Avondmens, bioritme, eten en meer

 Vandaag las ik een artikel over ochtend- en avondmensen en er was ook een filmpje bij.
Als avondmens herkende ik veel.... vaak dingen die ik zelf ook al opgemerkt had. 

Zelf beweer ik al heel lang dat ik een biologische klok van 25 uur heb i.p.v. 24 uur. Ik ben duidelijk een avondmens, maar ik merk dat ik steeds een stukje opschuif en moet er dan alles aan doen om niet mijn nacht- en dagritme om te draaien ..... dus mijzelf dwingen eerder de gaan slapen..... maar dat lukt niet zomaar. Toch op tijd opstaan om het niet teveel te verschuiven in de hoop dat ik dan 's avonds eerder slaperig wordt helpt nauwelijks, maar dat probeer ik wel.... iets later opstaan mag.... niet al te lang, maar een uurtje later moet kunnen. En af en toe lekker geen wekker! 

Ik ben gewoon 's avonds het fitst. Als ik op tijd naar boven ga kom ik vaak dingen tegen die ik nog 'even' wil doen..... en dan begin ik enthousiast aan klussen die ik overdag met tegenzin doe. De bedoeling is dan dat het een klein klusje is, maar vaak ga ik ongemerkt te lang door.... ik ben zo lekker bezig .... en dan slaap ik toch weer te laat. Toen Ed nog leefde ging ik gewoon naar bed als hij naar bed ging.... dat was beter, maar er is nu niemand die zegt dat het bedtijd is en mijn biologische klok geeft het ook niet aan. Ook toen Edwin nog thuis was had ik 's avonds meer besef van tijd (hij is ook een avondmens, mijn vader was het ook, mijn moeder was een ochtendmens). 

Mijn bioritme geeft ook niet aan dat ik 's morgens moet eten...... als ik een verbod op ontbijten zou krijgen zou ik een gat in de lucht springen van vreugde.... ik werk altijd met tegenzin een ontbijtje naar binnen. Maar 's avonds...... dan kan ik doorgaan. Ik doe het niet, maar 's avond zou ik heel veel kunnen eten. Ik heb een tijdje intermittend fasting gedaan en sloeg daarbij het ontbijt over..... ik voelde mij veel beter en 's avonds had ik geen behoefte meer aan iets te eten, dat was top! Tot ik griep kreeg..... en het lang duurde voor ik opknapte. Daarna kreeg ik andere gezondheidsproblemen waar ik nog steeds de naweeën van heb (steeds minder) waardoor ik juist weer het mij ooit voorgeschreven dieet volgde waar een ontbijt bij hoorde. Ik moest aansterken en daar hoorde eten bij, ik had te lang nauwelijks gegeten en vaak wat ik at er direct weer uitgegooid.... tsja.... daarna moest ik echt wel goed eten. 

Ik heb ondertussen wel weer geprobeerd in het ritme te komen van intermittend fasting, maar het werkte niet.... het beviel niet. Wonderlijk, 2 jaar geleden ging het zo goed. Ik viel er ook heel rustig van af.... precies zoals ik het wil, want te snel werkt vaak niet, dan kom je nog sneller weer aan als je weer normaal gaat eten en vaak komt er dan meer bij dan eraf ging. Ik vind 2 kilo per maand prima.... iets meer mag, maar hoeft niet en minder is ook goed (het was toen 1 1/2 kilo per maand).

Mijn schema was toen: Normaal eten tussen 13.00 en 21.00 uur en verder vasten. Ik ga het zeker weer proberen, maar even rust.... als het niet lukt moet ik het even de tijd geven.... tenslotte ben ik nog niet zo fit als zou moeten, misschien werkt dat tegen. Ik wil wel weer een 'aanloopje' nemen, dat deed ik toen ook..... eerst een weekje 12 uur op en 12 uur af. En ik denk dat het beter is om bijv. 1x per week mij er niet aan te houden.... mijn lichaam moet niet teveel wennen aan het vastenritme. Maar dat komt allemaal later wel.... als het niet gaat kan ik beter wat langer wachten, maar ik hoop dat ik mij dan weer net zo goed ga voelen als toen!  Het is niet wat mijn diabetesdieet voorschrijft, maar mijn diabetesverpleegkundige zei dat dit blijkbaar beter bij mij paste.... en vond het goed als ik verder wel gezond eet (en dat ging juist vanzelf.... ik had veel minder trek in 'slecht' eten! Normaal eet ik ook wel gezond, maar moet ik mij wel eens bedwingen om niet iets ongezonds te nemen.... dat had ik toen niet!). Voor iedereen is het anders.... bij de één werkt dit beter en bij de ander dat. Crashdiëten zijn nooit goed.... het werkt, maar meestal tijdelijk. Je put je lichaam uit en dat kan nooit goed zijn.... je ruilt dan het ene ongezonde (te dik zijn) in  voor het andere (te snel afvallen/ je lichaam tekort doen) en dat heeft naar mijn idee weinig zin. Als het voor een weekje is zal het geen groot probleem zijn, maar het moet zeker niet te lang duren.

Ik vind het ook eenvoudiger om niks te eten dan om minder te eten.... maar dat niks eten laat ik niet toe! Ik ben ook niet voor 'kunstgrepen' zoals operaties en medicijnen om af te vallen..... wat niet wil zeggen dat ik er altijd tegen ben! Maar ik zou het zelf alleen in uiterste noodzaak doen, als artsen het mij aanraden omdat er wat moet gebeuren! Ik snap best  dat anderen het wel willen, maar ik zie teveel nadelen en zal er zelf niet voor kiezen. Ook hierin zijn we allemaal weer anders. En als er noodzaak is dan zal het soms wel moeten. Maar al jaren eet ik echt wel gezond en normale hoeveelheden..... de jaren met vreetbuien liggen ver achter mij. Lange tijd had ik nog wel dat ik een vreetbui kreeg als er iets vervelends gebeurde of als mensen mij dwingend advies gaven hoe ik zou moeten eten..... dan gingen daarna alle kasten open op zoek naar iets eetbaars.... niks lekkers in huis hielp niet, want er zijn altijd wel dingen als brood, aardappelen, kaas, eieren, pindakaas etc ..... dus iets eetbaars was er altijd wel. Dus toen iemand mijn vermanend toesprak dat het eens afgelopen moest zijn met dat mandje koek op tafel heb ik daarna het mandje leeggegeten.... uit pure nijd!  (helaas vergeet ik dit soort dingen niet!)
Dat was geen advies, dat was een opdracht! 
Normaal at ik daar niet van, want dat was voor visite (daar mocht ik ook geen rekening mee houden werd mij toen gezegd.... zucht)..... het waren koekjes per stuk verpakt... of met maar een paar. Ideaal, want zolang het verpakt was kwam ik er niet aan. Wel handig om een pakje in mijn tas te stoppen mocht er een suikertekort dreigen, maar dat kwam zelden voor en meestal kwam het na een tijdje verkruimeld uit mijn tas en gooide ik het weg. Ik vond dat mandje gezellig.... allerlei soorten koek... visite zocht wat lekkers uit en nam nog vaak wat mee voor onderweg.... leuk! En dan gaat iemand mij voorschrijven dat dat niet zou mogen... dat voelde niet goed! Advies geven mag.... maar niet dwingend (zeker niet als het ongevraagd is) en het werkt sowieso beter als er dan ook naar mij geluisterd wordt en er niet vanuit uitgegaan wordt dat ik hetzelfde ben als degene die mij terecht wijst. Als die er niet vanaf kan blijven als het op tafel staat wil dat niet zeggen dat dat bij mij ook zo werkt! En dat is met heel veel dingen zo en ik denk dat dat bij veel mensen net zo werkt .... we zijn allemaal anders, maar bijna niemand wil zich de wet laten voorschrijven door iemand die totaal niet begrijpt wat er aan de hand is en dat blijkbaar ook niet wil horen. 
Overigens .... als ik niet in huis had waar ik trek in had at ik alles op wat ik wel in huis had.... zo werkte dat met die vreetbuien van mij ..... uiteindelijk at ik dan meer dan wanneer ik gewoon een zak chips had gehad of chocola of weet ik veel wat. Het gekke was dat als ik het in huis had ik er vaak beter af kon blijven.... een soort gevoel van  'veiligheid' .... het is er wel, als de trek te erg wordt kan ik het nemen! 
Die vreetbuien zijn begonnen in een heel moeilijke tijd.... nog steeds denk ik dat ik het toen nodig had... het ging verder juist heel goed, het eten hield mij op de been! Het ging lang door .. te lang .... jammer, maar geen drama. Ik werd te dik, maar vroeger was ik te mager en wilde graag dikker worden... dat laatste is dus gelukt. Ik bedacht altijd dat eten minder erg was dan alcohol, drugs of sigaretten en dat gebruikte ik allemaal niet!  Natuurlijk ben ik liever wat minder, maar niet koste wat kost. Lukt het niet dan ben ik best tevreden ...... er zijn meer dingen in het leven die veel belangrijker zijn! En dat diabetestype 2 altijd door verkeerd eten komt is niet waar.... verkeerd en teveel eten vergroot de kans, maar ook mensen die gezond eten en voldoende bewegen kunnen het krijgen.... vooral als ze wat ouder zijn! Bij mij was het ruim voor mijn 30ste al bekend dat is het waarschijnlijk zou krijgen vanaf mijn 40ste (het werd 10 jaar later.... ondanks die vreetbuien) .... en toen had ik die vreetbuien nog niet en was ik superslank! Ik had het dus waarschijnlijk ook gekregen als ik slank gebleven was.... misschien nog wat later.
Het is net als met roken..... niet elke roker krijgt longkanker maar er zijn mensen die nooit gerookt hebben die het wel krijgen. Je krijgt geen garanties.... je kan de kans op ziektes vergroten of verkleinen, maar alles voorkomen kan niet! 

Ik wandel graag, maar 's morgens kost het mij veel meer moeite dan 's avonds! 's Avonds gaat het lekker, stevig doorlopen... heerlijk. 's Morgens duw ik mijzelf vooruit! Dat is vooral merkbaar in periodes dat ik niet zo fit ben, dan valt het meer op, maar het gaat altijd 's avonds beter. Een avondmens dus! 

Zomer- en wintertijd ...... ik vind het heerlijk! Vooral door de lange lichte avonden in de zomer, maar het moment dat de klok een uur vooruitgaat voelt heel goed..... ik heb ook wel eens beweerd dat dat komt omdat ik een 25-uursritme heb, ik leef in een constante jetlag en dat uur trekt het weer recht..... heerlijk. En dat uur korter in het najaar.... ach.... dan slaap ik 's morgens wel wat langer.... ik schrik niet van een uurtje korter, zo voelt het altijd al voor mij en omdat het dan alweer langer donker is voelt het ook anders! Ik zou het vreselijk vinden als het afgeschaft zou worden.... geen lange lichte avonden meer, maar ook niet dat heerlijk uurtje langer in het voorjaar. 

Ik heb het filmpje bekeken en ik blijk gelijk te  hebben, bij avondmensen tikt de biologische klok langzamer en heeft vaak een 25-uursritme!!! Het is genetisch bepaald, dus avondmensen kunnen er niks aan doen dat ze moeite hebben op tijd op school of op hun werk te komen. Ze kunnen er niks aan doen dat ze 's morgens op school minder presteren en daardoor lagere cijfers halen..... bij de proefwerken in de middag scoren ze duidelijk beter, terwijl de ochtendmensen juist 's morgens beter scoren. 
Wij avondmensen moeten ons constant aanpassen. Ik zeg ook wel eens dat de wereld weigert zich aan mij aan te passen en dat ik mij dan dus constant maar moet aanpassen. Dat geldt ook voor mijn linkshandigheid.... sommige dingen blijven lastig. Nog altijd heb ik mijn ov-kaart in mijn linkerhand als ik met de trein of metro ga en wissel snel als ik bij het poortje.... o ja, rechts, anders gaat het verkeerde poortje open! En 's morgens is dus de kans groter dat ik het verkeerd doe. 

De laatste tijd ben ik 's avonds wel vaker slaperig, maar dat betekend niet altijd dat ik snel slaap, vaak is het lange tijd een soort halfslaap voordat ik echt in dromenland beland.... wat wegdoezelen waarbij ik nog wel alles om mij heen waarneem..... geluiden, licht .... ik registreer het. 

's Morgens word ik wel steeds vaker vanzelf redelijk vroeg wakker..... maar niet echt wakker, ik heb steeds meer tijd nodig om echt fris en fruitig te worden. Waarschijnlijk ben ik vroeger wakker doordat ik een sanitaire stop nodig heb en als het op een tijdstip is dat de meeste mensen al wakker zijn sta ik dan dus maar op. Is het 5 uur 's morgens dan duik ik natuurlijk weer terug mijn bed in. 

Van een avondmens maak je geen ochtendmens..... als het moet kan je wel op tijd opstaan en na verloop van tijd ook wel wat eerder in slaap vallen omdat je te vaak een slaaptekort hebt en dan past je lichaam zich wel een beetje aan, maar zodra je niet meer op tijd hoeft op te staan (in het weekend, vakanties of als je niet meer hoeft te werken) dan verval je vanzelf weer in je oude 'fout'. Het ritme dat past bij werk of school is gedwongen en past niet bij een avondmens, dus het is geen natuurlijk ritme. 

Het probleem is dat slaaptekort gezondheidsproblemen kan veroorzaken, zoals diabetes en de kans op depressiviteit is ook groter. Bij mij zorgde slaaptekort zelfs voor epileptische aanvallen! Dat was wel na een enorm slaaptekort, maar toch...... het is niet gezond. 
Ik denk dat mensen die weinig slaap nodig hebben eigenlijk wel vaak tekort slaap krijgen maar het niet merken omdat ze gezond zijn en hun lichaam dat wel aankan, maar dat wil niet zeggen dat het gezond is!

Ondanks dat ik 's morgens altijd moeite heb met opstaan heb ik niet echt een ochtendhumeur. Waarschijnlijk kan ik wel wat minder hebben, maar ik kan best vrolijk zijn als mijn wekker veel te vroeg gaat, ik sta niet echt chagrijnig op. 

Het was een artikel in de Quest online .... niet altijd alle artikelen zijn altijd zichtbaar, dus ik weet niet of iedereen het kan lezen, maar ik plaats toch even de link.... KLIK

Handig?

Vaak verbaas ik mij over allerlei dingen die te koop zijn. 
 
Het valt mij bijvoorbeeld op dat de snoeren van stofzuigers steeds korter worden..... en dat de lengte van het snoer vaak niet meer genoemd wordt, ze hebben het nu over actieradius of werkruimte. Ik vind dat minder duidelijk en volgens mij is dat om te verdoezelen dat het snoer korter is, wat ik weer heel onhandig vind.

Waarschijnlijk willen ze dat iedereen een snoerloze stofzuiger koopt..... maar die zijn over het algemeen prijzig en niet allemaal zijn ze goed..... ik begin daar nog niet aan. De snoerloze stofzuigers verbruiken meestal meer stroom dan een gewone stofzuiger, ze zijn te snel leeg en hebben een lange laadtijd en ook is de zuigkracht vaak minder. Als ik een nieuwe stofzuiger nodig heb koop ik de goedkoopste en dan met een verlengsnoer! Beste fabrikanten..... ik ben best bereid om te betalen voor een paar meter extra snoer.... maar als jullie het niet doen verleng ik het zelf wel. 

Ik heb geen afwasmachine..... en ik ben de enige niet. Ik gebruik altijd een teiltje/afwasbak.... ik doe het nooit in de gootsteen..... die gootsteen zou ik dan eerst elke keer grondig schoon moeten maken, want al glimt hij nog zo..... er gaat allerlei viezigheid doorheen waar ik mijn afwas niet mee in aanraking wil laten komen. Natuurlijk maak ik hem wel regelmatig schoon, maar voor mijn vaat wil ik hem dan extra schoon. Maar nu het probleem..... de afwasteiltjes worden steeds kleiner. Ik heb meestal vierkante bakken, maar vaak past er geen bord meer onderin..... wel een klein ontbijtbordje, maar een normaal wat groter bord past niet.... en dat vind ik onhandig! Dus lieve fabrikanten van afwasteiltjes.... er zijn nog steeds mensen die zo'n teiltje niet alleen op de camping, maar ook thuis gebruiken...... maak ze asjeblieft ietsiepietsie groter! En natuurlijk zullen er wel grotere bakken te koop zijn..... maar het is wel zoeken! 

Dan snoep en frisdranken zonder suiker (let op.... 'zonder toegevoegd suiker' is niet zonder suiker)..... die zijn meestal nog zoeter dan dezelfde producten met suiker! Ik drink zelden frisdrank...... alleen als ik over heb van een verjaardag of zo dan maak ik het op.... maar het is dan half water half frisdrank..... die zonder suiker verdun ik vaak nog meer. Als ze mensen van het suiker af willen helpen helpt het niet als mensen gewend zijn en blijven aan die zoete smaak.....  ik ben het niet meer gewend en vind die suikervrije frisdranken over het algemeen goor! De snoepjes ook..... ik eet niet veel snoep, maar soms heb ik zo'n bui..... en ik vind het prettig om altijd iets bij mij te hebben onderweg. Maar beste fabrikanten, kan het wat minder zoet? De meeste kunstmatige zoetstoffen zijn veel zoeter dan suiker..... misschien is het handig om daar rekening mee te houden.
Het is niet zo dat ik geen zoetigheid meer lust...... maar veel dingen mogen van mij wat minder.

🍦🍬🍩🍬🍨🍬🍫🍬🍰

Ken je die waxinelichtjes-tangen? Ik heb het nooit geprobeerd, maar volgens mij werkt dat niet. Het is de bedoeling om met zo'n tang een brandend waxinelichtje in een wat diepere houder te laten zakken. 
Maar dan hou je je hand BOVEN de vlam! Dan moet je wel snel zijn, anders wordt het onaangenaam warm. Als er nou een bocht in zou zitten..... dan kan het. Ik denk dat ik maar een lange aansteker blijf gebruiken met zo'n flexibel stuk eraan...... dat werkt prima. 

En dan sommige verpakkingen..... vooral blisterverpakkingen. Dat is vaak nog lastig met een schaar. Een enkele keer is er over nagedacht, maar dat heb ik dan niet meteen door...... ik ging een keer mopperend zo'n verpakking met een schaar te lijf en toen bleek het een kliksysteem te zijn, maar dat had ik erg laat door. Het is best moeilijk om een schaar nodig te hebben als je een schaar wilt uitpakken. Allerlei verpakkingen zijn lastig...... ik krijg alles open, maar het kost soms nogal wat moeite. 
Beste fabrikanten...... als ik van een ander merk een soortgelijk artikel zie in een prettiger verpakking dan koop ik die! 

Schilmesjes...... vroeger (toen de schepen van hout waren en de mannen van staal).... waren schilmesjes aan beide kanten hetzelfde....... geen schuin vlak aan één kant. Daarom gebruik ik vaak schilmesjes, want daar kunnen linkshandigen zoals ik goed mee omgaan! Nu heb ik al een paar keer schilmesjes gekocht die wel een schuin vlak aan één kant bleken te hebben...... voor mij aan de verkeerde kant. Als ik daar een appeltje mee schil dan wil het mesje de verkeerde kant op... naar buiten..... naar mijn vingers! En fabrikanten,..... mag ik een schadeclaim bij jullie indienen als ik door deze stiekeme verandering gewond raak? Ik heb besloten dat dergelijke schilmesjes geen schilmesjes meer mogen heten! Ik noem het ondingen, maar ik snap dat het voor sommige mensen juist handige dingen zijn, dus een andere naam mag ook. Natuurlijk zullen er nog echte schilmesjes te koop zijn, waarschijnlijk vooral in de wat duurdere winkels...... en dan betaal ik voor 1 mesje meer dan nu voor een pak van 5 ..... maar ik zal er toch aan moeten geloven! Als ik door de verpakking niet kan zien of het echte schilmesjes zijn dan laat ik ze liggen!
Ik had in mijn jonge jaren een messenset gewonnen op de kermis. Toen ik trouwde ging ik ze gebruiken..... wat een heerlijke messen. Maar Ed zei: "Wat een rotmessen!" ..... we bekeken ze eens goed en het bleken messen voor linkshandigen te zijn. 😃.

En nu we het toch over linkshandigheid hebben..... alles met een schenktuit aan de zijkant is niet te doen voor linkshandigen! Een theepot heeft hem aan de voorkant, dus dat maakt geen verschil, maar opzij, dat is het probleem. Gelukkig zijn er ook artikelen te koop die aan beide kanten een schenktuit hebben...... en uiteraard zijn ze ook te koop speciaal voor linkshandigen, maar die zijn niet alleen duurder..... die zijn weer onhandig voor rechtshandigen! Dus als we aan 2 kanten kunnen schenken is iedereen blij..... dat moet toch niet zo moeilijk zijn? Als in één gezin links- en rechtshandigen wonen dan is het niet handig om alles apart te hebben..... dus kom op fabrikanten...... maak aan 2 kanten zo'n ding! 

Een vaatwasser kan handig zijn, maar voor 1 persoon vind ik dat niet echt nodig. Natuurlijk, eenmaal er aan gewend zou ik misschien niet anders meer willen, maar nu mis ik het nog niet..... nou ja, een heel enkel keertje als ik wat veel heb...... maar daar schaf ik zo'n ding niet voor aan. 
Soms is het inderdaad wennen. Mijn moeder zette vaak en veel koffie..... er kwamen vaak mensen langs en dan zette ze meteen koffie. Er bestonden ondertussen koffiezetapparaten, maar dat vond ze onzin.... zelf opschenken, dat was toch niet veel werk? Toen kreeg ze een koffiezetapparaat..... ik meen dat dat was toen ze 25 jaar getrouwd was. Eigenlijk dacht ze 'wat moet ik ermee?', maar ze ging hem toch gebruiken en al snel wilde ze niet anders meer! Ze heeft hem jaren gehad, maar hij had niet het eeuwige leven, hij ging stuk en er kwam snel een nieuwe. Die eerste heeft ze altijd het beste apparaat gevonden!

Nog een week, dan beginnen de vakanties hier...... dan is alles vaak een stuk rustiger en valt er weinig te vertellen. Als het wel druk is valt er veel te vertellen maar gun ik mij geen tijd om het op te schrijven en komt het achteraf wel. Het zal hier en op facebook bij mij dus waarschijnlijk een stuk rustiger zijn.... denk ik. In elk geval is het niet raar als ik dan eens een week of langer niks van mij laat horen! Niks aan de hand dus.... gewoon vakantie. Het hangt van het weer en werkzaamheden af wat ik ga doen, of ik veel thuis ben...... we zien wel! 
Ik zit met smart te wachten op een afspraak voor de ruiten...... ik weet graag waar ik aan toe ben! 





 

Nuttige handwerken

 Nog even over links...... volgens mij heb ik op school links leren breien! Ik weet het niet zeker, want het is al bijna 60 jaar geleden, maar ik meen mij te herinneren dat juf Klaver (bij velen hier bekend) haar best deed het mij links te leren. Eigenlijk weet ik niet of het veel uitmaakt, geen idee of dat handiger is, want je doet met beide handen iets anders en ik denk dat dat andersom dan ook wel te leren valt, maar wel goed dat ze het in elk geval probeerde. Veters strikken is ook zoiets..... geen idee of ik dat links of rechts geleerd heb. 
Nou was mijn eerste breisel niet echt een succes...... het roze poppensjaaltje had een eigenaardig model..... ik begon met 10 steken en eindigde met 31......  maar het laatste stuk ging wel soepeler (na een jaar!!!).
Ik zat ondertussen in een andere klas en vroeg of ik mocht stoppen..... waarop de juf verbaasd vroeg wat het eigenlijk moest voorstellen.  Volgens mij was mij volgende klus een lichtgroen poppentasje met een gehaakt hengsel eraan. Volgens mij nog in dezelfde klas was mijn volgende werkstuk een bal.... met 4 pennen! In drie kleuren..... rood, blauw en geel. (Gek dat ik dat allemaal nog zo goed weet)
We leerden ook naaien en borduren..... ik borduurde een merklap...... en naaide een 'naaldenboekje'. 
De merklap heb ik nog ... en die van mijn oma. Het naaldenboekje heb ik niet meer.
Borduren en breien vond ik wel leuk toen ik de slag te pakken had..... het naaien vond ik minder geslaagd. Haken heb ik nauwelijks geleerd, alleen een koordje haken, maar dat is al een goede basis en met behulp van een boek heb ik toch ooit gordijntjes gehaakt. 
Andere knutselwerkjes vond ik ook wel leuk, wij maakten in de derde klas een paardje van touw (met ijzerdraad erin). De delen werden aan elkaar gezet met raffia en volgens mij zat er ook een rand raffia om de poten. De techniek die daarvoor gebruikt werd gebruik ik nog steeds zo nu en dan..... een lelijk randje ergens van verdoezelen of iets saais wat opvrolijken kan met gekleurd draad dat ik er omheen wind op dezelfde manier al ik dat met de raffia deed (lusje maken, draad/raffia er omheen wikkelen, uiteinde door lusje halen, lusje samen met dat uiteinde naar binnen trekken). Bedankt juf..... daar heb ik wat aan gehad.... het paardje vond ik erg leuk, ik heb het jaren gehad! (en als het niet verkleurd was en lelijk werd zou ik het nog steeds hebben) 

Toch leek het mij geweldig om kleding te kunnen maken en toen ik een jaar of 16 was ging ik 'bij de nonnen' op naailes, want daar kon je dat goed leren. Tsja...... dan moet je wel enig talent hebben. 
Ik begin met een donkergroene rok..... die lukte nog wel met de nodige hulp. De blouse die daarna volgde was een drama...... alles ging verkeerd, manchetten verkeerd om..... ik deed het al fout voor een ander mij kon corrigeren. De lol was er snel af. Het verbaasde veel mensen dat het niet lukte, ik maakte altijd zulke leuke kleding voor mijn Barbie ..... maar ja, dat hoefde niet lekker te zitten en ik gebruikte vaak vilt, dat hoef je niet af te werken, dat rafelt niet! Nog steeds doe ik dat, maar nu voor de poppetjes van mijn poppenhuis..... ook wel andere stof, dan maar wat rafels, maar meestal vilt. Het is mij te priegelig om dat nauwkeurig te doen. Met naaimachines ben ik nooit handig geweest, dus het gaat op de hand, maar het liefst naai ik helemaal niet. 
Van de week heb ik nog een paar poppen kleding gegeven zonder naaiwerk. 2 jurkjes van vilt en 2 van andere stof, lintje erom heen en het lijkt wat (in mijn ogen in elk geval). Ze bewegen niet, dat scheelt! 

 
Ik had ze naakt gekregen en het werd nu toch wel eens tijd dat ze niet langer als nudist bij het huis stonden/zaten. 2 hebben beweegbare knieën en zelfs armen die naar opzij kunnen, dus die kunnen echt zitten, maar met kleren aan is toch mooier! Ik heb nu eigenlijk poppetjes genoeg, dus ik zoek minder fanatiek, maar als ik poppen vind met beweegbare knieën (ellebogen, polsen, voeten etc.) dan word ik toch wel blij en dan nog het liefst van 16 tot 18 cm. , maar kleiner is ook goed (maar daar zijn er meer van, die andere maat komt minder voor). En de mannen zijn ver in de minderheid, dus daar zoek ik nog wel naar. Dus ik kijk nog wel als ik poppetjes zie, maar koop minder snel..... maar soms zijn ze zo leuk dat ik toch koop (vooral op rommelmarkten en kringloopwinkels, maar daar ben ik lang niet geweest), dan hebben ze toch iets waardoor ze anders zijn. In het begin had ik vrijwel alleen blondines, dus andere kleuren haar was erg leuk.... ik heb nu zelfs rood haar! 

Maar toch had ik altijd nog het idee..... als ik kinderen heb... en dan vooral dochters, dan lukt het vast wel om kleding te naaien, voor meisjes zijn op een simpele manier wel dingen te maken en als dat lukt krijg ik de smaak misschien te pakken..... maar ik kreeg alleen een zoon. 
Een vriendin wist raad..... zij was handig met naald en draad! Ik kocht stof voor twee broekjes en zij knipte ze allebei voor mij...... het werden broekjes met elastiek erin en een nepgulp. 
De eerste naaide zij in elkaar waarbij ik goed moest opletten.... zij legde alles uit..... ook hoe ik dingen handiger kon doen (kijk, je kan het zo doen, maar dit werkt handiger en sneller)..... binnenkant been in één keer door van het ene been naar het andere ...hoppa, zo klaar. Goed meegekeken? Het andere broekje zet je thuis maar in elkaar! Succes! 
Vol goede moed begon ik. O ja, en dan moest dit zo aan elkaar...... huh? Zo zag het er bij Carry niet uit! 
Dit werd een rokje i.p.v. een broek, ik had het verkeerd in elkaar gezet. 
Na een keer of wat uithalen is het gelukt..... hij heeft de broekjes veel gedragen, maar het gaf mij niet het gevoel dat ik handig was met naald en draad. 

En links..... sommige dingen zijn links echt lastiger...... ik heb een hekel aan juslepels, pannen en schaaltjes met 1 schenktuitje..... aan de verkeerde kant! Dat is links echt niet te doen en rechts ben ik gewoon minder handig. Gelukkig zijn ze er ook met aan 2 kanten een tuitje/schenkopening. Messen zijn gewoonlijk voor rechtshandigen, maar schilmesjes waren altijd voor beiden........ helaas, de laatste tijd zie ik regelmatig schilmesjes die voor rechts zijn en juist met schillen is dat lastig.... dat moet toch redelijk nauwkeurig zijn. Mijn brood doorsnijden met een rechtshandig mes is geen probleem, maar schillen is een stuk lastiger. 

Iets anders..... geen drama, maar toch..... de poortjes bij de stations van het ov...... ik moet rechts inchecken en ik kom altijd aanlopen met de kaart in mijn linkerhand..... ik heb steeds net op tijd door dat ik niet links moet inchecken, want dan gaat het poortje ernaast open! Op een helder moment denk ik er wel eens op tijd aan om het pasje tijdig in mijn rechterhand te houden.
Bij roltrappen stond wel eens 'rechts staan, links gaan'.... zodat mensen konden inhalen...... maar ik houd mij graag links vast, dat voelt beter.... vooral als ik nog het één en ander mee te slepen heb.  Ik denk dat het er nu nergens meer staat..... want dat kan niet met 1 1/2 meter. Ik snap best dat niet overal rekening mee gehouden kan worden, maar sommige dingen zijn zo simpel op te lossen...... zoals die schilmesjes die voor zowel links- als rechtshandigen geschikt waren. Als ze met mij rekening moeten houden dan mag er ook niks hoog staan..... dat kan gewoon niet, dus ik snap best dat ook voor linkshandigen niet alles aangepast kan worden, maar een beetje meer nadenken zou fijn zijn.
 Er zou eigenlijk een museum of zoiets moeten zijn waar alles linkshandig is en waar rechtshandigen kunnen ontdekken dat eenvoudige dingen soms niet te doen zijn. Ik wil ze wel eens zien stuntelen. Sommige dingen zijn best aan te leren met de andere hand, maar niet alles zal lukken.... nou ja, met veel geduld zal het uiteindelijk misschien lukken..... maar dat kan jaren duren en ik betwijfel of het allemaal echt goed gaat.... net zo goed als links.  

Gelukkig mocht ik op school gewoon links schrijven! 

En de dagen vliegen voorbij...

 Vrijdag de 13de...... 

Vandaag is het mijn dag.... 13 augustus is linkshandigendag...... hoera!

En ik moet naar de tandarts vandaag, de boor komt er aan te pas! Geen probleem, het duurt meestal niet lang, ik wil alleen een verdoving als ze het nodig vindt. Soms zit het op een plek dat het nodig is of ze moet lang en diep boren of weet ik veel wat..... dan heeft ze echt liever dat ik een verdoving neem en dan vind ik dat ook prima, maar als het maar voor heel even is wil ik niet een halve dag met een verdoofde wang of lip lopen!  
Wat een verschil met vroeger, toen kreeg je bij boren nooit een verdoving. En je zat op een rechte stoel met alleen je hoofd achterover....... niet erg comfortabel. 

Herinneringen

 Volgens mij heb ik dit bijna allemaal al eens op "Punt" verteld, maar omdat dat helemaal weg is plaats ik het hier ook nog maar eens..... mocht ik het ooit allemaal niet zo goed meer weten dan kan ik het hier weer lezen (of voorgelezen worden) Enkele dingen staan misschien ook al ergens anders op blogspot.

Als klein ukkiepukkie wilde ik graag alles zelf doen "Kan ut zalluf" schijn ik dan gezegd te hebben. 
Op een keer wilde ik "zalluf"  mijn naam ergens op schrijven, maar ik was nog een jonge kleuter of misschien een peuter.... in elk geval had ik dat nog niet geleerd. Broer deed het voor en ik deed gelijk mee..... ik maakte precies dezelfde bewegingen, echt waar...... trok hij de pen naar zich toe dan deed ik het ook!  
Wat was ik kwaad toen hij lachend riep dat er snA stond..... en andere broer rolde ook al over de grond van het lachen. Het was volgens mij onmogelijk, want ik had echt hetzelfde gedaan..... maar met mijn linkerhand en broer deed het met rechts..... ik spiegelde dus, maar dat snapte ik niet. Linkshandigen zijn vaker goed in spiegelen, ik kan ook goed in spiegelbeeld lezen, dat schijnt er niet automatisch bij te horen.. 
Jarenlang werd ik er door de broers mee geplaagd...... en ik was dan witheet! Dat vonden de broers juist leuk, want als ik kwaad was sprong ik uit nijd omhoog en liet mij vervolgens plat op mijn billen neerkomen..... hoe kwader ik werd, hoe harder zij lachten. Ik heb dat afgeleerd door een keer op de manier op mijn nieuwe zonnebril te landde....... net gekocht, voor een kwartje bij Ploeger aan de overkant wat verderop in de straat.  Ik had toen een schort aan met een grote zak, daar zat de zonnebril in, maar op de één of andere manier zat het schort scheef en daardoor kwam ik bovenop de bril terecht.
Zonnebril had dat geweld natuurlijk niet overleefd....... en ik had door dat het mijn eigen schuld was. Ik deed dat uit pure drift, ik dacht er niet bij na..... maar na die tijd werd ik toch voorzichtiger.
Later leerde ik zelfs mee te lachen met de broers en niet meer kwaad te worden (daar gingen heel wat jaren overheen), dat werd een stuk gezelliger..... ze kregen mij niet snel meer kwaad en een kwaad zusje was nou juist zo leuk. 

Ze hebben mij ook jarenlang gepest met  Kotje......  ik zat toen al op de 'grote school' en had leren lezen..... van de zondagschool kreeg ik met Kerst het boek Ko-tje en het Kerstfeest (W.G van der Hulst jr.). Ik had al geleerd hoe dat zat met zo'n streepje en zei keurig 'Kootje en het Kerstfeest', maar toen de broers het zagen zeiden ze dat er Kotje stond. Kwaad roep ik dat het Kootje was maar ze bleven maar roepen "Kotje...Kotje...Kotje" Vele jaren later draaide één van de broers het verhaal om en wist te vertellen dat ik nog niet goed kon lezen en dat IK Kotje had gezegd....... huh?  Ik vroeg het andere broer en mijn moeder..... zonder mijn verhaal te vertellen, want ik wilde dat ze hun eigen herinnering gebruikten. Beiden vertelden het verhaal zoals het ook in mijn geheugen stond, gelukkig, mijn geheugen was dus nog goed! 

Die boeken van van der Hulst waren over het algemeen wel leuk, behalve "Ik.... ben een oude juffrouw" ....daar vond ik niets aan..... daar was een kat aan het woord, dat was de oude juffrouw. 

Ik kreeg ook wel eens met Kerst een boek van een andere schrijver...... meestal minder geslaagd, behalve het laatste boek dat ik kreeg (tijdens het laatste Kerstfeest op de zondagschool kregen we altijd een dikker boek), het laatste boek was "Rondom de Westertoren" , dat vond ik prachtig.... het speelde zich af rond de Amsterdamse Westertoren.... ik heb het vaak herlezen.  
Ik zag dat het nog steeds te koop is, maar ik heb het nog..... misschien nog maar eens herlezen, ik vraag mij af of ik het nu nog steeds zo goed vind.  

Als kind las ik erg veel..... ik had een stel pockets van de Kluitman jeugdserie..... heerlijk, steeds opnieuw las ik ze. Via mijn vaders werk kreeg ik van Sinterklaas 'Kruimeltje'......geweldig! Mijn broers hadden bijna alle boeken van Pietje Bell en die las ik ook en later las ik alle Arendsoog-boeken van de broers. Er zijn een paar boeken die ik erg goed vond die ik ben kwijtgeraakt.... uitgeleend en nooit teruggekregen, zo jammer! Ik herinner mij "Als je een negermeisje bent" (volgens mij uitgeverij De Kennemer), ik vond dat heel indrukwekkend! Als ik dat boek tegenkom op een rommelmarkt dan koop ik het meteen! Ik wil dat graag nog eens lezen. 
In die tijd vond ik "Dubbele Lotje" ook heel leuk.... ook uitgeleend en nooit teruggekregen. Er zijn meer boeken op die manier weggeraakt, ik mis ze niet allemaal meer, maar van sommige boeken vind ik het echt jammer! 

Als kind hadden de dagen voor mij een kleur.... nee, dat heeft niets te maken met (kleuter-)school waar de dagen vaak in kleur worden aangegeven, want dat was toen nog niet! Bovendien waren er een paar dagen die dezelfde kleur hadden en dat zou te verwarrend zijn. 
Ik zag die kleur echt bij die dagen. Ik begreep niet dat anderen dat niet zagen. 

Het verdween, ik denk omdat het nooit begrepen werd, dus ik verdrong het een beetje. Ik vergat het zelfs, tot ik er een jaar of wat geleden ineens weer aan dacht. Ik bleek alle kleuren nog te kennen..... en ging eens zoeken op internet. Ik weet nu dat dat synesthesie heet, er zijn veel vormen van bekend.

Zingen op school..... in de eerste klas herinner ik mij dat we "Hoe zachtkens glijdt ons bootje" zongen en "Toemba toemba" 
Wat we in de tweede klas zongen weet ik niet meer, misschien dezelfde liedjes, geen idee, ik weet wel dat de juf daarbij op een melodica (blaaspiano) speelde. Mooi vond ik het niet, maar wel een leuk instrument, dat wilde ik zelf ook wel. 
In de derde klas hadden we een boekje met liedjes..... vaak mochten we zelf kiezen en ik herinner mij dat er vaak gekozen werd voor "Een jongeheertje ging uit jagen" waarbij de hoogste noot extra nadruk werd geven, misschien omdat hij te hoog was.... dat weet ik niet.... maar ik hoor het nog in gedachten... "hoe PRETtig was zo'n jagerij, zo'n ja ja jagerij..." 
Juf speelde op een blokfluit en zij had een boek met heel veel liedjes (tekst en muziek) dat ik van haar mocht lenen. 
Wij leerden op school ook het Wilhelmus en vaderlandse liederen als "Merck toch hoe sterck", en "Wij leven vrij, wij leven blij". 
In de vierde en vijfde klas had ik dezelfde meester..... hij was in mijn herinnering niet zo van het zingen, hij hield meer van toneelspelen. Maar we zongen wel.... hij had grammofoonplaatjes met aan het kant het gezongen lied en aan de andere kant alleen de begeleiding. 
Het waren leuke en vrolijke liedjes..... volgens mij waren er maar 2. 
Ik herinner mij: "Vakantie is weer in het land":

(Dit is groter te klikken)

En  het andere liedje was Sisisi sardines: 

Er waren meer coupletten, maar die ben ik vergeten......  komt misschien wel weer een keer 'bovendrijven'. 

Van de 6de klas kan ik mij geen liedjes meer herinneren.

Op de MULO (die vanaf de klas onder mij ondertussen MAVO was geworden) leerden wij in de tweede klas: "Op de mimamoemavo dat gigagoegaatzo, daar wiwawoeword je een vivavievent' en we hadden meerdere coupletten die op deze manier verder gingen. De leraar die de tekst schreef vond het zelf erg leuk.  

Van mijn moeder leerde ik veel kinderliedjes, zoals ' Jarig Jetje', "Guusje zag een negerjongen', Ons Jantje een klantje....'., 'Droomventje' en nog veel meer. ik zong altijd met haar.
Met mijn vader zong ik "Ozewiezewo, Nottebellemargarineta en toen ik ouder weg zongen we tijdens de afwas tweestemmig het duet uit de Parelvissers... maar mijn vaders favoriet was: 

 Deze laatste zong ik ook met opa Martis.

Met oma zong ik vooral 'Heel veel jaren geleden op de diligence' (hiervan had ze de tekst in de door opa gemaakte naaidoos (met veel houtsnijwerk), die naaidoos is nu in mijn bezit) en '2 reebruine ogen'.

Veel liedjes zijn voor mij herinneringen aan mensen uit het verleden.

Schoolherinneringen.

Linkshandig ben ik    en ik  mocht gelukkig op school ook met links schrijven!
Als kleutertje wilde ik al eens mijn naam ergens op schrijven en vroeg hulp aan een broer......en echt.....ik deed exact hetzelfde met mijn linkerhand als hij deed met zijn rechterhand.......ik trok dus de letters naar mijn hand toe. Wat was ik trots....ik had zelf mijn naam geschreven..... de trots duurde niet lang.....broers lagen in een deuk en riepen "Er staat snA!" Dat kon natuurlijk niet....ik had hetzelfde gedaan, dus ik werd kwaad.....en flink kwaad ook, want ik was in die tijd een driftkikker.
Tsja.....door dezelfde beweging te doen schreef ik in spiegelbeeld, dus er stond echt snA. Jarenlang noemden ze mij Sna.....en dan werd ik weer kwaad. De kwaadheid zakte, de naam Sna hoorde ik niet veel meer...... totdat broer het op de muziekvereniging aan één van de jongeren vertelde.....het werd toen weer mijn bijnaam......in die tijd noemden vrijwel alle jonge personen van de club mij zo. Nu zijn het er nog een paar....de nieuwe lichting weet het niet. Ik vind het niet erg....kan er niet kwaad meer om worden.

Ik ging naar de "grote" school en leerde schrijven....links!
Dat ging prima in de eerste klas, toen schreven we met potlood......maar in de tweede klas werd het moeilijker....met losse inkt. In de penhouder (jaja, opoe vertelt, in die tijd hadden we ook een vloei en een inktlap en op je partijtje kreeg je vaak een schoolpakket 😁), maar goed....in die penhouder zat een pen die alleen voor rechtshandigen geschikt was. Nee geen kroontjespen....die hebben een soort kroontje -vandaar de naam- en een kroontjespen is aan beide zijden gelijk! Dus voor links- en rechtshandigen gelijk.
Natuurlijk had een linkshandige het nadeel van met de hand over de nog natte inkt gaan, maar verder was het gelijk. De pennen die wij hadden waren bij de punt naar 1 kant afgeplat....zoiets als bij kalligrafiepennen (waar ik dan weer wel mee overweg kan, maar op mijn eigen manier!)......en dat afgeplatte stuk zat aan de kant die voor rechtshandigen perfect was.....als ik schreef was het op dat akelige scherpe puntje dat bij rechtshandigen aan de bovenkant van dat platte stukje zat (ik dat nog te snappen? 😂). Bij mij bleef dat scherpe stukje steeds in het papier hangen en dan pats....schoot het weet los...met de nodige inktspetters! Juf werd een beetje boos....ze vond dat ik mijn best niet deed, want ik kon in de eerste klas wel goed schrijven, dus moest ik het nu ook kunnen. Ik wist niet dat die pen voor rechtshandigen was, maar wist wel dat ik er niet mee overweg kon....ik kon het haar niet uitleggen, maar vond juf niet aardig (waarschijnlijk was ik de enige, want ik hoor nog steeds van iedereen dat ze zo lief was.....stiekem ben ik het er niet mee eens!). Ook vond ik dat ze mijn naam raar uitsprak...... ik hoor dat wel meer mensen zeggen (maar toen had ik dat nog nooit gehoord) bij sommige mensen veranderd de klank van de A in woorden als Ans, dans, kans e.d. als het een verkleinwoord wordt. Zoals zij Ansje uitsprak heette ik niet.....ik vond haar niet alleen niet aardig....ik vond haar een beetje raar.....want hoe moeilijk kon het zijn om mijn naam goed uit te spreken?
Mijn antipathie werd pas echt erg toen ik om de verkeerde redenen moest schoolblijven. ....
We zaten heel stil te werken en voor mij zat een meisje dat haar potlood moest slijpen......bij juf aan tafel met de puntenslijper met de slinger 😂. De punt was scherp. erg scherp.....ze liet het voelen aan het meisje naast haar, dat zich prikte en verschrikt haar hand terugtrok. Ik zag het gebeuren en schoot in de lach......en gelijk hoorde ik: "Ànsje.....nablijven..... je praatte". Ik had geen woord gezegd (en ook bij het lachen nauwelijks geluid gemaakt, naar mijn idee zelfs helemaal niet)....hoewel ik heel verlegen was waagde ik te zeggen: "Ik praatte niet Juf!" "Je lachte toch?" Ik knikte...."Nou dan? Nablijven!" . Ik sprong uit mijn vel..... wat een onrecht! Nablijven voor praten terwijl ik geen woord gezegd had! En dan moest ik nog stil blijven ook in de klas......ik wond mij steeds meer op en van pure nijd zat ik na schooltijd bijna te huilen.....ik deed mijn uiterste best het niet te laten merken, maar dat zal niet helemaal gelukt zijn.  Thuisgekomen kwamen alle tranen eruit...... en het verhaal natuurlijk. Broers vonden het geweldig.....en wat was ik een suf zusje....huilen omdat ik moest schoolblijven. Zij begrepen mij ook al niet!
Ik hoorde later wel eens dat juf iedereen nog herkende die bij haar in de klas zat......nou, mij niet! Is niet erg, want het is vrijwel onmogelijk om iedereen nog te herkennen na jaren en ik ben duidelijk nogal veranderd, maar ook daarover denk ik dus anders dan de anderen. Sorry, ik ben waarschijnlijk de enige die niet gek op haar was! Ze leeft nu niet meer...... ze is behoorlijk oud geworden.
Ik ben natuurlijk al lang niet kwaad meer (stel je voor zeg, dan zou ik al bijna mijn hele leven kwaad zijn om zoiets "onbenulligs")...... maar kan het gevoel van toen nog zo terughalen! Als ik had moeten nablijven omdat ik gelachen had was het heel anders geweest!!!

Overigens kregen we later wel pennen voor linkshandigen..... wat een uitvinding!!! Ik zat toen in de vierde of vijfde klas.....een jaar later gingen we over op "ballpoints" .

PS......woensdag heerlijk een half uurtje gewandeld in de zon....niet ver, niet snel, maar het ging goed, veel beter dan dinsdag! Dat was dus gewoon een dag die ik beter had kunnen overslaan!

6 februari

Dag van het veilige magazijn
LED (Landelijke Econometristen Dag)
Dag van nultolerantie tegen vrouwelijke genitale verminking

Quote van de dag: