Fiets

 De fietsenmaker liet nog niks van zich horen...... maar ondertussen moest mijn fiets toch wel klaar zijn. 
Hij zal wel weer met mijn naam in de war zijn en kan daardoor het telefoonnummer niet vinden. Ik besloot er even langs te wandelen. Hij zwaaide al naar mij toen ik aan kwam lopen..... en met een big smile begroette hij mij. 
Deze keer wist hij wel dat ik Dekker heette .... hij had Martis veranderd in Dekker in zijn computer..... maar ja......daar zijn er meer van! Hij kwam er in zijn computer  3 tegen in mijn straat ...... toen heeft ie het maar even afgewacht. Nu sta ik in zijn computer onder Dekker-Martis en staat mijn adres erbij.... nu moet hij mij altijd kunnen vinden.

😂😃😁

Alles gerepareerd en een grote beurt gegeven..... nieuwe fietstassen erop gezet..... en toen ik wegging haalde hij nog even een doekje om het regenwater van mijn zadel te vegen. De prijs voor dit alles viel mij niet eens tegen...... ja, als je het zelf kan is het goedkoper, maar ik kan het niet en de fietstassen waren ook prijzig, daar valt niet aan te ontkomen. Omdat mijn sax, een tas met bladmuziek e.d. en een lessenaar er in moeten kunne moesten ze groot en sterk zijn. Ik heb nog niet gekeken of alles past, maar er konden erg veel boodschappen in! 
De banden zijn weer stevig opgepompt .... ze waren nogal slap, maar ik was al een tijdje van plan de fiets weg te brengen en dan pompt hij ze toch op.... dus stelde ik het uit, maar toen er steeds meer stuk ging kon ik er niet meer op fietsen, toen moest ik hem echt wegbrengen. Dan is het weer even wennen..... de eerste paar meter slingerde ik nogal doordat die banden nu zoveel harder waren.

🚲🚴🚵

Meteen door naar de winkel.... ik had geen brood en geen melk meer, dus het was echt nodig... en dan gelijk meer boodschappen natuurlijk.  Ik had nog van iemand een kaart van de postcodeloterij gekregen..... die van mijzelf had ik al gebruikt en nu kon ik mooi de tweede gebruiken. 
Met volle fietstassen weer naar huis!  Terwijl ik wat boodschappen binnenbracht vond een kat het nodig om in mijn fietstas op zoek te gaan naar wat lekkers. Nadat ik hem 3 keer weggejaagd had gaf hij het op. Brutaal beestje, hij lijkt heel erg op een vroegere buurkat die ook altijd zo brutaal was.
Die oude buurkat sprong in zijn jonge jaren een keer 's nachts op mijn bed (moet 's middags al naar binnen geslopen zijn en ik denk naar zolder gegaan, want ik had hem niet gezien)...... en hij was een keer in mijn auto gekropen en begon te krijsen achter mij toen ik onderweg was,  ik wist even niet wat mij overkwam, maar mijn haren stonden van schrik recht overeind! . Hij wilde altijd naar binnen en wilde dan niet weg...... hij leek 25 kilo te wegen als ik hem probeerde op te tillen. Gek beest...... en nu loopt de reïncarnatie van hem denk ik hier rond ..... uiterlijk hetzelfde en soortgelijk gedrag

Daarna kreeg ik visite, ze hadden 's morgens gebeld of ik thuis was ..... prima, kom maar, gezellig. 
Weer helemaal bijgepraat........altijd leuk. 
Buiten regende het...... ze namen een paraplu mee die ze de vorige keer geleend hadden...... sinds die tijd is het niet vaak droog geweest. 
Daarna ging ik de keuken in en kwam er niks meer van saxofoon spelen.... morgen in de herkansing..... de nieuwe nummers repeteren! Elke dag kort oefenen werkt beter dan 1x per week lang is mijn ervaring ,,... maar ja, het schiet er wel eens bij in.... en 's avonds speel ik niet. De buren hebben geen kleine kinderen, maar toch... ik doe dat liever overdag. Maar morgen geen afspraken, dus dan moet het lukken! Wat ik bij nieuwe nummers ook wel eens doe (vooral 's avonds) is het nummer opzoeken op youtube en dan mijn partij meelezen.... dat is soms nog best lastig, maar als ik het niet goed kan meelezen kan ik ook niet goed meespelen, dus het heeft wel zin.... geleidelijk aan gaat het dan steeds beter en weet ik hoe het in zijn geheel moet klinken en dat helpt ook. 

Ik mopper niet zo snel over regen....... regen hoort erbij, maar nu is het wel erg veel..... ik denk dat ik mijn fiets laat ombouwen tot waterfiets. Ik durf nauwelijks de deur uit zonder zwemvleugeltjes om, want hoewel ik goed kan zwemmen is het gekleed zwemmen toch wel zwaar.... en dan met een fiets op mijn rug (hij is nog niet omgebouwd) en dan zijn drijfmiddelen toch wel prettig! 

Vlakbij ons clubgebouw staat het echt blank....... ik rij gelukkig altijd via een andere route. 
Ik zie nog overal afzethekjes staan van de vele werkzaamheden voor glasvezel, maar de mensen zie ik niet meer..... ik denk dat ze tijdelijk gestopt zijn, want dit is niet leuk meer. Ze maakten al lange dagen.... maar dan ook nog steeds met regen..... en voor zover ik weet geen keet waar ze in kunnen schuilen...... het moest verboden worden! 
Gelukkig heb ik een goed regenjack.... felgeel met wat reflecterende strepen.... met dit weer is het extra belangrijk om zichtbaar te zijn. Goede verlichting op de fiets.... nog met een dynamo!

 

Paar jaar jaar geleden zette de fietsenmaker zelfs een nieuwe dynamo op mijn fiets..... ze bestaan nog steeds.... en dan geen last van lege batterijen! Het enige nadeel van een dynamo vind ik dat het licht uit is als ik stilsta, maar in het donkere seizoen en vooral met slecht weer heb ik vaak als extra een  batterijlampje.....  ik heb zelfs een felgeel petje met reflectiestreepjes en een rood knipperend lampje aan de achterkant. Als ik ergens fiets waar het erg donker is het zeker als het dan ook nog regent belangrijk om extra zichtbaar te zijn, alle beetje helpen! 

Nu hoor ik de regen ook weer tegen de ramen kletteren.... mijn avondwandeling sla ik maar even over, maar ik heb wel gewandeld vandaag, dus ik kan het best overslaan nu. 

Als het regent in november dan valt kerstfeest in december!

Beestenbende

 De aanvragen voor hond- en kattenoppas komen alweer binnen voor de vakantie. 
Ik heb een slag om mijn arm gehouden..... ik wil het wel doen, maar....... als alles weer een beetje normaal wordt en ik ingeënt bent ga ik misschien wel een tijdje bij Edwin logeren..... als hij het goed vindt natuurlijk.  
Vorig jaar ben ik niet geweest, ook niet met Kerst.... vanwege corona. 
Het jaar ervoor alleen met Kerst, niet in de zomervakantie, want ik was toen niet in orde en ik was de boel in huis aan het reorganiseren na de badkamerverbouwing. Ik had mijn handen vol aan mijn huis en mijn gezondheid en andere bezigheden...... sliep veel..... totaal geen fut, dus schoot het logeren erbij in. 
Jammer, want ik vind het altijd erg leuk. Ik kan mijn eigen gang gaan, want Edwin is weinig thuis en eet bij Geurtje..... ik laat de honden een keer uit zodat Edwin daar tussendoor niet voor terug hoeft te komen en 's avonds laat laten we ze samen uit....dat is altijd heel gezellig. Daarna kletsen we vaak nog een tijd, vaak eigenlijk te lang, maar het is zo leuk. Edwin weet veel en dat vind ik heerlijk. Hij legt veel uit, ook over zijn werk....ik hou ervan, ik wil altijd alles weten. En zo met z'n tweeën is het weer even net als vroeger, toen hij hier nog woonde. Ik hoor dat van meer moeders.... dat als de kinderen de deur uit zijn het wel eens lekker is als je ze alleen ziet..... even net als vroeger. Met z'n allen is ook heel leuk, maar dat is anders, dus zo af en toe met z'n tweeën is gewoon erg leuk. 
Doordat hij zo weinig thuis is voel ik mij niet snel teveel. Ik wil hem niet steeds op zijn lip zitten, dus daarom is het heel prettig zo....ik zie hem elke ochtend en laat op de avond en verder ben ik eigen baas daar.   
Daarom..... als het nu wel kan wil ik wel weer een keer! Het gaat er niet alleen om of zoiets mag, maar ook of ik het zelf verantwoord vind en of de winkels e.d. weer open zijn..... want hoewel er genoeg te wandelen valt daar in al die mooie parken, vind ik winkelen ook leuk en wat drinken op een terrasje..... dus als dan alles nog dicht zou zijn (wat ik niet verwacht) dan is de lol er wel een beetje af, dan wacht ik liever nog even. En Edwin moet het natuurlijk ook willen...... ik wil mij nooit opdringen, dat maak ik steeds duidelijk... hij heeft zijn eigen leven en daar hoort geen bemoeizuchtige moeder bij..... ook al probeer ik mij nergens mee te bemoeien, het kan voor hem wel zo voelen! Hij moet dat dan gewoon kunnen zeggen!  

Dus sorry hond en katten...... ik kan nog niks beloven, de baasjes zullen moeten zorgen voor een reserve-mogelijkheid. Ik heb wel de data genoteerd, maar het is wel duidelijk dat ik niet met iedereen rekening kan houden, want ze gaan achter elkaar...... maar ik kan natuurlijk wel proberen een beetje rekening met ze te houden. Als ik het plan op een moment dat ik van beide vakanties een stukje weg ben is dat denk ik niet handig, dan is het zeker dat ze allebei wat moeten regelen. Dus waarschijnlijk wordt het de één of de ander en niet allebei...... of het wordt niemand. Het hangt van zoveel dingen af....... dit jaar leg ik mij niet vast! Misschien zijn er nog andere dingen waar ik rekening mee moet houden..... als het goed is komt Nederland dan weer een beetje op gang (hoop ik), dus ik weet niet hoe die tijd eruit gaat zien, wat wel en net doorgaat, wat er georganiseerd wordt waar ik toch bij moet zijn..... het is allemaal afwachten.

Dat wordt natuurlijk wel begrepen, al zal het misschien lastig zijn voor ze....... er zullen meer mensen weg zijn. Maar misschien vinden ze allebei wel iemand die het heel graag wil doen..... kan ook.....dan is er de volgende keer keuze! Ik vind het leuk om te doen, maar ik ben ook niet beledigd of teleurgesteld als een ander het doet als ik wel thuis ben. Voor de katten geldt dat ik evt. alleen eten en drinken hoef te geven e.d. , de hond komt bij mij in huis, dat is handiger. De katten wonen ook wat verder weg..... niet heel ver, maar niet op loopafstand (kan wel, maar dan is het een wandeltocht, zeker geen ommetje). 
Het is leuk zo'n hondje in huis, maar ik vind het ook altijd wel weer fijn als hij weer naar huis gaat.
 
Ik zou het leuk vinden om zelf een hond te hebben, maar ik zie teveel nadelen. Ik kan dan niet zomaar een paar dagen naar Arnhem zonder iets te regelen. Meenemen is ook niet altijd mogelijk en samen met de honden van Edwin is misschien ook geen succes. Het beestje moet toch uitgelaten worden, ongeacht hoe ik mij voel, weer of geen weer. Ik kan het niet afschuiven op een ander, ik zal het zelf moeten doen! En dan de kosten natuurlijk, daar valt ook niet aan te ontkomen.... het dier moet eten, naar de dierenarts, hondenbelasting..... alles bij elkaar loopt dat nog best op. Nee, ik blijf wel oppassen...... alleen op honden die wel een dagje alleen in huis kunnen blijven zonder de hele buurt bij elkaar te blaffen en alleen als het mij uitkomt..... alleen de lusten en niet de lasten dus. 
Een kat is eenvoudiger, zet een bak eten klaar en het is goed. Een kat kan langer alleen blijven en hoeft niet uitgelaten te worden..... maar ja, ik heb veel minder met katten. Ik vind ze leuk, maar ik vind een hond veel leuker. Het nadeel van katten vind ik dan weer dat buren er last van kunnen hebben..... en een binnenkat zie ik niet zo zitten. Dan zou een kattenren een oplossing kunnen zijn..... ik neem toch maar geen kat! Zelfs voor een goudvis moet wat geregeld worden als ik een paar dagen weg wil.... en ik wil niks hoeven regelen. Ik heb vroeger al vaak genoeg oppas voor Edwin moeten regelen, wat ik doordat ik alleen was natuurlijk veel vaker nodig had. Ik had heel lieve buren die 2 avonden per week met de babyfoon oppasten en minimaal 1x per avond ook even bij hem gingen kijken, heel goed geregeld dus.... maar dan ga ik nu niet vragen of ze op de kat of de goudvis willen passen. 
Edwin had ooit een goudvis, hij noemde hem naar de badmeester..... voor- en achternaam. Zijn idee: "Nou, die kan ook goed zwemmen".  😂. Daar heb ik ook wel eens oppas voor moeten zoeken toen mijn moeder ergens een huisje had gehuurd en wij mee mochten.  

Cheesemarket in the rain.

Gisteravond laat keek ik nog eens naar de weersverwachting voor vandaag..... vanaf 1 uur 's middags onweersbuien......hm...kaasmarkt duurt tot half 1.....dan inpakken.....de fiets laat ik maar in de schuur.
Misschien ook handiger met de auto, kan ik gelijk even tanken en op de terugweg naar een winkel in Volendam en meteen door naar Broek voor de katten..... het wordt duidelijk geen fietsweer, dan maar alles combineren!

Zodra ik in Edam was hoorde ik al mensen zeggen dat de bui om 12 uur kwam...... nou, hij kwam nog eerder en goed ook!

Maar het begon prima.....ik vond het lekker weer, sommigen hadden toch wel al iets extra's aangetrokken, maar ik zat nog gewoon met korte mouwen. Heerlijk wat frisse lucht!

foto's Carol Kuizenga-Huis

We zaten lekker onder onze marktkraam......de Italiaanse ambassadeur (speciale gast) was even weg....volgens mij om de Grote kerk daar te bewonderen en wij hadden een Italiaans nummer klaarliggen voor als hij terug kwam....de dirigent was er al helemaal voor klaar, zodra de ambassadeur weer in aantocht was zou hij Italiaanse muziek horen!
Links achter mij werd de lucht wel erg donker..... ik zag veel mensen op hun telefoon kijken en ik hoorde het gonzen...."De bui komt er aan!!"
De achterste rij schoof alvast wat naar voren..... achter zou het water zo onze nek inlopen....... daar vielen de eerste spatjes en ineens stortregende het.
Voor mij speelde een trompet "singing in the rain"....ik probeerde mee te doen, maar dat lukte maar deels.
Het spatte zo hoog op dat de hengsels van mijn kaastas zelfs onder de modder zaten! Er vormde zich een riviertje dat langs en onder mijn spullen door stroomde (toch alles maar even hoger zetten) en daarna naar links stroomde voor de voorste rij langs.....er dobberde een leeg bierblikje in.
 De muziekboeken op de voorste rij werden nat..... we zaten dicht op elkaar, onze spullen zoveel mogelijk in veiligheid houdend. De kazen sloegen wit uit van de regen (komt wel weer goed) en de regen vormde flinke luchtbellen op straat.....een lichtflits....niet lang daarna een harde donderklap...... dit werd echt serieus! Ik deelde nog maar wat koekjes uit....ik had nog over en naast mij schuilden wat marktmensen en -kinderen....die lustten wel.
 Er werd besloten er een end aan te breien...ik weet niet hoe laat het was, maar wel vroeger dan anders, de prijswinnaars werden bekend gemaakt..... de ambassadeur was nog niet terug, die zat natuurlijk hoog en droog in de kerk
We ruimden vast wat spullen op....lessenaars van de mensen die het laatste lied uit hun hoofd konden, stoelen inklappen van de mensen die dat staand doen.... dat geeft ruimte en dus meer kans om droog te blijven. Het laatste lied is het Edammer volkslied.... dat kan ik dromen....geen muziek nodig.
Er werd gebeld waar de ambassadeur bleef....hij kwam eraan.
Geen Italiaanse muziek dus, maar het Edammer lied....de regen hield zich even rustig.
Gelukkig had ik een doek bij mij waarmee ik alle tassen schoon en droog kon maken, zodat mijn kleding schoon bleef....het moet toch wel in de was, maar liever zonder modder! Ondertussen at ik mijn wekelijkse broodje kaas.
Ik bracht de theepot naar de overkant en terug zag ik dat alle lessenaars en stoelen al opgeruimd waren....dat was snel....of misschien was ik wel aan het teuten.  Ik bleef nog even wachten om te kijken of ik nog ergens mee helpen kon, maar na een tijdje vertrok ik, volgende week maar wat sneller zijn....ik breng altijd eerst mijn instrument in veiligheid en dan de theepot....vaak breng ik gelijk wat lessenaars weg, maar die had ik al eerder niet meer gezien en de stoelen stonden voor mij op een lastige plek en met theepot erbij kan ik maar 1 stoel hebben.....lessenaars gaan altijd beter.
Ik vind het niet nodig dat een ander mijn spullen opruimt....het is ook de bedoeling dat we allemaal wat doen, logisch! Maar ik had wel alles zelf ingeklapt, dat scheelt.

.....en het ging weer harder regenen. Even schuilen onder een afdakje...... en het zakte weer af. Nou ja, ik kan altijd nog zwemmend naar huis.
Ik hoorde het donderen.....o, dan mag ik niet onder bomen doorlopen.........volgens mij is er geen route zonder bomen en ik was bovendien al halverwege........dan heeft het ook geen zin meer.
Veilig bereikte ik mijn auto....smeet mijn spullen erin en vertrok....zonder mijn gordel vast te maken..... stom..... maar goed, dat lukte al rijdende wel. Meteen door naar Volendam. Ze hadden niet alles wat ik wilde, maar kwam niet voor niks! Door naar Broek in Waterland......... even opletten.....ik rij nooit Monnickendam voorbij, dus de kans ik groot dat ik automatisch Monnickendam in ga, uit gewoonte.......... het lukte...... in de stromende regen.....verwarming aan tegen de condens op de ramen, raam een stukje open tegen de hitte, ruitenwissers op volle toeren...............op naar Broek. De katten daar waren deze keer blij mij te zien...... ik kreeg gelijk kopjes van ze, vooral van de rode kater....de heer des huizes.  Die wilde ook meteen de trapkast in....eten! Ze hadden nog, maar blijkbaar eten ze liever uit hun bakje dan ernaast.....keurige poezebeesten, zij blieven alleen wat keurig in hun etensbak zit.  Ik bleef ze even gezelschap houden..... even aaien, even aandacht.
En weer terug naar Monnickendam waar een enthousiaste logeerhond Bobbi mij al hoorde aankomen.....ook blij om mij te zien....tsjonge, wat veroorzaak ik een blijheid vandaag.

(M)Artis in het klein....

Nou...Artis is wat overdreven, maar behalve het kleine monstertje Bobbi, heb ik nu ook 3 katten te verzorgen. Nee, ik heb ze niet in huis, maar ik ga er 2 keer naartoe om ze eten en drinken te geven en daarna neemt een ander het stokje van mij over.
Het is alleen niet in Monnickendam......het is 5,5 kilometer verderop (van deur tot deur)......een mooi stukje om te fietsen..... ik fiets de laatste tijd erg weinig..... wel de gewone dingen als boodschappen halen gaan op de fiets, maar grotere tochten zijn er nog niet bij. Ook naar Edam ging ik steeds met de auto...(anders dan voorgaande jaren):...... vorige week omdat het te heet was, een andere keer omdat er regen voorspeld was en eerder was de fut er nog niet voldoende. Komende woensdag wordt er onweer voorspeld...... dan wordt het ook de auto, tenzij het nog veranderd....want ja, de weersvoorspellingen zijn nog veranderlijker dan het weer zelf.

Ik was nog in de straat toen ik het "al" doorhad........ ik was de sleutel vergeten, snel terug....blije hond....daar is ze weer....oeps ze gaat weer weg. Nu had ik alles!

Gelukkig werd de brug niet gekoeld....... soms sproeit dat water zo hoog dat het voor fietsers geen goed plan is om over die brug te gaan. Mooi.... ik kon zonder nat te worden over de brug, dat scheelde mij een paar kilometer omrijden (naar Edam maakt dat niet uit, dat is de andere kant op, dus hoef ik niet over die brug).

Maar goed, het ging vandaag lekker op de fiets.....het was niet moeilijk te vinden.
In de gang deed ik voorzichtig de kamerdeur open....ik was gewaarschuwd dat 1 kat graag naar boven gaat, maar dan kan ze niet meer naar buiten, want het kattenluik zit in de kamer.......voorzichtig opende ik de deur en nog net zag ik  een kat er razendsnel vandoor gaan door het kattenluik.....die had geen zin in mij......ineens zag ik nummer 2 voorbij vliegen.....ook naar buiten....het ging zo snel dat ik niet eens zag welke katten het waren (ik had foto's van ze met hun namen). Kat nummer 3 heb ik helemaal niet gezien.... die was al buiten denk ik.

Eerst maar eens eten geven.....uhhhhh....eten...... waar vind ik dat? Ik keek rond, maar ontdekte niks dat voor kattenvoer kon doorgaan, nou ja, een restantje in hun bakje, maar verder niet. 
Geheel tegen mijn gewoonte in opende ik kastdeurtjes.......dat doe ik echt nooit, niet eens bij Edwin..... nou ja, alleen om een bord of een kopje te pakken, die weet ik te vinden, dus als ik daar alleen ben pak ik dat, maar verder niets wat niet noodzakelijk is! Nu moest ik wel even........ik speurde alles af, maar geen kattenvoer! Ik zou niet kunnen zeggen wat er wel in de kasten stond, want dat is dan weer gek......dat zag ik niet eens......daar lette ik niet op en dat interesseert mij ook verder niet. Ik keek nog eens om mij heen en ontdekte nog een deur...... uhhhhh.....zou dat een trapkast zijn?
Jawel.....een trapkast...zelf heb ik zo'n kast niet, zo jammer, maar daar wel en dat was de perfecte plek voor kattenvoer! Had ik dat nou maar eerder gezien....dan had ik daar niet rond lopen snuffelen als een nieuwsgierig Aagje.
 Sommige mensen weten precies hoe het er bij een ander in huis uitziet....... ik heb dat niet, er kan wel eens iets opvallen, maar nu ik daar in huis geweest ben zou ik niet kunnen zeggen hoe het er daar uitzag......... geen idee wat voor bank er stond.... ik moet hem toch gezien hebben...... ik herinner mij waar de eethoek stond, maar hoe die er uitzag....ik weet het echt niet....het enige dat ik mij herinner is een kindertafeltje.
 Mijn moeder had dat ook, die wist ook nooit hoe het huis van een ander er uitzag, mijn vader was nog erger....die was eens ergens en toen werd hem gevraagd of hij vond dat het ruim geworden was.....hij keek eens om zich heen, en vroeg wat ze bedoelden..... er bleek een muur weggebroken te zijn.....

Zou ik de volgende keer de katten wel te zien krijgen?