was snel klaar, want het was dichtbij. Nog lekker lang staan kletsen met iemand en toen naar huis..... het was een klein ommetje, maar toch lekker. Mijn koffie dronk ik buiten.... even een kwartiertje in de zon. De zon was fel en het werd een stuk kouder toen er een wolk voor kwam, maar niet koud genoeg om naar binnen te gaan... ik vind die afkoeling tussendoor juist lekker. Wat kleine klusjes en nog wat teruggekeken op tv..... schaaltje aardbeien erbij..... en zo kabbelde ik lekker rustig de dag door! Wel dingen gedaan die moesten, maar geen zware klussen. Er is natuurlijk altijd genoeg te doen..... veel klussen komen steeds weer terug en moeten toch gedaan worden. 

Die post is een eenvoudig klusje, zo klaar en beide adressen zijn niet ver weg. De één is heel dichtbij en de ander iets verder maar wel op een plek waar ik vaak heel dichtbij kom, dus dat is ook geen probleem. Meer vakantieklussen neem ik niet meer aan, ik had soms wel erg veel adressen met planten water geven, post naar binnen brengen etc. Planten water geven tijdens een hittegolf betekent dat ik er vaak naartoe moet, zeker als het buitenplanten zijn ....  en vooral als het dan niet om de hoek is is dat best een klus..... vooral omdat ik niet functioneer als het zo heet is en alles mij dan dus veel meer moeite kost moet ik niet teveel van dat soort klussen hebben. Sinds ik ziek was ben ik nog steeds niet in topconditie .... al gaat het de laatste tijd wel duidelijk sneller vooruit, maar ik heb genoeg werk aan mijn eigen huis en tuin, dus al dat andere beperk ik zoveel mogelijk.... anders ben ik de hele vakantie voor anderen bezig! Dat sluipt er soms zo in.... maar dat is nu over! Deze 2 doe ik altijd en daar heb ik nauwelijks werk aan en omdat het dichtbij is en vrijwel op mijn route ligt is het geen probleem. Het hoeft ook niet dagelijks, het kan wanneer het mij uitkomt.  Ach... en als een buurvrouw vraagt af en toe de post even verder naar binnen te schuiven is dat ook niet veel werk.. Als het maar voor een paar dagen is kan er ook wat meer, maar dan niet 4 tegelijk! Ik heb in de loop der jaren op veel dieren gepast, soms hier in huis, soms elders: Honden, katten, vissen, cavia's, papegaai, parkiet, konijn .....  aan het ene dier is meer werk dan aan het andere en ik vond het ook wel leuk, maar alles bij elkaar was ik in sommige vakanties wel heel erg bezig voor anderen.... en dat is nu drastisch geminderd. Ik heb niet veel hoeven afzeggen, ik denk dat de meeste mensen het zelf wel begrijpen. Vorig jaar heb ik wel wat afgezegd, want toen zag ik het echt nog niet zitten en had ik ook nog veel afspraken in het ziekenhuis (en wist ik nog niet wat er bijkwam en wat er nog gebeuren moest etc., stel dat er nog een opname gevolgd was.... dan moet ik voor dieren van een ander op stel en sprong een oppas zoeken!). Maar zo nu en dan de post op adressen in de buurt is geen probleem (maar dat moeten er ook niet teveel tegelijk gaan worden!) 

Zaterdag 6 september: Vandaag is de jaarlijkse grote rommelmarkt, meestal ga ik er naartoe maar dat wordt nu wat veel. Wel twijfel of ik niet heel even zal gaan, maar nee..... laat maar, volgend jaar weer. 
Ik had een verjaardag in Almere.... ik wilde daar vroeg naartoe gaan en hoopte dan nog fit genoeg te zijn om even te gaan winkelen. Dat wil ik al zo lang, in Almere-centrum kan je heerlijk winkelen.... en veel bankjes om even te zitten en zat plekken om koffie en een broodje te eten..... maar ik zag het steeds nog niet zitten..... ik hield het nog niet lang genoeg vol en ik ga er niet naartoe voor 2 winkels ..... maar als ik er toch ben.... proberen dan maar! De jarige woont een 10 minuten lopen van het station... als ik in conditie ben een paar minuten minder. Aan de andere kant van het station eerst een paar terrasjes en dan meteen al winkels. Dan kan er vast wel wat! 

Ik vertrok wat later naar Almere, dat kwam even beter uit. Toen ik in de trein zat kwam er een man naar mij toe: "Airport? Airport?" ik zei dat deze trein naar Almere ging en niet naar een airport... maar hij ging door: "Airport, Siepel, Airport"..... ik vroeg mij al of er misschien stiekem toch een luchthaven bij Almere was gekomen, maar ik kon mij niks herinneren en weer zei ik hem dat deze trein niet naar een airport ging.... hij probeerde het nog eens: "Siepel?" "No" .. hij stapte uit en vroeg het op het perron nog eens.... toen begreep ik ineens dat wat ik als Siepel verstond Schiphol moest betekenen.

Toen we reden kregen we controle controle door een conducteur die 15 leek. Hij zal ongetwijfeld ouder geweest zijn, maar echt.... een jochie.... in een t-shirt (ik denk dat ze geen uniform voor hem hadden). Hij was vlot en vriendelijk, gaf een kind een sticker.... niks mis mee dus, maar ik was verbaasd. En de sprinter waar ik in zat was volgens mij ook spiksplinternieuw! Misschien werd de conducteur erbij geleverd.... allebei nieuw! 

In Almere liep ik naar het huis van B. een stuk voor mij dacht ik zijn dochter al te zien, die was er dus iets eerder. Ik gaf het cadeau aan Bert, dat was van P. en mij samen. Jawel, echte vinylplaten, door P. gekocht in een winkel waar ze vaker naartoe wil.... ze werd er zo goed geholpen! De verkoper ging tot 2x toe voor haar op zijn knieën (om iets van de onderste plank te pakken). Gelukkig had hij ze nog niet, want hij heeft veel vinyl. P. had de platen per pakketpost naar mij gestuurd en ingepakt met zoveel plakband dat het volgens mij tot 500 m. waterdicht was... (maar ik kreeg het pakket open) en dan mocht ik het leuk inpakken samen met een aardigheidje wat ik gekocht had.

Er zat visite in de tuin en ik schoof ook aan..... behalve zijn dochter kende ik niemand, maar dat maakt mij niet uit.... ik praat met iedereen!  Ik kreeg eerlijke appeltaart... van de Koekerij, echt.... daar kan mijn zelfgebakken appeltaart niet tegenop (ik heb dat al jaren niet meer gedaan, maar ik had appeltaartfans)! Lekker koppie thee erbij..... heerlijk. 
Later nog een broodje kroket.... ook altijd lekker. Later kwam andere dochter met partner en kind .... leuk.... ukkie van bijna 2 gaf iedereen een boks! Nog even kletsen en toen vertrok ik. 
Bij het station twijfel.... mijn benen konden geen uurtje winkelen meer aan.... maar om nou meteen naar huis te gaan..... eerst maar eens een bankje opzoeken. 
Tsja.... wat zal ik doen.... de Action is erg dichtbij.... die pak ik toch nog even mee! 
Natuurlijk was ik af toen ik later op de trein stond te wachten, maar het was wel even lekker geweest. 
In Amsterdam met de metro naar Noord en daar de bus nemen.... maar ik vergeet steeds aan welke kant mijn bus staat want dat ik een paar keer veranderd. Ik keek op het scherm.... 4 bussen stonden op het punt te vertrekken en bovenaan stond een bus die ik kon nemen.... aan de andere kant van het station.... dat lukte niet, maar er stond nog een bus en die bracht mij zelfs nog dichter bij huis. Stevig doorlopen maar, voordat hij wegrijdt. Toen ik vlakbij was zag ik dat mijn buurvrouw de chauffeur was.... die wacht vast wel op mij. Zodra ik zat reed ze weg. Top! 
Thuis meteen op de bank.... mijn tas uitpakken komt later wel. Heel snel viel ik in slaap. 
's Avonds nog een gezellig telefoongesprek met P., altijd leuk. 


Zondag 7 september: Vandaag zou Ed 75 zijn geworden. Ik vraag mij wel eens af hoe hij er nu uitgezien zou hebben.
Het wordt zeker een feestelijke dag, want ik ga naar een verjaardag. Pas in de namiddag, dus 's morgens rustig aan .
Ik hoor daar een beetje bij de familie en daarom blijf ik daar altijd eten.  Wel weer vroeg terug, want het wordt steeds vroeger donker. Geen goede busverbinding, anders zou ik met de bus gaan. Maar het is minimaal 1x overstappen en vaak in the middle of nowhere en dat vind ik vooral 's avonds terug geen goed idee. 't Autootje mocht dus weer eens rijden. Met de auto is het zo'n 12 km., dus ik ben er zo en dan gewoon bijtijds naar huis. 
Het was weer heel gezellig en vanwege het mooie weer zaten we in de tuin. Ik ging op tijd weer naar huis. Nog even de restafvalcontainer wegzetten.... en 2 andere van vakantiegangers en ik was klaar voor vandaag. 
Wel een druk weekend, maar ook heel leuk en ik viel weer snel bij de tv in slaap..... eigenlijk heb ik niks gezien. 

Week 23 Deel 1 .....over de radio, een vliegenplaag en nog wat.

Maandag 2 juni: Helemaal vergeten.... de PMD-container neer te zetten op de plek waar hij geleegd kan worden. Meestal is hij halfvol, deze keer is hij vol! Nou ja..... komende 4 weken dan maar zelf wegbrengen, dat kan gelukkig ook en buurvriendin S. heeft al aangeboden er bij haar wat in te gooien. 

Naar Almere..... P. ontmoette ik op het perron in Amsterdam en samen reisden wij verder. In de trein pompte P. de ballonnen op, ik knoopte ze aan een touwtje en maakte ze vast aan mijn trolleytas. 
Natuurlijk kregen wij reacties van medereizigers. Maar met P. is het altijd lachen!

Het leuke restaurantje  waar wij wat wilden drinken was er niet meer.... dan maar verderop een leuk terrasje gezocht. Heel gezellig daar. Na de thee wilde ik wel een broodje en P dronk nog wat

.... we zaten daar heerlijk. Regelmatig werd ons gevraagd wie er jarig was.... zoveel kleine gesprekjes met wildvreemden.... ik hou ervan. 

Tijd om met de bus verder te gaan...... na het uitstappen zetten we feesthoedjes op en pakten een roltong.... we waren er klaar voor. Nu kregen we nog meer reacties..... we vielen ook wel op hahaha. Onderweg knapten een paar ballonnen, eerder hadden we er al één weggegeven. 
Op het parkeerterrein bleken M&B er ook al te zijn en samen kwamen we precies op tijd bij DJ Bert aan. Een half uur voordat zijn 250ste uitzending op radio Noordzij begon en nadat hij had gegeten.
Eerst natuurlijk elkaar uitgebreid begroeten, want we hadden elkaar alweer een tijdje niet gezien. 
Bert, P. en ik zien elkaar eind van de maand weer, want dan gaan we naar Yentl&de Boer in het DelaMar. Vorig jaar in Carré moest ik verstek laten gaan, maar nu moet het lukken!!!!!

Tijd voor vers appelgebak.... heeeeerlijk! Allemaal wat te drinken.......de uitzending begon... P. en ik bleven beneden terwijl M&B mee naar boven gingen en M samen met Bert het eerste deel presenteerde (en later aan het eind nog een keer) en zij gaven cadeautjes aan Bert. Berts dochter vertrok naar huis... leuk dat we haar ook weer eens gesproken hadden. 
Later, toen M&B weer beneden waren gingen wij even de studio in. Op deze manier leek het ons beter, het is er niet heel groot en als je er dan met z'n allen bent is de kans groter dat we niet stil zijn op de momenten dat dat nodig is. We wilden niet zijn uitzending verstoren, dus niet allemaal tegelijk vonden wij beter. 

Het was heel leuk allemaal en na afloop gaven P. en ik onze cadeautjes. Daarna nog even zitten en toen vertrokken P en ik.... de anderen waren al weg. De reis verliep vlot en om 22.00 was ik thuis. Moe, maar blij dat ik erbij was. 

Dinsdag 3 juni: Even geen wekker.... 
Toen ik gisteravond thuiskwam en de gordijnen dicht deed viel het mij op dat er een stuk of 6 huisvliegen op het raam zaten..... bah, niet op letten.. ik kijk later wel, nu eerst even liggen en slapen! Vanmorgen toen ik het gordijn opendeed zag ik er nog veel meer (ik denk een stuk of 20)..... dat heb ik nog nooit gehad, wel eens een paar.... maar nooit zoveel en dat ze dan ook nog allemaal op het raam zitten. Doet mij denken aan verhalen over mensen die al een tijdje dood in huis liggen en dat dat opvalt door de vele vliegen op het raam, maar ik weet van niks.... geen lijken in de kast! 

Ik heb er een stel te pakken gekregen, dus veel vliegen zijn nu gecremeerd. Maar op het voorraam bleken er ook heel veel te zitten.... oeps. Geen idee waar ze vandaan komen, ik heb alles nagekeken, er ligt geen afval, geen eten, zelfs geen fruit op de fruitschaal. Gisteren voor ik wegging waren ze er nog niet!

Dan maar vliegenstrips kopen.... vieze dingen en niet diervriendelijk, maar meestal wel effectief. Ik heb die beesten niet uitgenodigd, dus ik hoef niet vriendelijk voor ze te zijn! 
Ik ging natuurlijk wel verder op inspectie waar ze vandaan konden komen en het enige dat ik kan bedenken zijn de lege blikjes die liggen te wachten in een tas om naar de statiegeldautomaat gebracht te worden. Ik heb daar geen vlieg bij gezien, maar toch maar meteen weggebracht en meteen wat vliegenstrips meegenomen.

Ik denk dat ik gisteren op hun aanvliegroute zat en dat ze een kiertje hadden gevonden om binnen te komen.... ze hebben aan weinig genoeg. 

's Middags naar vriendin, dat hadden we een paar weken overgeslagen dus we hadden wel wat bij te praten. Blij dat ik naar haar toe ging en niet andersom,  want ik wil eerst die ordeverstoorders mijn huis uit hebben voor ik iemand binnen laat!

Haar dochter (mijn buurvriendin/buurdin) komt uit haar werk ook altijd even langs.... ik vroeg haar of ze een klusje voor mij wilde doen.... ik was begonnen met een ketting te spannen over de haken aan de balk boven mijn hek zodat de lichte dingen er niet steeds afwaaien, maar ik ben te klein en met de grijpstok lukte het ook niet. 1 haak lukte wel, dat was aan mijn kant van het hek, daar lagen tegels en het was wat hoger, dat lukte net met de grijpstok. Een kleine trap geprobeerd bij de andere haken, maar die zakte tot 2x toe in de grond met 1 poot.... dat werd mij te gevaarlijk. S. is lang die moest erbij kunnen. Zij is wel vaker mijn redder in nood en is altijd bereid te helpen. 💛💚💛

"Het maakt niet uit wanneer!" .
Later thuis..... voor- en achterdeur stonden open (in de hoop dat de vliegen er dan uitvliegen), ik zat met mijn laptop op de bank en ineens zag ik S. naar mijn achterdeur lopen...... ze had het al gedaan en ik had niks gemerkt. Wat ik al vermoedde.... de ketting was net tekort.
Hij werd maar in 1 lengte verkocht.... dan toch maar 1 erbij, maar voorlopig hebben we er een touwtje aan geknoopt. Een nieuwe bestellen lukte niet.....  de site werkt niet goed, ik krijg steeds een melding dat het is toegevoegd maar er zit niets in mijn winkelwagen.... ik heb dat daar al eerder gehad.  

Die vliegen vliegen niet erg..... ze lopen vooral over het raam, volgens mij wel een paar minder, maar nog steeds veel te veel en voor telde ik er net nog 20 op het raam! Voor kan ik er minder goed bij, want ik heb er kastjes voor staan.
En nu is er een hommel bijgekomen achter.... die ging ook bij ze zitten.... zo wordt het nog gezellig. 
Deze hommel kwam door de achterdeur, maar naast de voordeur heb ik waarschijnlijk een hommelnest in de muur. Ik heb dat jaren gehad, maar nu al jaren niks meer gezien. De laatste tijd gebeurde het wel eens dat als ik 's avonds voor de deur stond (als het stil was) een brommend geluid hoorde.... het leek bij uit mijn huis te komen maar binnen hoorde ik steeds niks.... nou, dan zal het wel de (hybride-) warmtepomp van verderop zijn, die hoor ik wel vaker.....er zijn  veel van die pompen in de straat. 

Maar van de week hoorde ik het weer....het leek toch echt mijn huis te zijn en toen zag ik hem..... een hommel die door een piepklein gaatje van een rooster mijn muur indook... mijn oor tegen de muur.... jawel, het brommen kwam vanuit de muur!. Aha.... ze zijn er dus weer.... maar hebben nu een andere ingang gevonden. Het zijn er (nog?) niet veel, anders had ik het wel eerder gemerkt.

Ze steken zelden, ik ben er niet bang voor, hoewel ik wel opzij spring als er één op mij af komt. Ze kunnen geen kwaad in de spouwmuur, ze richten daar geen schade aan, dus ze mogen rustig blijven zitten (wespen kan je niet laten zitten!). Ik vind hommels mooie beesten en ze zien er vriendelijk uit....de naam hommel klinkt al alsof het een vriendelijk en rustig dier is. In het Engels klinkt het ook zo leuk....bumblebee! 

Ik heb ook wel eens een wespennest naast de achterdeur in mijn muur gehad, dat is minder geslaagd. En een klein wespennest in mijn tuinkast.... die kast was opzij gezet omdat de schilders erbij moesten, maar ze waren eindelijk klaar en ik wilde de kast terugzetten en werd in mijn oksel gestoken. Snel de kast weer neergezet en toen zag ik een wesp naar binnen vliegen.... ze hadden een nest in mijn kussens gemaakt en die kussens vernield! Wespen moeten weg, maar hommels mogen blijven!

Toen het donker werd had ik niet veel vliegen meer bij het achterraam en ook de hommel was nergens meer te zien, maar voor was het nog steeds erg met de vliegen ..... en nu waren bijna alle vliegen op het rooster gaan zitten..... daar kan ik met geen mogelijkheid bij, maar die ene die lager zat kreeg ik te pakken. 
Ik had één van de plakstrips voor het raam gehangen, dat lukte zonder het raam te raken. Maar de vliegen raakten hem ook niet. Ook het bakje sop met azijn dat zou moeten helpen werkte niet.... ze komen op de azijn af en door de zeep komen ze er niet meer uit..... zo zou het moeten werken, maar ook dat werkte niet, ze kwamen er niet in de buurt. 

De volgende morgen Woensdag 4 juni, was ik voor 7 uur al wakker.... ik ging voorzichtig naar beneden..... hopende dat ze nog steeds bij het raam zaten en niet achter de trapdeur, want ik wil ze toch liever beneden houden. 
Nog steeds bij het raam en de meesten bij het rooster in de keuken. Ik had van alles opgezocht op internet en één tip was de stofzuiger..... als het anders niet lukt dan maar de stofzuiger. Er stond wel bij dat ik dan meteen de zak moest legen omdat ze er anders weer uit vliegen....hm....ook wel eens gehoord dat bij een beetje krachtige stofzuiger spinnen uit elkaar spatten.... jakkes. Ik zuig wel eens spinnen op en nooit gemerkt dat ze er weer uitkropen. Ik mag vast geen lid worden van de partij van de dieren.... sorry! Ik ben bang voor spinnen, zeker voor die grote hardlopers.... kan ik ook niet helpen en ik moet toch wat om die beesten te laten verdwijnen.  Toch dus maar de stofzuiger, als spinnen het niet overleven dan waarschijnlijk vliegen ook niet, maar toch.....
Eigenlijk is elke manier dieronvriendelijk.... behalve wegjagen, dat valt nog mee, maar ja.....hoe krijg ik dat voor elkaar zonder dat ze terugkomen? 

Natuurlijk kreeg ik ze niet allemaal te pakken, maar er bleven er niet zo veel over..... en de overgeblevenen zaten mij van achter een gordijntje uit te lachen, ik weet het zeker! Wacht maar, jullie zijn later aan de beurt! 
Het waren er nu niet zo veel meer..... en ik liet de stofzuiger nog een kwartier aanstaan. De stofzak meteen verwijderen zag ik niet zitten, dan vliegen ze meteen die stofzak uit (als ze nog leven) ... of ik moet heel snel zijn!
Bovendien had ik geen nieuwe stofzak meer..... die komen vanmiddag en ik wil er wel meteen een nieuwe in. Het soort zak dat ik nodig heb verkopen ze niet overal, dus ik heb ze besteld.... ik had al in zoveel winkels gekeken en steeds stond mijn merk er niet bij. Ik kocht ze altijd bij Blokker, maar ja.... die is er niet meer (oké, er komen weer Blokkerwinkels, maar daar wacht ik niet op en misschien hebben die een ander assortiment).  
De stofzuiger buiten zetten was ook geen optie want het regende. Dan maar snel een plastic zakje om de stang..... voordeel is dat als ze blijven leven dat ik het dan kan zien als ze richting het licht gaan.... want het is een doorzichtig zakje. De laatste vliegen komen later wel! Een paar vliegen vind ik geen drama, maar een stuk of 50 (schat ik) die er van de ene op de andere dag zitten vind ik echt teveel. Later een tweede ronde gedaan en weer een paar vliegen opgezogen.... een nare klus, maar ik moet echt van die beesten af. Na de derde ronde zag ik bij het achterraam niks meer en voor liet ik nog even zitten. Er zullen er nog wel een paar zijn, achter een bloempot verstopt of zo, maar dat komt dan een volgende ronde wel weer. Het ziet er naar uit dat ze niet uit de stofzuiger komen!
Nog steeds niet ontdekt waar ze vandaan kwamen.... dus ik denk echt dat het puur toeval is dat ze bij mij binnenkwamen. Ik weet dat de achterdeur een beetje kiert .... daar zullen ze door naar binnen gekomen zijn gok ik. Of zouden ze door het rooster kunnen komen? 

Er zijn veel verschillende soorten vliegen.... ik heb ze niet bestudeerd, dus geen idee of het gewone huisvliegen zijn of een andere tak van de familie. Het zouden ook klustervliegen kunnen zijn, die komen vaak in grote aantallen door kieren en gaten naar binnen en schijnen veel op ramen te zitten..... en komen meestal elk jaar terug!!! Ik hoop toch dat ze dan een deurtje in de war zijn en een ander huis binnendringen (sorry buuf... maar ik geef dan wel advies hoe je ze weg kan krijgen). Klustervliegen schijnen ook wat slomer te zijn.... hm.... dat klopt wel.... ik denk dat het klustervliegen zijn... hun gedrag klopt helemaal! 

Het werd tijd om wat anders te gaan doen. Doordat ik de laatste tijd zo weinig thuis was was het nogal een puinhoop in de kamer, even dat daar neerleggen, een andere tas ... dit kan er wel uit, leg maar op tafel... dat soort dingen ..... op de momenten dat ik thuis was had ik te weinig fut om op te ruimen en nu steeds met dat vliegend ongedierte bezig. Het is eigenlijk zo klaar.... als ik eenmaal gestart ben, het lijkt erger dan het is! 
Ik voelde mij wel gaaaaaaar...... dus rustig aan, eerst nog maar een kop koffie! 

Ik moest even uurtje liggen, maar voor de lunch ging ik aan de slag.... trolleytas verder uitpakken, kleding bij elkaar rapen, jas in de gang, post uitzoeken, dat zag er al een stuk beter uit en was snel klaar. Daarna weer verder met de vliegen, de vierde ronde..... ik dacht nog een paar bij het achterraam , maar er kwamen er steeds meer tevoorschijn.... voor ook. Achter leek ik alles weg te hebben, voor ontsnapten er steeds 2.... ik gaf het voor dat moment even op.... en ging lunchen. Even later zag ik er weer één op het achterraam.... 'ik krijg je nog wel'. Er komt dus nog een 5de ronde. Ik denk dat er nog een stuk of 3 zijn, maar het kunnen er best meer zijn, want sommige vliegen weten zich goed te verstoppen. De stofzuiger lijkt toch een goede methode te zijn. Dus steeds blijven opletten of er nog ergens eentje zit. 
Pffff, wat een gedoe! Maar ze moeten weg! Als het echt klustervliegen zijn overwinteren ze vaak binnen en  komen ze elk jaar terug.... dat zullen niet altijd dezelfde vliegen zijn, ik las ergens dat ze mogelijk geurstoffen achterlaten waardoor weer een nieuwe generatie ook de weg weet te vinden. Dus hoe korter ze hier zijn hoe beter! 
Als ik bedenk hoeveel ik er al vermoordde en wegjoeg dan moeten het er veel meer dan 50 geweest zijn.... eerder 100. Ze waren niet allemaal tegelijk zichtbaar. 

Ik moest nog even een pakje ophalen.... ik vermoedde dat de doos te groot was om in een fietstas te proppen, maar ik ga echt niet met de auto zo'n klein stukje..... ik los het wel op.
Het was druk toen ik wilde oversteken, maar een rolstoeltaxichauffeur was zo vriendelijk om al te stoppen toen ik nog niet kon oversteken omdat er van de andere kant iets aankwam, maar hij bleef wachten en natuurlijk alle auto's erachter ook! TOP! Ik zwaaide nog even toen ik weer opstapte en hij toeterde heel kort. Beter dan het busje dat mijn weg blokkeerde toen hij hem naast een verkeerd geparkeerd ander busje bleef staan om even te praten.... ik kon er door, maar ik wist niet of hij mij zag, dus als hij rijden ging moest ik een schreeuw geven, want het was net aan! 

Het pakje was inderdaad te groot, dus ik pakte het buiten uit en verdeelde de inhoud over beide fietstassen, maakte de doos plat en samen met de stukgemaakte luchtzakjes ging alles in mijn fietstassen.....klaar! 

Thuis nog even boven wat gedaan en toen vond ik het genoeg voor vandaag..... vanavond ga ik lui op de bank tv kijken en meer niet!

🪰🪰🪰🪰🪰

Nou, morgen weer een normale dag hoop ik..... die laatste paar vliegen hoop ik nog wel weg te krijgen, maar lukt dat niet dan is dat geen groot probleem meer! 

 

Een dagje Almere

 Het was een beetje druk de laatste tijd, rommelig! Van alles dat geregeld moest worden en dat is eigenlijk de hele vakantie al zo. Veel plannen schoten er bij in, klussen die ik van plan was te doen deed ik niet en andere dingen die nog niet in de planning zaten deed ik wel. Alles bij elkaar dus best wel lekker geklust, maar er moet nog steeds heel veel, maar ach.... wat klaar is is klaar. 
Het lopen gaat weer steeds beter, het tempo gaat omhoog en ik hou het langer vol...... maar het moet nog beter worden.... dat is het streven! De stappenteller op mijn telefoon houd het allemaal\keurig bij..... mijn minimum aantal stappen per dag is 2000 (de stappen in huis niet meegeteld, ik loop niet door mijn huis met mijn telefoon op zak!). Liever meer stappen, maar ik heb hem ingesteld op 2000 omdat dat haalbaar is...... bijna altijd. Op een goeie dag heb ik kortgeleden de 5000 stappen gehaald in één keer, maar dat was voor mij erg veel. Doordat hij op 2000 staat krijg ik bijna altijd te zien dat ik mijn doel gehaald heb..... dat werkt motiverender dan te lezen dat ik het weer niet gered heb, maar afgelopen 2 weken zat ik er ver boven. 
Daarbij moet ik 150 hartpunten (1 punt voor elke minuut dat ik voldoende beweeg om mijn hart sneller te laten kloppen..... met wandelen is dat dus stevig doorstappen!).... dat haal ik meestal met gemak. 

Zaterdag ging ik dan eindelijk een dag winkelen, dat was ik al zo lang van plan, maar steeds kwam er wat tussen. Ik ging naar Almere..... dat is heerlijk winkelen, erg veel winkels dicht bij elkaar...... veel mogelijkheden om ergens wat te drinken of een lekker broodje te eten en er zijn veel bankjes! 
Ze hebben er de "Prijsmepper", daar kwam ik altijd graag in Arnhem, maar daar is hij weg..... zo jammer! Hier in de buurt zit hij ook niet..... in elk geval niet op een plek waar ik regelmatig in de buurt ben, dus niet op mijn route. Een ander winkel waar ik altijd naartoe ging in Arnhem was Kik...... en die is ook weg.... die in het centrum dan, er is er nog wel één, maar niet in het centrum.....  niet op mijn route. Als ik voor één winkel speciaal op pad moet vind ik dat minder leuk...... het is leuker om van winkel naar winkel te gaan.... als de ene winkel een keer niks leuks heeft dan heeft de volgende misschien juist veel leuke dingen..... dat is lekker winkelen. Ik ontdekte dat Kik ook in Almere centrum zat..... joepie..... daar wil ik ook naartoe..... maar heb ik die nou altijd over het hoofd gezien of zit hij er nog niet zo lang? (even gevraagd daar, ze zitten er nog geen jaar.... en ik ben daar al langer dan een jaar niet geweest, dus ik had hem niet over het hoofd gezien). 2 winkels waar ik zeker naartoe moest. 
Jammer dat Flying Tiger er niet meer zit, want dan zou het helemaal perfect zijn!

En ik had nog een andere reden om naar Almere te gaan:  Ruim een jaar geleden beloofde ik iemand een makreel nadat ik flink opgeschept had over de makrelen die ik hier koop..... en dat werd nu wel eens tijd. Hij woont in Almere en ik zou het deze zaterdag langsbrengen..... en omdat hij toevallig die dag jarig was deed ik er wat extra's bij.....dus daar zou ik eerst naartoe gaan. 
Ik nam een vroege bus.... er vallen er tegenwoordig zoveel uit dat ik het zekere voor het onzekere nam.....bij de metro in Amsterdam-Noord vroeg een vrouw mij iets onverstaanbaars, alleen het woord Amsterdam verstond ik. Ik knikte..... beide metro's rijden dezelfde route, want het is het eindstation (of beginstation) van de NoordZuidlijn. Ze vroeg het nog eens en liet mij haar telefoon zien.... ik zag eerst alleen Chinese tekens of zoiets,,,, maar ineens zag ik Amsterdam CS staan..... dus ze zat helemaal goed, daar moest ik ook naartoe.
Nu was ik zo vroeg op het Centraal Station dat ik een vroegere trein kon nemen..... meteen bij het station zijn al leuke winkels, dus dan ging ik daar alvast heen..... ik ga eerst wel even naar Zeeman..... uh Zeeman...... die zat  toch hier? Ik keek naar een bouwput. 
Dan naar de Action, er is er eentje dichtbij..... een flink eind verderop zit een grotere, maar dit is goed genoeg.  Daarna de vis wegbrengen en even feliciteren (hij wilde het ook wel ergens ophalen, maar dat vond ik niet nodig.... wandelen is goed voor mij en zo ver was het niet!)..... en weer terug naar de winkels..... Zeeman bleek nu  aan de overkant te zitten (en er zijn er meer in Almere centrum). Bij backwerk even een stop voor een lekker broodje ... en weer verder.


Zoveel leuke goedkope dingen gezien bij Kik, heerlijk! Big Bazar was gesloten i.v.m. onvoldoende personeel.... jammer, daar had ik nog wat nodig, maar die hebben we in Purmerend ook (zolang ze nog open zijn.... dus niet te lang wachten). Prijsmepper was ook weer leuk ..... altijd verrassende dingen voor weinig geld. Ik was met de lift naar boven gegaan..... er was al iemand met een kinderwagen en nog een man..... er kwamen een vrouw in een scootmobiel en een man aan, die wilden wachten..... maar ze konden er nog best bij.... allemaal even opschuiven. Ik zei: "Ach, dan zeggen ze altijd dat er veel makke schapen in een hok gaan" en terwijl ik dat zei bedacht ik dat de leuke krulletjes van de vrouw in de scootmobiel wel een beetje op schapenkrullen leken .... dat zei ik natuurlijk niet, maar tot mijn verbazing zei de vrouw: "Zo heet ik!" ik moet er uitgezien hebben als één groot vraagteken en ze ging verder:  "Ja, ik heet Schaaphok". Hoe is het mogelijk..... ik hoor die uitdrukking zo vaak maar zelf gebruik ik hem zelden en nu zeg ik het eens en heb ik mevrouw Schaaphok tegenover mij hahaha. Zij kon er ook om lachen gelukkig (En eigenlijk leken het helemaal geen schapenkrullen, maar dat was mijn eerste gedachte! Ik vond ze leuk, ik hou van krullen!). Daarna nog meer winkels gehad, maar alle winkels op één dag is daar onmogelijk, dus ik koos vooral winkels die ik hier niet in de buurt heb en winkels die altijd de moeite waard zijn om binnen te lopen. 
Tussendoor af en toe even op een bankje gezeten, het was heerlijk weer geworden, de regenjas waar ik mee kwam had ik al snel uitgetrokken. Er kwam nog muziek langs..... heel gezellig. Geen beste foto, maar door de zon zag  ik niks op mijn scherm, dus het was op goed geluk. 

Nu had ik wel steeds dat lied in mijn hoofd....nono...no nonono (no limit van 2 Unlimited)

Tijd voor een cappuccino

bij de Hema..... en lekker even zitten daar en natuurlijk naar de wc! Het is daar altijd schoon..... opvallend schoon. Deze keer vloog er een vogeltje rond...... ik keek tegen het licht in (veel glas daar), dus zag alleen een silhouet.... maar ik neem aan dat het een mus was. 
Eerst waren er 2 hoorde ik, maar die andere hadden ze naar buiten gekregen..... en deze niet.... die had het blijkbaar zo naar zijn zin dat hij niet weg wilde. 

Het was gewoon een leuke dag.... lekker gewinkeld, iemand blij gemaakt, leuke gesprekken gehad met wildvreemden, gelachen, mooi weer, leuke dingetjes gekocht maar weinig geld uitgegeven, gezellige muziek..... en iedereen leek vrolijk te zijn. Ik heb niemand horen mopperen, geen huilende kinderen gehoord (en ik heb veel kinderen gezien)..... een positieve dag dus.

Op de terugweg stapte er iemand met een kinderwagen in de bus.... maar de plek voor de kinderwagen was al bezet door grote koffers. Dan maar op het pad! Bij de volgende halte stond oma al op om ruimte te maken zodat de mensen erdoor konden, maar de chauffeur liet gewoon de mensen achter instappen....TOP! Die man dacht mee..... dit was ook positief.... zoals de hele dag was. 

Ondanks dat ik tussendoor veel gezeten had wilden mijn benen niet verder meer....en ik kreeg last van mijn rug. Bijna 14.000(!!!!)  stappen later was ik thuis (om half 6)..... pffffff......ik liet mij op de bank vallen..... benen lekker omhoog en viel in slaap! Om 8 uur werd ik weer wakker...... een beetje opgeknapt, maar nog steeds pijnlijke benen en mijn rug protesteerde iets minder....ik had het wel koud gekregen..... dat heb ik nooit, dat zal de vermoeidheid zijn.
Maar even een broodje klaarmaken, geen zin in koken nu. 
De tas heb ik nog niet uitgepakt, dat komt later wel! 

En zondag een rustdag....... even bijkomen. 

Weer naar Almere

 Alweer zo'n positieve dag! Nee, niet alles was positief natuurlijk..... wakker worden met het bericht dat het oorlog is in Oekraïne is nooit leuk. Vreselijk. Oorlog is altijd fout, daar zijn altijd veel onschuldige mensen het slachtoffer van. 
Ik heb de verwarming maar vast lager gezet, zuinig met gas.....  als er geen gas meer uit Rusland komt hebben we toch een probleem (als het wel komt ook want dan is het niet te betalen, de toch al hoge prijs schoot vandaag door naar standje onbetaalbaar). 
We hebben nog genoeg in Groningen, maar de mensen daar hebben al genoeg ellende gehad met al die aardbevingen. Er zou een manier moeten zijn om het te kunnen winnen zonder dat er problemen van komen. Mijn vader zei lang geleden al dat je niet ongestraft alles uit de aarde kon halen, dat je daar dan toch weer iets in terug moet stoppen omdat het anders mis kon gaan. Ik was nog erg jong, volgens mij nog een kleuter toen hij dat al zei. 
Maar goed, zo weinig mogelijk Gronings aardgas dus, liefst helemaal niks. 

Ondanks het nare nieuws en de koude regen had ik verder een prima dag.
Ik moest weer naar Almere, naar de tandtechnieker.  ik besloot ineens op de fiets naar de bushalte te rijden..... hoewel het niet ver weg is. Gelukkig maar, want anders had ik de bus gemist
. 

Toen ik in de bus stapte wachtte de chauffeur met wegrijden tot ik zat..... dat gebeurt niet vaak, maar is wel erg aardig!
Ik was vroeg genoeg op het Centraal Station in Amsterdam om een trein eerder te kunnen nemen..... dus ik was veel te vroeg in Almere. Daar miezerde het ondertussen en al snel ging dat over in echte regen. 
Ik ging even naar Zeeman en de Primark, allebei dicht bij het station...... en daarna liep ik naar mijn afspraak. Ik wist van de vorige keer nog hoe ik mij aan moest melden, dus dat was snel klaar en liep naar boven, naar de wachtkamer en was al snel aan de beurt. 
Daar lag mijn tand..... hij paste hem... ik kreeg een spiegel om mee te kijken..... hij wilde hem nog een beetje bijslijpen. Dat moest in de ruimte ernaast... er was een raam waardoor ik kon een beetje kon zien waar hij mee bezig was. Voor hij daar naartoe ging vroeg hij of ik misschien muziek aan wilde terwijl hij bezig was...... aardig..... maar ach, zo lang zal het niet duren, dus niet echt nodig. Ik ben kampioen dagdromen, dus ik vind het geen probleem om een tijdje alleen met mijn gedachten te zijn. 
Hij kwam terug..... en nu moest de kleur nog bijgewerkt worden.... dat deed hij waar ik bij was, leuk om te zien..
Hij is heel nauwkeurig..... zo'n tand mag niet afwijken van de rest. In gedachten zag ik al hoe het zou staan als er één spierwitte tand tussen gezet zou worden.... één Gerard Jolingtand (hoe bedoel je kampioen dagdromen hahaha)..... het zou geen gezicht zijn. Een heel gebit in die kleur ook niet vind ik, maar één tand zou heel raar zijn. 
Hij vertelde ook iets over hoe zo'n tand gemaakt wordt uit meerdere lagen porselein.... en het bakken ervan.... dat de temperatuur heel belangrijk was. 
Ik hou ervan als er dingen uitgelegd worden, ik ben nieuwsgierig en wil altijd alles weten. 
We praatten ook over van alles en nog wat. Ik vertelde over mijn muziek.... over de saxofoon...... hij heeft al veel blazers geholpen, ze worden vaak naar hem toegestuurd, vooral beroepsmuzikanten. Trompettisten, saxofonisten..... alle blazers hebben een probleem als er wat met hun tanden is..... als het anders voelt dan blaast het ook anders. 

Hij glazuurde hem en ging hem weer bakken...... "Wacht je erop of is het zo wel genoeg?" 
"Ach, ik ben er nu toch!" Dat dacht ik ook.... zal ik even koffie of thee halen?" "Nou... een koppie thee is wel lekker!" 
Ik kreeg een flinke kop thee.... en ik hoopte dat het nog even zou duren, want die hete thee zou ik niet snel op hebben. Maar het was wel even lekker! Wat een aardige man!

Hij was klaar en hij paste hem weer.... ik keek weer mee in de spiegel...... niet van echt te onderscheiden! 
Mijn tandarts mag hem er eind volgende week inzetten. 

Toen ik mijn jas aantrok vroeg hij mij nog even te wachten, hij moest even naar de chauffeur...... hij kwam terug met de mededeling dat als ik tot kwart over 3 wilde wachten dan zou de chauffeur mij naar het station kunnen brengen. Ik had geen idee hoe laat het was, maar het is 5 minuten lopen naar het station.... dus ik vond het heel aardig, maar niet nodig. 
Het regende wel, maar naar de auto lopen, dan van de auto naar het station..... dan ben ik net zo nat. Bij het station is het wat lastig voor auto's, daar wordt hard gewerkt aan o.a. de bestrating...... ik heb er niet op gelet, maar best kans dat hij niet eens heel dicht bij het station kan komen. Ik besloot dus te gaan lopen.... misschien ondankbaar, maar zelfs in de regen vind ik zo'n stukje lopen geen enkel probleem. 
Daar komt nog bij dat ik misschien dan aan de andere kant het station weer uit zou lopen en dat is wel heel raar als ik met de auto naar het station gebracht word.
Ik was laat opgestaan en moest begin van de middag in Almere zijn... als ik voor die tijd zou lunchen zou dat te snel na het ontbijt zijn.... dus dan maar erna..... en daar was ik ondertussen ook wel aan toe. 
Ik vond dat ik wel een lekker broodje verdiend had. Ik kan er eentje in het station kopen, maar ik kon ook ergens gaan zitten.... vlak bij het station zijn genoeg mogelijkheden. In het station is opeten geen optie.... de twee banken die er staan zijn vaak bezet en staan op de tocht! Verder is het één grote bouwplaats.... heel ongezellig, vandaar dat ik liever ergens anders wilde eten. 
Het was geen winkelweer...... ik ging wel even een winkel in waar ik toevallig voorbij kwam, maar verder niet. Een lekker broodje gezond gegeten..... wat niet zo gezond is als de naam doet veronderstellen, maar er zitten ook gezonde dingen op!
 Ik was snel weer terug in het station.... moest op het perron nog een tijdje wachten en ook daar tochtte het.... brrrr....het gebeurt niet snel, maar ik kreeg het koud. 
In Amsterdam snel naar de metro, ik kon meteen instappen..... iemand stond voor mij op, hij bood in het Engels zijn zitplaats aan, waar ik natuurlijk dankbaar gebruik van maakte. Ach.... ik geloof dat de metro er 2 minuten over doet om van het CS naar station Noord te rijden dus het is niet erg om te staan, maar als iemand zo aardig is om zijn zitplaats af te slaan dan maak ik daar gebruik van. 
De bus moest ik langer op wachten.... ik nam plaats op de bank ik de hal.... ai, die voelde koud aan.... een metalen bank... dat is een kouwe kont! Ik merkte dat de deuren niet goed sloten..... steeds gingen de deuren dicht en voordat ze dicht waren gingen ze alweer open.... dat herhaalde zich steeds zonder dat er iemand aankwam. 
Er kwam een kou door naar binnen, niet normaal meer. 
Ik besloot op te staan en heen en weer te lopen en even een luwer plekje te zoeken.... een ander nam snel mijn plaats in op de bank.... ik keek naar de deur die zich toen opeens echt sloot. Dat is natuurlijk pure pesterij😂 
Even later kwam de bus.... ik zocht een plekje bij de deur...... er stapten meer mensen in..... hé.... een bekend gezicht..... mijn tandarts stapte in! `Dat is wel heel toevallig.

Thuis kleedde ik mij meteen om, ik was niet echt nat van de regen, maar lekker een legging met een shirt en dan mijn 'woontrui' er overheen.... heerlijk! Dat is prettiger dan de verwarming een graadje hoger! 
Ik moet nog eten, maar mijn lunch was ook laat..... het wordt soep uit blik met brood..... ik heb geen zin om te kokkerellen. 
Maar eerst even lekker lui en warm op de bank! 

Waar is dat feestje?

In Almere was dat feestje!

Zaterdag in de namiddag vertrok ik, ik was nog vroeg, maar wilde nog even naar de Hema op het station.
Ik zette mijn fiets🚲 op een centraal punt (ik wist niet met welke bus ik terug kwam) en liep naar een bushalte....ik moest nog 2 keer oversteken toen hij er al aankwam.....dat ging niet lukken. Geen probleem, elk kwartier gaat er één en het was lekker weer.  Zoals verwacht haalde ik het inderdaad niet.  Ik stond al even te wachten toen ik ineens iets miste.....oei, cadeau zat nog in de fietstas!
Wat een geluk dat ik die bus miste, anders had ik in Broek in Waterland de bus terug moeten pakken.
Snel cadeau opgehaald en weer verder wachten...... er kwamen meer wachtenden, bekenden van mij. Een oude klasgenoot van de lagere school met zijn vrouw en Edwin zat in de klas met één van hun kinderen.
Ik had ze lang niet gezien en ze was nieuwsgierig naar Edwin zijn beroep, ze herinnerde zich dat Edwin vroeger bij het circus wilde. Bijna goed.....hij wilde muzikale goochelclown worden en dat kan natuurlijk ook in het circus zijn. Toen ik zei dat hij een opleiding theatertechniek had gedaan viel het op dat hij dus toch een beetje die richting opgegaan was.  Hij doet heel ander werk, maar dat is min of meer toeval, het loopt wel eens anders.

De bus kwam niet.....hij verdween van het bord..... de volgende kwam weer een kwartier later....ach, ik was vroeg genoeg.

In Amsterdam-Noord overstappen op de metro....... er was geen enkele andere mogelijkheid, want de IJ-tunnel was weer eens een weekend dicht.... (komend weekend weer) ....het was druk op de weg en druk in de bus, maar de metro was heel erg vol........ als ik gezocht had zou ik misschien wel een zitplaats kunnen vinden, maar ach....... 2 haltes met de metro is maar kort staan, tegen de tijd dat ik een plaats gevonden heb ben ik er al!

Dat ging allemaal prima....even winkelen op het station en daarna zocht ik een bankje bij de afgesproken plek......... ja, daar kwam Petra al, ook vroeg. Ja, ik ging weer gezellig samen met Petra op stap..... "de Roestvijstaalclub" We besloten dan maar een trein eerder te nemen. Daardoor in Almere een bus vroeger.......en toen een stukje lopen. Maar eerst even kijken waar de bushalte voor de terugweg is. Die was om de hoek...mooi.... dan hoeven we niet te zoeken op de terugweg.....daar kan je soms net je bus door missen!

Bij een fietspad zei ik dat dat volgens mij een kortere route was, ik had de kaart bestudeert (met de auto ga ik altijd verkeerd, dat gaat denk ik te snel en ik kan niet overal zomaar draaien of stilstaan bij twijfel.......lopend heb ik alle tijd om alles goed te bekijken en de straatnaambordjes te lezen die ik nooit kan vinden als ik in de auto zit). We besloten de aangegeven route te volgen (van 9292). Bij een zijstraat wilde ik daarin...Petra twijfelde....deze straatnaam stond niet op haar kaart. Ik wist zeker dat het de goede richting was en wees...."kijk, dan kunnen we daar linksaf. dat klopt echt wel". Petra
vertrouwde het niet en we besloten terug te lopen....het werd het fietspad......even verderop was een paadje en ik sloeg daar rechtsaf......om op de straat verder te gaan parallel aan het fietspad. Weer vertrouwde Petra het niet hahaha...... nou ja, we kunnen altijd nog over het gras naar die straat, volgens mij de straat waar we moesten zijn....en zag zelfs de straat waar we anders vandaan waren gekomen als we die andere route hadden gevolgd. Ach, we hadden tijd genoeg en 8 uur hoeft niet klokslag 8 uur te zijn. Een beetje beweging kan geen kwaad.

Verderop probeerden we het toch, we gingen naar de straat en verlieten het fietspad..... vonden een huisnummer....... en nog eentje, we gingen goed, want Petra had een straatnaambordje ontdekt en alles klopte.
Tegen achten kwamen we er aan...het was nog rustig en bleven even buiten wachten.....aha.....daar kwamen Betty en Michel...... zonder Vincent, die was verhinderd.....dat kan natuurlijk gebeuren, hij had een goede reden.

We feliciteerden de jarigen.....het waren er 2, maar wij kwamen er maar voor 1.....die andere kregen we erbij cadeau. Allebei werden ze 60 en hadden samen een zaal gehuurd.🎈

We gingen bij elkaar zitten met z;n viertjes.....ik had een nogal hoge stoel.....als ik keurig op mijn stoel zat had ik zelfs moeite om de punten van mijn tenen op de grond te krijgen hahaha, dat ligt natuurlijk meer aan mij dan aan die stoel, ik heb geen gangbaar formaat....maar die stoel was ook hoger dan gangbaar is.....gelukkig bleken er ook lagere stoelen te zijn, dus later ging ik op  Petra haar stoel zitten. Ik ben geen statafelmens.......dan krijg ik vaak last van mijn rug na een tijdje, niet ernstig gelukkig, maar liever niet.......lopen gaat wel, maar om nou steeds de zaal in het rond te lopen leek mij niet geslaagd en ik ben niet zo'n danser...... vroeger wel stijldansen, maar dat heb ik al heeeeel lang niet gedaan.....en een andere manier van dansen.....ik voel zelf dat het er niet uitziet..... als ik het fijn zou vinden om te doen zou mij dat niet kunnen schelen, maar ik doe het niet graag.... dus toch maar een stoel, die waren er gelukkig genoeg en ik vind het lekker om aan een tafel te zitten!  Ik vind het wel leuk om andere mensen te zien dansen.....en vaak ben ik een beetje jaloers op mensen die het zonder enige moeite doen. Sowieso vind ik het leuk om naar mensen te kijken.
Ik hou van feestjes: lekker kletsen, naar muziek luisteren, wat drinken en wat knabbelen......iedereen vrolijk......ik hou ervan.
Lekker koppie thee .....ik lust er nog wel eentje......tot mijn verbazing was de thee op....... Petra en ik keken elkaar aan en schoten in de lach...... "Nou, dan maar water". (ik drink vrijwel alleen thee en water)
Altijd leuk als er wat te lachten valt!


Er speelde een band...... ze waren goed! En de 60-jarige Bert ("onze" jarige) zong ook een paar nummers mee......hij zingt goed.....dat wisten wij al, hij zong vaker op feestjes waar wij waren.🎵🎶🎤🎶🎵

Er waren optredens...... een vuurspuwer en een hoepel-act.......top!! 🔥🔥
Knap wat Bert's dochter deed!
Dat doe ik haar niet na! Ik had al eens gehoord dat ze erg goed was.

Er stonden genoeg lekkere dingen op tafel om het mijn lekkeretrek naar de zin te maken.

Ook olijven met knoflookteentjes.....Petra en ik namen allebei knoflook, dus dat zou geen probleem opleveren voor de terugweg.  Heerlijk! Zoetigheid neem ik zelden (Gebak en ijs kan ik vaak slecht weerstaan, maar dat mag zo nu en dan), frisdrank drink ik niet en alcohol al helemaal niet..... dus mijn "zonde" op feestjes is genieten van de lekkere hapjes.
 En ja, dan neem ik vaak iets, maar mensen die bijvoorbeeld vier glazen wijn of pils drinken krijgen vaak meer calorieën binnen.....een glas witte wijn staat bijvoorbeeld gelijk aan drie bitterballen, een glas bier nog iets meer.  Voor de wijn geldt dan wel dat het op de juiste manier ingeschonken is (150 ml).... de moderne glazen zijn groot en veel mensen gooien daar veel te veel in.....het hoort onder de bolling van het glas te blijven (net als bij cognac). Zo, dat moest er even uit!😁

Voor ons werd het tijd om op te stappen...... op weg naar de kapstok kwam ik iemand met zoute haring tegen...... daar had ik echt even trek in! Jammie.
We namen afscheid en liepen weer via het fietspad terug naar de bus.

We wilden bijtijds terug omdat we weer met het ov terug moesten...... en bovendien had ik minder speling vanwege de afgesloten IJ-tunnel...... de metro rijd maar tot een uur of één...... er schenen nog wel nachtnetbussen te gaan.......maar hoe die dat dan doen was mij een raadsel. Geen idee of die op dezelfde halte komen, ooit stonden ze ergens anders.......ik nam het risico niet....ruim op tijd vertrekken, dan kunnen we een bus of trein missen en toch op tijd zijn.

Het verliep soepel, hoewel de metro net voor mijn neus wegreed......ik was er bijna....nog een meter... de deuren sloten en hij vertrok. Ach....er kwamen er nog meer, het is niet lang wachten (minuut of 6).
In Noord leek mijn bus over 17 minuten te gaan.....maar er stond een andere klaar (verder lopen)....... ook weer stampvol natuurlijk..... hij stond op het punt te vertrekken en ik stapte snel in..... dat werd weer een sta-plaats...... oké ik zag wel een plekje, maar dan had ik 2 personen even streng moeten toespreken,,,,,,zij hielden met z'n tweeën drie klapstoelen bezet doordat ze tegenover elkaar wilden zitten i.p.v. naast elkaar....... de stoel in het midden was ingeklapt, daar hadden zij hun benen. Ik had geen zin om daar iets van te zeggen, ze zaten daar lekker,,,,,laat maar.

Echt, heel vaak krijg ik een zitplaats aangeboden, maar nu niet.... dit was vnl. uitgaanspubliek, vaak een slok op.....dat is toch anders....niemand kwam op het idee. Niet erg hoor.......staan in de bus of trein is anders dan gewoon staan......door de bochten (en wissels bij de trein) ben ik in beweging.....dan heeft mijn rug minder te lijden. Bij Broek in Waterland stapten er een paar mensen uit....waaronder iemand naast wiens zitplaats ik stond. Zodra zij opstond ging ik zitten...... het was nog maar een klein stukje, maar ik had het vermoeden dat anders 1 van de jonge jongens die naast mij stonden er zou gaan zitten en dat vond ik niet nodig, dus ik zat heel snel op die plek! Zij waren later ingestapt en jong..... dus ik vond dat ik meer recht op die plaats had......beetje flauw misschien, maar 3 km verder moest ik eruit en er stapten er nog veel meer uit....ik denk dat iedereen toen kon zitten.
Die halte is op de provinciale weg, bij de Esso.......  ik schat een paar honderd meter lopen naar de eerste bushalte IN Monnickendam. Daar stond mijn fiets.....het is dan niet ver meer, maar ik vind het lekker om te fietsen.  Het was toch nog vlot gegaan..... ik stapte tegen 12 uur uit de bus (om 10.39 stapten we in Almere-Buiten op de bus naar het station).

Eigenlijk had ik meer dingen deze avond, maar ja.....ik kan maar 1 ding tegelijk. Ik had een familie-etentje, ik was gevraagd te EHBO-en tijdens de wijnroute (deed ik vorig jaar ook) en de slagwerkgroep van onze vereniging had samen met een andere vereniging een optreden in ons clubgebouw.....en dit feest in Almere dus;

Bert....bedankt voor het feest! (Als je dit leest). Ik heb er weer mooie herinneringen bij!