Met Edwin gaat het erg goed..... hij wandelt veel en woensdagochtend stuurde hij foto's...... hij zat bij de Rijn uit te rusten, een heerlijk plekje waar de wind voor verkoeling zorgde.
Het water in de Rijn stond laag...... dat was op de foto's ook te zien..... een schip dat voorbij voer, een vogel die visjes probeerde te vangen.... dat zijn plekken die ik ook heerlijk vind om even te zitten.
Edwin heeft maandag voor het eerst revalidatietherapie gehad .... dat is precies een week nadat het begon. Komende maandag mag hij weer oefenen en tussendoor moet hij zelf oefeningen doen. 1x per week is niet zo veel vind ik..... maar het gaat ook zo goed. Het wandelen is natuurlijk ook goed.... een goede beweging, buitenlucht en genieten van alles wat je ziet.
Ik vind dit echt een wonder. Vorige week schrok ik mij rot toen ik het telefoontje kreeg dat hij met de ambulance op weg was naar het ziekenhuis en dat hij geen gevoel had in linkerarm en -been. Dat het een hersenbloeding was was snel duidelijk..... dat het een kleine hersenbloeding was ook en dat hij klein bleef doordat ze de bloeddruk op tijd naar beneden kregen was ook bekend. Toen ik op bezoek ging was hij goed te spreken maar het was duidelijk dat hij met zijn linkerkant nogal beperkt was. Hij kon alles wel bewegen, maar er zat heel weinig kracht in..... het was niet echt verlamd, maar het was wel duidelijk niet goed.
Dat hij de volgende dag al naar huis mocht verbaasde mij, maar dat hij toen een dag later al meldde dat hij weer kracht kreeg in arm en been was ik nog verbaasder..... nu al? Toen ik er donderdag was zei hij dat hij op 1 been kon staan.... op zijn linkerbeen! Hij bracht mij naar de bushalte.... niet de dichtstbijzijnde, dat was te gemakkelijk, maar eentje verderop.
Wat een geluk dat hij niet te lang gewacht heeft met bellen. Hij was nog wel naar zijn werk gegaan met het idee het zakt zo wel, misschien in een rare houding liggen slapen...... maar al snel besloot hij toch te bellen en toen kwam de ambulance. Gelukkig niet langer gewacht, zijn bloeddruk was erg hoog en hij kreeg te horen dat die binnen 6 uur omlaag moest om de schade te beperken. Dat is gelukt, ze hebben er alles aan gedaan om hem omlaag te krijgen..... nog niet meteen perfect, maar veel lager dan het was.
Ik vind het normaal om niet meteen overal voor te bellen..... zelf heb ik zo vaak ergens een pijntje, ben ik niet fit etc. Meestal is het ook niet nodig om meteen te bellen..... het gaat wel weer over. Maar bij uitvalsverschijnselen is het echt wel nodig.... dan is het beter een keer teveel gebeld dan te weinig.
Hij had zelf wel door wat er mogelijk aan de hand was en controleerde zijn spraak.... en keek of zijn mond scheef stond.....dat was niet het geval. Vaak is er een duidelijk verschil in kracht tussen links en rechts.... dat was er overduidelijk wel en werd niet snel beter.... dus.... BELLEN! Het was nog vroeg toen ik gebeld werd, dus hij zal nog niet lang op zijn werk geweest zijn. Hij was op tijd geweest!
Een waarschuwing dus voor anderen...... wacht niet te lang bij dergelijke verschijnselen! Als je er op tijd bij bent kan het beperkt blijven en met geluk zelfs helemaal goed komen.
Een goede bloeddrukmeter is ook handig om in huis te hebben, zeker als je weet dat je bloeddruk niet helemaal goed is. Helemaal als je er al medicatie voor krijgt..... dan is af en toe meten heel goed. Vooral als je je niet goed voelt.... even kijken of de bloeddruk goed is. Koop dan wel een goede!
Ik heb er zelf één, aangeraden door mijn diabetesverpleegkundige..... hetzelfde merk als in de huisartsenpraktijk gebruikt wordt (Omron). Alle meters van dat merk zijn goed.... de grootste verschillen zijn dat de één wat handzamer is dan de ander of geheugen heeft (soms voor meerdere personen) en nog zo het één en ander, maar de simpelste is ook goed!
Ik heb ook een glucosemeter..... dat wilde ik meteen toen ik hoorde dat ik diabetes had. In het begin controleerde ik vaak.... ook op momenten die niet gangbaar zijn maar zo kwam ik er wel achter wat goed voor mij was en wat niet. Ik keek wat het was voor het eten en vlak erna... en na een uurtje en nog een uur later. Voor een wandeling en erna. Na het eten van iets zoets. Dat gaf inzicht!
Nu meet ik niet zo vaak meer..... soms hou ik het een paar dagen achter elkaar bij, maar vooral meet ik als ik mij niet fit voel!
Hoge bloeddruk..... een sluipmoordenaar. Vaak merk je het niet maar vernielt het ondertussen wel je lichaam. Iets hoog hoeft niet meteen een drama te zijn, maar het moet niet hoog blijven en zeker niet veel te hoog zijn! Een keertje hoog kan gebeuren..... bloeddruk reageert op zoveel dingen, het is nooit constant hetzelfde. Toen mijn bloeddruk door een ambulancier gemeten werd na mijn eerste epileptische aanval (waarvan toen nog gedacht werd dat het een TIA was) zei hij dat het erg hoog was en ik zie: "Vind je het gek? Ik ben mij te pletter geschrokken".

Maar het is helemaal niet raar om ook als je gezond bent (of denkt te zijn) af en toe je bloeddruk zelf te meten.... of te vragen of de huisartsassistente het wil meten. Maar zelf een meter kopen kan ook ellende voorkomen. Ik ben zelf geen voorstander om er meteen maar pillen in te gooien als het eens niet goed is, maar soms is het nodig. Als het steeds te hoog is moet er echt wat gebeuren. Op internet zijn genoeg artikelen te vinden met tips om het omlaag te krijgen, dat is prima als het iets te hoog is.... maar als het niet zakt.... als ook na langere tijd je keurig aan alle regels houden het niet omlaag gaat of niet genoeg omlaag dan moet je niet door blijven lopen! Soms zijn medicijnen echt nodig.
Soms is er een reden dat het hoog is.... een stressvolle periode kan het flink doen stijgen.... als je ondertussen medicijnen hebt gekregen maar de stress is voorbij zou ik wel vragen of er niet geminderd mag worden of zelfs stoppen. Dat doen ze niet zo snel..... maar misschien na uitleg wel. Maar blijf het dan wel in de gaten houden!
Glucosemeter...... als je weet dat je een kans hebt op diabetes dan is het wel handig. Zelf wist ik op mijn 27ste al dat ik een grote kans had op diabetes type 2. Dan denken veel mensen 'ja, maar je bent ook te dik, dan krijg je dat'...... maar toen was ik nog mager! Toen werd het nog ouderdomsdiabetes genoemd. Bij het ouder worden heb je sowieso meer kans om het te krijgen.....zelfs als je superslank bent!
Maar...... als je te dik bent vergroot je de kans om het te krijgen wel! Maar ik ken slanke mensen die het kregen en dikke die het niet kregen..... het ligt echt niet alleen aan dik zijn en ongezond eten... al kan dat wel een rol spelen doordat je de kans erop vergroot. Het is ook erfelijk.... juist type 2. Mijn moeder had het ook, maar die was al op leeftijd toen ik het bij haar ontdekte... ik had het toen zelf nog niet en had nog geen meter, maar ik herkende het....... misschien had ze het al langer, het was nooit eerder gecontroleerd.
Tegen mij was op mijn 27ste gezegd dat ik er vanaf mijn 40ste rekening mee moest houden dat ik het kreeg.... ondanks dat ik dik werd duurde het nog tot mijn 50ste. En bij mijn zwangerschap werd meteen uitgegaan van zwangerschapsdiabetes.... niet afwachten, meteen op een streng dieet. Veel controles gehad toen en het was steeds goed.... en nadat Edwin geboren was mocht ik al snel weer alles hebben.
Maar ik wist daardoor wel wat meer over diabetes en ik haalde later mijn diploma voedingsleer en doordat daar ook dieetleer bij zat leerde ik nog meer over diabetes.... en daardoor herkende ik het bij mijn moeder.
Af en toe maakte ik daarna een afspraak om het bij de assistente te laten meten..... want ik wilde het wel weten! Het heeft geen zin om je kop in het zand te steken .... het is niet 'wat niet weet wat niet deert'..... want je kan veel schade aanrichten als je niet doorhebt dat je het hebt!
Dus juist als je een wat grotere kans hebt.... bijvoorbeeld doordat het in de familie vaker voorkomt.... koop een glucosemeter (zo duur zijn die niet... het gebruik is in verhouding duurder vanwege de teststrips, maar als je niet heel vaak meet valt dat wel mee.. en je kan er veel narigheid mee voorkomen!)..... of laat het af en toe controleren! En het dieet is tegenwoordig gewoon gezond eten..... niet zo streng als tijdens mijn zwangerschap, dat was extra streng (zoutloos, vetarm en suikervrij..... afgepaste porties of vaste tijden.... bijv. om vier uur een halve banaan van middelmatige lengte). Dus het is geen enkel probleem om daar mee te starten..... gewoon gezond eten is goed voor iedereen.... de nadruk ligt natuurlijk op niet teveel koolhydraten waarbij vooral de snelle suikers (pure suiker, snoep bijv.) slecht zijn, maar zo nu en dan mag er nog best suiker gebruikt worden .... alleen niet te vaak en te veel. En vezels zijn belangrijk... die vertragen de snelle opname van suiker en zorgen dus voor een stabielere suikerspiegel. Dus bij voorkeur alles volkoren en veel groente. Zoek het maar eens op..... vooral als je een grote kans hebt om het te krijgen kan je misschien al dingen aanpassen in je voedingspatroon..... misschien kan je het daar mee uitstellen. Als je normaal al gezond eet zijn het geen grote aanpassingen, want dit is ook een gezond dieet!
dfdf.jpg)
Diabetes (type 2) heeft Edwin gelukkig niet, maar de kans dat hij het krijgt is groter omdat ik het heb en zijn oma het had.... het zit in de familie!
Kort voordat Edwin die hersenbloeding kreeg had ik zelf ineens last van duizeligheid en niet zo'n beetje ook. Niet aldoor, maar wel vaak.... dan een dag niet of langer en dan 1 keertje, dan weer vaker.
Heel irritant. De eerste keer was het zelfs met oorsuizen waardoor ik dacht dat ik flauw viel, gelukkig was het maar één keer zo erg.
Ik ben blij dat dat weer over is .... vorige week nog een paar keer licht gehad en nu al bijna een week niet meer. Ik controleerde toen wel steeds mijn bloedsuiker en bloeddruk! Daar was niks mis mee! Dus even afwachten dan ... maar als het niet geminderd/gestopt was had ik zeker een afspraak gemaakt. Dat deed ik ook toen ik lang geleden zo duizelig was dat ik steeds pootje over ging.... alsof ik dronken was..... dat was zo erg dat ik meteen belde. Dokter herkende het meteen....labyrintitis ..... hij had het zelf ook gehad vertelde hij. Is niks aan te doen, gaat vanzelf over .... en gelukkig duurde dat bij mij niet heel lang. Volgens mij is dit al minstens 30 jaar geleden, maar ik weet wel deed deze duizeligheid anders was.
Maar dat zijn wel dingen waar je niet te lang mee rond moet lopen zonder even langs de huisarts te gaan!
Vrijdag bloedprikken, volgende week naar de diabetesverpleegkundige..... de kans zit erin dat het dit keer minder goed is..... wel verklaarbaar...... stress heeft er ook invloed op. Na 1 crematie en 2 begrafenissen in 5 weken kreeg Edwin vlak daarna zijn hersenbloeding.... dat was heftig.

Ik heb door de medicijnen een darmprobleem en daarom moet ik wel eens mijn medicijn overslaan (dat mag ik als het nodig is, het is bekend, ik heb het gemeld! Maar het moet natuurlijk niet te vaak gebeuren.).... dat is in deze tijd wel wat vaak gebeurd. Ook wat vaker even snel wat eten gehaald of een diepvriespizza of zo in de oven gegooid..... duidelijk minder gezond geleefd dus. Dat is nu weer normaal allemaal, maar ja.... mijn HbA1c (gemiddelde over de afgelopen 2 a 3 maanden) wordt ook gemeten..... en die zou wel eens hoger kunnen zijn. Het is niet anders.... volgende keer beter denk ik dan.... ik hoop dat zij er ook zo over denkt. Het was ook even een rare tijd waarbij ik echt wel andere dingen aan mijn hoofd had.
Zwemmen, wandelen en fietsen zijn 3 gezonde sporten die de minste kans op blessures geven.... fietsen dan het meest, maar dat is als je valt!
Fietsen en wandelen kan je ook naar je werk, boodschappen doen etc. .... dus gewoon de manier waarop je je verplaatst zonder auto!
Wandelen is de goedkoopste sport, dat kan altijd hoewel een paar goede wandelschoenen wel prettig is... fietsen is ook niet duur maar dan moet je wel al een fiets hebben. De meeste mensen hebben dat wel, maar zo niet dan is dat een prijzige aanschaf.
Zwemmen kan goedkoop zijn .... in buitenwater. In een zwembad is het natuurlijk niet gratis, maar het is wel heerlijk vind ik. En in het (zwembad-)water kunnen ook oefeningen gedaan worden.... watergym, aqua-sportief e.d., ook heel goed, in het water kan je andere oefeningen doen dan op de kant. Als je valt val je zacht (zolang je niet tegen de rand klettert)...... dat kan tot op zeer hoge leeftijd gedaan worden.
Meer sporten wil niet zeggen dat je jezelf steeds moet uitputten.... gewoon lekker in beweging zijn is prima.