Herkansing bij de kapster

Maandag mocht ik al naar de kapper ..... in de herkansing. 

Natuurlijk vertrok ik nu nog vroeger, met nog meer speling. Het was een stuk kouder, bijna winterjassenweer. Ik was van plan mijn paraplu mee te nemen, het kon gaan regenen.
Er stond een bus naar Amsterdam klaar voor vertrek.... te wachten om zich aan de 'trein' toe te mogen voegen.
Ik bleef even praten met de chauffeur..... tot hij weer mocht rijden. Even later stonden er alweer 2 nieuwe bussen te wachten.... er kunnen er 2 op de halte staan ... er sloot een derde aan.... een beetje scheef kon hij er nog redelijk achter staan.... mijn bus..... ik wrong mij langs de fietsenrekken om erin te kunnen. De motorrijder kwam weer aanrijden met bussen vanuit de richting Amsterdam en de bussen uit Volendam, Edam en/of Hoorn mochten mee... samen met de bussen die voor mij stonden en wij gingen de andere kant op (jawel, deze keer zat ik in de goede bus!). 
De draai was krap.... ja, ze zijn nu bij de brug bezig en dat is een rommeltje, maar wel goed geregeld, er was een flink blik met verkeersregelaars opengetrokken.... het leek wel koningsdag met al die oranje pakken.
Even verderop stond een busje met daarachter een paar auto's in tegengestelde richting op onze rijbaan..... daar stonden we.... chauffeur stapte uit, die van het busje ook.... die liet zijn deur open staan.... dus toen mijn bus zich er later toch langs wurmde was het daardoor nog krapper.... maar het lukte. Ook aan die kant was het een beetje slalommen en waren niet alle rijbanen beschikbaar (richting Amsterdam is helemaal afgesloten, alleen lijnbussen en hulpdiensten mogen erlang onder begeleiding). 
In de Purmer ook allemaal borden dat het afgesloten was..... i.v.m. sluipverkeer. Er stond ook een hek richting Purmerend bij 'de driesprong'.  De buschauffeur moest er dus via de verkeerde weghelft langs.
Het is een kort ritje en even later stond ik in Purmerend en doordat ik zo vroeg vertrokken was had ik een heel uur om de 8 minuten naar mijn kapster te lopen. Er stonden borden dat die weg ook afgesloten was..... verderop, maar waar? Die weg is lang..... de enige weg die langs de straat komt waar ik moest zijn... de enige weg om met de auto daar te komen, maar ik was gelukkig lopend. Ik was van plan achterlangs te gaan, daar is een fiets/voetpad.... maar ik zag niet waar ik precies moest zijn.... achteraf denk ik dat ik het niet zag doordat daar een vuilniswagen stond. Dan maar voorlangs.... ik weet niet waar die werkzaamheden zijn, maar te voet zal het vast wel lukken. Het begon te spetteren, oeps... paraplu vergeten.

Het begon serieus te regenen.... o, verderop is een bushokje, daar kan ik schuilen..... oeps....kan niet, ook het voetpad is ineens spoorloos.... terug dan maar en een straat eerder in, dan moet ik achterlangs kunnen komen..... ondertussen kwam de regen met bakken de lucht uit en ik kon geen schuilplek ontdekken.

Doorlopen dan maar, het pad achterlangs staat vol met bomen, dat helpt een beetje..... en het ging weer normaal regenen. Ik was van plan even te wandelen.... in de hoop dat het zou stoppen met regenen liep ik dus wat verder door, voorbij de straat waar ik zijn moest.... en weer terug, het was wel erg vroeg om al naar mijn kapster te gaan. Natuurlijk mag ik daar ook wachten, maar dat wilde ik nog niet. Ik zag een overhellend dak over een schutting  .... van een schuur of zo.... met dakgoot, dus het kletterde er niet vanaf. Maar ook al regent het dat het giet, wat vandaag valt valt morgen niet!

 Ik stond niet helemaal droog, maar wel bijna..... toen het echt minder hard ging regenen liep ik toch maar richting kapster en ging op de bank in de wachtruimte zitten, ze was nog bezig.... maar al snel klaar, dus ik was snel aan de beurt en dus kwam het goed uit dat ik  er al vroeg zat. 
Ze knipte er 3 maanden vanaf, de vloer kreeg een tapijt en ik voelde mij ineens een stuk lichter! Nog even een koppie thee drinken.... even kletsen... haar moeder was ondertussen ook gearriveerd met de jongste (die vond het maar raar dat ik daar zat) ... en toen weer naar de bus... het was hun lunchpauze .... ik mocht ook binnenkomen in het huis, maar ik besloot naar mijn eigen huis te gaan... wel lief aangeboden. Ik liep even naar de inrit van de straat om te kijken hoever de werkzaamheden daar waren.... de straat was alleen vanaf de andere kant bereikbaar, maar omdat ze meteen ernaast al bezig waren kan dat snel weer anders zijn. 
Nog even praten met de vader van mijn kapster (ik vergat hem te feliciteren, hij was jarig vandaag maar we vieren het zaterdag).... hij zag mij lopen en dacht 'ze gaat verkeerd, daar kan ze niet door!' maar ik kwam al terug.... ik wilde alleen maar kijken. De zon kwam door en ik liep nu probleemloos naar de bushalte waar ik zo nu en dan heerlijk in het zonnetje zat.... er was net een bus weg, dus het was bijna een half uur wachten.

Geen probleem, ik zat daar goed. Het viel mij op dat er opvallend veel auto's de Purmer ingingen voor een weg die alleen voor bestemmingsverkeer is.
Daar kwam mijn bus.... zo lang leek het niet geduurd te hebben, ik zat daar lekker. 

We waren weer snel in Monnickendam, het was een beetje slalommen het laatste stuk, maar we kwamen weer heelhuids in Monnickendam aan waar ik mijn fiets niet kon vinden..... die was verplaatst. Ik had hem tegen een boompje gezet omdat de rekken vol waren, nu stond hij een een omgevallen fiets die ik eerst moest verplaatsen om die van  mij zonder schade te kunnen weghalen....die lag er toen ik wegging ook al en dat leek mij daarom niet handig om mijn fiets daar tegenaan te zetten.... verder geen plek dus dan maar bij een boompje.... nu had dus iemand anders hem daar toch neergezet.. maar het lukte mij de gevallen fiets een beetje op te tillen zodat ik mijn fiets kon weghalen en even later zat ik aan een lekkere lunch! 

Nog een weekje, dan kunnen we weer gewoon de weg op..... richting Amsterdam en ook de andere kant is dan zonder hindernissen. 

Ik weet nu al wat mijn wens voor het nieuwe jaar is: Een heel jaar geen afsluitingen hier in de omgeving! Ik snap dat het wel eens nodig is, maar wij moeten meteen zo ver om.... en dat is al vaak gebeurd. Het is nog niet zo lang geleden dat de andere kant op lange tijd was afgesloten....  net als nu mochten er alleen lijnbussen en hulpdiensten langs. De verloskundigen mochten er ook niet langs.... die moesten tientallen kilometers omrijden.... dat was niet handig. De reddingsboot Marken bracht uitkomst.... als de verloskundige aan deze kant van de afsluiting moest zijn bracht de reddingsboot haar over..... en op Marken stonden vrijwilligers klaar voor evt. verder vervoer. TOP! Maar wel erg dat het zo moest, zij zou toch ook een vrijstelling moeten krijgen. Sinds vorig jaar hebben we al zoveel afsluitingen gehad.... en ook in Purmerend is het regelmatig raak.... in Volendam is het ook lang niet altijd mogelijk de normale route te volgen...... vandaar mijn wens voor volgend jaar!