Breaking nieuws

 

Mijn kerstboek is terecht..... echt waar..... zo ineens zag ik hem. In een hoek waar ik wel vaker gekeken had en het lag inderdaad in zo'n plastic doos (wat ik aldoor al zei)....... maar het was een nogal donkere hoek en er stonden meer van dergelijke dozen bovenop.... maar die waren 2x zo hoog, onderop 2 lagere (die samen ook een hoge leken en daar kon hij niet in zitten) waarvan één met mijn boek.

Ik hoop dat de buren niet geschrokken zijn van mijn vreugdekreten (sorry buren, niks aan de hand, ik ben nog helemaal heel!), ik danste een Indianendans, bedankte de heilige Antonius en ging al jodelend naar beneden om het te melden aan de mensen waarvan ik vond dat ze het moesten weten. 

Ik wist dat ik het nog niet op volgorde had..... ik had altijd zelf een index en dat beviel prima, maar een paar jaar geleden kregen we een 'echte' index, voor iedereen hetzelfde, Dat is natuurlijk logischer, maar ik moest dan wel alles veranderen. Ik had daar toen zo verschrikkelijk geen zin in om mijn mooie volgorde uit elkaar te halen.... ik haalde de nummers eruit die we toen speelden en stopte na het concert alles in die doos, dat zocht ik later wel uit, ik had nog een jaar! De eerste lock down ging niet lang daarna in en ik dacht er niet meer aan en toen was het onvindbaar.....spoorloos, met de noorderzon vertrokken!

🎅🎵🎶🎷🎺🎄

Ik had ondertussen een map met al heel veel muziek (met dank aan Hilde en Jan die voor mij gezocht hebben in allerlei archieven en donkere hoekjes) en nu ging ik van die 2 mappen 1 maken..... wat ik dubbel had moest in een reservemap en verder alles keurig op volgorde. Een  hele uitzoekerij en alles zit in showhoezen en die glijden steeds weg. Van veel nummers heb ik meerdere partijen, vooral van de nummers die we al lang hebben. Ik kreeg toen soms alle es-partijen (ik heb een es-instrument) voor het geval er ergens iets instond wat een ander niet had en dat kon ik dan 'invullen'  dus het gebeurt wel eens dat ik bijvoorbeeld de 1ste altsaxofoon speel, maar ergens halverwege een paar maten es-bugel. Dat geef ik dan in mijn bladmuziek meestal aan met een sterretje (toepasselijk bij kerstmuziek) of zoiets. Ik ben het enige es-instrument op de kapel en ook de enige saxofoon (en dus ook de enige altsax).
Echt een hele klus om alles weer netjes op volgorde te krijgen, op de muziek uit mijn oude map stond nog mijn eigen nummering, dus steeds kijken waar het moest. Ik deed het meteen maar in een nieuwe map en dan met tabbladen ertussen..... tussen elke 10 nummers moest een tabblad komen..... dat zoekt sneller, want omdat ik soms meerdere partijen heb en sommige nummers uit meerdere bladzijden bestaan zijn 10 nummers vaak niet 10 bladen maar meestal veel meer! En ik had ook muziek die niet op de index staat..... die dan maar helemaal achterin, dan kan ik het altijd vind als ik het nodig heb (nee, ik zorg dat die map niet weer wegraakt, ik schrijf nu op waar op hem opberg!!!)
Maar dan is het dus handiger als ik het per 10 nummers doe. Ik was zo dom om dat op de bank te doen, dat werkt eigenlijk niet goed, maar eenmaal zo begonnen ging ik maar door... maar ik zat rondom tussen muziek...... de oude map, de map met de gevonden muziek die nog niet helemaal compleet was, de nieuwe map die ik aan het vullen was (en alle ringbanden stonden open) en de muziek die los lag en af en toe gleed er wat weg.........
,,,,,,,en toen ging de bel.  Een gewonde vroeg om een EHBO-er..... het viel mee, ik hoefde eigenlijk niks te doen, maar soms is het goed dat  iemand er even naar kijkt (vooral als het op een plak zit waar je zelf niet goed naar kan kijken) en advies geeft (dat zei de gewonde al hoor, ik hoefde niet mijn tas te pakken). 

We bleven gezellig praten.... en praten..... en praten.... en ik zag een (open) map wegglijden 😂.... en praten.... en het was zo ineens donker, we zagen het niet aankomen 😂......echt, zo ineens! We moesten allebei nog eten, ik moest nog was binnenhalen (wat ik toch maar liet hangen, het was nog net zo nat als toen ik het ophing 's morgens, de beloofde zon was niet leverbaar) en ineens wist ik het..... Sint Maarten! Door het gezellige kletsen had ik daar niet meer aan gedacht! Wel eerder die dag, maar ik had nog niks klaargezet, tijd zat.... eerst het boek! Normaal heb ik alles 's morgens al op tafel staan!

Vorig jaar had ik het ook buiten gezet, maar toen i.v.m. corona en ik had het een beetje versierd. De auto had ik toen weggehaald zodat ze meer ruimte hadden...... nu deed ik dat niet en was het wel erg simpel allemaal, maar ze konden in elk geval wat lekker pakken en daar gaat het in de eerste plaats om!
Ze zongen nu natuurlijk niet voor mij, dat doen ze niet voor een onzichtbaar iemand! Maar het belangrijkste is dat ze een leuke avond hadden. Ik heb ook geen idee hoeveel er geweest zijn, er was nog veel over, alleen de zakjes chips waren allemaal weg (dat verwachtte ik al). 
Het gaat altijd goed met dat neerzetten, ik doe het ook altijd als ik niet thuis ben, want ik wil geen kikkerbil zijn! Als mensen niet opendoen/niks geven zingen ze "Hier woont een kikkerbil, die niks geven wil" en vroeger zongen we er soms ook nog achteraan "had ik dat geweten, had ik op de stoep gescheten" (waarbij we het laatste woord niet altijd helemaal uitspraken) 😁

Maar even snel buiten neerzetten, dan kunnen ze zichzelf bedienen want ik wilde echt die muziek nog verder uitzoeken en dat werkt niet als ik steeds naar de voordeur moet....... snel een tafel buiten neergezet..... bak met snoep en zakjes chips.... o... ik heb ook altijd andere dingen (potloden, kleurboekjes, stickers etc.).... dat staat op zolder.... ik zag al kinderen lopen.... laat maar, volgend jaar maar weer, alleen snoep is ook goed, ik heb genoeg! Snel ging ik verder met mijn muziek. Kwart voor 8 was ik klaar..... en ik moest nog eten. Ik gooide wat eten in een pan.... en haalde de snoep weer binnen, ik verwachtte niemand meer, maar liet het in de gang staan, voor alle zekerheid. 

Gelukkig het boek is gevonden en alles is nu op volgorde, alleen het reserveboek nog niet niet maar dat is minder belangrijk, dat doe ik in het weekend wel (ja echt!), ik had echt geen fut meer. Ik was zo stijf als een plank van het lang in één houding zitten. Het was in elk geval een blije dag en een gezellige dag! Dit geeft rust, want het spookte steeds door mijn hoofd, waar is dat boek? Nu kan ik weer gewoon de dingen doen die ik anders doe.... niet aldoor meer zoeken en mij schuldig voelen als ik iets anders doe ❕❗❕

BLIJ😍BLIJ😍BLIJ 

Ik wens iedereen een gezellige vrijdag en alvast een geweldig weekend!
Zie ginds komt de stoomboot.... hieperdepiep hoeraaaaa ..... daar is de Sint weer!
We mogen zaterdag allemaal onze schoen zetten!

(M)Artis in het klein....

Nou...Artis is wat overdreven, maar behalve het kleine monstertje Bobbi, heb ik nu ook 3 katten te verzorgen. Nee, ik heb ze niet in huis, maar ik ga er 2 keer naartoe om ze eten en drinken te geven en daarna neemt een ander het stokje van mij over.
Het is alleen niet in Monnickendam......het is 5,5 kilometer verderop (van deur tot deur)......een mooi stukje om te fietsen..... ik fiets de laatste tijd erg weinig..... wel de gewone dingen als boodschappen halen gaan op de fiets, maar grotere tochten zijn er nog niet bij. Ook naar Edam ging ik steeds met de auto...(anders dan voorgaande jaren):...... vorige week omdat het te heet was, een andere keer omdat er regen voorspeld was en eerder was de fut er nog niet voldoende. Komende woensdag wordt er onweer voorspeld...... dan wordt het ook de auto, tenzij het nog veranderd....want ja, de weersvoorspellingen zijn nog veranderlijker dan het weer zelf.

Ik was nog in de straat toen ik het "al" doorhad........ ik was de sleutel vergeten, snel terug....blije hond....daar is ze weer....oeps ze gaat weer weg. Nu had ik alles!

Gelukkig werd de brug niet gekoeld....... soms sproeit dat water zo hoog dat het voor fietsers geen goed plan is om over die brug te gaan. Mooi.... ik kon zonder nat te worden over de brug, dat scheelde mij een paar kilometer omrijden (naar Edam maakt dat niet uit, dat is de andere kant op, dus hoef ik niet over die brug).

Maar goed, het ging vandaag lekker op de fiets.....het was niet moeilijk te vinden.
In de gang deed ik voorzichtig de kamerdeur open....ik was gewaarschuwd dat 1 kat graag naar boven gaat, maar dan kan ze niet meer naar buiten, want het kattenluik zit in de kamer.......voorzichtig opende ik de deur en nog net zag ik  een kat er razendsnel vandoor gaan door het kattenluik.....die had geen zin in mij......ineens zag ik nummer 2 voorbij vliegen.....ook naar buiten....het ging zo snel dat ik niet eens zag welke katten het waren (ik had foto's van ze met hun namen). Kat nummer 3 heb ik helemaal niet gezien.... die was al buiten denk ik.

Eerst maar eens eten geven.....uhhhhh....eten...... waar vind ik dat? Ik keek rond, maar ontdekte niks dat voor kattenvoer kon doorgaan, nou ja, een restantje in hun bakje, maar verder niet. 
Geheel tegen mijn gewoonte in opende ik kastdeurtjes.......dat doe ik echt nooit, niet eens bij Edwin..... nou ja, alleen om een bord of een kopje te pakken, die weet ik te vinden, dus als ik daar alleen ben pak ik dat, maar verder niets wat niet noodzakelijk is! Nu moest ik wel even........ik speurde alles af, maar geen kattenvoer! Ik zou niet kunnen zeggen wat er wel in de kasten stond, want dat is dan weer gek......dat zag ik niet eens......daar lette ik niet op en dat interesseert mij ook verder niet. Ik keek nog eens om mij heen en ontdekte nog een deur...... uhhhhh.....zou dat een trapkast zijn?
Jawel.....een trapkast...zelf heb ik zo'n kast niet, zo jammer, maar daar wel en dat was de perfecte plek voor kattenvoer! Had ik dat nou maar eerder gezien....dan had ik daar niet rond lopen snuffelen als een nieuwsgierig Aagje.
 Sommige mensen weten precies hoe het er bij een ander in huis uitziet....... ik heb dat niet, er kan wel eens iets opvallen, maar nu ik daar in huis geweest ben zou ik niet kunnen zeggen hoe het er daar uitzag......... geen idee wat voor bank er stond.... ik moet hem toch gezien hebben...... ik herinner mij waar de eethoek stond, maar hoe die er uitzag....ik weet het echt niet....het enige dat ik mij herinner is een kindertafeltje.
 Mijn moeder had dat ook, die wist ook nooit hoe het huis van een ander er uitzag, mijn vader was nog erger....die was eens ergens en toen werd hem gevraagd of hij vond dat het ruim geworden was.....hij keek eens om zich heen, en vroeg wat ze bedoelden..... er bleek een muur weggebroken te zijn.....

Zou ik de volgende keer de katten wel te zien krijgen?

Politie

11-06-2012

Zondagmiddag ging de telefoon, nietsvermoedend nam ik op.... het bleek de politie te zijn!

Ze zei gelijk al dat ze een vreemde vraag had en dat er niets ernstigs aan de hand was, maar ze had hulp nodig.  Ach, de politie is je beste kameraad zongen ze vroeger en je beste kameraad help je natuurlijk.

Ze noemde een huisnummer in mijn straat en vroeg of ik de mensen die daar wonen kende. Ja, die kende ik vrij goed. Het verzoek was of ik daar even langs wilde gaan of een briefje in de bus wilde stoppen, want één van de gezinsleden was iets verloren en dat was gevonden, maar een telefoonnummer van die buurtgenoten bleek niet eenvoudig te vinden en daarom was ze op zoek gegaan naar een buurtgenoot en dat was ik dus!  Vroeger stond vrijwel iedereen in het telefoonboek, maar sinds de opkomst van de mobiele telefoon is dat vaak niet meer het geval. Als er dan ook nog mensen met verschillende achternamen in één huis wonen (wat vaak voorkomt) wordt het nog moeilijker zoeken.

 Ik kreeg een nummer door dat gebeld kon worden om snel weer in het bezit van de eigendommen te komen.  Ik schreef het hele verhaal op en vooral natuurlijk het telefoonnummer.

Er was niemand thuis, ik keek nog even of ze misschien in de tuin zaten, maar nee, ze waren er echt niet, dus ik stopte het hele verhaal in de brievenbus.

Een paar uur later kreeg ik die buurvrouw aan de deur. Alles was weer terecht! Die agente had vreselijk haar best gedaan, want ze had ook nog een nummer gevonden dat ze in kon spreken (ze wist van mij dat dat nummer inderdaad bij die mensen hoorde) en er was geloof ik nog een sms naar weer een ander nummer gestuurd!  Goede service! 

En een blije buurtgenote die al haar bezittingen weer terug had dankzij een eerlijke vinder (en die zijn er gelukkig ook nog steeds!!!).