Het gaat goed met Edwin! Gezondheid. Meten is weten!

 

Met Edwin gaat het erg goed..... hij wandelt veel en woensdagochtend stuurde hij foto's...... hij zat bij de Rijn uit te rusten, een heerlijk plekje waar de wind voor verkoeling zorgde.

Het water in de Rijn stond laag...... dat was op de foto's ook te zien..... een schip dat voorbij voer, een vogel die visjes probeerde te vangen.... dat zijn plekken die ik ook heerlijk vind om even te zitten.

Edwin heeft maandag voor het eerst revalidatietherapie gehad .... dat is precies een week nadat het begon. Komende maandag mag hij weer oefenen en tussendoor moet hij zelf oefeningen doen. 1x per week is niet zo veel vind ik..... maar het gaat ook zo goed. Het wandelen is natuurlijk ook goed.... een goede beweging, buitenlucht en genieten van alles wat je ziet. 

Ik vind dit echt een wonder. Vorige week schrok ik mij rot toen ik het telefoontje kreeg dat hij met de ambulance op weg was naar het ziekenhuis en dat hij geen gevoel had in linkerarm en -been. Dat het een hersenbloeding was was snel duidelijk..... dat het een kleine hersenbloeding was ook en dat hij klein bleef doordat ze de bloeddruk op tijd naar beneden kregen was ook bekend. Toen ik op bezoek ging was hij goed te spreken maar het was duidelijk dat hij met zijn linkerkant nogal beperkt was. Hij kon alles wel bewegen, maar er zat heel weinig kracht in..... het was niet echt verlamd, maar het was wel duidelijk niet goed.
Dat hij de volgende dag al naar huis mocht verbaasde mij, maar dat hij toen een dag later al meldde dat hij weer kracht kreeg in arm en been was ik nog verbaasder..... nu al? Toen ik er donderdag was zei hij dat hij op 1 been kon staan.... op zijn linkerbeen! Hij bracht mij naar de bushalte.... niet de dichtstbijzijnde, dat was te gemakkelijk, maar eentje verderop. 

Wat een geluk dat hij niet te lang gewacht heeft met bellen. Hij was nog wel naar zijn werk gegaan met het idee het zakt zo wel, misschien in een rare houding liggen slapen...... maar al snel besloot hij toch te bellen en toen kwam de ambulance. Gelukkig niet langer gewacht, zijn bloeddruk was erg hoog en hij kreeg te horen dat die binnen 6 uur omlaag moest om de schade te beperken. Dat is gelukt, ze hebben er alles aan gedaan om hem omlaag te krijgen..... nog niet meteen perfect, maar veel lager dan het was. 

Ik vind het normaal om niet meteen overal voor te bellen..... zelf heb ik zo vaak ergens een pijntje, ben ik niet fit etc. Meestal is het ook niet nodig om meteen te bellen..... het gaat wel weer over. Maar bij uitvalsverschijnselen is het echt wel nodig.... dan is het beter een keer teveel gebeld dan te weinig. 
Hij had zelf wel door wat er mogelijk aan de hand was en controleerde zijn spraak.... en keek of zijn mond scheef stond.....dat was niet het geval. Vaak is er een duidelijk verschil in kracht tussen links en rechts.... dat was er overduidelijk wel en werd niet snel beter.... dus.... BELLEN! Het was nog vroeg toen ik gebeld werd, dus hij zal nog niet lang op zijn werk geweest zijn. Hij was op tijd geweest! 
Een waarschuwing dus voor anderen...... wacht niet te lang bij dergelijke verschijnselen! Als je er op tijd bij bent kan het beperkt blijven en met geluk zelfs helemaal goed komen. 

Een goede bloeddrukmeter is ook handig om in huis te hebben, zeker als je weet dat je bloeddruk niet helemaal goed is. Helemaal als je er al medicatie voor krijgt..... dan is af en toe meten heel goed. Vooral als je je niet goed voelt.... even kijken of de bloeddruk goed is. Koop dan wel een goede!
Ik heb er zelf één, aangeraden door mijn diabetesverpleegkundige..... hetzelfde merk als in de huisartsenpraktijk gebruikt wordt (Omron). Alle meters van dat merk zijn goed.... de grootste verschillen zijn dat de één wat handzamer is dan de ander of geheugen heeft (soms voor meerdere personen) en nog zo het één en ander, maar de simpelste is ook goed!  

Ik heb ook een glucosemeter..... dat wilde ik meteen toen ik hoorde dat ik diabetes had. In het begin controleerde ik vaak.... ook op momenten die niet gangbaar zijn maar zo kwam ik er wel achter wat goed voor mij was en wat niet. Ik keek wat het was voor het eten en vlak erna... en na een uurtje en nog een uur later. Voor een wandeling en erna. Na het eten van iets zoets. Dat gaf inzicht! 
Nu meet ik niet zo vaak meer..... soms hou ik het een paar dagen achter elkaar bij, maar vooral meet ik als ik mij niet fit voel! 

Hoge bloeddruk..... een sluipmoordenaar. Vaak merk je het niet maar vernielt het ondertussen wel je lichaam. Iets hoog hoeft niet meteen een drama te zijn, maar het moet niet hoog blijven en zeker niet veel te hoog zijn! Een keertje hoog kan gebeuren..... bloeddruk reageert op zoveel dingen, het is nooit constant hetzelfde. Toen mijn bloeddruk door een ambulancier gemeten werd na mijn eerste epileptische aanval (waarvan toen nog gedacht werd dat het een TIA was) zei hij dat het erg hoog was en ik zie: "Vind je het gek? Ik ben mij te pletter geschrokken".

Maar het is helemaal niet raar om ook als je gezond bent (of denkt te zijn) af en toe je bloeddruk zelf te meten.... of te vragen of de huisartsassistente het wil meten. Maar zelf een meter kopen kan ook ellende voorkomen. Ik ben zelf geen voorstander om er meteen maar pillen in te gooien als het eens niet goed is, maar soms is het nodig. Als het steeds te hoog is moet er echt wat gebeuren. Op internet zijn genoeg artikelen te vinden met tips om het omlaag te krijgen, dat is prima als het iets te hoog is.... maar als het niet zakt.... als ook na langere tijd je keurig aan alle regels houden het niet omlaag gaat of niet genoeg omlaag dan moet je niet door blijven lopen! Soms zijn medicijnen echt nodig. 
Soms is er een reden dat het hoog is.... een stressvolle periode kan het flink doen stijgen.... als je ondertussen medicijnen hebt gekregen maar de stress is voorbij zou ik wel vragen of er niet geminderd mag worden of zelfs stoppen. Dat doen ze niet zo snel..... maar misschien na uitleg wel. Maar blijf het dan wel in de gaten houden! 

Glucosemeter...... als je weet dat je een kans hebt op diabetes dan is het wel handig. Zelf wist ik op mijn 27ste al dat ik een grote kans had op diabetes type 2. Dan denken veel mensen 'ja, maar je bent ook te dik, dan krijg je dat'...... maar toen was ik nog mager! Toen werd het nog ouderdomsdiabetes genoemd. Bij het ouder worden heb je sowieso meer kans om het te krijgen.....zelfs als je superslank bent!

Maar...... als je te dik bent vergroot je de kans om het te krijgen wel! Maar ik ken slanke mensen die het kregen en dikke die het niet kregen..... het ligt echt niet alleen aan dik zijn en ongezond eten... al kan dat wel een rol spelen doordat je de kans erop vergroot. Het is ook erfelijk.... juist type 2. Mijn moeder had het ook, maar die was al op leeftijd toen ik het bij haar ontdekte... ik had het toen zelf nog niet en had nog geen meter, maar ik herkende het....... misschien had ze het al langer, het was nooit eerder gecontroleerd. 

Tegen mij was op mijn 27ste gezegd dat ik er vanaf mijn 40ste rekening mee moest houden dat ik het kreeg.... ondanks dat ik dik werd duurde het nog tot mijn 50ste. En bij mijn zwangerschap werd meteen uitgegaan van zwangerschapsdiabetes.... niet afwachten, meteen op een streng dieet. Veel controles gehad toen en het was steeds goed.... en nadat Edwin geboren was mocht ik al snel weer alles hebben.
Maar ik wist daardoor wel wat meer over diabetes en ik haalde later mijn diploma voedingsleer en doordat daar ook dieetleer bij zat leerde ik nog meer over diabetes.... en daardoor herkende ik het bij mijn moeder. 

Af en toe maakte ik daarna een afspraak om het bij de assistente te laten meten..... want ik wilde het wel weten! Het heeft geen zin om je kop in het zand te steken .... het is niet 'wat niet weet wat niet deert'..... want je kan veel schade aanrichten als je niet doorhebt dat je het hebt! 
Dus juist als je een wat grotere kans hebt.... bijvoorbeeld doordat het in de familie vaker voorkomt.... koop een glucosemeter (zo duur zijn die niet... het gebruik is in verhouding duurder vanwege de teststrips, maar als je niet heel vaak meet valt dat wel mee.. en je kan er veel narigheid mee voorkomen!)..... of laat het af en toe controleren! En het dieet is tegenwoordig gewoon gezond eten..... niet zo streng als tijdens mijn zwangerschap, dat was extra streng (zoutloos, vetarm en suikervrij..... afgepaste porties of vaste tijden.... bijv. om vier uur een halve banaan van middelmatige lengte). Dus het is geen enkel probleem om daar mee te starten..... gewoon gezond eten is goed voor iedereen.... de nadruk ligt natuurlijk op niet teveel koolhydraten waarbij vooral de snelle suikers (pure suiker, snoep bijv.) slecht zijn, maar zo nu en dan mag er nog best suiker gebruikt worden .... alleen niet te vaak en te veel. En vezels zijn belangrijk... die vertragen de snelle opname van suiker en zorgen dus voor een stabielere suikerspiegel. Dus bij voorkeur alles volkoren en veel groente. Zoek het maar eens op..... vooral als je een grote kans hebt om het te krijgen kan je misschien al dingen aanpassen in je voedingspatroon..... misschien kan je het daar mee uitstellen. Als je normaal al gezond eet zijn het geen grote aanpassingen, want dit is ook een gezond dieet! 

Diabetes (type 2) heeft Edwin gelukkig niet, maar de kans dat hij het krijgt is groter omdat ik het heb en zijn oma het had.... het zit in de familie! 

Kort voordat Edwin die hersenbloeding kreeg had ik zelf ineens last van duizeligheid en niet zo'n beetje ook. Niet aldoor, maar wel vaak.... dan een dag niet of langer en dan 1 keertje, dan weer vaker. 
Heel irritant. De eerste keer was het zelfs met oorsuizen waardoor ik dacht dat ik flauw viel, gelukkig was het maar één keer zo erg. 

Ik ben blij dat dat weer over is .... vorige week nog een paar keer licht gehad en nu al bijna een week niet meer. Ik controleerde toen wel steeds mijn bloedsuiker en bloeddruk! Daar was niks mis mee! Dus even afwachten dan ... maar als het niet geminderd/gestopt was had ik zeker een afspraak gemaakt. Dat deed ik ook toen ik lang geleden zo duizelig was dat ik steeds pootje over ging.... alsof ik dronken was..... dat was zo erg dat ik meteen belde. Dokter herkende het meteen....labyrintitis ..... hij had het zelf ook gehad vertelde hij. Is niks aan te doen, gaat vanzelf over .... en gelukkig duurde dat bij mij niet heel lang. Volgens mij is dit al minstens 30 jaar geleden, maar ik weet wel deed deze duizeligheid anders was. 
Maar dat zijn wel dingen waar je niet te lang mee rond moet lopen zonder even langs de huisarts te gaan!  

Vrijdag bloedprikken, volgende week naar de diabetesverpleegkundige..... de kans zit erin dat het dit keer minder goed is..... wel verklaarbaar...... stress heeft er ook invloed op. Na 1 crematie en 2 begrafenissen in 5 weken kreeg Edwin vlak daarna zijn hersenbloeding.... dat was heftig.

 Ik heb door de medicijnen een darmprobleem en daarom moet ik wel eens mijn medicijn overslaan (dat mag ik als het nodig is, het is bekend, ik heb het gemeld! Maar het moet natuurlijk niet te vaak gebeuren.).... dat is in deze tijd wel wat vaak gebeurd. Ook wat vaker even snel wat eten gehaald of een diepvriespizza of zo in de oven gegooid..... duidelijk minder gezond geleefd dus. Dat is nu weer normaal allemaal, maar ja.... mijn HbA1c (gemiddelde over de afgelopen 2 a 3 maanden) wordt ook gemeten..... en die zou wel eens hoger kunnen zijn. Het is niet anders.... volgende keer beter denk ik dan.... ik hoop dat zij er ook zo over denkt. Het was ook even een rare tijd waarbij ik echt wel andere dingen aan mijn hoofd had. 

Zwemmen, wandelen en fietsen zijn 3 gezonde sporten die de minste kans op blessures geven.... fietsen dan het meest, maar dat is als je valt! 
Fietsen en wandelen kan je ook naar je werk, boodschappen doen etc. .... dus gewoon de manier waarop je je verplaatst zonder auto! 
Wandelen is de goedkoopste sport, dat kan altijd hoewel een paar goede wandelschoenen wel prettig is... fietsen is ook niet duur maar dan moet je wel al een fiets hebben. De meeste mensen hebben dat wel, maar zo niet dan is dat een prijzige aanschaf. 
Zwemmen kan goedkoop zijn .... in buitenwater. In een zwembad is het natuurlijk niet gratis, maar het is wel heerlijk vind ik. En in het (zwembad-)water kunnen ook oefeningen gedaan worden.... watergym, aqua-sportief e.d., ook heel goed, in het water kan je andere oefeningen doen dan op de kant. Als je valt val je zacht (zolang je niet tegen de rand klettert)...... dat kan tot op zeer hoge leeftijd gedaan worden. 
Meer sporten wil niet zeggen dat je jezelf steeds moet uitputten.... gewoon lekker in beweging zijn is prima. 

Lopen

 Mijn wandelingen gaan weer goed en doe ik dagelijks (met deze hitte wat minder). Het ging de afgelopen 2 jaar nogal op en af. 
Nadat ik ziek werd ging het al snel goed.... erg goed zelfs. Na een week of 4 meldde ik Edwin dat ik die avond de 5000 stappen in één keer gehaald had. Dat lukte nog niet elke dag, maar toch..... dat is voor mij normaal al veel. 
En toen kreeg ik last van bijwerkingen van een medicijn.... het lopen ging slechter.... het voelde niet goed, alsof ik bij elke stap na moest denken hoe ik mijn voet zou neerzetten, in de bijsluiter stond 'onzeker lopen' en ik denk dat dat een goede omschrijving is. Ook mijn evenwicht werd duidelijk minder. 

Ik wandelde nog wel, maar het kostte meer moeite en de stukjes werden korter i.p.v. langer. 
Ik had gehoopt dat het na het stoppen van dat medicijn helemaal weer goed zou gaan, maar dat lukte toch niet echt. 
Het onzekere lopen ging wel over..... evenwicht verbeterde maar toch merk ik nog steeds dat er weinig voor nodig is om mij uit balans te brengen.... en balans is nog wel mijn sterrenbeeld! 
Het werd wisselend..... de ene keer was duidelijk mijn conditie niet optimaal, de andere keer protesteerden mijn benen al snel. Toch bleef ik meestal wel lopen al werden de wandelingen dan wat korter, maar de griep van dit jaar zorgde voor een flinke dip in het lopen. Niet vooruit te branden! Soms lukte het ineens wat beter.... maar dat merkte ik dan de volgende dag(en) wel..... last van mijn benen en geen fut. Maar blijven proberen en aanpassen aan wat mogelijk is zonder al te veel klachten, maar ja... door de griep had ik toch weer een tijdje niet of nauwelijks gelopen. 

Maar nu gaat het weer beter.... ik heb al jaren een stappenteller op mijn telefoon die ook hartpunten geeft voor elke minuut die ik intensief genoeg beweeg om mijn hart sneller te laten kloppen. Daar moet ik er 150 van per week gebruiken en dat haal ik met gemak.... lopen en fietsen geeft hij zelf aan, andere dingen (zoals zwemmen) moet ik zelf invullen en aangeven hoe intensief het was.
Het aantal stappen dat ik dagelijks wil halen zet ik niet te hoog, het moet wel haalbaar zijn. 
Elke keer lezen dat ik het niet gehaald heb is niet leuk! Het is leuker om te zien dat ik er 2xzoveel heb of zelfs nog meer. Ik ga uit van 2000 stappen..... dat is haalbaar en als ik een keer dat niet haal (niet fit, andere sporten gedaan of weet ik veel wat) dan haal ik dat diezelfde week nog wel in. Omdat ik ook fiets, zwem en watergym doe beweeg is genoeg.
Die 2000 haal ik meestal in één keer en dat vind ik wel belangrijk..... ik wil een flinke wandeling kunnen maken! Het hoeft niet altijd in één keer, maar ik wil weten dat ik het kan!

's Avonds lukt het het beste, ik ben nou eenmaal een avondmens en met de warmte van de laatste tijd is dat een stuk aangenamer. Toch wilde ik overdag lopen want ik kom weinig buiten als de zon zo fel schijnt en dat is ook niet goed. Eventueel overdag dan een kleinere wandeling en 's avonds wat langer. 
Zaterdag (20/6) in de namiddag vond ik het nog erg warm... te warm, maar ik liep toch een rondje. 
Zondag ging ik pas om half 6 en toen was het veel prettiger lopen. Een dunne laag wolken zorgde ervoor dat de zon niet al te fel scheen en er stond een heerlijk frisse wind. Ik wandelde lekker in ons 'Groene hart' en heb een half uurtje heerlijk op een bankje gezeten tussendoor. Heerlijk daar in de wind!
Wandelaars en fietsers kwamen voorbij, de meesten groetten vriendelijk.

Het gras wordt bij ons maar gedeeltelijk gemaaid, veel stroken laten ze lekker groeien, maar langs de paden is het kort en bij bankjes.  Zo kan het onkruid zijn gang gaan en in bloei komen maar is er geen overlast doordat de brandnetels tegen je kuiten komen als je netjes over het pad loopt, het belemmerd het uitzicht voor het verkeer niet bij hoeken en je kan gewoon op de bankjes zitten. Ik heb nog niet heel veel bijzondere bloemen gezien, het meeste is in mijn ogen echt onkruid, maar ik kwam toch prachtige klaprozen tegen.... en zo hier en daar was er toch wel wat moois te zien. Maar ook het minder mooie onkruid mag er zijn, het trekt toch insecten aan en dat is de bedoeling hiervan..... de natuur mag even zijn eigen gang gaan. 

De haagwinde doet het helaas ook goed, te goed!
Hoe mooi de bloemen ook zijn, deze plant mag van mij uitgeroeid worden!
In mijn tuin heb ik er ook heel veel last van en omdat het andere planten verstikt doe ik mijn best het zoveel mogelijk weg te halen, maar het is niet te doen. Zo'n sliert krijg je nooit helemaal weg en zelfs als er ondergronds een heel klein stukje blijft zitten groeit dat weer uit. Het gaat ondergronds overal naartoe.

Na een wandeling ben ik wel bekaf, maar dat mag. Het belangrijkste is dat het duidelijke weer beter gaat! Met dit weer lukt het overdag vaak niet om voldoende te wandelen, maar dan ga ik 's avonds weer .... en dat doe ik soms ook als het 's middags wel goed ging. 
Alleen gisteren (woensdag) heb ik het even helemaal overgeslagen..... geveld door de hitte!

BLIJ!

Herkansing bij de kapster

Maandag mocht ik al naar de kapper ..... in de herkansing. 

Natuurlijk vertrok ik nu nog vroeger, met nog meer speling. Het was een stuk kouder, bijna winterjassenweer. Ik was van plan mijn paraplu mee te nemen, het kon gaan regenen.
Er stond een bus naar Amsterdam klaar voor vertrek.... te wachten om zich aan de 'trein' toe te mogen voegen.
Ik bleef even praten met de chauffeur..... tot hij weer mocht rijden. Even later stonden er alweer 2 nieuwe bussen te wachten.... er kunnen er 2 op de halte staan ... er sloot een derde aan.... een beetje scheef kon hij er nog redelijk achter staan.... mijn bus..... ik wrong mij langs de fietsenrekken om erin te kunnen. De motorrijder kwam weer aanrijden met bussen vanuit de richting Amsterdam en de bussen uit Volendam, Edam en/of Hoorn mochten mee... samen met de bussen die voor mij stonden en wij gingen de andere kant op (jawel, deze keer zat ik in de goede bus!). 
De draai was krap.... ja, ze zijn nu bij de brug bezig en dat is een rommeltje, maar wel goed geregeld, er was een flink blik met verkeersregelaars opengetrokken.... het leek wel koningsdag met al die oranje pakken.
Even verderop stond een busje met daarachter een paar auto's in tegengestelde richting op onze rijbaan..... daar stonden we.... chauffeur stapte uit, die van het busje ook.... die liet zijn deur open staan.... dus toen mijn bus zich er later toch langs wurmde was het daardoor nog krapper.... maar het lukte. Ook aan die kant was het een beetje slalommen en waren niet alle rijbanen beschikbaar (richting Amsterdam is helemaal afgesloten, alleen lijnbussen en hulpdiensten mogen erlang onder begeleiding). 
In de Purmer ook allemaal borden dat het afgesloten was..... i.v.m. sluipverkeer. Er stond ook een hek richting Purmerend bij 'de driesprong'.  De buschauffeur moest er dus via de verkeerde weghelft langs.
Het is een kort ritje en even later stond ik in Purmerend en doordat ik zo vroeg vertrokken was had ik een heel uur om de 8 minuten naar mijn kapster te lopen. Er stonden borden dat die weg ook afgesloten was..... verderop, maar waar? Die weg is lang..... de enige weg die langs de straat komt waar ik moest zijn... de enige weg om met de auto daar te komen, maar ik was gelukkig lopend. Ik was van plan achterlangs te gaan, daar is een fiets/voetpad.... maar ik zag niet waar ik precies moest zijn.... achteraf denk ik dat ik het niet zag doordat daar een vuilniswagen stond. Dan maar voorlangs.... ik weet niet waar die werkzaamheden zijn, maar te voet zal het vast wel lukken. Het begon te spetteren, oeps... paraplu vergeten.

Het begon serieus te regenen.... o, verderop is een bushokje, daar kan ik schuilen..... oeps....kan niet, ook het voetpad is ineens spoorloos.... terug dan maar en een straat eerder in, dan moet ik achterlangs kunnen komen..... ondertussen kwam de regen met bakken de lucht uit en ik kon geen schuilplek ontdekken.

Doorlopen dan maar, het pad achterlangs staat vol met bomen, dat helpt een beetje..... en het ging weer normaal regenen. Ik was van plan even te wandelen.... in de hoop dat het zou stoppen met regenen liep ik dus wat verder door, voorbij de straat waar ik zijn moest.... en weer terug, het was wel erg vroeg om al naar mijn kapster te gaan. Natuurlijk mag ik daar ook wachten, maar dat wilde ik nog niet. Ik zag een overhellend dak over een schutting  .... van een schuur of zo.... met dakgoot, dus het kletterde er niet vanaf. Maar ook al regent het dat het giet, wat vandaag valt valt morgen niet!

 Ik stond niet helemaal droog, maar wel bijna..... toen het echt minder hard ging regenen liep ik toch maar richting kapster en ging op de bank in de wachtruimte zitten, ze was nog bezig.... maar al snel klaar, dus ik was snel aan de beurt en dus kwam het goed uit dat ik  er al vroeg zat. 
Ze knipte er 3 maanden vanaf, de vloer kreeg een tapijt en ik voelde mij ineens een stuk lichter! Nog even een koppie thee drinken.... even kletsen... haar moeder was ondertussen ook gearriveerd met de jongste (die vond het maar raar dat ik daar zat) ... en toen weer naar de bus... het was hun lunchpauze .... ik mocht ook binnenkomen in het huis, maar ik besloot naar mijn eigen huis te gaan... wel lief aangeboden. Ik liep even naar de inrit van de straat om te kijken hoever de werkzaamheden daar waren.... de straat was alleen vanaf de andere kant bereikbaar, maar omdat ze meteen ernaast al bezig waren kan dat snel weer anders zijn. 
Nog even praten met de vader van mijn kapster (ik vergat hem te feliciteren, hij was jarig vandaag maar we vieren het zaterdag).... hij zag mij lopen en dacht 'ze gaat verkeerd, daar kan ze niet door!' maar ik kwam al terug.... ik wilde alleen maar kijken. De zon kwam door en ik liep nu probleemloos naar de bushalte waar ik zo nu en dan heerlijk in het zonnetje zat.... er was net een bus weg, dus het was bijna een half uur wachten.

Geen probleem, ik zat daar goed. Het viel mij op dat er opvallend veel auto's de Purmer ingingen voor een weg die alleen voor bestemmingsverkeer is.
Daar kwam mijn bus.... zo lang leek het niet geduurd te hebben, ik zat daar lekker. 

We waren weer snel in Monnickendam, het was een beetje slalommen het laatste stuk, maar we kwamen weer heelhuids in Monnickendam aan waar ik mijn fiets niet kon vinden..... die was verplaatst. Ik had hem tegen een boompje gezet omdat de rekken vol waren, nu stond hij een een omgevallen fiets die ik eerst moest verplaatsen om die van  mij zonder schade te kunnen weghalen....die lag er toen ik wegging ook al en dat leek mij daarom niet handig om mijn fiets daar tegenaan te zetten.... verder geen plek dus dan maar bij een boompje.... nu had dus iemand anders hem daar toch neergezet.. maar het lukte mij de gevallen fiets een beetje op te tillen zodat ik mijn fiets kon weghalen en even later zat ik aan een lekkere lunch! 

Nog een weekje, dan kunnen we weer gewoon de weg op..... richting Amsterdam en ook de andere kant is dan zonder hindernissen. 

Ik weet nu al wat mijn wens voor het nieuwe jaar is: Een heel jaar geen afsluitingen hier in de omgeving! Ik snap dat het wel eens nodig is, maar wij moeten meteen zo ver om.... en dat is al vaak gebeurd. Het is nog niet zo lang geleden dat de andere kant op lange tijd was afgesloten....  net als nu mochten er alleen lijnbussen en hulpdiensten langs. De verloskundigen mochten er ook niet langs.... die moesten tientallen kilometers omrijden.... dat was niet handig. De reddingsboot Marken bracht uitkomst.... als de verloskundige aan deze kant van de afsluiting moest zijn bracht de reddingsboot haar over..... en op Marken stonden vrijwilligers klaar voor evt. verder vervoer. TOP! Maar wel erg dat het zo moest, zij zou toch ook een vrijstelling moeten krijgen. Sinds vorig jaar hebben we al zoveel afsluitingen gehad.... en ook in Purmerend is het regelmatig raak.... in Volendam is het ook lang niet altijd mogelijk de normale route te volgen...... vandaar mijn wens voor volgend jaar! 

Een wirwar van meisjes en fietsen

 Tijdens mijn stevige maandagmiddagwandeling hoorde ik een plof achter mij en daarna giechelende meiden. Ik keek achterom en zag twee fietsen en twee meiden liggen, het leek wel een puzzel zoals ze door elkaar lagen. Maar ze hadden een beetje de slappe lach, dus waarschijnlijk geen ernstige verwondingen. 
Ik liep naar ze toe en vroeg voor alle zekerheid of alles goed ging.... ze gaven lachend antwoord... ja het ging goed. 
Hulp nodig? Nee, niet nodig. 
Ik bekeek de wirwar eens, de bovenste lag een beetje op het andere meisje, niet echt erop bovenop maar armen en benen zaten in de weg en ze lag nogal ver achterover ten opzichte van haar benen waarvan er in elk  geval 1 onder een fiets lag terwijl ze weer deels op een andere fiets lag ....... zonder hulp opstaan zou moeilijk zijn, dus ik stak toch maar mijn hand uit zodat de bovenste zich een beetje op kon trekken.... dat was genoeg.... toen zij stond kon nummer 2 ook opstaan .. die lag deels onder 2 fietsen .... ze bleven lachen. De fietsen kunnen ze zelf wel overeind tillen dus ik liep weer verder. Thuis zullen ze wel gierend van het lachen vertellen dat een klein oud vrouwtje ze wilde helpen (echt waar mam, kijk .... zo klein). En misschien toch nog wat blauwe plekken of schaafwondjes ontdekken die ze nu nog niet voelden. 

🤪😂🚲😄🤣 

Zolang niemand zich bezeerd zijn dit leuke dingen! Heerlijk die giechelende meiden. Ik hoop dat hun fietsen het ook overleefd hebben. Ik liep met een big smile verder. 

Week 46 deel 1 ..... over Sint Maarten, wandelen, het laatste nieuws en ditjes en datjes.

 Het loopt nu echt tegen het eind van het jaar!

Maandag 10 november: Niet zo zonnig meer, maar voor de tijd van het jaar best nog lekker..... mijn 'late ochtendwandeling'  was heerlijk. Gelijk even wat weggebracht naar iemand.... is dat ook weer klaar. 
Veel telefoon vandaag.... echt, ik hing uren aan de telefoon, maar gelukkig wel gezellige gesprekken!

Op zolder wat spullen opgezocht voor Sint Maarten...... wat pompoenlampjes e.d. en uitdeelspulletjes. 
Morgen nog wat fruit halen.... ze kunnen kiezen, keuze genoeg .... en ze mogen meestal meer dingen (hangt ervan af hoe druk het is, als het onverwachts druk wordt dan wordt het minder!) 

's Avonds lekker tv kijken.... stilstaand beeld! Toch niet... weer wel, niet, wel.... nou ja, ik heb uiteindelijk wel weer kunnen kijken. Pas later zag ik een mail waarin KPN meldde dat er schade aan een kabel was in mijn postcodegebied, ze waren er mee bezig. Ik had het net gelezen toen er een tweede mailtje kwam.... storing was opgelost. 

Mijn avondwandeling was in de regen.... ik ging toch! 's Avonds ga ik meestal niet ver weg, ik blijf in de buurt en loopt steeds een ander rondje. Als het dan niet lekker gaat ben ik snel thuis, maar ook als het stortregent! 

Ik hoop dat verderop (waar de nieuwe huizen staan) het zebrapad weer terugkomt! Het was waar nu de uitrit is, dus het zal dan iets moeten opschuiven.... ik zag dat daar al een pad gemaakt was.... nu de zebra nog! Bij onze straat mag er ook wel eentje komen.... ook iets naast de inrit, dan lopen we zo het groene hart in! Nu moeten we oversteken zonder zebrapad of een stuk omlopen... en op dit moment kan dit maar één kant op.... want die andere is (nog?) weg. 

Dinsdag 11 november: Eerst even naar de winkel om wat Sint Maartenfruit te halen.... snoep genoeg, maar er moet keuze zijn, daarom heb ik van alles wat en er moet ook een gezonde keuze zijn! 
Oeps.... straat afgezet...... gelukkig kon ik aan de overkant nog via de stoep..... de ingang van de winkel bleek bereikbaar. Iets met het riool, ik zag al rioolbuizen liggen. Is de winkel eindelijk weer open en nu is hij lastiger te bereiken! 

38 jaar geleden.....
Edwin liep Sint Maarten met zijn oppas. 3 jaar en 4 dagen oud was hij!
Zijn pinguïnmuts op 😂

vorig jaar.... 11-11-2024.
Het was koud, dus ik had mijzelf in een dekbed gerold. 
Voor mij de schalen met traktaties... links koffie en thee voor de ouders. 
Ik wil dat nu weer doen.... zou leuk zijn als meer mensen iets dergelijks doen.... misschien warme chocolademelk of glühwein..... of ook koffie en thee. 
Leuk als er bij meerdere huizen iets extra's is.
Het kan van alles zijn..... blokjes kaas is ook leuk.... en als de ouders het naar hun zin hebben is dat ook extra mooi! 
Dan wordt het weer gezellig met Sint Maarten.
Maar dan moet het wel droog blijven!

Eerst nog gezellig thee drinken met vriendin en dochter, even bijpraten. Was weer heel gezellig.
Daarna verder met voorbereiden. 
Ik denk dat ik de thermoskannen met koffie en thee onder een deken of zo moet doen om het langer warm te houden. Dan steeds die deken weghalen als er mensen zijn en daarna er weer overheen gooien. En deze keer de airpotten.... daar kan meer in en dan blijft het ook langer warm.... het duurt wel lang voordat een bekertje volgepompt is, maar dat het warm blijft is belangrijker!
Vorig jaar had ik er iets van 24 of zo... dat is tegenwoordig veel.... ik hoop het te evenaren, want soms is het wel erg stil ....10 jaar geleden schreef ik dit: 

Ik zit hier hier alleen St. Maarten te vieren.....

slechts 1 groepje kwam hier om wat snoep

ik baal dus als twee wilde stieren

blijf ik weer zitten met mijn "troep" .

Want als een rattenvanger van Hamelen

is Sint Maarten even verderop

en is daar kinderen aan het verzamelen

... voor andere wijken een vette strop!

Ik bouwde het rustig aan op.... gezellig weer met lichtjes De koffie en thee (ik vergat het soms te zeggen, maar sommigen wisten het nog van vorig jaar) moest er ook weer op tijd staan.

Om 6 uur ging ik zitten... het is veel leuker om buiten te zitten, vaak wel koud, maar het is zo gezellig. 
Nu er weer groepjes kinderen waren kon je ze al op een afstand horen. 
Eerst 2 meisjes met een moeder...... zo mochten van mij 3 dingen uitzoeken, ze waren de eersten dus nog volop keus. Ik had er ook 2 kleine knuffelkonijntjes bij gedaan.... zij kozen er allebei één.... dat was dus meteen al op.... prima! 

Meerdere groepen van 5 kwamen langs en ik had een keer 2 groepen van 5 tegelijk..... dat is gezellig. 
Heel beleefd allemaal, bedankjes en 'nog een prettige avond' ..... ouders die een praatje maakten, ik kreeg complimenten over de versiering.... gewoon een leuke avond. 
In de app vond ik 2 leuke foto's die ik mag gebruiken (hartelijk dank!!!).
De eerste foto is bij mij en de andere bij de dochter van mijn vriendin..... die zit altijd op de trap met Sint Maarten (een bovenwoning). Zij vindt het ook leuk om er wat gezelligs van te maken. 

Alles bij elkaar heb ik denk ik net zoveel kinderen gehad als vorig jaar.... het was wel opvallend dat ze vaak deuren oversloegen, als ik het doorhad zei ik het wel eens...."daar is ook snoep hoor!" 
Ze gingen soms heel onlogisch... sloegen wat over en gingen er daarna soms toch naartoe.
Aan het begin van de avond was er een klein jongetje dat niet naar mij toe wilde..... hij wilde naar iemand anders en niet naar mij! Zijn ouders haalden hem toch over, maar het kostte moeite. Goed dat ze hem niet zijn zin gaven, want dan hebben kinderen snel door dat zeuren dus helpt!  Ik moest wel lachen.... er zat duidelijk een kop op.... en hij had in zijn kop dat hij ergens anders naartoe wilde! 

.

Toen er al een tijd niemand meer kwam ging ik geleidelijk aan de boel naar binnen brengen.... 
wat versiering, het fruit waar niemand voor koos, nog wat versiering, lichtjes uit en de rest opruimen!
De auto weer opgehaald..... alles is weer normaal! Morgen de Sint Maartendingen weer naar zolder brengen, dan kan dat daar weer blijven tot volgend jaar!
Het was koud, maar niet zo erg als vorig jaar.... en voor mij kwam de wind uit een ongunstige hoek. Maar..... een shirt met lange mouwen, een dik vest en een warme winterjas met warme pet hielpen mij warm genoeg te houden. Maar daarna was het erg lekker onder mijn dekentje op de bank! 
Volgend jaar weer...... hopelijk dan nog beter! Ik zou zo'n 40 tot 60 kinderen wel erg leuk vinden..... meer mag ook, maar dat zal denk ik niet lukken. Maar 40 moet kunnen!

Woensdag 12 november: Eerst even bijkomen, ik was wel wat gaar nog. Even het nieuw kijken en lezen..... jeetje, je zal maar in Moerdijk wonen.... misschien je hele leven al ..... en/of je hebt je huis helemaal zelf opgeknapt of laten opknappen zodat het helemaal naar je zin is en je er de rest van je leven kan en wil blijven wonen...... nou vergeet het maar.... het dorp wordt opgeheven.... dag dorp, dag huis....dag leuke buren! 

Geen idee hoe het verder gaat met de bewoners, maar ik mag toch hopen dat er voor een goed nieuw huis wordt gezorgd..... dat er misschien een heel nieuw dorp even verderop gebouwd wordt waardoor je als je wil weer naast je oude buren zou kunnen wonen. Ik hoop dat er rekening gehouden wordt met hun wensen. Niet alleen een geldbedrag en zoek het verder zelf maar uit, maar dat de mensen echt geholpen worden! Hopelijk wonen er niet veel mensen die al behoorlijk op leeftijd zijn, want een oude boom moet je niet verplaatsen luidt het gezegde en daar zit zeker wat in. Veel oude mensen kunnen zo'n verandering niet meer aan, vooral als het tegen hun zin is. Een verhuizing is sowieso niet niks! 
Eigenlijk begrijp ik niet dat dit zomaar kan! Ik begrijp dat de ruimte nodig is voor uitbreiding van de haven en industrie , maar ik vind het niet logisch en vooral niet menselijk om voor deze oplossing te kiezen! Zo ga je  niet met mensen om! Er schijnt naar andere mogelijkheden gekeken te zijn.... hm.... zal wel te duur geweest zijn (denk ik).  Ik moet er niet aan denken dat ze hier de boel plat zouden gooien.... ik woon hier heerlijk, heb een mooi uitzicht, leuke buren..... ik wil hier niet weg!!!!

De kans dat er voor mij een betere plek voor in de plaats komt is heel klein. Ik denk zelfs dat ik geen eengezinswoning meer zou krijgen als huurwoning..... want alleen en 71, dan heb je aan 50 vierkante meter wel genoeg (wordt vaak gedacht)..... gooi de rest van je spullen maar in een container en weg ermee! Ik moet er niet aan denken!!! Misschien bieden ze mij een klein appartementje aan met een saai uitzicht en al krijg ik als troost een vermogen mee..... wat heb ik eraan? Juist bij het ouder worden is uitzicht en goede buren belangrijk.... als je niet meer zo mobiel bent is het heerlijk om een mooi uitzicht te hebben.... buren die in geval van nood helpen en dingen om je heen om je tijd een beetje leuk te besteden als veel andere dingen niet meer kunnen .... bij mij zijn dat boeken (heeeeel veel boeken), knutselmateriaal (nooit genoeg) en het poppenhuis (als ik er tijd genoeg voor heb is daar altijd wat aan te doen door iets te veranderen en het in kerstsfeer te brengen, Sinterklaas langs te laten komen, paasspulletjes, Haloween.... net zoals ik mijn eigen huis versier is het ook leuk om dat met het poppenhuis te doen. De poppen winterkleren aandoen en daarna weer zomerkleding.... zo is er altijd wat doen en zal ik mij nooit vervelen. 
Maar in een klein appartement is daar allemaal geen ruimte voor!
Toen mijn man stierf (nu bijna 40 jaar geleden) vroegen veel mensen aan mij: "Nu ga je zeker verhuizen naar een kleiner huis?" Ik heb die vraag nooit begrepen.... waarom???? Ik kreeg alleen wat meer ruimte in de kledingkast maar verder bleef alles hetzelfde..... ik heb niet de bank doormidden gezaagd omdat ik er nu alleen op zat..... ik ruilde niet mijn 2-persoonsbed in voor een 1-persoons, ik gooide gaan pannen weg etc.  Ook gereedschap deed ik niet weg.... er zullen toch klussen gedaan moeten worden en wat ik zelf kan doe ik zelf! En zelfs als ik hulp nodig heb is het handig als ze niet alles zelf hoeven mee te nemen.  En ik had Edwin nog.... toen nog heel klein, maar die werd ouder en kreeg ook steeds meer spullen. 
Nee, ik ga hier alleen weg met een heel goede reden.... bijvoorbeeld als het een duidelijke verbetering is (weinig kans op)! Of als ik niet meer alleen kan wonen, dan zal het wel moeten helaas. Maar niet omdat het huis ineens te groot wordt..... het is eerder te klein (oké, ik weet het, ik heb veel spullen.... maar ik vind dat heerlijk!). 

Waarom zou je als je alleen woont geen spullen meer mogen hebben? Of als je oud wordt? 
Er wordt wel eens gezegd "maar als je er niet meer bent zit Edwin ermee!" .... dat is waar..... maar hij komt nog altijd zelf met leuke spullen voor mij aan (waar ik blij mee ben).... en bovendien zullen er bij het opruimen veel herinneringen boven komen.... en dat is ook een manier van verwerken! 
Hij huurt maar een container om alles in te gooien wat weg moet, geeft dingen weg, brengt dingen naar de kringloop en zoekt voor zichzelf uit wat hij wel wil houden. Ik hoop dat hij dan wel door heeft wat mogelijk nog wat waarde heeft..... maar ik ben er dan niet meer, ik zal het nooit weten. 
Stel dat ik nu al dingen weg ga doen die ik eigenlijk houden wil.... misschien word ik wel 96, ik verwacht het niet maar het kan..... dan zit ik nog 25 jaar in een huis wat mijn huis niet meer is omdat het naar mijn smaak te kaal is! Ik hou van een vol huis en wat een ander daar van vindt moet een ander weten..... het is MIJN huis.... een huis vol herinneringen.... een huis waar ik lief en leed heb meegemaakt!   Daarom kan ik mij zo goed voorstellen hoe het voor veel mensen zal zijn in Moerdijk! Niet iedereen zal er evenveel moeite mee hebben, maar de dwang maakt het sowieso moeilijker! 

Ander nieuws, ik las in het AD dat frisdrank kan zorgen voor hoge bloeddruk....  dat komt door het fruitsuiker. De fruitsuiker heeft geen invloed op de bloeddruk als je fruit eet of vruchtensap drinkt (maar bij vruchtensap krijg je meer suiker binnen dan bij het eten van vers fruit omdat in een glas veel meer fruit zit en minder vezels .... dat is logisch en  dat was al lang bekend, dat leerde ik al bij mijn cursus voedingsleer zo'n 25of 30 jaar geleden .... en door mijn diabetes ben ik dat mij ook heel bewust... koolhydraten samen met vezels zorgen voor een tragere opname van suiker! ) maar dat heeft dus ook met de bloeddruk te maken. Leer HIER het hele artikel, belangrijk voor mensen die hoge bloeddruk hebben en frisdrank drinken, ook als het maar weinig is! 

Light en zero kunnen wel. Persoonlijk neem ik liever ook niet teveel van die kunstsuikers.... het lijkt mij beter om te wennen aan een minder zoete smaak.... je proeft de smaak veel beter als het minder zoet is! 
Ik heb het in huis voor de visite, maar als ik over heb drink ik het zelf op ..... 50/50 frisdank/water! Wat drinken betreft vind ik frisdrank veel te zoet, niet lekker! 
Overigens..... als er fruitdrank op de verpakking staat is het geen vruchtensap! Misschien zit er iets van vruchten in, maar dan is het meer water met suiker! 

Gisteravond merkte ik dat ik een oorbel miste..... in het donker ga ik buiten niet zoeken, in huis zag ik hem niet. Vanmorgen gooide ik iets in de container en zag hem liggen.... hoera.... ook al heb ik genoeg oorbellen om een winkeltje te beginnen.... ik wil ze niet kwijt en deze vind ik erg leuk! 

Even wachten op uitgekookt, ik heb weer besteld..... vorige week ook al en volgende week weer! Ja, als er aanbiedingen zijn dan is het wel heel aantrekkelijk! En het is de laatste tijd wat druk en rommelig, dus dan is dit wel erg prettig ... en het is gewoon erg goed! Er zijn nu ook koolhydraatarme maaltijden. 

Nog even een wandeling voor het donker wordt.... even via de nieuwe straat.... heeeeeeee, we kunnen weer gewoon met de fiets doorrijden daar, het stoeprandje is een op/afritje geworden, TOP! Ja, het was ook raar, er zal wel over geklaagd zijn. Voor mij was het minder erg dan voor de mensen van de straat daar net naast... gewoon onhandig. Die nieuwe straat loopt ook dood.... je kan er geen rondje lopen..... hoewel.... er is al een olifantenpaadje aan het eind.... dat is ook veel logischer als je daar lopend wel langs kan.
 Op de terugweg kwam ik een buurvrouw tegen die ook aan het wandelen was en samen liepen we het laatste stukje. 
Misschien vanavond nog een stukje wandelen, maar voor nu even niks! Eten en tv kijken. 

Morgen weer een nieuwe dag met nieuwe kansen!