Het is maar hoe je het verkoopt!

 In mijn jonge jaren zag ik eens reclame voor een geschiedenisencyclopedie en ik vroeg informatie aan. 
Die informatie kwam niet per post, maar tot mijn verbazing stond er ineens iemand voor de deur die binnen zijn verhaal wilde doen. 
Mijn ouders waren de kamer aan het behangen dus het kwam niet echt gelegen, maar goed, toch maar binnen gelaten. 
De prijs viel mij wat tegen en ik moest meteen beslissen en als ik dat niet betalen kon dat was het wel erg zielig met mij...... dat was het verhaal. 
Dat spoort mij duidelijk niet aan om te kopen en ik zei dat als ik meteen moest beslissen het antwoord "NEE" was. Toen mocht ik er ineens wel langer over nadenken en hij zou later die week bellen. Natuurlijk bleef het toen nee, want van zo'n man wil ik niks kopen. Bovendien bleek dat het in de winkel hetzelfde kostte, dus geen enkele reden om evt. bij hem te kopen. 

Jaren later, ik woonde hier al. Er kwam altijd een aardappelboer die ook appels had, maar hij verkocht het per kist. Dat was teveel voor peuter Edwin en mij, dus toen hij weer eens aanbelde vertelde ik dat. 
"Ja, als ze dat allemaal zeggen verkoop heb ik geen droog brood meer" schreeuwde hij. Ik besloot op dat moment dat ik daar nooit meer iets zou kopen, al zouden ze per stuk verkocht worden! 

Ook in dit huis......op een dag ging de bel en er stond iemand voor de deur van een goed doel....hij noemde het doel en vroeg of ik het kende..... ja, ik kende het.... heel wonderlijk, maar toen moest ik uitleggen wat het dan was.... hij overhoorde mij. 
"Ik vermoed dat dit om geld gaat.... ik wil eenmalig wel iets geven, want het is een goed doel, maar ik wordt geen vaste donateur" zei ik hem maar vast, zodat hij wist waar hij aan toe was. 
"Daar hebben we toch helemaal niks aan!" brulde hij. 
"Ook goed, dan krijg je niks!" en ik deed de deur dicht. 

Een andere keer kwamen er twee van een energiemaatschappij. Ik had voor het raam een krijtbord in de vorm van een theepot en daar stond op 'De thee is klaar!'  Daar begon de vrouwelijke helft van het stel herhaaldelijk over....."De thee staat klaar zie ik" zei zij steeds.  Ik ging er niet op in. 
Toen ik over mijn lage verbruik begon vond de ander het nodig om mij het verbruik van buren te vertellen waar hij wel binnen was geweest en hij noemde ook hun namen.  Ik vond het een raar stel! Natuurlijk ging ik verder niet op hun aanbod in.

Ik was net getrouwd toen er iemand aan de deur kwam met de vraag of ik van lezen hield. Ja, ik hield van lezen. Nou, dan zou ik goedkope boeken wel fijn vinden. Hij hield een lang verhaal met alle voordelen en ik herkende de ECI erin, waar ik al jaaaaren lid van was. Hij vergat de nadelen te noemen... zoals verplicht elke 3 maanden iets bestellen. Daar had ik zelf nooit moeite mee gehad, maar anderen wel en het is zeker iets dat genoemd moet worden. 
Hij begon dingen te noteren..... vroeg mijn naam e.d. ..... ik gaf het braaf door en dacht 'zolang ik mijn handtekening niet gezet heb kan hij er niks mee'. Mijn geboortedatum....nou, dat was toevallig, hij was ook op 9 oktober jarig! (ik geloofde er niks van).
Aan het eind...ja hoor, hij wilde mijn handtekening....ik pakte het papiertje en las het rustig door..... "Hé, hier staat dat ik elke 3 maanden een boek moet afnemen en dat had je niet gezegd, dan wil ik het niet! Maar is dit soms van de ECI?"  "Sorry, had ik dat niet gezegd? Ja, het is elke 3 maanden een aankoop en het is van de ECI" "O, maar daar ben ik al jaren lid van" en voor zijn ogen verscheurde ik het papier. Tsja, dat had hem veel tijd gekost voor niks..... had hij maar eerlijk moeten zijn. 

Het kan ook anders....... het was al donker buiten toen de bel ging..... ik deed open en zag niemand..... uit het donker klonk een vrolijke stem....."Schrik niet,  ik ben Piet, de knecht van Sinterklaas!" .... er volgde luid gelach en toen ik goed keek zag ik een vrolijke zeer donkere man staan. Ook hij kwam voor een energiemaatschappij, maar dit werd een heel leuk gesprek.  We hebben vreselijk gelachen en hij begreep heel goed waarom ik niet over wilde stappen (dat doe ik sowieso niet aan de deur). Vrolijk nam hij afscheid nadat hij nog even van de wc gebruik maakte. Dat laatste laat ik niet altijd toe, ik heb er een heel slechte ervaring mee, maar deze man was zo aardig..... het mocht. 

In het laatste geval kocht ik dus ook niks, maar zo'n man maakt toch meer kans bij mij! Bovendien denk ik dat het op die manier toch leuker werk is voor die mensen zelf. 

Aan de telefoon net zo..... ik zal niet snel iets kopen via zo'n telefoontje, maar als ze opdringerig zijn ben ik heel snel klaar en ik heb er eens eentje duidelijk de waarheid verteld. 
Maar ik heb ook heel leuke gesprekken gehad..... vaak maak ik al snel duidelijk dat ik niks wil, maar soms volgt er dan toch nog een gezellig gesprek. 

Quote van de dag:

Zaterdag 29 augustus 2020:

 Werelddag voor het einde van speciësisme

Dag tegen kernproeven 

World naked bike ride Amsterdam 

Even mopperen...

Natuurlijk, het is mooi dat ik een nieuwe badkamer krijg van de woningbouwvereniging en dat is zeker geen overbodige luxe, want de vorige bewoners hadden verwarming en wc verplaatst en daardoor had ik grote gaten in de tegels. Verder is er nooit iets aan gedaan, dus het werd wel eens tijd.  Toen was het nog van een andere woningbouwvereniging en dat ging toen nog echt op z'n "janboerefluitjes"..... het huis was bekeken toen de vorige bewoners nog niet eens aan het verhuizen waren en alles werd mooi gevonden, de plavuizen die ik niet wilde was ook woningverbetering, dat er drempels en kastplanken ontbraken was niet erg...... ik had het maar te accepteren. 

Nu dus een nieuwe badkamer..... er kwam iemand kijken, badkamerinspectie...... 1 week later kwamen er twee mensen kijken..... toen kreeg ik te horen dat de wc beneden ook moest, maar dat had ik niet afgesproken! Daaraan wist ik te ontkomen en het lukte mij de afspraak een tijdje uit te stellen, want ze wilden wel heel snel en dat kwam mij niet uit (ik had gelezen dat alles in overleg was, dus....)

Toen kwam er een brief dat er asbestinspectie kwam...... ik hoorde van iemand die die brief ook kreeg, maar niemand gezien had....daar hoopte ik op.
Vandaag ging de telefoon...... een afspraak voor de asbestinspectie......tuurlijk, kom maar op....... weer iemand die vast te laat is en met zijn schoenen aan mijn badkamer indendert! Zorgen dat de kast die ik van de smalle overloop moet weghalen niet overdwars staat of andere spullen waar ik mee bezig ben.
En ik snap het niet.....ik ben niet de eerste in deze straat die een nieuwe badkamer en/of wc krijgt....... als die anderen geen asbest hadden heb ik het ook niet! Ik kan mij niet voorstellen dat bij de bouw 1 huis in de rij asbest kreeg en de rest niet. 

Wat wordt volgende?

Kleurinspectie? Meterkastinspectie? Waterleidinginspectie? Ik kan er nog wel meer bedenken! Als ze weer wat willen vervangen denk ik eerst nog 10x na!

Ik heb er altijd een hekel aan als er mensen in mijn huis bezig zijn. Soms kan het even niet anders, maar dit vind ik overdreven!

Sna is woetsk

27-10-2010

Veel mensen weten het al: Ik word ook wel eens Sna genoemd.

Dat komt zo: In mijn kleutertijd wilde ik mijn naam helemaal zelf ergens op schrijven en vroeg mijn broers om hulp, want ik had dat nog niet geleerd natuurlijk.

Één van mijn broers schreef mijn naam op een briefje en heel precies tekende ik dat na.....dacht ik!

Ik maakte inderdaad dezelfde bewegingen als mijn broer, maar daardat ik het met mijn linkerhand deed, stond het in spiegelbeeld!!! (Iets dat linkshandigen vaker doen).

Dat vonden mijn broers natuurlijk prachtig: "Hahaha, er staat Sna...Snaatje, Snaatje!"

Ik was witheet, want ik had precies gedaan wat mijn broer deed, dus er stond geen Sna en ik heette geen Sna!

De ellende was dat als ik kwaad was, dat ik dan omhoog sprong en mij vervolgens plat om mijn billen op de grond vallen (en dat vonden Matthijs (Mart) en Jan natuurlijk prachtig). Dat ging vanzelf als ik kwaad was.... ......totdat ik daarbij bovenop mijn pas aangeschafte zonnebril van 25 cent sprong, die dat geweld natuurlijk niet overleefde, sinds die tijd hield ik mij in en hield het bij verbaal geweld.

Jarenlang hebben zij mij met Sna geplaagd, maar geleidlijk aan verdween het.

Een paar jaar geleden vertelde mijn jongste broer dat verhaal op de muziekvereniging aan iemand en die jongen vond dat zo mooi, dat hij mij sinds die avond Sna noemt! Een paar leeftijdsgenoten hebben dat van hem overgenomen, dus regelmatig word ik weer Sna genoemd, maar ik word er nu niet kwaad meer om!

 

Als ukkie was ik dus duidelijk een driftkikkertje, tot grote vreugde van mijn broers, want het was volgens mij een hobby van dat stel om mij kwaad te maken!

Natuurlijk waren er ook wel momenten dat ze "normaal" deden, maar ik heb vooral de plaagmomenten onthouden en vooral mijn oudste broer was een pestkop.

Op een dag wist mijn oudste broer iets heel interessants te vertellen, hij wist een Russisch woord!

Dat wilde ik ook wel leren en hij vertelde dat het Russische woord voor kwaad "woetsk" was.  Beide broers vertelden dat ik dus voortaan "ik ben woetsk" moest zeggen als ik kwaad was.

Dat moment kwam al snel, nadat zij mij weer eens aan het plagen waren riep ik nijdig: "IK BEN WOETSK!!!", waarna de gebroeders gillend van het lachen over de grond rolden, wat mij natuurlijk nog veel kwader maakte en waardoor ik bleef roepen dat ik woetsk was.

 

Er kwam een tijd dat ik door had dat kwaad worden om geplaag niet hielp en dat ik beter kon meelachen! In het begin was het nog lachen als een boer met kiespijn, maar geleidelijk aan werd het echt lachen en lukte het steeds vaker om terug te plagen!