Een wirwar van meisjes en fietsen

 Tijdens mijn stevige maandagmiddagwandeling hoorde ik een plof achter mij en daarna giechelende meiden. Ik keek achterom en zag twee fietsen en twee meiden liggen, het leek wel een puzzel zoals ze door elkaar lagen. Maar ze hadden een beetje de slappe lach, dus waarschijnlijk geen ernstige verwondingen. 
Ik liep naar ze toe en vroeg voor alle zekerheid of alles goed ging.... ze gaven lachend antwoord... ja het ging goed. 
Hulp nodig? Nee, niet nodig. 
Ik bekeek de wirwar eens, de bovenste lag een beetje op het andere meisje, niet echt erop bovenop maar armen en benen zaten in de weg en ze lag nogal ver achterover ten opzichte van haar benen waarvan er in elk  geval 1 onder een fiets lag terwijl ze weer deels op een andere fiets lag ....... zonder hulp opstaan zou moeilijk zijn, dus ik stak toch maar mijn hand uit zodat de bovenste zich een beetje op kon trekken.... dat was genoeg.... toen zij stond kon nummer 2 ook opstaan .. die lag deels onder 2 fietsen .... ze bleven lachen. De fietsen kunnen ze zelf wel overeind tillen dus ik liep weer verder. Thuis zullen ze wel gierend van het lachen vertellen dat een klein oud vrouwtje ze wilde helpen (echt waar mam, kijk .... zo klein). En misschien toch nog wat blauwe plekken of schaafwondjes ontdekken die ze nu nog niet voelden. 

🤪😂🚲😄🤣 

Zolang niemand zich bezeerd zijn dit leuke dingen! Heerlijk die giechelende meiden. Ik hoop dat hun fietsen het ook overleefd hebben. Ik liep met een big smile verder.