In mijn jonge jaren zag ik eens reclame voor een geschiedenisencyclopedie en ik vroeg informatie aan.
Die informatie kwam niet per post, maar tot mijn verbazing stond er ineens iemand voor de deur die binnen zijn verhaal wilde doen.
Mijn ouders waren de kamer aan het behangen dus het kwam niet echt gelegen, maar goed, toch maar binnen gelaten.
De prijs viel mij wat tegen en ik moest meteen beslissen en als ik dat niet betalen kon dat was het wel erg zielig met mij...... dat was het verhaal.
Dat spoort mij duidelijk niet aan om te kopen en ik zei dat als ik meteen moest beslissen het antwoord "NEE" was. Toen mocht ik er ineens wel langer over nadenken en hij zou later die week bellen. Natuurlijk bleef het toen nee, want van zo'n man wil ik niks kopen. Bovendien bleek dat het in de winkel hetzelfde kostte, dus geen enkele reden om evt. bij hem te kopen.
Jaren later, ik woonde hier al. Er kwam altijd een aardappelboer die ook appels had, maar hij verkocht het per kist. Dat was teveel voor peuter Edwin en mij, dus toen hij weer eens aanbelde vertelde ik dat.
"Ja, als ze dat allemaal zeggen verkoop heb ik geen droog brood meer" schreeuwde hij. Ik besloot op dat moment dat ik daar nooit meer iets zou kopen, al zouden ze per stuk verkocht worden!
Ook in dit huis......op een dag ging de bel en er stond iemand voor de deur van een goed doel....hij noemde het doel en vroeg of ik het kende..... ja, ik kende het.... heel wonderlijk, maar toen moest ik uitleggen wat het dan was.... hij overhoorde mij.
"Ik vermoed dat dit om geld gaat.... ik wil eenmalig wel iets geven, want het is een goed doel, maar ik wordt geen vaste donateur" zei ik hem maar vast, zodat hij wist waar hij aan toe was.
"Daar hebben we toch helemaal niks aan!" brulde hij.
"Ook goed, dan krijg je niks!" en ik deed de deur dicht.
Een andere keer kwamen er twee van een energiemaatschappij. Ik had voor het raam een krijtbord in de vorm van een theepot en daar stond op 'De thee is klaar!' Daar begon de vrouwelijke helft van het stel herhaaldelijk over....."De thee staat klaar zie ik" zei zij steeds. Ik ging er niet op in.
Toen ik over mijn lage verbruik begon vond de ander het nodig om mij het verbruik van buren te vertellen waar hij wel binnen was geweest en hij noemde ook hun namen. Ik vond het een raar stel! Natuurlijk ging ik verder niet op hun aanbod in.
Ik was net getrouwd toen er iemand aan de deur kwam met de vraag of ik van lezen hield. Ja, ik hield van lezen. Nou, dan zou ik goedkope boeken wel fijn vinden. Hij hield een lang verhaal met alle voordelen en ik herkende de ECI erin, waar ik al jaaaaren lid van was. Hij vergat de nadelen te noemen... zoals verplicht elke 3 maanden iets bestellen. Daar had ik zelf nooit moeite mee gehad, maar anderen wel en het is zeker iets dat genoemd moet worden.
Hij begon dingen te noteren..... vroeg mijn naam e.d. ..... ik gaf het braaf door en dacht 'zolang ik mijn handtekening niet gezet heb kan hij er niks mee'. Mijn geboortedatum....nou, dat was toevallig, hij was ook op 9 oktober jarig! (ik geloofde er niks van).
Aan het eind...ja hoor, hij wilde mijn handtekening....ik pakte het papiertje en las het rustig door..... "Hé, hier staat dat ik elke 3 maanden een boek moet afnemen en dat had je niet gezegd, dan wil ik het niet! Maar is dit soms van de ECI?" "Sorry, had ik dat niet gezegd? Ja, het is elke 3 maanden een aankoop en het is van de ECI" "O, maar daar ben ik al jaren lid van" en voor zijn ogen verscheurde ik het papier. Tsja, dat had hem veel tijd gekost voor niks..... had hij maar eerlijk moeten zijn.
Het kan ook anders....... het was al donker buiten toen de bel ging..... ik deed open en zag niemand..... uit het donker klonk een vrolijke stem....."Schrik niet, ik ben Piet, de knecht van Sinterklaas!" .... er volgde luid gelach en toen ik goed keek zag ik een vrolijke zeer donkere man staan. Ook hij kwam voor een energiemaatschappij, maar dit werd een heel leuk gesprek. We hebben vreselijk gelachen en hij begreep heel goed waarom ik niet over wilde stappen (dat doe ik sowieso niet aan de deur). Vrolijk nam hij afscheid nadat hij nog even van de wc gebruik maakte. Dat laatste laat ik niet altijd toe, ik heb er een heel slechte ervaring mee, maar deze man was zo aardig..... het mocht.
In het laatste geval kocht ik dus ook niks, maar zo'n man maakt toch meer kans bij mij! Bovendien denk ik dat het op die manier toch leuker werk is voor die mensen zelf.
Aan de telefoon net zo..... ik zal niet snel iets kopen via zo'n telefoontje, maar als ze opdringerig zijn ben ik heel snel klaar en ik heb er eens eentje duidelijk de waarheid verteld.
Maar ik heb ook heel leuke gesprekken gehad..... vaak maak ik al snel duidelijk dat ik niks wil, maar soms volgt er dan toch nog een gezellig gesprek.
Zaterdag 29 augustus 2020:
