Week 47 Een week met lief en leed.

 Het is alweer week 47!  Het einde van het jaar komt eraan. Dit jaar was mijn weblog een echt dagboek geworden, waarbij ik elke dag iets schreef wat meestal aan het het eind van de week geplaatst werd en soms een deel halverwege de week als het erg veel werd.
Dat was anders dan voorgaande jaren, toen schreef ik gewoon als ik iets te vertellen had en dat kon van alles zijn, eigenlijk net als nu, maar dan geen dagelijks verslag van de dag en dus geen dagen waarover niks te vertellen viel. Ik ga volgend jaar weer verder zoals het eerst was .... ...  dit was leuk voor een jaar maar daarna gaat het weer 'gewoon' worden, als vanouds .... dus ook over van alles en nog wat.... natuurlijk wat ik meemaak, herinneringen, dingen uit het nieuws, taal en alles wat in mij opkomt!
En misschien ooit wel weer een dagboek.... ik hoop nog jaren mijn weblog te kunnen 'vullen', dus misschien af en toe wat anders ... misschien wel af en toe een weekdagboek of weer een heel jaar... of nooit meer, ik zie wel!  
Maar nu nog even 6 weken het dagboek: 

Maandag 17 november: Duidelijk fitter dan de afgelopen dagen. Ach ja... dat heb ik zo nu en dan...Kaatje Kwakkel. 
Alvast wat Kerstspullen van zolder gehaald.... ik ga nog niet versieren, maar ik heb veel, weet nog niet wat ik wel en niet ga gebruiken, maar het moet ook een keer uitgezocht worden ..... en dan kan niet op het laatste moment. Dus af en toe wat van zolder meenemen. 

Dinsdag 18 november: 's Middags natuurlijk naar vriendin en 's avonds naar de muziekvereniging. Ik fietste een andere route want het pad waar ik meestal fiets zijn de tegels uitgehaald, dat wordt vernieuwd en dat ik geen overbodige luxe..... als ze dan ook het paaltje een stukje naar achteren zetten ben ik ook weer blij..... of nog beter.... als ze er een afritje maken ben ik helemaal tevreden! Ik rij wel vaker andersom vanwege dat paaltje en de ontbrekende schuine tegels.  Maar...... twee weken geleden fietste ik al door een straat zonder verlichting en botste bijna tegen 2 mensen op waarna ik terug een andere route nam. Gisteren las ik dat de verlichting het nog steeds niet doet dus die route viel af. Een straat waar ik altijd doorheen fiets is afgesloten i.v.m. rioleringswerkzaamheden dus ook daar moet ik anders.... dan maar eens een heel andere route. De laatste plek waar de straatlantaarn het niet doet is vlakbij het verenigingsgebouw ... daar is geen andere route voor, maar dat stuk ga ik lopen want het zicht is te slecht. Het is de laatste dagen duidelijk kouder en ik had warme handschoenen nodig op de fiets en mijn 'goed gemutst-muts' was ook lekker warm! Dit model muts vind ik vaak wat raar op mijn hoofd staan.... maar buiten was het donker, hij is warm en ik was in elk geval goed gemutst!

De repetitie was leuk..... er waren maar weinig mensen maar het was heel gezellig, we hebben verschrikkelijk gelachen. Nieuwe muziek (leuke muziek!!!) .... dat betekent dat er vaak gestopt wordt.... voor mij prettig omdat lang achter elkaar nog wat teveel energie kost. Bovendien had ik sowieso in een paar nummers echt veel rust.... dan hou ik het langer vol.  Bij één nummer had ik zelfs de laatste 16 maten rust..... ik ging er maar eens lui bij zitten  terwijl de anderen speelden ... toen moest net dat stukje een paar keer over..... ik kwam helemaal weer bij, zo hou ik het wel vol. We hielden geen pauze.... de eerste helft duurde gewoon wat langer en er kwam geen tweede helft. Dus ik was wat later dan gewoonlijk thuis (ik ga nog steeds in de pauze naar huis), maar eerder dan wanneer ik de hele 'wedstrijd' meedoe. Wel lekker zo, dat mag van mij elke week.... dat is een mooie tussenweg, want tot het eind blijven is nog even teveel.  
Wel moe.... maar het was lekker gegaan. Langzaam aan gaat het steeds beter, de klank is wisselend. 

Woensdag 19 november: Woensdag altijd rustig aan.... ik ben dan altijd nog gammel van de vorige dag/avond.  Toch wel lekker bezig geweest nog, wel nuttige dingen gedaan, maar ook weer even lekker zitten fröbelen met kralen. Wat armbandjes gemaakt.... de volgende rommelmarkt heb ik veel meer! 

In de namiddag ging ik toch maar een pakketje naar de post brengen, door de regen....een brievenbuspakje. Gelijk maar even boodschappen doen, ik was er nu toch. Bij de kassa kreeg ik van iedereen zegeltjes..... de caissière mag het zelf niet aan een ander geven..... maar ik kreeg van 3 mensen, 2 voor mij en 1 achter mij. Voorbij de kassa even kletsen met iemand... nou ja... even..... het was wel wat langer 🤣. Toen regende het ondertussen nog wat harder, maar ach.... onderweg naar huis kon ik nog niet over het pad wat gisteren al afgesloten was, het was nog niet klaar..... een randje van hooguit 20 cm. was nog niet af 😂. Ach, er zal ongetwijfeld een reden voor zijn en misschien is er verderop ook nog iets niet af wat ik in het donker op afstand niet kon zien.... maar het zag er gek uit.... helemaal afgezet. Misschien hadden ze tegels tekort, of maken ze toch een afritje en hadden ze daar geen tegels voor.... er kunnen zat redenen zijn, maar ik schoot in de lach toen ik het zag.... hekje, pylonen en dat voor zo'n klein randje  (maar het is natuurlijk goed dat het afgezet is,  je kan er toch lelijk door vallen als je het niet ziet!).... maar morgen zullen ze het vast wel afkrijgen!

Donderdag 20 november: Nog steeds te weinig fut om te winkelen.... ik heb slecht geslapen, het regent, er komt een druk weekend aan en er komt een pakje..... ik blijf lekker thuis, lijkt mij beter!
Later kwam de zon door.... maar toen was ik al met wat anders bezig! En de zon bleef niet zo heel lang, later werd het toch weer donker en somber.... tsja.... novembrrrrrr! 

Gisteren kwam de afspraak van mijn kapster binnen.... het kan al snel, mooi, dan ben ik toch in Purmerend en kan ik eerst even een paar winkels bezoeken.... wat binnen is is binnen. De afspraak is in de namiddag, ik kan net voor donker thuis zijn, dus daarom van tevoren dan even winkelen. ... ik ben dan toch in de buurt. 
Tijdens mijn avondwandeling liep ik over het vernieuwde pad.... was netjes geworden! Paaltje stond er nog en geen afritje.... jammer! Ik kon niet zien of er een afritje was, ik moest het voelen ..... want precies daar was een lantaarn uitgevallen.... het is toch niet te geloven, overal waar ik kom vallen de lantaarns spontaan uit! Die bij de Haringklok doet het al lang niet, de Avegaar is donker, langs het fietspad op de Bernhardlaan miste ik ook  een lantaarn en nu één op de Lijnbaan.... gaat lekker..... voortaan maar met een stormlantaarn op stap!

Vrijdag 21 november: Het zwemmen was weer heerlijk maar wat was het koud op de fiets. Ik had vingerloze handschoenen aan.... maar mijn vingers leken bevroren toen ik aankwam! Terug scheen de zon en toen was het prima, maar heen..... ik was zo koud geworden dat het water voelde alsof ik in een warm bad sprong! 

Hoera, de Hollandse huisjes zijn er weer! Ik blijf ze leuk vinden.... ik heb er al heel veel (veel dubbele dus), maar het staat zo leuk zo'n hele rij! 

Deze keer is er maar 1 nieuwe, maar er kan ook gekozen worden voor een set van 3 huisjes voor in de kerstboom, dat is ook leuk. Elk jaar weer leuk zo'n cadeautje! 
Gooi de bonnen niet weg, er zijn veel liefhebbers voor. Ook de voedselbank is er blij mee, sommige scholen en nog veel meer..... dus als je ze zelf niet wil denk dan aan een ander, misschien de buren of familie.... of wie dan ook. Ik heb er voorgaande jaren al heel veel gehad..... teveel heb ik er nooit, maar ik vind dat als je iemand kent die er weinig heeft, die voorrang zou moeten hebben! 

Telefoon: Een bestelling voor pennen! Wow..... 8 nog wel! Met omschrijvingen... allemaal poppetjes en met vrolijke gezichten, allemaal een kerstsjaaltje.... voor de één roze, voor een andere een beetje donkere kralen ... etc. LEUK!  Ik had niet alle kleuren meer, dus het was even roeien met de riemen die ik had ... ik ben er niet helemaal tevreden over..... maar ...... ik heb toevallig gisteravond een nieuwe bestelling geplaatst, het kan even duren, maar er komen weer nieuwe sjaals, mutsjes en hoedjes..... en ook nog wat pennen.... een setje zwarte en witte en een pakket van alles wat, dat is een verrassing wat ik krijg.
Ik zal foto's sturen naar haar, dan weet ze wat ik ervan gemaakt heb maar ook dat ik nu niet anders meer heb en het nog op tijd kan aanpassen .... dan kan ze meedenken over wat het worden moet.  Jeetje, maken op bestelling, dat is weer eens wat anders. 

Afgesproken dat ik morgen meerij met mijn broer naar de begrafenis van onze (aangetrouwde) neef..... lekker! Anders was ik zelf gegaan, maar echt.... ik vind autorijden vermoeiend! Een kort stukje valt wel mee, maar langere stukken.... liever niet.  Maar nu ga ik lekker met mijn broer mee.... dat is ook gezelliger dan alleen.  Maar ook al rij ik niet veel..... ik ben nog steeds blij met mijn autootje! Het is niet dat ik niet durf te rijden, maar ik vind het helemaal niet leuk, in het donker kan ik echt niet rijden (dus altijd ruim op tijd weg)  .... en ik ben bekaf na een lange rit. Vooral als ik ergens op tijd moet zijn vind ik het vervelend..... dan vertrek ik rustig een uur eerder dan nodig is om er ruim op tijd te zijn, want ik kan zelfs met navigatie verdwalen! Vooral naar een plek die ik niet ken vind ik lastig.... dan ga ik vaak verkeerd. Dan nog een parkeerplek zoeken..... nee.... geen hobby van mij. Ik was eens in Arnhem verdwaald ..... ik ben er toen telefonisch doorheen geloodst. Dat was nog op een eerder adres van Edwin. Waar hij nu woont lukte mij beter, maar ik ga liever met de trein!   

*****

Gisteravond kreeg ik een berichtje van een kleindochter van de overledene..... die woont sinds kort aan deze kant van Nederland en hoorde van haar moeder dat ik kwam..... ze bood aan dat ik evt. mee kon rijden. Dat is top! We kennen elkaar niet, haar moeder ken ik wel.... maar de kinderen en kleinkinderen van de achternichtjes en -neef ken ik niet of nauwelijks.... ik weet alleen wat namen. Heel lief dat ze mij dat even meldde! 
Echt..... er lopen nog zat goede mensen op deze aardbol rond, maar de slechte vallen nou eenmaal meer op! Het is al mooi als mensen rekening met anderen houden, aan ze denken! 
Maar bij veel mensen is het alleen 'ikke, ikke, ikke' en dat is jammer. Toch ontmoet ik vaak mensen die wel om anderen geven.... die mij een zitplaats aanbieden, die mij helpen als ik val, helpen met bagage etc., op het belletje in de bus drukken als ze zien dat ik er niet bij kan, iets van de bovenste plank pakken in de winkel ..... soms is het maar een kleine moeite.... maar zo goed dat ze het doorhebben en als ze het aanbieden is het al mooi! 

Zaterdag 22 november: Vannacht werd ik wakker voor een sanitaire stop.... dat gebeurt vaker dus niks bijzonders. Vroeger ging ik dan slaapwandelend terug naar mijn bed en was weer snel in dromenland, maar tegenwoordig ben ik dan even klaarwakker en ga wat anders doen tot ik weer slaperig wordt, ik weet ondertussen dat dat het beste werkt. 
Ik pakte mijn laptop en stuurde een mail met foto's naar de bestelster van de pennen .... dan kan ze die bekijken 's morgens. 

Heel toevallig had zij een sanitaire stop op hetzelfde moment (hahaha, wel heel toevallig) ..... en keek in haar computer, ze zag mijn mailtje binnenkomen. Ze begreep dat ik wakker was en belde meteen maar even over de pennen. Dat is nou leuk..... spontane actie midden in de nacht! Dus nog even gezellig gekletst. Heerlijk! 

******

Al vroeg moesten we vertrekken..... broer kwam mij ophalen en ik stond al klaar... ik loop altijd naar de overkant omdat het hier doodloopt en erg smal is.... dus vaak achteruit terug en er wordt regelmatig tegen een overstekende lantaarnpaal aangereden (echt, die staat op de verkeerde plaats, vroeger stond hij verder naar achteren). Ik denk dat het voor mij 20 meter lopen is.... dat stelt niks voor en dus is het handiger als ik daar wacht! 
Op naar Friesland. 

Naar Friesland ben ik meerdere keren zelf met de auto geweest.... verschillende plaatsen zelfs. Het is met ov nou eenmaal niet handig hiervandaan.
 Ooit naar een boerderij, samen met mijn moeder en een nog jonge Edwin. In de oorlog zat mijn vader daar ondergedoken en er was nog altijd contact met de zoon van de boer van toen. Die zoon was toen nog jong en toen er een razzia was dook mijn vader in de hooiberg. .... de zoon sprong er achteraan...  hem zochten ze niet, maar hij kon toen niet meer terug, dat viel teveel op dus stil zaten ze daar met z'n tweeën.... de Duitsers staken met bajonetten in de hooiberg en raakten de jongen.... hij gaf geen kik, maar het was een flinke wond! Het zou heel anders met mijn vader afgelopen zijn als de jongen niet zo stil was gebleven! Ik heb toen ik daar was het litteken gezien, heel heftig. We zijn er toen een dagje geweest.... erg leuk, erg aardige mensen. Als het nodig is rij ik dus wel.... maar toen kon ik nog wel in donker rijden, dat maakte het ook eenvoudiger..... nu moet ik altijd op de tijd letten, want echt..... ik ben een gevaar op de weg in het donker!  Als er onverwachts langdurig oponthoud is en ik niet voor donker thuis kan zijn zal ik in de auto moeten slapen. 

Maar nu dus lekker met z'n tweeën.... juist bij zoiets wel prettig, het is toch altijd triest zo'n dag.... ook al heeft hij een prachtige leeftijd bereikt. Ik ben wel gewend overal alleen heen te gaan, maar samen is toch wel prettig. 
Ik vond het heel mooi dat de rouwkaart in het Fries was.... er was maar één woord waar ik niet uit kwam, maar dat heb ik opgezocht. De tekst over plaats en tijd e.d. was wel in het Nederlands, dat snapt iedereen.... dus iedereen weet hoe de dag verloopt. 
Het was een mooie dienst, deels in het Fries maar broer en ik konden dat redelijk volgen. Er werd prachtig gezongen. door DEZE zangeres.... ik hoorde later dat het op verzoek van de overledene was. 
Ik wist niet dat ik familie had die zo mooi kan zingen (is wel verre familie hoor). Het was doodstil in de kerk toen zij 'mag ik dan bij jou' gezongen had... tot de dominee zei dat hij een applaus nu wel passend vond. Daar was ik blij mee.... ik had al de neiging om te klappen, maar durfde niet te beginnen. Best moeilijk om op zo'n moment te zingen, maar ze deed het toch maar! Knap!
Verschillende familieleden weer gesproken, ik ken de kinderen redelijk goed, de één wat beter dan de ander natuurlijk, de oudste dochter is net zo oud als ik ben. Ook sprak ik de kleindochter die mij schreef dat ik evt. mee kon rijden.... leuk om met haar kennis te maken, ik weet zeker dat ik haar herken als ik haar tegenkom. Goed dat ik ze allemaal even gesproken heb, we zien elkaar niet vaak. Broer bleef geduldig wachten. 

Thuis was ik toch wel gaar, ondanks dat ik niet zelf hoefde te rijden. 
Ik heb het altijd moeilijk bij begrafenissen .... ik kan het niet helpen, mijn tranen zitten nogal los.... meestal kan ik het beperken tot alleen natte ogen .... nu ook, maar dat gebeurde wel meerdere keren, vooral als ik merk dat een ander het moeilijk heeft. Natuurlijk is het niets om mij voor te schamen, maar toch wil ik het niet. 
Ik bedenk dan maar dat het erger zou zijn als het mij niks deed. 

Het was goed dat ik de verjaardag voor die avond had afgezegd, dat was echt teveel geworden!
Thuis kroop ik al snel onder een dekentje op de bank....  ik had het koud, verwarming wat hoger en na het eten viel ik in slaap en werd 4 uur later pas wakker! Toen was het bedtijd!
Omdat ik op dat moment klaarwakker was ging ik even tv kijken, even terugkijken wat ik gemist had en al snel sliep ik weer verder. 
 
Zondag 23 november:  Eerst even uitslapen natuurlijk! Het werd niet zo erg laat en toen ik de gordijnen opendeed keek ik verbaasd naar een witte wereld. De straten waren vooral nat, maar op de auto en bomen en struiken etc. was het echt wit!

Na de lunch nog even naar een winkel.... ik had nog cadeaubonnen nodig om cadeau te geven vanmiddag. Dat schoot er van de week steeds bij in, maar ja.... AH is op zondag ook open.
Ik liep naar de schuur om mijn fiets te pakken.... brrrr....koud! IJsregen. 
Het was niet echt glad, maar helemaal goed was het ook niet.... als het maar een beetje een twijfelgeval is fiets ik niet... dus ook niet naar de bushalte vanmiddag! 
Geheel tegen mijn gewoonte in stapte ik in de auto.... voor dat kleine stukje! 
Thuis de bonnen ingepakt, zelfgemaakte pen erbij (de één met een kopje koffie en de ander met hartjes), iets erbij vind ik toch leuker geven  .... het geheel eerst in een plastic zakje, anders is de kans groot dat de pen door het papier steekt en bovendien is het zo eenvoudiger in te pakken.

In de namiddag dus naar Volendam voor een verjaardag. Omdat ik er bij de volgende verjaardag daar niet ben had ik ook voor die jarige alvast een cadeautje mee. Dat doe ik altijd.... vooraf of achteraf, maar als ik zelf niet kan dan krijgen ze toch altijd wat van mij.

Als ze het niet vieren is het anders, dan hangt het er vanaf waarom ze het niet vieren. Als iemand gewoon geen zin in verjaardagen heeft geef ik niet altijd wat, maar als iemand het niet viert door omstandigheden (en dat kan van alles zijn) dan vind ik het wat anders. 

Warm aangekleed stond ik bij de bushalte..... dikke handschoenen, sjaal, pet en een warme jas. Gelukkig was het droog, dat maakte wel een groot verschil...... heel koud had ik het nu niet.  
Door wegwerkzaamheden reed de bus iets anders, maar stopte wel dicht bij mijn halte in Volendam .... en iets dichterbij het adres waar ik zijn moest!  Aan de overkant zag ik geen halte.... ik kijk op de terugweg wel, anders loop ik een halte verder. 

Even later zat ik al aan de warme thee..... en ik kreeg een cadeautje nog voor mijn verjaardag voordat ik mijn cadeautjes had gegeven. Met mijn verjaardag was de weg hier afgesloten en zouden ze wel heel erg om moeten rijden.... niet handig, dus ik zei zelf al dat ik het snapte als ze niet zouden komen. 
Altijd gezellig daar...... en toen neef vertrok vroeg hij of ik soms mee wilde rijden. Nou, dat was wel handig..... als hij toch rijdt dan graag! Ik mocht voorin en zijn vrouw ging achterin, luxe hoor. Zo kwam ik wel heel eenvoudig en snel thuis en hoefde ik  niet naar de bushalte te zoeken. Het leek wel minder koud te zijn, maar ik ben nu natuurlijk amper buiten geweest ...... als ik een tijdje in de wind sta bij een bushalte voelt het vast kouder.  
Het was een gezellig besluit van de week.... ondertussen zit ik weer onder mijn dekentje op de bank.... lekker warm. Ik ben al vaker mee teruggereden.... top. 

Een week met lief en leed.... 

Week 43 Herfstig, knutselen, storm Benjamin.

Maandag 20 oktober:  Het valt mij elke keer weer op als ik erlangs kom..... bij het afgesloten fietspad staat een bord met "Fietsers terug naar de overkant" ..... maar ik kom helemaal niet van de overkant dus ik kan niet terug!  Even verderop: "Fietsers afstappen via overkant"  Dat eerste bord ga ik meestal aan de achterkant voorbij, dus dan zie ik het niet, maar er zijn veel mensen die verderop aan deze kant van de weg wonen en dus niet van de overkant komen... dat 'terug' is dus wat raar. Het tweede bord is gewoon een vreemde tekst.
Ik ga er steeds maar vanuit dat ik dan over het voetpad aan de overkant mag fietsen, want de weg vind ik daar minder geschikt voor.

Ik wilde vandaag bloed aftappen voor het RIVM, dat verzoek kwam met mijn verjaardag binnen, maar ik moet daar altijd even de tijd voor nemen dus kwam het er niet van.... even snel tussendoor kan niet want het is een heel ritueel.  Ik doe dat meestal 's middags want dan breng ik dat snel naar de post zodat het niet te lang onderweg is. Maar ik bedacht toen ik er aan wilde beginnen dat we niet meer weten hoe laat de post opgehaald wordt..... dus als ik het maandagmiddag wegbreng is de buslichting misschien al geweest en is de volgende buslichting pas op dinsdag en wordt het pas woensdag bezorgd.  Dan maar de wekker zetten en vroeg wegbrengen van de week ..... niet blij mee! Maar dan weet ik zeker dat het dezelfde dag nog opgehaald wordt! Hoe korter het onderweg is hoe beter!

Het weer was wat somber, maar af en toe zon..... toch was het niet koud, ik wandelde met mijn jas aan maar dat was te warm. 

Dinsdag 21 oktober: Weer gezellig naar vriendin geweest. 's Avonds naar de muziekrepetitie. Zoals steeds: Op de fiets. De fietstassen volgeladen..... de ene wijk uit, de andere wijk door en dan het fietspad dat betere tijden heeft gekend .... verderop oversteken naar een tijdelijk fietspad afgezet met rode en witte blokken die soms schots en scheef staan waardoor er voor fietsers nog nauwelijks ruimte is.... bovendien is de straat daar heel slecht, hobbels en kuilen en in het donker zie ik niet waar de straat en waar het grasveld is.... ook omdat de lantaarnpaal daar het niet doet! Ik zie slecht in het donker en loop daarom dat stukje steeds. Terug neem ik een omweg, want dat andere fietspad ligt parallel aan de weg maar net iets lager, waardoor de tegenliggers mij totaal verblinden. Als ik de andere kant op ga heb ik de tegenliggers aan de overkant, dat helpt al flink en die kant op is het maar een klein stukje, dan ga ik de wijk in en dan heb ik minder last van donker en tegenliggers.

 Dan dus maar omrijden.... dit werkt beter. Dichtbij huis doe ik dat ook.....het pad dat het meest voor de hand liggend is sla ik over want er staat een paaltje waar ik de hoek om moet.... nadat ik eerst over het voetpad over de brug fiets want wij hebben geen opritje, dus iedereen fietst daar over het voetpad want aan de andere kant zijn wel van die schuine tegels. Als wij dat ook hadden was dat paaltje niet zo'n probleem, dan kom je er anders op aanrijden, maar nu zit het in mijn haakse krappe bocht en met volle fietstassen wordt dat erg krap. Mijn sax waag ik daar niet aan! Ik rij wel om (of ik stap af!) zowel heen als terug als ik met volle fietstassen fiets. Als het paaltje een meter naar achteren zou staan zou het handiger zijn, maar nog handiger is een op/afritje. Die vervelende paaltjes staan hier in de buurt op meer plaatsen waar ik het niet handig vind. 
Toch wil ik op de fiets blijven gaan, ook in het donker..... het is een kilometer of 2..... dat is mooi om conditie op te bouwen (of op peil te houden). Overal de auto maar voor pakken vind ik niet goed.....  zolang ik kan fietsen wil ik fietsen..... de auto is voor een enkele keer, bijvoorbeeld als ik niet fit ben of veel mee te slepen of zoiets. Ook al rij ik weinig, ik ben nog altijd blij met mijn autootje.

Woensdag 22 oktober: Op woensdag ben ik altijd laat wakker..... maar dan eerst thee!

Nog heerlijk een half uurtje in het zonnetje gezeten, het was echt lekker weer..... geen jas of vest nodig, gewoon met korte mouwen. 

Ik las dat een vrachtwagen zich helemaal klemgereden had in het centrum.....  dan staat gelijk alles vast. De sukkel had eerst alle borden over afsluiting van de N247 gemist en toen hij ervoor kwam te staan was hij Monnickendam maar ingegaan en had daar even de borden gemist dat zwaar verkeer daar niet in kan en mag. Hij moet toch al snel gemerkt hebben dat het veel te smal was... maar ja, je keert niet even met zo'n ding.  De man kwam uit Litouwen en dan zal Nederlandse teksten op borden moeilijk zijn, maar de gewone verkeersborden zal hij toch moeten kennen en gele borden moeten toch op z'n minst voor iedereen toch wel duidelijk zijn dat er wat aan de hand is, het wegnummer staat erop, dat kan hij wel lezen lijkt mij.... en er staan er genoeg!
Als hij de bocht wel had kunnen nemen was hij verderop vast komen te staan, want de andere kant van Monnickendam is afgesloten omdat daar de N247 afgesloten is. Hij kan natuurlijk ook wachten tot maandag.... dan is de weg weer open 😂🤪🤯. 

Mijn kastje staat voor de grens met de EU 'In queue for entry document processing. Estimated total queue time: 9-10 days.'. Hij staat daar al een paar dagen, het begon met 11-12 dagen.
Het kan nog even duren! Volgens mij is de reis kostbaarder dan het kastje!

Donderdag 23 oktober: Weer even wat gefröbeld voor de rommelmarkt van volgende week, deze keer knutselen met balpennen. 

Toch nog met een kop thee buiten gezeten. Duidelijk kouder dan gisteren want al veel wind en minder zon.... en toen er een heel dikke wolk kwam en ik daarachter geen enkel stukje blauw meer kon ontdekken ging ik toch maar naar binnen..... toch wat frisse buitenlucht gehad. De wind kwam duidelijk uit het zuiden en dan heb ik geen beschut plekje om in te zitten. Daarna nog even wandelen.... heerlijk! Het begon net een beetje te spetteren, maar dat stelde weinig voor.... even later kwam de zon zelfs weer door, maar er waren al heel donkere wolken in zicht. 3x heb ik staan praten met iemand, iedereen wilde nog even naar buiten (vaak met de hond) voor het echt slecht werd buiten.... storm Benjamin was op komst met regen. Het fietspad was weer open en zelfs het hek met verbodsborden bij de nieuwe straat was weg, dus ik kon lopend in elk geval weer via mijn eigen vertrouwde route (Nou ja.... het is wel een nieuw pad, iets anders, maar lopend komt het op hetzelfde neer). Zo lekker dat dat weer kan! Fietsen zal niet gaan, dan moet ik afstappen, dus dat blijft de route die ik tijdens de bouw had.... jammer!  

Een vrolijk hondje sprong enthousiast tegen mij op.... hij werd meteen terechtgewezen maar het was hem moeilijk af te leren werd mij al verteld. Ach ja, dat beest is enthousiast, ik vind het niet zo erg ... ik had geen galajurk aan (daar wandel ik zelden in) en op mijn spijkerbroek is wat modder niet zo erg. Bovendien had ik het dier zelf aangehaald..... dan moet ik niet zeuren. Maar ik begrijp dat ze het hem af wilde leren, niet iedereen vind het leuk. 

Wandelen in de herfst vind ik heerlijk..... niet zo warm meer en dan die mooie kleuren. De bladeren op de grond..... ik vind het een heerlijke tijd en de regen.... ach, het hoort erbij! 

Terwijl het er bij mij achter vrolijk uitzag met witte wolken en grote stukken blauwe lucht was het voor heel anders.... donkergrijze wolken! 

Steeds vroeger donker en dan gezellig wat kaarsjes aan.... zo knus! Ik hou ervan! 

Volgende week is het nog veel vroeger donker, want zondagmorgen vroeg gaat de wintertijd weer in.... kunnen we heerlijk een uurtje langer slapen! 

Tijd voor de lunch.... de tijd gaat snel.
Ondertussen was mijn herfstkrans al van de deur gewaaid, maar hij lag in de buurt..... maar even binnen bewaren nu. 

Ineens viel het mij op dat het bijna windstil leek.... was dat nou de stilte voor de storm?  Even later ging het regenen en weer stevig waaien, om 18.00 uur was het hier nog geen storm. 18.45 begon het echt, er waren een paar stevige windstoten,,,, even later hoorde ik dat er in mijn tuin iets omviel. Te donker om te zien wat het was. Maar wat ligt kan niet meer vallen. 

Vrijdag 24 oktober: Wakker geworden van de wekker en slaperig keek ik naar buiten

... ik had het 's nachts flink horen regenen en waaien. Het begon net een beetje licht te worden en zag achterin de tuin een tuinstoel liggen.... die was een beetje tegen de wind in gerold. 
Maar wat vroeger vertrekken naar het zwembad, want misschien moet ik lopen. Als de wind te heftig is en vooral als het windstoten zijn dan fiets ik liever niet. Een constante wind gaat beter.... ik zie het wel. 

Het viel mee, fietsen was geen probleem, maar de wind was venijnig koud! Er lagen overal heel veel bladeren..... zo zijn de bomen snel kaal. De boom bij mij achter is nog groen, die is altijd wat later.... in het voorjaar is hij ook altijd laat.... alles is al groen als deze nog kaal is. 

Maar het was weer heerlijk in het water.....het ging lekker, ik ben ook zo lang mogelijk blijven zwemmen. Dan een lekker warme douche en mijn haar wassen..... nog even koud afdouchen.... nou ja, alleen armen en benen.
Op de terugweg regende het even met grote druppels, maar de zon kwam ook weer door. 
Thuis kon ik mijn ogen niet meer open houden, dus eerst maar even een tukkie....daar knapte ik wat van op.

Zaterdag 25 oktober: Gewoon een dagje in huis rommelen..... van alles wat. 

Ik kwam DIT tegen op internet..... zou mooi zijn als dit in Nederland ook gebeurde!

Ik moet nog wat aanpassingen maken voor mijn egelhuisje ... zoals een tunnel graven onder het hek door (en zorgen dat het niet dichtslibt) .... ik ben er nog niet uit wat het beste is... gewoon een geultje met aan weerskanten stenen of een buis die ik van binnen opruw omdat het anders te glad is. Ik ga in elk geval GEEN gat zagen in mijn hek! Een buis van 15cm. is groot genoeg voor een egel. Dan evt. nog een egeltrap over mijn borderrol zodat hij ook wat verder kan scharrelen..... ik moet ook stenen of tegels leggen onder het huisje. Mooi klusje voor het voorjaar.... veel egels zijn nu toch al in winterslaap en ontdekken het huisje niet meer..... in het voorjaar is de kans groter. Ik zit ook te denken aan plexiglas.... dat zou ik in de grond kunnen steken zo'n 25 cm. voor de ingang, dat houdt veel wind tegen en ik kan toch nog wat zien bewegen daar (misschien, want in het donker zie ik sowieso niet veel).

Mijn wandeling maakte ik 's avonds pas.... ik wilde even wat verder wandelen en in een stevig tempo. Er kwam een bekende aan die ook wandelde, we gingen samen kletsend verder. Maar ja, stevig doorlopen en kletsen..... dat was wat veel van het goede, ik hijgde als een oud  paard maar wilde het niet te snel opgeven. Toch moest ik langzamer na een tijdje en zelfs even stilstaan .... ik was toen bijna thuis.... we liepen naar mijn huis en zij liep nog een extra rondje..... ik was snel weer op adem en dat is een goed teken. Het was een goede test voor wat ik kan .... en gezellig!

Ja, zo snel als het vorig jaar beter ging, zo langzaam gaat het nu! Het niveau van juni vorig jaar was duidelijk veel hoger.... maar goed, ik weet waar het van komt en het heeft blijkbaar tijd nodig en ik ben al blij met wat ik wel kan! Het dagje winkelen zit er nog steeds niet in, maar ik denk dat ik dat toch probeer volgende maand.... ergens waar veel winkels bij elkaar zijn en waar veel gelegenheid is om te zitten en om wat te eten of te drinken..... ik denk Almere... met de trein! 
 Rustig aan dus en niet teveel winkels in .... ik ben al blij als ik er in 3 kom..... dat is echt mijn record nu. Maar het is al leuk om er weer eens te zijn en als ik al snel ergens ga zitten kan ik misschien wel naar meer winkels .... uitrusten voor ik niet verder kan werkt altijd beter, maar het is verleidelijk om langer door te gaan.... niet doen dus, want dan helpt even zitten niet meer! Ik heb al zo'n anderhalf jaar niet echt gewinkeld..... soms wel in een paar winkels geweest, maar maar dat is niet het echte winkelen.  Ik zie het wel..... als het mooi weer is zijn er ook genoeg mogelijkheden om even buiten te zitten op een bankje .... dat is ook lekker, maar er zijn ook zat plekken waar ik wat kan drinken..... en er zijn veel winkels, dus volop keuze ... daarom kies ik voor Almere.... alles dicht bij elkaar en het begint al vlak bij het station. De leukste winkels voor mij zijn wel wat verder weg, maar ik zie wel hoe ver ik kom.  
Ik heb nog voldoende keuzedagen op mijn treinkaart ..... ik ben niet naar Arnhem geweest dit jaar ... niet in de vakantie, niet met Geurtjes verjaardag en met de verjaardagen van Wesley en Edwin ga ik ook niet omdat ze het hier vieren..... anders zou ik minder ritten over hebben ........ ik heb er nog 5 die voor 8 april op 'moeten'. Het voordeel van zo'n keuzekaart is dat als ik moe ben ik gewoon een trein ergens anders naartoe pak ... naar Zwolle bijvoorbeeld  .... kan ik uitrusten..... en daarna pas naar huis 🤣😂, dat heb ik wel eens eerder gedaan..... zo kom je nog eens ergens, best een mooi ritje! En zo benut ik mijn keuzekaart ook goed als ik eigenlijk een korte rit heb. 
Ik ga er vanuit dat 2026 een stuk beter gaat worden..... ik doe mijn best! Ik speel in elk geval weer sax.... nog wel op halve kracht, maar dat moet ook steeds beter gaan! Zo kan er toch steeds meer en ik doe ook steeds meer (ik ben weer met muziek begonnen, de wandelingen worden weer groter, ik sta weer op een rommelmarkt).... ik verwacht echt dat de komende maanden meer verbeteringen brengen! Voorlopig ga ik wel door met de halve repetities..... dat ik voor mij al veel, dus ik moet het voorlopig echt zo blijven doen.... pas als ik er geen moeite meer mee heb en de volgende dag ook geen last heb ga ik langer proberen. Al een tijd wil ik een andere sax kopen.... ik heb een goede tweedehands op het oog... al heel lang, maar ik wil eerst beter spelen voor ik hem koop! Maar hij staat op mijn verlanglijst en het geld heb ik ervoor gereserveerd! 

Zaterdagmiddag 1 november hebben we een concert.... we kunnen dan na afloop daar eten (het publiek ook), heel gezellig maar ik heb mij er niet voor opgegeven ...... ik denk dat dat teveel is na het spelen, ik ben na de (halve) repetitie ook steeds bekaf.... liever rustig aan. 's Morgens moet ik de griepprik halen en de volgende dag is de rommelmarkt. Eigenlijk wat teveel van het goede maar het komt toevallig zo uit.  Gelukkig is de rommelmarkt 's middags pas en is maar een paar uur. Ik heb niet zo veel mee te sjouwen, de sieraden en pennen etc. heb ik al voor een groot deel in doosjes met een prijskaartje erbij.... dat gaat allemaal in een krat..... misschien heb ik nog een tweede krat nodig, maar dat is dan alles. Wel met de auto want kratten passen niet in mijn fietstas, maar ik hoef dus niet vaak heen en weer te lopen. 
Bovendien staan we met z'n drieën, met vriendin en haar dochter... eigenlijk dus 2 vriendinnen waarvan 1 nog een buurvrouw is ook .... heel gezellig en als het nodig is kan de buurvriendin (buurdin) helpen, .... maar ik denk niet dat dat nodig is. Wel een prettig idee dat zij altijd helpen wil. 

Zondag 26 oktober: WINTERTIJD! Nu vroeg donker, maar over 2 maanden wordt het alweer langer licht. Zo heerlijk die wisselende seizoenen en de zomer- en wintertijd, geweldig die wisselingen. 

Op zondagochtend en het begin van de middag kijk ik meestal tv..... praatprogramma's. Ik hou van die rustige zondagochtenden waar ik luister naar vaak interessante onderwerpen. Zo vlak voor de verkiezingen gaat het natuurlijk vaak over politiek. Ik ben als kiezer zwervend en laat mij niet alleen beïnvloeden door de partijgrogramma's, maar ook door de personen! Als de leider op mij bijvoorbeeld niet betrouwbaar overkomt is de kans klein dat ik op die partij stem. Dat is met meer dingen zo..... als er 2 bloemenwinkels zijn die allebei goede bloemen hebben ga ik niet naar de winkel waar ik onvriendelijk geholpen word! 
Er vallen voor mij steeds meer partijen af, maar ik ben er nog niet helemaal uit. 

Het ging buiten weer behoorlijk tekeer, de wind kon er blijkbaar geen genoeg van krijgen. Af en toe wat regen, soms zon..... echt herfst! 

En vanavond doe ik niks meer.... alleen wandelen en tv kijken! 

Weekend

 Zaterdag was ik al vroeg spullen voor de rommelmarkt naar buiten aan het slepen. Een deel had ik in mijn auto, dus daar hoefde ik niet ver mee te slepen.
Geen idee hoe laat ze zouden komen, maar om 9 uur zouden ze beginnen en omdat ik op het ogenblik moeilijk kan sjouwen, lopen en bukken wist ik dat ik niet snel zou zijn. Dan liever wat eerder starten zonder haast dan op het nippertje beginnen. Het was veel.... veel boeken, veel puzzels en nog allerlei andere dingen. Om half 11 ontdekte ik dat ze al geweest waren, ik had niks gemerkt. Mooi, dat is weg! Daar komen (volgende week) veel mensen, dus een grotere kans dat het verkocht wordt. Ik hoop dat alles een nieuwe eigenaar krijgt...... en al zal maar een heel klein deel van van de totale opbrengst van deze markt van mijn spullen afkomstig zijn.... alle beetjes helpen!!! De opbrengst gaat altijd naar goede doelen, dus een prima manier om van mijn spullen af te komen. Overigens is alles beter dat de vuilnisbak! De vuilnisbak is goed voor kapotte spullen! 
Ik blij en hopelijk veel meer mensen blij. 
Het bukken en sjouwen ging bij elke doos moeizamer.... ondanks dat ik bij zware dozen er eerst wat uithaalde en dat later weer aanvulde. Maar goed, het was even nodig.... de volgende is pas over een jaar, dus het moest nu mee. 
De rest van de dag dus rustig aan..... gelukkig was het maar tijdelijk erger geworden, na een uurtje rust was het weer als voor het sjouwen.... dat viel dus mee.
Het bukken is op het moment het grootste probleem, lopen gaat ook niet echt lekker, fietsen kan niet vanwege het op- en vooral afstappen, maar ik kan nu wel steeds vaker houdingen vinden op de bank waarbij ik geen last heb...... als ik niet te lang in diezelfde houding blijf. Dat is toch al een vooruitgang, maar een normale zithouding is er nog niet bij. Ik ga er nog steeds vanuit dat het vanzelf over gaat, zolang er verbetering is moet dat kunnen! 
Ik blijf wel bewegen, maar voorzichtig, niet overdrijven. Ik doe oefeningen waarbij ik probeer tot hoe ver ik kan gaan en hou dat dan even vast......  maar behalve zaterdagochtend sjouw ik niet.... dat moet maar even wachten. 
Ook geen boodschappen halen, maar ik heb nog genoeg in huis, met sla, paprika, ui, appel, tomaatjes, aardappels, zilvervliesrijst, pasta, blikken tonijn in groente, potten groente, brood, crackers en in de vriezer nog het één en ander waaronder kip... kom ik een heel eind, ik zal niet verhongeren. 

Nu had ik alle tijd om een cadeautje leuk in te pakken...... en dat is gelukt (al zeg ik het zelf 😂)
Nee, geen foto's, want misschien kijkt er iemand mee die het nog niet mag zien. 

Zondag eindelijk weer eens lekker lang uitgeslapen. Wel een paar keer wakker geweest en dan liep ik even een rondje door de kamer tegen de stijfheid, maar ik viel steeds weer lekker in slaap en stond om 10 uur pas op. Nu het niet zo warm meer is voel ik mij veel beter en slaap ik beter. Jammer dat ik nu last van mijn bil/rug heb, maar er zijn erger dingen..... dit is nog altijd beter dan die hitte! Alleen schiet het in huis op deze manier niet echt op, maar goed.... er is geen haast bij, maar toch.... 

Het wordt weer een dag van kleine klusjes en tussendoor las ik wat bladen die ik gekregen had.... het was een flinke stapel en eigenlijk is dat dus ook opruimen 😂..... wat ik uit heb gaat weer naar iemand anders! En weer een cadeau inpakken ..... net als het cadeau dat ik zaterdag inpakte had ik daar nog wel even de tijd voor, maar dit zijn klusjes die ik nu kan doen (en leuk vind om te doen) en wat klaar is is klaar.... dan kan ik als mijn rug verder opgeknapt is weer andere dingen doen.

Er zijn wel cadeaus die ik eerder nodig heb, maar ja.... die heb ik nog niet in huis. Dat is snel gehaald, voor mensen waar ik het echt niet voor weet koop ik tegenwoordig toch echt een cadeaubon met een aardigheidje erbij.... dat is gewoon hier te koop en ik neem aan dat ik komende week dat toch wel even kan doen. 
De afgelopen jaren was het wat vaker een cadeaubon.... eerst omdat vanwege corona verjaardagen niet gevierd werden en een cadeaubon door de brievenbus kan, maar daarna was ik even fantasieloos als het op cadeautjes aankomt. Ik had het gevoel dat ik alles al eens gedaan had (klopt wel een beetje... ik heb iemand geloof ik al 3x een leuk vogelhuisje gegeven zonder dat ik het zelf doorhad) en kon even niks bedenken. Ik kwam ook nog niet veel in winkels, dat scheelt ook. Op internet valt ook wel veel te vinden, maar dat zoekt toch anders dan in de winkel. Zonder gewone winkel is het minder leuk! Ook al bestel ik regelmatig op internet (omdat het soms handiger is of omdat ik geen winkel zou weten waar dat ene cadeautje te koop is) zou ik toch niet graag alles uit webwinkels binnenkrijgen. Soms levert het zoeken op internet mij een idee op.... weet ik ineens in welke richting ik moet zoeken. Dus een combinatie van beiden is het leukst. Maar goed, mijn fantasie begint weer terug te komen, maar voor sommige mensen blijft het moeilijk. Vooral voor mensen met weinig hobby's of met hobby's waar ik te weinig van afweet om iets voor te kunnen bedenken.... vaak weet ik dan ook niet wat ze al hebben en dan is het lastig. Voor kinderen doe ik ook steeds vaker een bon.... er zijn niet veel kinderen meer waar ik kom op verjaardagen, maar ik weet gewoon niet wat ze leuk vinden, dus wordt het geld of een bon. Ook wel weer een kleinigheidje erbij. Toen ze kleiner waren was het eenvoudiger..... de meeste kinderen knutselen graag en daar is altijd wel iets voor te vinden (zelf had ik een kind dat juist niet graag knutselde). Maar als ze wat ouder worden...... ik heb het gevoel steeds sneller dingen kinderachtig gevonden worden...... kinderen zijn sneller hun kindertijd voorbij. 
Al lang geleden viel mij dat op met barbiepoppen..... toen ik ukkies daar mee zag spelen....... in mijn tijd waren was dat iets nieuws en juist voor het wat oudere kind.... je speelde er niet mee, je kleedde ze leuk aan en zette ze neer. Dat veranderde na een tijdje en het werden poppen om mee te spelen en daardoor kregen kinderen ze steeds jonger..... daar heb ik best even aan moeten wennen. Ik maakte vroeger kleding voor mijn poppen, ik breide en naaide en het leek heel wat, maar vooral het naaiwerk stelde niet veel voor..... ik werkte veel met vilt, dat hoefde je niet af te werken. Maar het breien was beter.... complete pakjes breide ik en ik haakte er zelfs hoedjes bij. Het was toen heel normaal als een 14-jarige met Barbies bezig was...... ik denk dat dat nu niet veel meer gebeurt. Maar goed, met kindercadeautjes is het voor mij dus moeilijk..... het gaat allemaal om kinderen die ik niet heel vaak zie en ik kan niet meer inschatten wat ze leuk vinden. 
Maar ach... met poppenhuizen gaat het een beetje andersom, voorheen speelden alleen kinderen ermee (nou heeeeel vroeger waren het volwassenen), maar nu ken ik steeds meer volwassenen met een poppenhuis.... maar dat is dan net als vroeger met de Barbies niet echt spelen, maar alles leuk neerzetten en vaak dingen knutselen. Ik kan niet veel kant-en-klaar kopen, ook al hebben we hier een heel leuke winkel met alles voor poppenhuizen (avontuur in miniatuur heeft ook een webwinkel).... maar ik heb een niet gangbare maat........ het komt het dichts bij 1:18 ... het mag wat afwijken en het hoeft niet perfect te passen, maar het moet wel in de buurt komen. Nou vind ik het wel leuk om zelf dingen te maken of aan te passen..... het is dan toch meer een uitdaging! Kopen is eenvoudig (als je geld hebt) en is leuk op z'n tijd, maar zelf maken geeft meer voldoening. 
Het is de bedoeling dat mijn poppenhuis naar boven verhuist omdat ik er daar meer ruimte voor heb. Dan kan ik er ook meer omheen doen (speeltuintje, picnic, ruimte voor kinderen op fietsjes en paard), ik kan het evt. uitbreiden en er kunnen dan geen dingen meer achter de kast vallen zoals nu (daar kan ik slecht bij, dus dat is heel vervelend). Wel jammer dat het dan uit de kamer weg is, maar ja, je kan niet alles hebben! 
Echt, het is een leuke hobby waar je nooit echt klaar mee bent, maar waar je ook niet heel veel werk aan hoeft te hebben, het is maar wat je wil en hoeveel tijd je hebt. 




. 

Het is weer een allegaartje

 Zoals ik al verwachtte was ik zondag weer een stuk actiever...... dus lekker bezig geweest. 
De was mocht naar buiten met dat mooie zonnige weer, heerlijk. 
Flink opgeruimd en gezocht...... en in elk geval iets gevonden waar ik wat aan heb, al was het niet de complete map.... maar het geeft in elk geval wel een goed gevoel. Soms kopieerde ik wel eens muziek om in een 'optreedmap' te doen...... dan konden de originelen netjes op volgorde in de map blijven en stelde ik een tijdelijke map samen (ik doe het ook wel eens andersom, originelen in de optreedmap en kopieën in de andere map, maar dat komt natuurlijk op hetzelfde neer). En als we buiten spelen dan gebruik ik ook kopieën omdat regen (zelfs als het in plastic hoezen zit) nogal eens verwoestend kan zijn voor papier. Dan is een reservekopie handiger! Maar ik kwam wat van tegen van die kopieën die ik gebruiken kon.... wie wat bewaard die heeft wat.

Natuurlijk ook gewandeld met dat mooie weer, dat schiet er de laatste tijd wat bij in, maar nu mocht ik echt niet overslaan! Ik had niet veel geduld om te wandelen, ik wilde verder zoeken..... maar ik moest van mijzelf naar buiten! 

Tijdens het tv kijken 's avonds heb ik even een monsterspin in elkaar geknutseld, daar had ik ineens zin in. Heerlijk om altijd knutselspullen in huis te hebben. Het hoeft niet zo ingewikkeld te zijn, gewoon even lekker bezig zijn zonder duidelijk plan.

Maandagochtend was de zon verstopt achter regenwolken......wat een verschil met een dag eerder. 

Deze week begint mijn EHBO ook weer...... zo zijn al begonnen, maar mijn dag is deze week aan de beurt. Het is niet meer in Monnickendam, ik moet nu iets verder. 

Zaterdag mag ik de griepprik halen en dan de nacht erna een uurtje langer slapen omdat de wintertijd ingaat. Lekker!

En dat is dan net op tijd voor Halloween op zondag, lekker donker. Nee, er is dit jaar geen Halloweentocht hier....... ik stel mij zo voor dat veel dingen nog niet doorgaan omdat lang onzeker is of het wel kan en omdat er veel voorbereidingen aan vooraf gaan is dat moeilijk..... wat moet je dan... niet door laten gaan of van alles voorbereiden met de kans dat het niet kan/mag doorgaan en al het werk voor niks is geweest. Ik weet niet of het zo gegaan is, maar het zou mij niets verbazen. Zo druk als het altijd was zie ik zelf nog niet zitten, ik stort mij nog niet in grote menigtes en ik weet dat ik niet de enige ben. Eigenlijk vind ik het voor mijzelf dan minder erg als het helemaal niet doorgaat, dan heb ik niet het gevoel dat ik het mis....want het is er niet. 
Dat had ik met de lock downs ook, er ging veel niet door.... jammer, maar wel rustig want ik hoefde mij nooit te haasten om ergens op tijd te zijn. Als ik om de één of andere reden ergens niet bij kan zijn wat ik erg leuk vind dan heb ik echt het gevoel dat ik iets mis, maar als het er niet is voelt dat anders! 
Ik verveel mij nooit en dat was dus ook tijdens de lock downs zo...... natuurlijk was het jammer dat niet alles kon, maar het gaf ook rust, vrijwel geen verplichtingen meer en dat leuke dingen ook energie vragen wist ik al, maar nu ik alles weer doe valt dat weer duidelijk op...... de vermoeidheid slaat weer wat vaker toe! Ik heb mij dan ook voorgenomen om mij niet meer over te laten halen om dingen dan toch maar te doen, eventueel wat aangepast....... nee, ik doe dat niet meer! Natuurlijk zullen er wel eens dingen zijn waarvan ik vind dat het door moet gaan, maar dat bepaal ik dan zelf! 
En als ik merk dat ik toch weer teveel doe dan zal ik dingen helemaal moeten laten vallen...... het is niet anders. 

Nuttige handwerken

 Nog even over links...... volgens mij heb ik op school links leren breien! Ik weet het niet zeker, want het is al bijna 60 jaar geleden, maar ik meen mij te herinneren dat juf Klaver (bij velen hier bekend) haar best deed het mij links te leren. Eigenlijk weet ik niet of het veel uitmaakt, geen idee of dat handiger is, want je doet met beide handen iets anders en ik denk dat dat andersom dan ook wel te leren valt, maar wel goed dat ze het in elk geval probeerde. Veters strikken is ook zoiets..... geen idee of ik dat links of rechts geleerd heb. 
Nou was mijn eerste breisel niet echt een succes...... het roze poppensjaaltje had een eigenaardig model..... ik begon met 10 steken en eindigde met 31......  maar het laatste stuk ging wel soepeler (na een jaar!!!).
Ik zat ondertussen in een andere klas en vroeg of ik mocht stoppen..... waarop de juf verbaasd vroeg wat het eigenlijk moest voorstellen.  Volgens mij was mij volgende klus een lichtgroen poppentasje met een gehaakt hengsel eraan. Volgens mij nog in dezelfde klas was mijn volgende werkstuk een bal.... met 4 pennen! In drie kleuren..... rood, blauw en geel. (Gek dat ik dat allemaal nog zo goed weet)
We leerden ook naaien en borduren..... ik borduurde een merklap...... en naaide een 'naaldenboekje'. 
De merklap heb ik nog ... en die van mijn oma. Het naaldenboekje heb ik niet meer.
Borduren en breien vond ik wel leuk toen ik de slag te pakken had..... het naaien vond ik minder geslaagd. Haken heb ik nauwelijks geleerd, alleen een koordje haken, maar dat is al een goede basis en met behulp van een boek heb ik toch ooit gordijntjes gehaakt. 
Andere knutselwerkjes vond ik ook wel leuk, wij maakten in de derde klas een paardje van touw (met ijzerdraad erin). De delen werden aan elkaar gezet met raffia en volgens mij zat er ook een rand raffia om de poten. De techniek die daarvoor gebruikt werd gebruik ik nog steeds zo nu en dan..... een lelijk randje ergens van verdoezelen of iets saais wat opvrolijken kan met gekleurd draad dat ik er omheen wind op dezelfde manier al ik dat met de raffia deed (lusje maken, draad/raffia er omheen wikkelen, uiteinde door lusje halen, lusje samen met dat uiteinde naar binnen trekken). Bedankt juf..... daar heb ik wat aan gehad.... het paardje vond ik erg leuk, ik heb het jaren gehad! (en als het niet verkleurd was en lelijk werd zou ik het nog steeds hebben) 

Toch leek het mij geweldig om kleding te kunnen maken en toen ik een jaar of 16 was ging ik 'bij de nonnen' op naailes, want daar kon je dat goed leren. Tsja...... dan moet je wel enig talent hebben. 
Ik begin met een donkergroene rok..... die lukte nog wel met de nodige hulp. De blouse die daarna volgde was een drama...... alles ging verkeerd, manchetten verkeerd om..... ik deed het al fout voor een ander mij kon corrigeren. De lol was er snel af. Het verbaasde veel mensen dat het niet lukte, ik maakte altijd zulke leuke kleding voor mijn Barbie ..... maar ja, dat hoefde niet lekker te zitten en ik gebruikte vaak vilt, dat hoef je niet af te werken, dat rafelt niet! Nog steeds doe ik dat, maar nu voor de poppetjes van mijn poppenhuis..... ook wel andere stof, dan maar wat rafels, maar meestal vilt. Het is mij te priegelig om dat nauwkeurig te doen. Met naaimachines ben ik nooit handig geweest, dus het gaat op de hand, maar het liefst naai ik helemaal niet. 
Van de week heb ik nog een paar poppen kleding gegeven zonder naaiwerk. 2 jurkjes van vilt en 2 van andere stof, lintje erom heen en het lijkt wat (in mijn ogen in elk geval). Ze bewegen niet, dat scheelt! 

 
Ik had ze naakt gekregen en het werd nu toch wel eens tijd dat ze niet langer als nudist bij het huis stonden/zaten. 2 hebben beweegbare knieën en zelfs armen die naar opzij kunnen, dus die kunnen echt zitten, maar met kleren aan is toch mooier! Ik heb nu eigenlijk poppetjes genoeg, dus ik zoek minder fanatiek, maar als ik poppen vind met beweegbare knieën (ellebogen, polsen, voeten etc.) dan word ik toch wel blij en dan nog het liefst van 16 tot 18 cm. , maar kleiner is ook goed (maar daar zijn er meer van, die andere maat komt minder voor). En de mannen zijn ver in de minderheid, dus daar zoek ik nog wel naar. Dus ik kijk nog wel als ik poppetjes zie, maar koop minder snel..... maar soms zijn ze zo leuk dat ik toch koop (vooral op rommelmarkten en kringloopwinkels, maar daar ben ik lang niet geweest), dan hebben ze toch iets waardoor ze anders zijn. In het begin had ik vrijwel alleen blondines, dus andere kleuren haar was erg leuk.... ik heb nu zelfs rood haar! 

Maar toch had ik altijd nog het idee..... als ik kinderen heb... en dan vooral dochters, dan lukt het vast wel om kleding te naaien, voor meisjes zijn op een simpele manier wel dingen te maken en als dat lukt krijg ik de smaak misschien te pakken..... maar ik kreeg alleen een zoon. 
Een vriendin wist raad..... zij was handig met naald en draad! Ik kocht stof voor twee broekjes en zij knipte ze allebei voor mij...... het werden broekjes met elastiek erin en een nepgulp. 
De eerste naaide zij in elkaar waarbij ik goed moest opletten.... zij legde alles uit..... ook hoe ik dingen handiger kon doen (kijk, je kan het zo doen, maar dit werkt handiger en sneller)..... binnenkant been in één keer door van het ene been naar het andere ...hoppa, zo klaar. Goed meegekeken? Het andere broekje zet je thuis maar in elkaar! Succes! 
Vol goede moed begon ik. O ja, en dan moest dit zo aan elkaar...... huh? Zo zag het er bij Carry niet uit! 
Dit werd een rokje i.p.v. een broek, ik had het verkeerd in elkaar gezet. 
Na een keer of wat uithalen is het gelukt..... hij heeft de broekjes veel gedragen, maar het gaf mij niet het gevoel dat ik handig was met naald en draad. 

En links..... sommige dingen zijn links echt lastiger...... ik heb een hekel aan juslepels, pannen en schaaltjes met 1 schenktuitje..... aan de verkeerde kant! Dat is links echt niet te doen en rechts ben ik gewoon minder handig. Gelukkig zijn ze er ook met aan 2 kanten een tuitje/schenkopening. Messen zijn gewoonlijk voor rechtshandigen, maar schilmesjes waren altijd voor beiden........ helaas, de laatste tijd zie ik regelmatig schilmesjes die voor rechts zijn en juist met schillen is dat lastig.... dat moet toch redelijk nauwkeurig zijn. Mijn brood doorsnijden met een rechtshandig mes is geen probleem, maar schillen is een stuk lastiger. 

Iets anders..... geen drama, maar toch..... de poortjes bij de stations van het ov...... ik moet rechts inchecken en ik kom altijd aanlopen met de kaart in mijn linkerhand..... ik heb steeds net op tijd door dat ik niet links moet inchecken, want dan gaat het poortje ernaast open! Op een helder moment denk ik er wel eens op tijd aan om het pasje tijdig in mijn rechterhand te houden.
Bij roltrappen stond wel eens 'rechts staan, links gaan'.... zodat mensen konden inhalen...... maar ik houd mij graag links vast, dat voelt beter.... vooral als ik nog het één en ander mee te slepen heb.  Ik denk dat het er nu nergens meer staat..... want dat kan niet met 1 1/2 meter. Ik snap best dat niet overal rekening mee gehouden kan worden, maar sommige dingen zijn zo simpel op te lossen...... zoals die schilmesjes die voor zowel links- als rechtshandigen geschikt waren. Als ze met mij rekening moeten houden dan mag er ook niks hoog staan..... dat kan gewoon niet, dus ik snap best dat ook voor linkshandigen niet alles aangepast kan worden, maar een beetje meer nadenken zou fijn zijn.
 Er zou eigenlijk een museum of zoiets moeten zijn waar alles linkshandig is en waar rechtshandigen kunnen ontdekken dat eenvoudige dingen soms niet te doen zijn. Ik wil ze wel eens zien stuntelen. Sommige dingen zijn best aan te leren met de andere hand, maar niet alles zal lukken.... nou ja, met veel geduld zal het uiteindelijk misschien lukken..... maar dat kan jaren duren en ik betwijfel of het allemaal echt goed gaat.... net zo goed als links.  

Gelukkig mocht ik op school gewoon links schrijven! 

Knutsel en frutsel

Vrijdag werd een van alles wat dagje, maar rustig aan. 
In huis wat noodzakelijke dingen gedaan, wat aan het fröbelen geweest voor in de tuin en in de tuin zelf aan het werk geweest. Nog lang niet klaar, maar het begint wat te worden. Het ophogen stel ik wel uit tot volgend jaar. Aan de voorkant wil ik het eerder, maar ik wacht eerst de inentingen e.d. even af.... een beetje terug naar normaal eerst. Voor komen ook andere (nietsvermoedende) mensen die hun nek kunnen breken over de ongelijke tegels, dus dat moet eerder. Maar ik kan nog even doorsparen eerst. 
Zelf kan ik het echt niet, daar heb ik echt hulp voor nodig! 

🌷🌹🌻🌸🌼🌺

Mijn tuinkast zit weer redelijk in elkaar en staat op zijn plaats...... nog even schoonmaken en wat onkruid er omheen weghalen en dat is ook weer klaar. En dan alles er weer in. Nog op zoek naar wat donkergroene verf om een reparatie te verdoezelen. (Gerepareerd met purschuim).

Van de week had ik wat tuinversiering gekocht om de boel wat op te vrolijken...... dan valt wat nog niet goed is minder op.  Ik ben gek op vlinders...... vooral de echte, maar wat vlinderversiering vind ik ook leuk.....heb ik toch een vlindertuin! 

Ik heb nog zo'n gele vlinder, die krijgt ook nog een leuke plek! 
Twee andere kleuren erbij zou ook leuk zijn.

De gele hangbloempotjes krijgen ook nog een plek, eerst plantjes erin.

 

De thermometer met lamp op zonne-energie had ik al, maar lag nog in de doos te wachten op betere tijden. Hij kan ook aan de muur..... misschien ook handig, even over nadenken. 

 Mijn aardbeien doen hun best, ik heb 4 plantjes die snel groeien. En een plantje dat ik tussen de tegels vond.... elk jaar groeien daar aardbeien, maar het is op een heel onhandige plek, dus geprobeerd hem te redden, maar natuurlijk heb ik veel wortels stukgetrokken. Hij is nog niet ter ziele, maar ziet er ook niet erg florissant uit..... afwachten maar. De potten met hangaardbeien vind ik ook leuk, maar ik koos voor 4 kleine plantjes voor samen 2,50...... ze groeien vanzelf wel! 

Ook de munt en selderie doen het goed...... lekker! 

Deze vlinder heeft een lichtgevend lijfje dat van kleur veranderd. Doet het goed! 's Middags in de zon en 's avonds licht.

Nog meer lampjes op zonne-energie, 2 groene en 2 witte...... ook die doen het erg goed, ik vind het 's avonds heel gezellig staan. Als ze ze nog hebben als ik bij de Action kom neem ik er denk ik nog een paar mee, maar ik heb nog geen plannen om daar naartoe te gaan...... ik ben er van de week 2 keer geweest! Zoveel leuke dingen gezien.... maar ja, ik kan niet onbeperkt die kar vullen natuurlijk, maar ik word wel heel hebberig als ik al die leuke dingen zie. 

Deze vlinder laat zien of het waait...... het is misschien wat kinderlijk, maar ik hou van die fleurige dingen. Ik had hem al lang in huis, maar nu mocht hij naar buiten!

Knutseltijd.... ik had een paar grote rode bloempotten gekocht en ik had nog wat vlinders die ik ooit van klei maakte..... de klei die we  bij de boodschappen bij Deen kregen. (Lieve meneer Deen, is het mogelijk om nog even voordat jullie stoppen die actie te herhalen?).

Ik besloot er een paar op een bloempot te plakken.

Ik had nog meer klei, ik kreeg er zin in. Op die andere bloempot moet ook nog wat. 

Eerst een slak..... zijn lijf is van een ander soort klei, daar is het moeilijker mee werken! Ik vond deze kleur voor het lijf wel leuk, maar die had ik alleen van deze rare klei.

En daarna maakte ik nog een lieveheersbeestje dat op dezelfde pot mocht. Nu nog de plantjes..... ik ben niet van plan daar veel aan uit te geven, ik kijk af en toe wel wat ze hebben. Er komen misschien binnenkort wel leuke moederdagaanbiedingen, dan sla ik mijn slag, want die potten moeten natuurlijk gevuld worden. 

Die klei is zo leuk om mee te knutselen, ik heb nog zat ideeën. Misschien niet genoeg klei, maar goed, dat zien we dan wel weer. 

Nu de tuinstoelen nog goed schoonmaken, 1 stoel is al schoon en de tafel ook. De ramen moeten nodig gelapt worden...... het komt allemaal goed, bij elke klusje zie ik het verder opknappen! Het hoeft vandaag niet klaar. 

Mijn tuintje is maar klein...... maar groot genoeg om er iets gezelligs van te maken. 

Helemaal BLIJ

Prettig weekend allemaal!