Week 25 deel 1

 

Maandag 16 juni: Een nieuwe week met nieuwe kansen! 
Het ging goed met mijn rug.... het was er nog wel, maar vnl. als ik lang in één houding had gezeten of te plotselinge bewegingen maakte.... maar ook dan was de pijn veel minder dan het was. Zo kan ik wel naar de crematie woensdag..... ik vind het belangrijk om er te zijn en wat pijn kan ik wel aan, maar ik moet mij wel kunnen bewegen en dat gaat nu goed genoeg! 
Weer zoeken wat ik aan zal trekken.... het wordt wel weer warm, maar waarschijnlijk met sluierbewolking en dat vind ik veel aangenamer. 

Morgen voor de derde keer een spoorwegstaking. Wat een geluk voor mij dat het dinsdag is en niet woensdag, want dat had ik echt een probleem. Dan kan ik gewoon niet naar de crematie, met de auto is nu zeker geen optie... normaal al liever niet, maar te lang in één houding zitten is nu echt niet goed! Ook niet iets om iemand te vragen om mij weg te brengen (als passagier heb ik iets meer mogelijkheden om af en toe anders te gaan zitten), het is meer dn 160 km, dat vraag ik echt niet! Wat niet kan dan kan niet, maar gelukkig rijden er woensdag treinen voor zover bekend en het ziet er naar uit dat het gaat lukken! 

Dinsdag 17 juni: Het gaat goed! Ik ging op de fiets naar vriendin en gelijk even naar de brievenbus om eindelijk de 'geslaagdkaarten' te posten. Eerder was fietsen niet verstandig en lopend was de dichtsbijzijnde brievenbus nu even te ver.
Gelijk maar even boodschappen gedaan, ik was nu toch vlakbij een supermarkt. Kleine krentenbolletjes, handig om morgen mee te nemen en iets voor het avondeten waar ik niks aan hoef te doen, want als ik terug kom heb ik ongetwijfeld geen fut meer! 

 Verder niet teveel gedaan.... alles nog voorzichtig, na woensdag is het minder erg als het misgaat (liever niet natuurlijk). 

Woensdag 18 juni: Vroeg op, extra vroeg zodat ik rustig kan starten. Ook een bus eerder omdat ik de overstap naar de trein te krap vond zoals het reisadvies aangaf. Ik had duidelijk tekort geslapen. Het gebeurt mij vaker dat ik pas laat in slaap val, maar dan slaap ik 's morgens wat langer, dat ging nu niet lukken. 
De reis verliep goed.... op de fiets naar de bus, met de bus naar Amsterdam-Noord, met de metro naar 't centraal station, de trein naar Eindhoven.... alles was mooi op tijd. In Eindhoven was het busstation nog steeds achter het station, dus geen probleem, dat wist ik te vinden.... alleen stond op het bord niet op welk perron mijn bus kwam. Ik liep A t/m M af..... mijn bus was er niet bij en stond niet op de borden boven de perrons..... weer terug en blijven kijken of er ergens iets veranderde.... op het bord met alle bussen nog steeds geen perronletter... ik had nog 4 minuten.... maar weer de rij langs dan.... en ineens kwam mijn bus op perron L. Nog 2 minuten.... snel instappen. Ook weer gelukt. De rit was lang..... met de bus duurt het natuurlijk altijd langer, maar het was ongeveer 27 km. met de auto..... nu ging de rit door allerlei plaatsen met smalle straten en wegen met heel veel haltes en deed er ruim een uur over. Best een leuke rit hoor, maar zo duurt het wel lang..... alles bij elkaar 3 uur. Eindelijk was ik er.... ik stapte uit en keek even naar de overkant.... oké, een stukje terug staat een bushokje, dan weet ik waar ik moet zijn als ik terug ga. De route was niet moeilijk.... oversteken, een stukje lopen naar de rotonde, daar linksaf en na zo'n 20 meter (schat ik) al rechtsaf en meteen was het gebouw waar ik moest zijn al links te zien. Ik was nog zo'n 3 kwartier te vroeg.... ah... verderop staat een bankje onder de bomen.... goed idee. Ik zat daar heerlijk.... en kon ondertussen het rouwcentrum zien, dus als er veel mensen naartoe gingen kon ik ook gaan... en ander zou ik ongeveer 20 minuten van tevoren die kant opgaan en daar een wc opzoeken, want dat zou ook wel prettig zijn. Er kwamen regelmatig hondenuitlaters langs, iedereen groette vriendelijk, daar hou ik van! Ik koelde daar lekker een beetje af onder die bomen .... ik had onderweg op een thermometer gezien dat het 28 graden was!

Het werd tijd, ik trok een blouse aan over mijn hemdshirtje en liep rustig die kant op. Er kwam net iemand naar buiten... ze vertelde waar ik moest zijn en liep even mee.... wees waar de wc was, schonk thee voor mij in.... wees waar de broodjes stonden (zoveel soorten boordjes met veel soorten beleg.... echt, het zag er geweldig uit!).... wat een service..... pas later had ik door dat zij de schoondochter was, dus ik ging nog even naar haar toe. Haar partner... de zoon van mijn klasgenoot Bob had ik al gecondoleerd, die had ik herkend. Nu even kijken waar de vrouw van Bob zit.... gevonden... dus even mee gepraat en gecondoleerd. Ze waardeerde het dat ik gekomen was... ik vond zelf dat ik moest komen.... dit is het laatste wat je kan doen voor iemand... al weet hij het zelf niet, zijn nabestaanden wel... en het leven bestaat nu eenmaal niet alleen uit leuke dingen, dit hoort er ook bij! Soms lukt het gewoon echt niet.... dat is niet anders en het hangt er ook vanaf wat voor band je met iemand hebt.
 Daarna voegde ik mij bij de andere mensen.... praatte met wat mensen, ik kende eigenlijk niemand. Iemand vroeg waar ik Bob van kende en ik legde het uit en dus ook waar ik vandaan kwam. Na een uurtje nam ik afscheid... alleen de familie zou meegaan naar het crematorium. 
Buiten bleef ik nog even praten.... ik kreeg daar een cadeautje door Bob's vrouw gemaakt. Ze had mij al gezegd dat zij iets gemaakt had.... zij kan zelf geen bedankjes schrijven (zij is blind) en daarom vond zij dit een leuk idee .... een schattig engeltje in een organzazakje met een mooi kaartje eraan.

Wat lief! Dat engeltje zal ik zuinig op zijn! Ik verbaas mij altijd over wat zij allemaal kan, zo knap! Ik weet niet of zij het engeltje ook zelf in elkaar heeft gezet, maar het inpakken met kaartje eraan vind ik al lastig als je niet ziet wat je doet. Ze had er heel wat gemaakt, wat een leuk en lief idee ook!

Ik bleef nog even praten met de vrouw die de engeltjes uitdeelde. Er kwam een vrouw naar buiten..."Ik hoor dat u uit Monnickendam komt.... daar heb ik ook gewoond!" Het was de zus van Bob. Ik wist dat hij een jongere zus had en een nog jongere broer, maar ik herinner ze mij niet uit onze schooltijd. Ze vertelde bij wie ze in de klas zat en we praatten over de tijd van toen. Ook zij waardeerde het dat ik gekomen was.... Bob had het wel eens over mij.  Ik ben ook blij dat ik geweest ben... het voelt goed! 

De terugweg...... ik wandelde naar het bushokje.... vreemd, er stond geen haltepaal, er stonden geen haltetijden... maar het hokje had wel de kleuren van de bussen die hier reden (het hokje waar ik uitstapte niet), en er was ruimte voor een bus, een uitrit vanaf de doorlopende straat.... het moest wel een bushalte zijn. Daar kwam een bus.... die moest ik hebben.... hij stopte en toen ik binnen was vertelde de chauffeur dat dit eigenlijk geen halte meer was. Ik bedankte hem dat hij toch gestopt was. Waar de halte wel was weet ik niet, misschien aan de andere kant van de rotonde. 
In het station had ik ruim 10 minuten om mijn bus te halen, dat is mooi.... ik wandelde rustig naar het juiste perron en ging daar zitten. Er vertrok een trein en op het bord kwam mijn trein te staan.... hij komt zo..... o, nu is alle tekst weg.... oooo.... 'rijdt niet, has been cancelled' .... nou over een half uur komt er weer één, ik blijf zitten. Maar ja.... misschien komt de volgende op een ander perron.... en er gaan misschien wel meer treinen naar Amsterdam, niet alleen de trein naar Enkhuizen die ik zou nemen. Dus, maar weer naar beneden.... daar zag ik dat als ik snel was ik de trein naar Alkmaar kon halen. Dat lukte, hij was behoorlijk vol maar ik vond een klapstoel. Bij het volgende station zocht ik een beter plekje. Het werd voller en voller, bij Utrecht kwamen er staanplaatsen.... de airco mocht wel 5 standjes hoger, het was vies warm, benauwd. Blij dat ik eruit kon ik Amsterdam. Even wachten op de metro, dat werd een staanplaats, maar een ritje van 2 minuten is niet zo erg. O, de bus naar Marken staat er al... snel doorlopen..... net op tijd, ik zat en hij reed meteen weg. Ongeveer kwart voor 6 was ik weer thuis. 

Eerst maar wat eten en drinken..... ik had kant en klare pasta tonijnsalade in de koelkast....  ideaal voor dit soort dagen! Daarna viel ik al snel in slaap..... dat had ik even nodig, daar ben ik van opgeknapt. 

Vandaag was eigenlijk even teveel, maar ja.... dat is niet anders. Maar het is goed gegaan, mijn rug hield zich goed (nu wel wat stijf) en mijn voeten ook, ik had voorzorgsmaatregelen genomen..... gelpleisters op de zwakke plekken, een vette zalf gebruikt om mijn voeten te beschermen en sokken aan met makkelijk zittende schoenen. Meer kon ik er niet aan doen. 

Nu lig ik voor Pampus en geen scheepskameel die mij er overheen helpt! 
Komende dagen blijft het warm, dus ik doe niet veel. 
  

Fiets

 De fietsenmaker liet nog niks van zich horen...... maar ondertussen moest mijn fiets toch wel klaar zijn. 
Hij zal wel weer met mijn naam in de war zijn en kan daardoor het telefoonnummer niet vinden. Ik besloot er even langs te wandelen. Hij zwaaide al naar mij toen ik aan kwam lopen..... en met een big smile begroette hij mij. 
Deze keer wist hij wel dat ik Dekker heette .... hij had Martis veranderd in Dekker in zijn computer..... maar ja......daar zijn er meer van! Hij kwam er in zijn computer  3 tegen in mijn straat ...... toen heeft ie het maar even afgewacht. Nu sta ik in zijn computer onder Dekker-Martis en staat mijn adres erbij.... nu moet hij mij altijd kunnen vinden.

😂😃😁

Alles gerepareerd en een grote beurt gegeven..... nieuwe fietstassen erop gezet..... en toen ik wegging haalde hij nog even een doekje om het regenwater van mijn zadel te vegen. De prijs voor dit alles viel mij niet eens tegen...... ja, als je het zelf kan is het goedkoper, maar ik kan het niet en de fietstassen waren ook prijzig, daar valt niet aan te ontkomen. Omdat mijn sax, een tas met bladmuziek e.d. en een lessenaar er in moeten kunne moesten ze groot en sterk zijn. Ik heb nog niet gekeken of alles past, maar er konden erg veel boodschappen in! 
De banden zijn weer stevig opgepompt .... ze waren nogal slap, maar ik was al een tijdje van plan de fiets weg te brengen en dan pompt hij ze toch op.... dus stelde ik het uit, maar toen er steeds meer stuk ging kon ik er niet meer op fietsen, toen moest ik hem echt wegbrengen. Dan is het weer even wennen..... de eerste paar meter slingerde ik nogal doordat die banden nu zoveel harder waren.

🚲🚴🚵

Meteen door naar de winkel.... ik had geen brood en geen melk meer, dus het was echt nodig... en dan gelijk meer boodschappen natuurlijk.  Ik had nog van iemand een kaart van de postcodeloterij gekregen..... die van mijzelf had ik al gebruikt en nu kon ik mooi de tweede gebruiken. 
Met volle fietstassen weer naar huis!  Terwijl ik wat boodschappen binnenbracht vond een kat het nodig om in mijn fietstas op zoek te gaan naar wat lekkers. Nadat ik hem 3 keer weggejaagd had gaf hij het op. Brutaal beestje, hij lijkt heel erg op een vroegere buurkat die ook altijd zo brutaal was.
Die oude buurkat sprong in zijn jonge jaren een keer 's nachts op mijn bed (moet 's middags al naar binnen geslopen zijn en ik denk naar zolder gegaan, want ik had hem niet gezien)...... en hij was een keer in mijn auto gekropen en begon te krijsen achter mij toen ik onderweg was,  ik wist even niet wat mij overkwam, maar mijn haren stonden van schrik recht overeind! . Hij wilde altijd naar binnen en wilde dan niet weg...... hij leek 25 kilo te wegen als ik hem probeerde op te tillen. Gek beest...... en nu loopt de reïncarnatie van hem denk ik hier rond ..... uiterlijk hetzelfde en soortgelijk gedrag

Daarna kreeg ik visite, ze hadden 's morgens gebeld of ik thuis was ..... prima, kom maar, gezellig. 
Weer helemaal bijgepraat........altijd leuk. 
Buiten regende het...... ze namen een paraplu mee die ze de vorige keer geleend hadden...... sinds die tijd is het niet vaak droog geweest. 
Daarna ging ik de keuken in en kwam er niks meer van saxofoon spelen.... morgen in de herkansing..... de nieuwe nummers repeteren! Elke dag kort oefenen werkt beter dan 1x per week lang is mijn ervaring ,,... maar ja, het schiet er wel eens bij in.... en 's avonds speel ik niet. De buren hebben geen kleine kinderen, maar toch... ik doe dat liever overdag. Maar morgen geen afspraken, dus dan moet het lukken! Wat ik bij nieuwe nummers ook wel eens doe (vooral 's avonds) is het nummer opzoeken op youtube en dan mijn partij meelezen.... dat is soms nog best lastig, maar als ik het niet goed kan meelezen kan ik ook niet goed meespelen, dus het heeft wel zin.... geleidelijk aan gaat het dan steeds beter en weet ik hoe het in zijn geheel moet klinken en dat helpt ook. 

Ik mopper niet zo snel over regen....... regen hoort erbij, maar nu is het wel erg veel..... ik denk dat ik mijn fiets laat ombouwen tot waterfiets. Ik durf nauwelijks de deur uit zonder zwemvleugeltjes om, want hoewel ik goed kan zwemmen is het gekleed zwemmen toch wel zwaar.... en dan met een fiets op mijn rug (hij is nog niet omgebouwd) en dan zijn drijfmiddelen toch wel prettig! 

Vlakbij ons clubgebouw staat het echt blank....... ik rij gelukkig altijd via een andere route. 
Ik zie nog overal afzethekjes staan van de vele werkzaamheden voor glasvezel, maar de mensen zie ik niet meer..... ik denk dat ze tijdelijk gestopt zijn, want dit is niet leuk meer. Ze maakten al lange dagen.... maar dan ook nog steeds met regen..... en voor zover ik weet geen keet waar ze in kunnen schuilen...... het moest verboden worden! 
Gelukkig heb ik een goed regenjack.... felgeel met wat reflecterende strepen.... met dit weer is het extra belangrijk om zichtbaar te zijn. Goede verlichting op de fiets.... nog met een dynamo!

 

Paar jaar jaar geleden zette de fietsenmaker zelfs een nieuwe dynamo op mijn fiets..... ze bestaan nog steeds.... en dan geen last van lege batterijen! Het enige nadeel van een dynamo vind ik dat het licht uit is als ik stilsta, maar in het donkere seizoen en vooral met slecht weer heb ik vaak als extra een  batterijlampje.....  ik heb zelfs een felgeel petje met reflectiestreepjes en een rood knipperend lampje aan de achterkant. Als ik ergens fiets waar het erg donker is het zeker als het dan ook nog regent belangrijk om extra zichtbaar te zijn, alle beetje helpen! 

Nu hoor ik de regen ook weer tegen de ramen kletteren.... mijn avondwandeling sla ik maar even over, maar ik heb wel gewandeld vandaag, dus ik kan het best overslaan nu. 

Als het regent in november dan valt kerstfeest in december!

Nu ff niks!

 

Het waren leuke dagen, maar het was wat druk, voor mij in elk geval te druk..... dus maandag doe weinig tot niks! 
Vrijdag eerst lekker naar het zwembad..... heerlijk, maar wel vermoeiend natuurlijk, ik ben dan ook 's middags altijd slaperig. Na afloop ging ik meteen door naar de apotheek. Dat alles ging lopend, want mijn fiets is nog bij de fietsenmaker en met de auto vond ik onzin..... het is ook verder met de auto dan lopend. 
Bovendien moest ik nog steeds tanken en wilde ik even geen meter extra rijden, want veel benzine zat er niet meer in. (ik kon terug met iemand meerijden, maar ik moest nog naar de apotheek en ik vind het niet fijn als er dan iemand zit te wachten op mij.... soms duurt het daar wat lang). 
Thuis eerst natuurlijk mijn zwemtas uitpakken ..... en toen even zitten. De telefoon ging, maar het was niet de fietsenmaker..... wel weer even gezellig gekletst. Daarna viel ik toch in slaap. Even lunchen en daarna naar de saxman, maar eerst onderweg tanken. Zo, daar kan ik met gemak een maand van eten, misschien wel 2 maanden, wat een geld.......maar gelukkig doe ik heel lang met een volle tank omdat ik weinig rijd.
De saxman zit in een smalle straat waar niet altijd parkeerplaats is .... ik ken daar wel een beetje de weg, maar ik ken de looproutes beter dan de autoroutes ..... ik zet dan liever mijn auto ergens anders neer.... geen gezeur. Liefst ergens waar ik ook niet op de tijd hoef te letten.... en dat lukte! Het is wat verder lopen, maar lopen is gezond! (en vanaf maandag is het daar afgesloten)
De saxreparateur liet zien wat hij gedaan had.... het zag er keurig uit! 
Thuis meteen even er op spelen.... dat ging beter dan op die andere, maar was toch wel weer even wennen. 

De rest van de dag deed ik niks meer, het was genoeg geweest!. 
De volgende dag naar Arnhem voor de verjaardagen van Edwin en Wesley. Het zou eigenlijk vorige week gevierd worden, maar was verzet. Met de trein zoals altijd...... behalve dat ik autorijden vermoeiend vind kon ik nooit voor donker thuis zijn en dan kan ik echt niet rijden. Ik vind het prima in de trein. 
Bus.... metro.... trein en dan weer bus......en tussendoor een heel klein winkelrondje. 
De cadeautjes overhandigd...... lachen, want ik dacht iets heel leuks te hebben voor Wesley, maar het was anders dan ik dacht.... nou ja, er zijn groter rampen, hij krijgt een andere keer nog wel iets van mij waar hij meer aan heeft.

Het was gezellig....eerst gebak met een kop thee..... altijd lekker! Er stond meer lekkers op tafel, dus hongerlijden was niet nodig! 's Avonds lekker gegeten, de Chinees had zijn/haar best gedaan! 
En toen bracht Edwin mij naar de trein, dat gaat veel sneller dan met de bus en als het donker en koud is is dat toch wel prettig! De trein van 20.01 haalde ik met gemak. Het was druk in de trein.... maar een vriendelijke jongeman (behorend tot die medelanders van niet-Nederlandse komaf waar vaak negatief over gesproken wordt) stond meteen op  om zijn zitplaats aan mij af te staan.... aardig! Om 21.05 stapte ik op CS Amsterdam uit. Naar de bussen achter het station ('s avonds ga ik nooit met de metro naar Amsterdam-Noord.... daar gaan minder bussen, volgens mij, maar ik vind het ook  minder prettig. Achter het CS stap ik op een bus naar Edam of Volendam waarvan er allebei 2 per uur gaan, dus 4 per uur....  en in Noord weet ik dat niet zeker,  maar omdat er nog wel eens bussen uitvallen (vaker vanuit Noord dan van het CS volgens mij) is dat wel eens lang wachten! 
Nu moest ik 9 minuten wachten op de bus..... stapte hier op de weg uit om 21.38 en wandelde naar huis. Ik liep langs de eerste halte in Monnickendam en zag daar dat de bus naar Marken van 21.45 verviel.... oei, als ik met de metro naar Noord gegaan was zou ik op die bus gewacht hebben .... goede keuze dus om het anders te doen. (Ondertussen weet ik dat zondagavond daar weer een paar bussen achter elkaar uitvielen!).
Sint Maarten had ik dus gemist, maar dat wist ik al. Ik had al snoep gekocht toen de verjaardagen nog op de 4de gevierd zouden worden 😂. Dat komt wel op, desnoods deel ik het uit hier of daar. 
Ik mopper altijd dat er al jaren zo weinig kinderen komen (de laatste jaren een lichte verbetering), maar nu was ik er zelf niet. Normaal als ik er niet kan zijn zet ik het voor de deur, dan pakken ze zelf wel, maar dan had ik het 's morgens al neer moeten zetten.... dat is niet logisch.... en zeker niet op een regenachtige dag.

Om ongeveer kwart voor 10 was ik thuis..... even Edwin melden dat ik er weer was en een potje thee zetten.... tv aan..... en al snel viel ik in slaap. Met tussendoor een paar sanitaire stops sliep ik door tot 10 uur de volgende ochtend. De zon scheen...... de ramen waren beslagen aan de buitenkant..... en binnen was het koud. Tijd om de verwarming aan te zetten. Echt wakker voelde ik mij nog niet, maar verder slapen leek mij geen goed idee. Langzaam aan kwam ik weer een beetje bij, terug in het land der levenden (ik voelde mij eerst een zombie).

's Middags naar ons clubgebouw voor het concert......  met de auto, want mijn fiets is nog niet terug. Lopend vond ik toch even te ver .... ik zou dan wel met de rollator gaan, dat is de beste manier om alles mee te krijgen, maar toch maar even niet! 
  Het was ons Patatje met concert..... hebben we vorig jaar ook gedaan. Na afloop kunnen we dan samen met het publiek patat met nog het één en ander eten. Wel tegen betaling natuurlijk, maar het concert is gratis en mee-eten is niet verplicht (moet evt, wel gereserveerd worden). Heel gezellig zo.....het is in ons clubgebouw en dat is niet groot, maar het kan er allemaal in!

Eerst speelde het opleidingsorkest en daarna was het 'grote' orkest aan de beurt. 
Ik zit gewoonlijk naast de tenorsaxofonist, maar die was verhinderd.... er zijn er niet meer, ook geen altsaxen, dus als de ruimte beperkt is is het niet handig als ik een eigen 'rij'  heb in mijn  eentje......  dus dan maar bij een andere rij aansluiten.... nu overleg met de dirigent werd dat bij de hoornist die deze avond toevallig ook alleen was..... en wij hebben bij sommige nummer veel hetzelfde, dus dat was een prima keuze. Wel een heel andere plek, maar dat vond ik geen probleem. 
Het ging goed.... natuurlijk niet perfect, maar ik heb geen reden tot klagen. 
Van tevoren vroeg de dirigent mijn geboortejaar..... prima, geen idee waarom maar het zal wel goed zijn..... ik vind mijn leeftijd geen probleem, iedereen mag weten dat ik in 1954 geboren ben.
 Toen hij "Grease' aankondigde werd het duidelijk..... hij vertelde dat John Travolta en ik in hetzelfde jaar geboren zijn. 

Ik speelde weer lekker op mijn eigen sax.... zoooo blij dat hij op tijd terug was. 
Lekker gegeten, er stonden bakken met sla, heerlijk... vooral die met feta. Ook schalen met komkommerschijven en tomaatjes ... dus het was niet alleen ongezond. De patat werd net als vorig jaar opgeschept, want dan was er voor iedereen iets in de eerste ronde, wie meer wilde kon de tweede ronde nog wat halen. Net als met de snacks.... eerst eentje.... een kaassoufflé, frikandel of kroket en later in de volgende ronde kan je weer kiezen.

Alle foto's eerlijk gepikt van Ali Dekker! 

Bij de tweede ronde kreeg ik meer dan de bedoeling was en om het op te maken kreeg ik later er nog wat bij (maar dat wist ik nog te beperken).... dat kreeg ik dus niet op. Er is altijd genoeg, maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat de eerste mensen hun bord overvol laden, daarom is dit gewoon goed geregeld.  
We hebben dit nu 2 keer gedaan en allebei keren erg leuk..... ik vermoed dat het een traditie gaat worden! 
Maar maandag hou ik mijn gemak..... even rust! Waarschijnlijk wel even boodschappen halen, maar verder alleen waar ik zin in heb..... en als dat niks is dan is dat prima! 

KLAAR!

Als ik vroeger "Klaar!" riep riepen mijn broers "dan moet je je broek ophalen!" 
Herinneringen.... maar daar gaat het nu niet over. 

 Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk......
Daarnet kreeg ik bericht dat mijn sax klaar is...... pffffffff..... zoooooo blij. 
Deze keer duurde het erg lang.... ik had al een keer gevraagd of hij enig idee had hoe lang het nog kon duren omdat ik binnenkort een concert heb en ik zou teruggebeld worden..... niet dus. Hij zal het druk hebben, want ik ben dit niet gewend.
Als ik even een boodschap haalde de afgelopen 4 weken dan keek ik thuis meteen of er gebeld was.... ik verwachtte dat er mobiel gebeld zou worden en die heb ik mee, maar je weet maar nooit. Nu werd ik niet gebeld, maar voor de tweede keer werd degene die hem voor mij wegbracht gebeld. Maar die stuurde mij meteen een bericht......bedankt! Dezelfde dag ophalen ging niet meer, maar morgen.... na het zwemmen en nadat ik bij de apotheek geweest ben .... ga ik tanken (autootje heeft dorst, hij is bijna leeg) en meteen door naar de saxdokter.  

Vorige week ook mijn fiets naar de fietsenmaker gebracht en die zei meteen al dat het erg druk was en nog niet kon zeggen wanneer hij klaar was ..... ook lastig, maar ik heb een auto en boodschappen kan ik ook lopend halen (met mijn trolleytas)... maar ook hij belt als het klaar is en hij belt op mijn vaste nummer. 
Dus zelfs als ik even boven was geweest keek ik meteen op beide foons of er iemand gebeld had. 
Hoewel die fiets voor mij best wel belangrijk is, is zeker op dit moment mijn sax belangrijker! 
Ik heb tijdelijk een andere sax.... van de vereniging.... die heeft een tijdje werkeloos op zolder gestaan en daar worden ze niet beter van (soms lees ik op Marktplaats dat een sax aangeprezen wordt met de mededeling dat hij z.g.a.n. is omdat er maar 3 keer op gespeeld is de afgelopen 10 jaar..... versleten zal hij dan niet zijn, maar de polsters (leren bekleding van de kleppen) kunnen dan wel uitgedroogd zijn en dat is een dure reparatie!). De eerste keer ging het heel beroerd, later wel beter, maar 1 noot wil niet.... die 'spreekt' slecht aan. Het gaat al iets beter dan in het begin, maar het hangt er ook vanaf hoe ik er naartoe 'fiets' .... in het ene melodietje gaat het vaak goed, in het andere lukt het niet. En zacht lukt het al helemaal niet. Als ik merk dat hij niet aanspreekt kan ik meestal beter die noot helemaal niet spelen, want als het dan alsnog lukt is het met een hoop gesputter. Dus als anderen die noot ook hebben speel ik hem niet. 
Maar ja..... dit weekend hebben we een concert..... en ik heb een klein solootje.... niet moeilijk, maar wel met veel 'weigernoten' erin. Het kostte afgelopen repetitie zoveel moeite dat ik de laatste noten van dat stukje er niet meer uitkreeg.... ademloos! Ik ben nog de enige met een altsax, dus ik kan het op niemand afschuiven. Dus..... we kunnen nog nieuwe altsaxspelers gebruiken! Andere instrumenten ook, alle fanfare-instrumentspelers zijn welkom,  een eigen instrument is niet noodzakelijk (misschien hebben we niet elk instrument  'in voorraad', maar de meeste wel!). Nu moeten we af en toe muzikanten van andere verenigingen lenen.... wel gezellig en leuk, maar het zou prettig zijn om zelf weer wat meer muzikanten te hebben.... zodat het niet zo erg is als iemand onverwachts verhinderd is bij een concert.

Andere noten lijken na zo'n weigering ook minder goed te gaan daarna.... en het gaat ten kostte van mijn concentratie, want ik ben vooral bezig om er een goed geluid uit te krijgen. 
De laatste dagen was ik thuis dus steeds die ene noot aan het oefenen.... ook melodietjes en natuurlijk dat solootje, maar dan moest wel die noot erin zitten. Ik had al gezegd, ik ga op die noot oefenen tot de buren gaan klagen (en dat is niet snel). Het kan zijn dat ik na een tijdje doorkrijg hoe ik die noot moet aanblazen om er een redelijk geluid uit te krijgen..... met oefening kan je soms veel bereiken. 
Natuurlijk kan ik niet de hele dag oefenen.... dan protesteert mijn kaak en krijg ik andere mondproblemen, maar wel elke dag (dat is altijd het beste, maar normaal vergeet ik het ook wel eens). 

Heel blij dus...... die fiets komt wel en dat is in Monnickendam, dus ik kan altijd even langswandelen  als het erg lang duurt. Hij kon een keer mijn telefoonnummer niet vinden omdat hij op mijn meisjesnaam zocht.... en ik sta onder de naam Dekker in zijn computer 😁(ik weet niet of hij dat ooit veranderd heeft). Kan gebeuren, veel mensen kennen alleen mijn meisjesnaam (Martis) en anderen juist alleen Dekker. Daarom gebruik ik vaak beide namen.... ook handig omdat de naam Dekker een vrij algemene naam is, maar door de combinatie van namen kan het niet mis. Met alleen Dekker moet ik in de medische wereld opletten, want er is er nog één met dezelfde geboortedatum..... en dat gaat wel eens mis. Meestal wordt dan naam en geboortedatum gevraagd.... de voornaam horen ze niet eens....de rest is wel hetzelfde en dan noemen ze een adres dat van de ander is. Ooit hadden we zelfs dezelfde huisarts! Allebei op dezelfde dag geboren in Monnickendam en er was er nog één, maar die heet anders en is een man, dus die vergissing wordt nooit gemaakt. Met z'n drieën naar dezelfde kleuterschool en dezelfde lagere school, alledrie elk jaar over naar de volgende klas.... en we gaven elkaar op onze verjaardag altijd een cadeautje. Wat een feest in de klas als wij jarig waren.... leuk! 

Ik begon het somber in te zien..... alles gaat stuk en repareren duurt schijnbaar eindeloos, spelen op die ouwe sax........ maar nu is alles weer goed, het belangrijkste is klaar, die fiets komt ook wel goed. 

Vlijtige vrijdag.

Ik had meer plannen dan tijd.... en sommige dingen moesten echt! 
De saxman had ik woensdag overgeslagen en donderdag vanwege de storm ook, dus dan vrijdag maar er naartoe ...... maar mijn fiets moest ook naar de rijwielhersteller. 
Zucht..... het zwemmen dan maar overslaan, anders wordt het wel erg rennen allemaal en dat red ik niet. En behalve de dingen die nu moeten zijn er  nog zat andere dingen die ik wil/moet doen.

Telefoon.... ah.... degene die mijn sax wegbracht..... ze hadden hem gebeld i.p.v. mij, goed dat ik niet was gaan zwemmen, want dan was ik  nog niet thuis geweest. Het was niet gelukt, ze kunnen het op een andere manier doen, maar dan wordt het niet mooi. Nou ja, ik wil er wel op spelen, dat is belangrijker dan een 'litteken'. Dus ik belde terug om te zeggen dat ik het prima vond dat ze dat deden...."enig idee hoelang het duurt?"  "Ik bel nog terug".

 

Mooi, daar hoef ik dan deze dag niet naartoe.....  ik hoop wel dat ik hem binnenkort wel ophalen, maar een extra ritje om te vragen hoe het er mee staat hoeft niet meer. 
Hopelijk bellen ze nu sneller terug dan de vorige keer dat dat gezegd werd. Ik wil hem graag terug voor ons concert volgende week zondag.

In de namiddag zag ik dat ik om half 12  door ze gebeld was.... ik belde terug.... nee, ze hadden niet gebeld, maar hij zou het nog doen. Oké..... ik vond het raadselachtig, maar een smartphone heeft voor mij nog steeds geheimen, ik ben handiger op de laptop! Ik behoor ook niet tot die mensen waarbij één van de handen is vergroeid tot smartphonehouder...... ik gebruik hem, maar meer niet. Ik snapte het niet meer.... keek op mijn laptop en daar stond niet dat hij gebeld had (ik heb mijn laptop aan mijn telefoon gekoppeld). Misschien daar mijn nummer ingetoetst en meteen opgehangen..... waarom het dan wel op mijn foon stond en niet op mijn laptop begrijp ik ook niet, maar het zal wel. 

Of ik had een aanval van gekte en zag ik dingen die er niet waren, kan ook natuurlijk. 

Tussendoor naar de fietsenmaker geweest..... al weken zit mijn versnellingskabel aan mijn stuur los..... en een week geleden zat ook mijn fietsslot los en schoof tussen mijn spaken. Ik wilde dat slot eraf halen, maar hij bleek aan één kant nog vast te zitten, dus met een touwtje het slot vastgebonden, want zelfs lopend wil ik dat slot niet tussen mijn spaken hebben. Ik zag zo gauw geen fatsoenlijk touwtje, het zat nu niet erg stevig, de fietsenmaker moest ik er wel mee kunnen halen. Ook even mijn fietstassen eraf gehaald, dat is altijd weer een rotwerk, maar die dingen zitten natuurlijk in de weg als hij bezig is, dus kan ik ze er maar beter afhalen. En toen zag ik dat mijn versnellingskabel ook aan de onderkant los zat.
Het grootste deel ben ik voor alle zekerheid toch maar gaan lopen..... een paar kleine stukjes heb ik gefietst... langzaam.  

Hij had het druk, kon nog niet zeggen wanneer hij klaar is.... nou, rustig aan, ik heb geen haast. Natuurlijk liefst vandaag nog, maar over een week is ook goed. Gelijk maar even naar nieuwe fietstassen gekeken.....ik heb al jaaaaaaren dezelfde, ooit voor een habbekrats bij de supermarkt gekocht... heel stevig, maar ik zag dat ze hier en daar bij de hoeken toch een beetje stuk gaan. Ik kan wachten tot ze helemaal stuk zijn, maar ik heb liever nieuwe, dan kan hij ze er gelijk opzetten. 
Groot en sterk moeten ze zijn..... mijn sax moet erin, een zware lessenaar en een tas met muziek. Hij liet er één zien met panterprint, maar gelukkig had hij ook een ander motief.....  ik ben niet zo van de panter- en tijgerprints e.d..  Het waren alleen de kleppen van de fietstas, dat vind ik niet zo erg (net als bij kleding vind ik een randje of zo prima, maar niet teveel panter of tijger) maar toch.... ik vond die andere mooier. Voor een habbekrats was het nu natuurlijk niet, maar dat verwachtte ik ook niet. Een hoop geld, maar eigenlijk viel het mij nog mee. En als hij zegt dat hij stevig is dan geloof ik hem! Hij weet wat ik allemaal mee moet slepen. Hij is er nooit op uit om mij iets nieuws aan te smeren wat niet nodig is. 

Het is al een oude fiets... ik denk bijna 30 jaar, ik laat hem bijna elk jaar een keer helemaal nakijken maar dat was er dit jaar niet van gekomen.... steeds was ik het van plan, maar ja...... dan had ik mijn fiets ergens voor nodig... en stelde ik het weer uit. 
Hij is oud, maar verder prima... nou ja, nu even niet, maar normaal heb ik nooit problemen. Hij hoeft nog niet vervangen te worden verwacht ik. Ik wil ook eigenlijk geen andere.... deze fietst goed, ik ben er aan gewend en dat is belangrijk als je niet bij de grond kan! Al sinds mijn elfde fiets ik op een te hoge fiets.... de fiets die ik toen bij elkaar gespaard had werd op de groei gekocht..... maar ik groeide niet meer!  Een kinderfiets heeft gewoonlijk kortere trappers, net als een vouwfiets..... dat vind ik prima voor even een boodschap, maar als ik verder fiets wil ik dat niet. Een nieuwe fiets is altijd anders.... dat is wennen en dat lukt misschien niet zo snel meer, ik merk dat ik mij toch niet altijd meer zo beweeg als 30 jaar geleden. Nee, zeg nou niet dat ik een lage instap moet hebben als ik niet bij de grond kan, dat wordt mij vaak gezegd, maar daar gaat mijn zadel niet van omlaag..... een lage instap is prima, maar hij blijft te hoog (ik heb nu een 'kleine' volwassen fiets 😁 met het zadel op z'n laagst). Ik zeg altijd dat mijn volgende fiets een driewieler wordt! 

Ik kan dus gebeld worden door de saxdokter en de fietsarts ..... ik wacht het af. Een vorig keer kon de fietsenman mijn telefoonnummer niet vinden.... ik moest in de computer staan, maar was onvindbaar. Tsja..... hij zocht op Martis en niet op Dekker..... hij kent mij beter onder mijn meisjesnaam. 

Terug gelopen en nat geregend.... toen ik thuis vertrok was het droog. Geen echte plensbui..... ik was deze keer niet doorweekt.
Zonder fiets vind ik meestal nog erger dan zonder auto..... de auto gebruik ik niet vaak, maar de fiets juist wel. Maar lopen is ook goed, met de trolleytas kan ik voldoende boodschappen meenemen. Eigenlijk had ik een leenfiets moeten vragen.... die heeft hij meestal wel. Nou ja, ik wandel toch elke dag (behalve donderdag tijdens de storm).... dus voor deze dag ben ik klaar. Als hij veel reparatiefietsen heeft staan dan heeft hij waarschijnlijk ook veel fietsen uitgeleend denk ik. 

Van de hak op de tak

 Het is natuurlijk raar en niet nodig, maar ik merk dat ik mij (deels onbewust) toch aan de hond aanpas. Ik ben vaker thuis en vaker beneden om hem niet te lang alleen te laten (ik wil hem boven niet hebben). Hij loopt steeds achter mij aan.... hoewel dat wel al minder wordt. In het begin was het echt me and my shadow en sprong hij op als ik opstond. Nu kijkt hij soms niet eens op, al merk ik aan zijn oren dat hij mij wel in de gaten houdt.

  

Als ik naar boven ga gaat hij vaak op de trap liggen..... ik heb bovenaan een deur, dus hij weet dat hij toch niet veel verder kan, dat heeft hij wel ontdekt.  Maar ook dat doet hij niet aldoor meer. Ik voel het wel meteen als hij er gelegen heeft (meestal zie ik het omdat hij vaak pas weggaat als ik weer in zicht ben), want die tree is duidelijk warmer. De eerste dagen liet hij af en toe even horen dat hij vond dat ik terug moest komen, maar nu niet meer. 
Het liefst ligt hij tegen mij aan of zelfs bovenop mij.... en dan bedoel ik niet alleen op schoot, maar als ik op mijn zij op de bank lig springt hij er gewoon bovenop. Dat zit denk ik in het ras, want Laila deed dat voorheen ook altijd en dat is een soortgelijk hondje. Die doet het nu niet vaak meer, maar ze wordt duidelijk ouder...... begint doof te worden en ook haar zicht is minder. Maar ja, als ik mij niet vergis is die al ruim 15 jaar en dat is toch al een behoorlijke leeftijd.
Maar steeds vaker ligt hij ook op het hondenkussen of op zijn favoriete witte kussentje. 
Nou heb ik toevallig een rustvakantie..... ik kan echt de hele dag slapen, dus daardoor ben ik toch al vaker thuis en beneden. Regelmatig heb ik zo'n periode, vaak na een wat drukkere tijd. Ik heb het dan duidelijk nodig, dus ik geef er voor een deel aan toe. Niet helemaal, het leven moet wel doorgaan, maar als ik niks belangrijks heb en ik kan mijn ogen niet meer open houden dan ga ik gewoon lekker even liggen. 

In drukke tijden/op drukke dagen doe ik dat toch al vaak even tussendoor.... even een uurtje slapen voor ik wegga of zoiets. Nou ja, als ik het daardoor beter volhou dan doe ik dat! Bobbie heeft dus mazzel, want de fut is op veel dagen even wat minder. Gelukkig is er geen hittegolf, want zelfs nu vind ik zo'n hotdog tegen mij aan soms teveel. 
Maar steeds in zijn buurt blijven is natuurlijk helemaal niet nodig...... ik denk dat het net is als met kleinkinderen, ik merk en hoor van veel oma's dat ze het erg druk hebben als er een kleinkind is...... maar ze zijn er dan ook de hele dag mee bezig, lopen op hun tenen als het kind slaapt, komen aan hun gewone werkzaamheden niet toe....... terwijl dat vroeger met hun eigen kinderen meestal niet zo was.
Het is toch anders dan bij je eigen kind en ik denk dat ik dat met Bobbie heb...... als ik zelf een hond had zou ik echt niet steeds er voor thuis blijven, maar nu doe ik dat wel. Maar ik kan echt wel weg...... ik heb aan de buren gevraagd of ze hem horen als ik weg ben, maar ze hadden nog niet eens door dat hij er weer was.  Als ik boodschappen gedaan heb ging hij eerst flink tekeer als ik terugkwam, nu niet meer. Dus ik kan echt wel weg! Hij is hier nu 2 weken, het zal toch vreemd zijn als hij weer weg is. 

Met de bus op stap is tegenwoordig hier geen goede optie meer...... er vallen teveel bussen uit! Ik heb het zelf al een paar keer gehad, maar het wordt steeds erger..... ik las net dat er naar Amsterdam-Noord 3 achter elkaar waren uitgevallen! Dat kan echt niet...... we hadden altijd een goede dienstregeling naar Amsterdam, we hebben nu al een zomerdienstregeling, maar zoveel uitval....... dat kan echt niet. Pas dan de dienstregeling nog verder aan..... dan maar minder bussen, maar wel met regelmaat, zodat je weet wat je kan verwachten.  Ik neem aan dat het door een personeelstekort komt, dat zal vast moeilijk op te lossen zijn, maar dan zomaar achter elkaar bussen laten uitvallen is zeker geen oplossing. De chauffeurs die wel rijden krijgen vast veel mopperende mensen en dat maakt het werkplezier ook niet leuker......... met de kans dat chauffeurs anders werk zoeken en er nog minder overblijven. Er kan best wel eens iets misgaan waardoor er een bus uitvalt, maar dat moet een uitzondering zijn! 
Zo jaag je veel busreizigers weer terug de auto in...... en zie ze dan maar weer terug te krijgen. 
Als ik met de trein een dagje weg ga kan ik beter naar Purmerend met de auto en dan daar met de trein naar Amsterdam en dan verder. Echt..... de trein heeft wel eens vertraging (heb ik in de loop der jaren wel meerdere keren gehad en dan vaak flinke vertragingen, maar wel met een goede reden:  Een aanrijding, tijdens een storm bomen op het spoor, bovenleiding stuk), maar dat gaat meestal goed en ook in slechtere periodes ging dat beter dan de bus nu! 

Ik wil zomervakanties van 3 maanden..........  er zijn al 2 weken voorbij en ik heb nog niks bijzonders gedaan. Plannen genoeg, maar ja........ nog niks gedaan! 

Binnenkort komen de Arnhemmers gezellig langs. Komt mooi uit dat als het goed is Bobbie dan net weg is, want ik weet niet of het een goed idee is om Bobbie en Laila samen te hebben. Een paar jaar geleden kreeg ik visite op de dag dat Bobbie opgehaald zou worden...... ze namen 3 hondjes mee..... leek mij geen probleem, maar Bobbie was niet blij met 3 teefjes in huis en hij wilde ze even laten weten dat hij hier thuishoorde en niet dat stel! Hij ging overal tegenaan plassen....... stoelen, de tafel...... steeds weer riep er iemand dat hij weer ergens tegenaan plaste. Het is allemaal goed gekomen....... alles schoongemaakt, dus er zijn groter rampen, maar ik ben toch blij dat ik beide honden niet tegelijk heb 😂. Maar misschien zou het met alleen Laila wel goed gaan, die is rustig en daardoor misschien minder bedreigend, die andere 3 waren wel erg duidelijk aanwezig, dat kan verschil maken.  Achteraf natuurlijk wel om gelachen...... en ach, ik had zelf gezegd tegen de visite dat de honden wel mee mochten komen..... ik had dit duidelijk ook niet verwacht!  

Ik moet nodig mijn fiets weer eens wegbrengen voor zijn jaarlijkse nakijkbeurt. Altijd fijn als hij weer helemaal nagekeken is.  Eerst maar eens kijken of de fietsenmaker één dezer dagen met vakantie gaat zodat ik niet voor niks kom.

 

Zaterdag de Canal pride in Amsterdam. Daar ga ik nooit naartoe. Ik vind het allemaal prima, maar voor mij voelt het een beetje als 'apies kijken'.  Ik heb het idee dat het publiek vooral de extremen wil zien  en dat staat mij tegen...... niet die mensen, maar het speciaal daarvoor er naartoe gaan....... dat is niks voor mij. Ik snap dat er een goede reden voor de canal pride is, ik zie het belang. maar ik zie ze liever 'in het wild'  en niet zo'n 'show'. Maar wie het leuk vind..... prima! Ik snap ook dat er verschillende redenen voor zijn om er naartoe te gaan, maar alleen om te kijken...... voor mij niet. 

Vandaag (vrijdag) was het best knap weer..... regelmatig zon en ik heb maar een paar spatjes regen op mijn ramen gezien. Mij was het warm genoeg!  Voor mij is het nog steeds 'singing in the rain'. Zo heerlijk dat die hitte weg is! 

En weer verder....

 Woensdag hield ik het rustig, geen extra klussen. 

Er kwam 's middags iemand een boek ophalen... toch weer een boek weg..... het gaat niet snel, maar alles bij elkaar is het toch een hele stapel! 

's Avonds had ik EHBO..... ik had geen zin, maar ja..... het was al een herkansing, want vorige week had ik overgeslagen.  Als ik er ben is het altijd weer leuk hoor.... dat is met meer dingen zo, geen zin om te gaan en achteraf had ik het niet willen missen. 

Na jaren in Monnickendam EHBO moet ik nu iets verder weg...... hier is het niet meer, we hebben ons aangesloten bij de club in Broek in Waterland.. 
Het is niet ver, maar omdat ik dan in het donker moet rijden ga ik liever met de bus..... 2 minuten in de bus..... het is niks, het is bijna binnen spuugafstand....en ik reis nog met bejaardenkorting ook, dus de kosten vallen ook mee. 4x per uur een bus heen.... terug 2x per uur, want dan is de avonddienstregeling ingegaan.
Ja, het is daar wel eens zoeken naar een parkeerplek en in het donker kan ik denken dat ik parkeren kan maar niet het  betonnen paaltje zien dat er staat.... dat soort dingen, ik moet dat echt niet doen. Ik ken daar wel redelijk de weg, maar ik ken niet elke straatsteen. Bij mooi weer is het op de fiets prima te doen. In het donker terug is dan ook niet ideaal, maar als ik het echt niet zie stap ik af en ga een stukje lopen, maar ja, mooi weer was het niet. 
Vorige keer ging ik ook met de bus..... maar toen was het beter weer. Nu was het koud en nat. De vorige keer kreeg ik terug een lift aangeboden van iemand die naar Purmerend moest.... dan moet hij dus omrijden.... erg lief, maar niet nodig. Hij vroeg deze keer of ik nu wel mee wilde..... nou.... graag! Met die koude wind en die regen.... ja, dan is een auto toch lekkerder. Hij bracht mij keurig thuis.... TOP! 
Het is iemand van onze 'oude' EHBO-club..... doordat het nu op verschillende dagen kan is de groep een beetje uit elkaar gevallen, maar nu waren we met z'n drieën van de oude groep. Was toch wel weer leuk zo en we hebben ook wat dingen samen gedaan. 
We kregen les van iemand die ik al heel lang ken..... dus is ook wel lekker. Een ander is ook prima hoor, maar er zijn daar veel mensen die ik nog niet ken en dan is het best wel leuk als er ook bekenden zijn. 
Het was een goede les..... veel geleerd weer. Er zijn altijd wel weer aanvullingen, veranderingen of dingen die ik vergeten ben.

Soms heeft iemand handige tips..... dat hadden wij bij de oude club vaak.... daar kregen we les van iemand die veel handigheidjes kende die niet in de boeken staan..... soms best wel gekke dingen, maar het is altijd te proberen als het op de normale manier niet lukt. Bijvoorbeeld een bloedneus..... we hebben keurig geleerd hoe dat moet..... maar als extraatje kregen we de truc met het touwtje! Dat werkt vaak echt..... waarom? Geen idee.... maar als het op de normale manier niet lukt is het wel een goed plan:  Kijk eerst uit welk  neusgat bloed komt..... is dat links pak dan de rechterpink, is het rechts pak dan de linkerpink en wikkel daar een schoenveter of iets dergelijks redelijk strak omheen, van beneden naar boven.....heel even laten zitten en dan meteen weer losmaken. De bloedneus is gewoonlijk over. 
Ooit was ik samen met iemand die het wel vaker deed bij kinderen en we hadden toen een meisje met een spontane bloedneus, ze vertelde dat ze dat de laatste tijd wel vaker had. Op de normale manier hebben we het meerdere keren moeten doen, want het begon steeds weer opnieuw. Na het touwtje ging het beter.  Dat zijn gewoon handige dingen. Net als een ring afdoen die al te strak zit als een vinger opzwelt..... dat kan met een touwtje... heel dun, zoals het touwtje van een theezakje. Er is gewoonlijk wel een klein gaatje tussen ring en vinger te vinden om het touwtje doorheen te doen.... pak beide uiteinden vast..... en terwijl je een beetje trekt draai je het touwtje rond..... niet rondwikkelen zoals bij de pink/bloedneus, maar het schuift over/om de ring...... daardoor trek je de ring eigenlijk over het touwtje eraf. Bij een grote zwelling zal het niet lukken, maar als het normaal niet meer lukt kan dit vaak nog wel helpen. 

We hadden het deze keer over steken en beten e.d. .... later bedacht ik dat Edwin toen hij kleuter was altijd een paardenbloem plukte als hij tegen een brandnetel was gelopen..... hij wreef de bloem er dan over en volgens hem hielp dat. Hoe hij dat wist? Geen idee, ik vroeg het hem en hij zei "Dat weet ik gewoon". Het is altijd het proberen waard als je niks anders bij de hand hebt. 
Tijdens zo'n les hoor je ook verhalen van anderen.... wat ze hebben meegemaakt, wat ze hebben gedaan e.d. .... daar leer je ook van. Als er iets gebeurt is het vaak ook net even anders dan tijdens de lessen. want elk mens is anders, elke situatie is anders..... daarom is het goed om de verhalen van anderen te horen. Ook goed is het om te horen wat ze evt. fout deden..... want daar leer ik soms nog meer van. 
Goed dus dat ik er geweest ben.

De donderdag sloeg ik over.... echt, ik heb bijna de hele donderdag geslapen. Lang geleden dat ik zo'n dag had, maar ik ga er vanuit dat ik het dan nodig had.

Vrijdag eerst zwemmen, dat had ik vorige week overgeslagen, maar nu was ik er weer helemaal..... heerlijk!

Ik ga altijd op de fiets..... ik liep naar de schuur.... en zag het meteen, mijn fiets stond niet in de schuur..... ik keek naar links en rechts (alsof mijn schuur zo groot is dat je hem over het hoofd zou kunnen zien)..... keek buiten, ging weer de schuur in..... hij stond er echt niet.

Maar de schuurdeur was op slot, hoe kan dat dan? Ik keek naar mijn sleutelbos..... ja, daar hing mijn fietssleutel aan..... zou ik hem dan buiten hebben laten staan en is hij toen gestolen? Maar wanneer dan? Hoe dan? Ik heb al ruim een week geen boodschappen gedaan (ik ben mijn voorraad een beetje aan het opmaken)..... verder ben ik niet op de fiets geweest. Ineens wist ik het.... woensdagavond naar EHBO, ik was op de fiets naar de bushalte gegaan, maar ben met de auto thuisgebracht....... hij moet nog bij de bushalte staan. Het was ondertussen al een stuk later, dus ik zette stevig de pas erin..... het lag vrijwel op de route naar het zwembad, dat scheelde. En ja, hij stond er nog..... snel gepakt en naar het zwembad.... en ik was nog ruim op tijd ook!

Op de fiets....

 De donderdag begon bewolkt.  Het was om 9 uur al 26 graden aan de schaduwkant.

Het was vies, plakkerig weer!

Om 10 uur waren de wolken weg, maar het was niet zo helder als voorgaande dagen, soms nog wel wolken, dan alleen sluierwolken, het wisselde, maar bleef benauwd en de temperatuur liep weer snel op!

Om 10 uur

Mijn fiets zou klaar zijn... ik kon mij niet herinneren dat hij een tijd genoemd had, dus ik vond dat eind van de ochtend een mooie tijd was.... en daarna boodschappen, dat doe ik het liefst op de fiets. 

Ik wandelde naar de fietsenmaker, nog geen 1 1/2 kilometer, maar met die hitte leek het veel verder. 
Hij wees naar mijn fiets...... hij was nog bezig, maar de band was geplakt.... een klein gaatje..... dat verbaasde mij, hij was in één keer leeg. 
Ik vroeg of hij nog lang bezig was...... ja, dat duurde nog wel even. Dan maar naar huis, anders had ik verderop een bankje aan het water gezocht..... of misschien was er een terras met een plekje voor mij, maar een paar uur ga ik niet wachten. Hij kan het natuurlijk ook niet precies zeggen, mijn fiets moest even helemaal nagekeken worden, ik laat dat vaker doen, dan weet ik zeker dat hij in orde is en de kans op problemen klein. Daar is hij natuurlijk best wel even mee bezig en er komen meer mensen langs die hij te woord moet staan, hun fiets teruggeven etc. 
"Wil je een leenfiets?" "Nou... wel graag, ik vind het geen loopweer".  Zijn vrouw pakte meteen een fiets en deed het zadel omlaag. 
 "Ah, je hebt het door!" "Ja, korte pootjes"  Hahaha, precies wat ik zelf altijd zeg. 
Mooie fiets, wat hogere instap naar mijn idee.... dan maar niet op de gewone manier opstappen, want alle kans dat ik met mijn voet ergens achter blijf haken of zoiets...... bij mijn eigen fiets is het een automatisme, maar bij een andere fiets is dat altijd uitkijken en ik heb nou eenmaal niet meer de soepelheid van 40 jaar geleden 😂 (niet dat ik toen zo ontzettend soepel was, maar toch.....)
Ik had een nogal lange wijde dunne jurk aan.... dat bleek met deze manier van opstappen niet handig te zijn..... steeds kwam mijn jurk tussen trappen en schoen.... gelukkig merkte ik dat wel meteen, dus ik scheurde niet de rok van mijn jurk omdat ik toch doorging met fietsen 😂😂😂
Ach, als alles normaal gaat wordt het ook saai..... dan valt er ook niet veel te vertellen! 

Hij fietste prima, even onwennig in het begin.  Ik moest de bel even uitproberen.... ik had niet meteen door hoe deze werkte. Dit systeem kende ik wel (een soort draaibel)van een mini-bel, maar daar was het naar mijn idee wat duidelijker, deze was even een puzzel voor mij. 

Blij dat ik rij..... rijdend is er toch meer verkoeling en minder inspanning. Toch kwam ik drijfnat thuis..... echt, met dit weer lijk ik te smelten...... niet normaal.
 
's Middags voor de tweede keer op stap, maar op de fiets is dat geen probleem! Deze keer stapte ik wel normaal op..... ik was nu een beetje aan de fiets gewend en had wel door dat die instap wel meeviel.... het was gewoon een ander model.  Als je bij de grond kan kan je gewoon eerst op je zadel gaan zitten, maar dat zit er bij mij niet in.
 

Nu stond mijn fiets klaar...... leenfiets inleveren, betalen en klaar. Mijn dynamo werd slecht, dus hij had er een nieuwe opgezet...... ja, ze zijn nog te koop! Ouderwets? Ja, dat wel, maar met een dynamo heb ik nooit last van lege batterijen. Daar staat tegenover dat het licht uitgaat als ik stilsta en dat is niet altijd handig, maar ik heb altijd 2 kleine batterijlampjes bij mij.... een achter- en een voorlampje.... samen voor een euro, dus voor de kosten hoef ik dat niet te laten....... die kan ik aandoen als ik het nodig vind. Die gebruik ik ook als zaklantaarn.... altijd handig onderweg, je weet nooit waar het goed voor is! 
De prijs viel mij weer mee....... nakijken, band plakken en een nieuwe dynamo erop zetten. 
Natuurlijk, elke cent die ik moet betalen is er één teveel, zo gierig ben ik wel....... maar we krijgen nou eenmaal niks voor niks. 

Natuurlijk 's avond weer lekker voetbal gekeken, het ging weer lekker! Nee, niet alles ging goed, maar het is het resultaat dat telt! Ik vind het normaal dat niet alles lukt, daarvoor hebben we een tegenstander die probeert te verhinderen dat alles lukt! En of het nou een goede of een slechte tegenstander is, ze kunnen soms flink roet in het eten gooien! Vooral een goede actie van de ander op een onverwacht moment kan zomaar voor een achterstand zorgen.  Iedereen wil winnen (oké, bij matchfixing ligt dat anders, maar normaal wil iedereen winnen). 

Daarna nog even iets terugkijken op tv....... ik viel in slaap en werd om 2 uur wakker met een stilstaand beeld. Ik bleek niks meer te kunnen terugkijken..... maar gewoon tv kijken lukte wel. Internet deed het ook niet en meer heb ik niet gecontroleerd. 
Het is raar, maar ik wordt van zoiets altijd zenuwachtig. Ik probeerde te slapen, maar ging steeds kijken of alles het weer deed. Ineens was het rode lampje op mijn experiabox weer groen.... het lampje dat niet brandde deed het ook weer...... het brandde niet als anders..... maar internet deed het weer.... dan zal de rest ook wel weer in orde zijn. Ik was gerustgesteld en BLIJ, maar ondertussen klaar wakker..... dan maar even 'internetten' en wat drinken..... en krabben, blijkbaar is er toch weer een mug naar binnen geslopen...... ellendige beesten! 

En nu ga ik weer proberen te slapen...... TRUSTE! . 

Van de hak op de tak

 

Die oranje versiering vind ik wel leuk.... maar ik doe deze keer niet mee. Edwin deed het vroeger vooral en ik vond het prima, maar ik had er nu geen zin in. Iedereen leek ook wel erg laat te zijn. 
Maar als anderen het doen geniet ik gewoon daar van mee, lekker vrolijk. 
Er zijn straten waar ze het heel erg versieren en waar ze dan geld voor komen ophalen.... daar heb ik meer moeite mee. Het hangt er wel vanaf hoeveel het moest kosten, maar het moet niet te gek worden en ik wil ook niet dat mij dat verplicht wordt. 
Als ik zelf versier vouw ik de vlaggetjes altijd netjes weer op als ze nog heel zijn..... maar ik krijg de indruk dat dat nogal gierig gevonden wordt.... jammer dan, maar ik ben gewend versiering vaker te gebruiken! Als ik dan zou moeten betalen voor versiering die gewoon weggeknikkerd wordt na afloop dan bedankt ik voor de eer..... sla mijn huis maar over! 
Maar goed, dat doen ze hier gelukkig niet. Ik zag wel vlaggetjes vrij laag over het pad hangen....... maar ik kan er gewoon rechtop onderdoor zonder ze aan te raken......... tsja, als je klein bent staat je je hoofd niet zo vaak 😂. En misschien.... als ze erg goed voetballen hang ik ook nog wel wat op. 

Ik heb heerlijk naar het voetbal gekeken zondag....... eerst ging het lekker, maar er kwam maar geen doelpunt.... toen werd het 2-0....... en ineens was het 2-2. Dat was niet leuk.....  maar gelukkig, 'we' wonnen toch net met 3-2 van Oekraïne

Ik krijg altijd mailtjes wanneer welk afval opgehaald wordt. De plasticbak 1x per 4 weken, restafval 1x per 4 weken, de groene bak om de week in de winter maanden, maar in de zomer elke week, maar dan in de weken van de groene of grijze mag de groene een dag later. Grofvuil moet eerst aangemeld worden (of zelf wegbrengen naar Purmerend) maar wordt 1x per 4 weken opgehaald op weer een andere dag en het oud papier wordt in mijn wijk om de week door een vereniging opgehaald. En natuurlijk kan het met feestdagen anders zijn.
Dan kan je het spoor wel eens bijster raken.  Juist die containers die maar eens in de 4 weken opgehaald worden wil je niet vergeten!
Vroeger kregen we huis aan huis een  afvalkalender, nu kunnen we die op internet vinden, maar aanmelden om een appje of een mail te krijgen kan ook..... best handig, maar sinds een paar weken doet de groencontainer niet meer mee bij mij..... daar krijg ik geen bericht meer van. De rest wel..... dus er zijn groter rampen, maar ik vind het wat wonderlijk. De groene weet ik gewoonlijk wel, omdat die vaker opgehaald wordt. 

Mijn fiets is weggebracht..... ik kan hem donderdag weer ophalen. Het zou mij niks verbazen als de band niet meer te redden is...... hij was niet eens meer voor heel even op te pompen. Verder kijkt hij hem ook even na..... altijd prettig als hij weer helemaal goedgekeurd is. 

Het hitteplan is voor het grootste deel van Nederland weer van stal gehaald...... mijn eigen hitteplan heb ik al eerder ingevoerd! Ramen en deuren alleen open aan de kant waar het buiten koeler is dan binnen (of ongeveer gelijk, dan komt er toch verse lucht binnen zonder dat het warmer wordt) 
Parasols op tijd neerzetten........ en vooral rustig aan.
Niet in het zonnetje actief zijn als het niet noodzakelijk is.
Regelmatig drinken, ook als ik geen dorst heb!