Gezellige muziek, herinneringen, jubilaris en meer

 

Ons voorjaarsconcert zondagmiddag was weer leuk en gezellig. Volgens mij hebben we best wel goed gespeeld, hoewel ik hier en daar wel een steekje liet vallen heb ik wel lekker gespeeld. Of een steekje laten vallen erg is hangt vooral van het moment af en dat ging wel goed. Tsja, we zijn geen beroepsmuzikanten dus hoewel er heel goede muzikanten tussen zitten is niet iedereen even goed.... en dat is niet erg, vaak valt het niet eens op en na veel oefenen op een stuk lukt het meestal na een tijdje wel.... maar de één heeft er meer tijd voor nodig dan de ander. 

Ik vind dit heerlijke muziek!!!

Het opleidingsorkest begon, daarna het kinderkoor, de fanfare, pauze, slagwerk leerlingen en melodisch slagwerk leerlingen...... daarna al het slagwerk, zowel ritmisch als melodisch ... soms het één, soms het ander en soms samen. En tussendoor werden er 2 jubilarissen gehuldigd .... 1 was 25 jaar lid en de ander 70 jaar...... dat was mijn broer:

Er was iemand van de bond (van muziekverenigingen) gekomen om hem te huldigen en de oorkonde en de speld te overhandigen met een toespraak. 

Met de Gouwzeekapel


De Kaaskapel

Hier op straat tijdens de feesten van 2023 toen de korpsen van Monnickendam, Volendam en Edam samen speelden!

Dat moet ik nog maar zien te halen! Ik ben 56 jaar lid..... ik was 15 toen ik begon. Toen ik jonger was was het een mannenvereniging.... maar toen het ledenaantal kromp is een keer op een vergadering besloten dat er ook vrouwen bij mochten..... volgens mij zijn wij nu in de meerderheid.  Ik was toen nog heel verlegen en ik wachtte nog even af. Ik weet niet precies wanneer ik ben begonnen, maar ik weet dat ik in 1970 al meespeelde. Ik herinner mij dat ik toen muziek repeteerde wat tijdens een bruiloft in de kerk gespeeld werd dat jaar in november. Ik ben daar niet geweest, ik was in oktober goed ziek geworden en in november naar het ziekenhuis gebracht en daar 5 1/2 week gebleven. Ik weet nog dat onze toenmalige dirigent op bezoek kwam in het ziekenhuis en dat ik een brief van hem kreeg. 
Door deze dingen weet ik dus zeker dat ik in 1970 lid was. 

Lang daarvoor..... mijn vader hoorde dat ze in Edam een saxofonist nodig hadden.... hij speelde trompet/piston (officieel heet dat cornet a piston, spreek uit als pieston met de klemtoon op ton 🤣) in Monnickendam maar besloot de Edammers te helpen door zichzelf saxofoon te leren uit een boekje..... hij heeft toen daar een tijdje ook meegespeeld.
Toen ik een aantal jaren in de zomer met de Edammer Kaaskapel meespeelde als vaste invaller (mijn broer was daar al langer vaste invaller) kwam er wel eens een vrouw naar mij toe die mij vertelde dat ze nog met mijn vader bij de Edammer fanfare gespeeld had. Ze heeft mij dat meerdere keren gezegd, ze herinnerde zich hem nog goed .... zo leuk! 

Jaren later ... mijn broer Jan speelde trompet, ook bij de Gouwzeekapel, maar daar hadden ze toen een keer een saxofonist nodig. Met behulp van mijn vader en hetzelfde boekje heeft Jan toen ook saxofoon geleerd. Eigenlijk vonden ze het een leuk instrument voor mij: "Probeer het eens, het is net als een blokfluit en dat speel je al". Inderdaad, de basis is hetzelfde als bij een blokfluit.....  broer wees mij waar ik mijn vingers moest houden en toen waren 2 toonladders spelen simpel (toen het mij lukte er een fatsoenlijk geluid uit te krijgen, want dat moest even wennen). Dat ging goed..... dus hij wees mij waar ik de overige noten kon vinden en de rest ging vanzelf met behulp van het boekje. 

Mee naar de repetitie als leerling.... de leerlingen kregen een half uur van tevoren altijd les van de dirigent. De 2de week zei hij...."Ga maar bij het orkest zitten, van saxofoon kan ik je niets leren want daar weet ik zelf niets van, ik hoor evt. wel wat je fout doet maar kan niet aanwijzen op je sax wat je moet doen.... maar kom er maar tussen zitten, dan komt de rest vanzelf wel!"  Tsja.... de kleppen wist ik te vinden (en evt. kon ik het Jan vragen als ik toch iets vergeten was doordat sommige noten niet zo vaak voorkomen).... ik moest vooral de handigheid zien te krijgen... wat beter/sneller muziek leren lezen en wennen aan het samen spelen (als je alleen speelt ga je bij moeilijke snelle stukjes vaak langzamer spelen zonder dat je het zelf doorhebt, maar samen zal je in het juiste tempo mee moeten). Samen spelen in een orkest  betekent natuurlijk dat niet iedereen hetzelfde speelt en in het begin kan je daar wel eens van in de war raken.... dat went snel, maar vooral voor een beginner kan dat lastig zijn. 

Jan en ik hadden samen 1 saxofoon van de vereniging .... ik op dinsdag en hij op vrijdag. De saxofoonkoffer had betere tijden gekend, de sloten werkten niet meer maar met een snelbinder hielden we de boel bij elkaar. 

Bij  de Gouwzeekapel hadden ze ondertussen een trompettist nodig.... dat kon  Jan zijn, maar dan hadden ze iemand op altsaxofoon nodig als hij weer overstapte. De keuze viel op mij..... in januari 1973 ging ik meedoen met de Gouwzeekapel op sax en Jan ging terug op trompet. Nu was de sax alleen voor mij. Later kreeg ik een nieuwe.... jaren later nog een keer en nu speel ik al jaren op mijn eigen sax. Ooit via Marktplaats gekocht .... zelf opgehaald en afgesproken dat ik hem eerst goed wilde bekijken en er op spelen. 

Bij een saxofoon moet je uitkijken met kopen via Marktplaats e.d. want er kan snel iets mee mis zijn.... wat op het eerste gezicht niet opvalt. Doordat ik weet waar ik op moet letten heb ik wat meer kans dat het goed gaat en erop spelen helpt natuurlijk ook! Als een klep niet goed sluit komt er geen goed geluid uit.... dat valt vaak wel te herstellen, maar dat kan je zelf niet doen, dat moet een vakman zijn (of een erg  handige hobbyist die veel van saxofoons weet) ...., verder kunnen de polsters uitgedroogd zijn, dat komt vooral vaak voor bij saxofoons waar lang niet op gespeeld is (de tekst 'nauwelijks op gespeeld' is dus geen aanbeveling!!!). De polsters zijn de leren plaatjes die aan de binnenkant van de kleppen zitten... als de uitdrogen komen er scheurtjes in en dan sluiten ze de kleppen minder goed af. Als die vervangen moeten worden moet de sax helemaal uit elkaar en dat is een prijzige restauratie.... dus altijd opletten! 
De prijs was schappelijk.... een onbekend merk.... maar ik was tevreden en durfde het aan en nooit spijt van gehad. 

Een paar jaar later deed ik hetzelfde met een sopraansaxofoon.... de meeste sopraansaxen zijn recht, maar die van mij is krom, zoals de andere saxen. Het is net een speelgoeddingetje, vooral als een volwassen man er op speelt.....  zelf ben ik maar een ukkie, dan ziet het er toch anders uit. 

De alt is mijn instrument, maar de sopraan is voor af en toe.... hij is wat handzamer door zijn formaat en toen ik lange tijd moeite had met spelen lukte dat op de sopraan beter. Andere toonsoort, maar bij saxen is dat niet erg.... bij trompetten is het lastig om een instrument te gaan spelen in een andere toonsoort..... die hebben maar 3 ventielen/knoppen waar ze alle noten mee moeten maken.... dat doen ze met hun lippen en op gehoor..... je kan met dezelfde 'greep'  meerdere noten spelen en je moet wel zelf kunnen horen welke je speelt. Als je dan een instrument (met hetzelfde systeem met 3 ventielen) in een andere toonsoort gaat spelen is dat moeilijk overstappen voor veel mensen. 

Broer Jan is ook tamboer geweest, speelde een tijdje ventieltrombone en verder waar hij maar nodig was voor zover dat mogelijk was, maar trompet is zijn instrument! Hij is voorzitter geweest en (net als mijn vader) secretaris..... en ook net als mijn vader kapelmeester van de Gouwzeekapel.

Mijn opa speelde ook al.... heel lang geleden.  
Noem het maar een 'familiekwaal'.

Mijn oudste broer (Matthijs/Mart) is ook tamboer geweest en heeft ventieltrombone gespeeld, maar hij heeft dat niet zo heel lang gedaan. 

En Edwin is begonnen op Es-hoorn en overgestapt op bugel, speelde bij de Gouwzeekapel en de fanfare .... maar toen hij naar Arnhem verhuisde is hij gestopt..... nog wel een paar jaar meegespeeld tijdens de Sinterklaasintocht en bij een jubileum van de Gouwzeekapel, maar verder niet. 

Na het concert nog even napraten met wat mensen, op de fiets naar huis en een deel samen gefietst met een 'medemuzikant' die dezelfde kant op moest. Ongeveer 18.00 uur was ik thuis.
Thuis meteen op de bank gaan liggen.... ik was af! Een paar uur later werd ik wakker en zat nog lange tijd versuft voor mij uit de staren..... ik at pas heel laat deze dag. 

Muziek maken is leuk....
samen muziek maken is nog leuker!

We kunnen altijd nog nieuwe leden gebruiken, leuk als je al spelen kan, maar het valt altijd nog te leren!!! 
Jong of oud, leerling of gevorderd, iedereen mag lid worden want hoe meer zielen hoe meer vreugd!
We zijn een gezellige club, dus twijfel niet langer.... kom een keer kijken!
Wij hebben eventueel een instrument voor je.
Een blaasinstrument of slagwerk.... er is van alles!
Waarschijnlijk vind je het eenvoudiger om te leren dan je dacht.
Noten lezen leren we je evt. ook!

Maar ons steunen door donateur te worden vinden we natuurlijk ook leuk.... al is het gezelliger om mee te spelen (maar allebei mag ook! 🤣)

https://olympia-conbrio.nl/

Natuurlijk verwacht ik niet dat nu uit heel Nederland de aanmeldingen toestromen, maar bij iedereen in de buurt is wel een muziekvereniging! 
Ik kan het iedereen aanraden.

Olympia bestaat al sinds 1998, door een fusie heet het nu al jaren Olympia/Con Brio. 

Noodpakket?

 Ik denk dat het moeilijk is om letterlijk alles in huis te hebben wat er in het pakket zou moeten zitten.... dat moet ieder voor zich bekijken natuurlijk maar zelf vind ik het één toch duidelijk belangrijker dan het ander. 

Bijvoorbeeld contant geld..... ik denk dat het best wel handig is om wat contant geld in huis te hebben, maar hoeveel dat moet zijn vind ik moeilijk. Ik heb nooit veel contanten in huis, maar iets is toch wel prettig. Er zijn wel richtlijnen voor, 70 euro voor een volwassene..... voor als het 72 uur niet lukt om elektronisch te betalen.... maar het is maar net wat je nodig hebt op dat moment. Ik heb gewoonlijk genoeg voedsel in huis om het wel een tijdje vol te kunnen houden.

 
Een noodradio kan wel handig zijn.
Kaarsen heb ik altijd in huis en ook oplaadbare lampjes (als de stroom lange tijd uitvalt kan ik ze natuurlijk niet meer opladen, maar dan zijn de kaarsen goed).... ik heb ook een lamp die op zonne-energie opgeladen kan worden.... moet wel de zon schijnen natuurlijk. Die oplaadbare lampen heb ik altijd in gebruik, dat zijn lampen die ik ook kan gebruiken met bewegingssensor en dat vind ik handig in huis, altijd licht genoeg om mijn weg te vinden en evt. op zoek te gaan naar kaarsen. 
Batterijenlampjes heb ik altijd in huis. 

EHBO-spullen heb ik meer dan voldoende in huis! Als ex-EHBO-er vind ik dat dat er altijd hoort te zijn.

O ja, gereedschap, dat las ik ook ergens... hamer, zaag..... tuurlijk.... hoe groot moet die tas zijn? Er mag wel een steekkar bijgeleverd worden! Gereedschap heb ik in huis, maar dat stop ik echt niet in mijn noodpakket. Iets kleins kan wel.... een multitool, maar geen halve gereedschapskist! 

Voedsel dus ook voldoende in huis, maar wat als gas en elektra uitgevallen zijn? Er zijn van die campingkooktoestellen te koop, maar ja, dan moet je ook gaspatronen in huis hebben.... mag je wel geen brand krijgen anders ontploffen die dingen en hoe groot is de kans dat dat nodig gaat zijn? Om dat nou allemaal in huis te halen.... waar is het eind? 
Op een barbecue kan je ook wat lekkers klaarmaken, dan wel met houtskool natuurlijk want zonder stroom heb je niks aan een elektrische. Ik denk dat je voor nood ook een eind weg komt met zo'n ouderwets warmhoudplaatje met waxinelichtjes.  Een maaltijd koken is daarop wat lastig, maar iets opwarmen zal wel lukken. En anders maar een fikkie stoken buiten. En ach.... bonen uit pot of blik zijn koud ook te eten.... in dat geval maakt honger 'kouwe' bonen zoet..... ze zijn dan altijd nog lekkerder dan rauwe bonen! 
Met 2 waxinelichtjes kan je ook je auto lang op temperatuur houden.... in strenge winters heb ik die (met lucifers natuurlijk) altijd in de auto voor het geval ik ergens strandt! En dan heb ik ook altijd een plaid in de auto. Ook al ben ik niet vaak onderweg en meestal niet ver weg..... als het ineens heel erg gaat ijzelen of zoiets dan kijk ik toch of ik mijn auto ergens aan de kant kan zetten..... als het spiegelglad is rij ik liever niet! 

Een noodfluitje.... kan vaker handig zijn. Ik denk aan lang geleden toen ik nog een ukkepukkie was en wij in een vakantiehuisje zaten. Samen met mijn nichtje zou ik naar de kampwinkel gaan en ik kreeg van mijn broers een fluitje omgehangen, als we verdwaald waren moest ik daar op fluiten. Nou ik kon fluiten wat ik wilde (want we waren inderdaad verdwaald) maar naar mijn broers kon ik fluiten, die hoorden niks en kwamen ons niet redden. Maar goed, het kan handig zijn. Maar ja.... je zit ook niet altijd met dat noodpakket op schoot..... als het huis instort en ik lig onder het puin is zo'n fluitje handig, maar waarschijnlijk kan ik er dan niet bij! En misschien is zo'n alarm wat je om je nek kan hangen handiger.... kost je minder energie en dat maakt  herrie tot de batterijen leeg zijn. 

3 liter drinkwater per persoon per dag, uitgaande van 72 uur. Tsja... ik heb wel wat in huis, maar ook ander drinken..... in nood drink ik zelfs zoete frisdranken. Water om tanden te poetsen en mij te wassen.... alles even langer uitstellen kan al helpen. En van die natte washandjes zijn ook handig, maar die moet je ook weer geen jaren bewaren want dan zijn ze uitgedroogd, maar die zijn prima om je mee te wassen. Kunnen bij ziekte ook erg handig zijn om je op te frissen.... afdrogen hoeft niet!

Dekens heb ik voldoende om mij warm te houden en in mijn EHBO-tas zitten ook van die aluminiumfolie nooddekens. Die laatste passen wel in een noodpakken.... maar ik ga ervan uit dat je een noodpakket ook moet kunnen meenemen.... dus gewone dekens gaan er echt niet in!

Desinfecterende gel en toiletspullen heb ik ook genoeg..... maar niet klaarliggen in een noodpakket.

 Ik vraag mij ook af waar je het beste zo'n noodpakket kan bewaren, want wanneer en waarom heb je het nodig. Bij een overstroming is het handiger op zolder, bij instorting liever beneden, maar zelfs dan is de kans klein dat je erbij kan. Dus de meeste dingen zijn prima bij stroom- en gasstoringen, maar als er dramatischer dingen gebeuren heb je er waarschijnlijk niet zoveel aan want je loopt niet de hele dag rond met een rugtas met een noodpakket erin. Als je moet vluchten en het dus mee moet nemen is het gewoon handig als het beneden ligt over het algemeen en ik denk dat dan een rugtas het handigst is.  

Dan nog reservesleutels van auto en huis.... laat maar, ik pak mijn gewone sleutelbos wel. 
Kopieën van identificatiebewijzen en andere belangrijke papieren.... zucht..... mijn schoudertas is altijd in de buurt en daar zit mijn rijbewijs in.... dat lijkt mij wel voldoende. 

Wc-papier.... moet er ook voldoende zijn.... nou... ik heb altijd voorraad, maar ik kan dat toch niet allemaal in mijn rugzak stoppen.... dus wel voldoende in huis, maar niet om mee te nemen tenzij ik een busje tot mijn beschikking heb. 

Wat ik wel handig vind... omdat ik alleen ben.... dat is een tas met spullen voor een paar overnachtingen in een ziekenhuis. Kan meteen meegenomen worden als ik onverwachts naar een ziekenhuis moet. Wat ondergoed en kleding, toiletspullen, puzzelboekje en iets te lezen. Mijn medicijnen heb ik altijd in een speciaal tasje wat ook snel meegenomen kan worden, er staat op dat het mijn 'diabetesstuff' is, dus dat is snel duidelijk. Als ik niet voldoende kleding meeheb en er nog niet voor mij gewassen is dan vraag ik gewoon of iemand even wat ondergoed en nachthemden of zoiets haalt bij Zeeman of Wibra .... dat heb ik eerder zo gedaan.... dat werkt ook prima. Vragen of ze willen wassen kan ook, maar dan moeten ze 2x komen, de eerste keer om te halen en dan om terug te brengen en het kan zijn dat iemand al wasgoed meegenomen heeft maar nog niet teruggebracht heeft ..... dus vragen om (extra) te wassen is dan minder handig want niet iedereen kan of wil zo vaak langskomen. 
Tegenwoordig lig je meestal niet zo lang meer in een ziekenhuis, dus over het algemeen is voor een paar dagen wel voldoende, maar als het langer duurt is iemand iets nieuws laten kopen een prima oplossing! Vooral als het iemand is die waarschijnlijk toch wel op bezoek zou komen. Het is dan ook leuk om even wat nieuws te hebben en een verrassing wat er gekocht wordt!  Ik was er toen heel blij mee!

Die tas staat niet klaar omdat ik denk dat ik hem nodig heb, ik ben geen doemdenker maar het is gewoon voor alle zekerheid! 

Het geeft mij een gerust gevoel dat het eenvoudig te pakken is in geval van nood.... als ik het tegen de ambulanciers zeg dan pakken ze hem wel.... zoals die keer dat ik zei (net voor ik de ambu ingeschoven werd) "O, ik wil graag mijn vest mee, dat ligt nog binnen.... hij is roze!" .... hij ging naar binnen en pakte het voor mij. 

Zo'n tas had ik al klaarstaan toen Edwin klein was. Toen ik hem een keer nodig had (2 jaar geleden) had ik hem kort daarvoor verplaatst en greep ik mis. Ik herinnerde mij wel waar ik hem neergezet had maar ik zag hem niet.... hij bleek er wel te staan maar ik keek er gewoon overheen.... tsja, ik was ook flink ziek en elke stap die ik deed was er één teveel, dus ik zal niet heel helder uit mijn ogen gekeken hebben .... hij staat dus nu wel weer op de vertrouwde plek in de gang! (ik was al ziek toen ze kwamen voor een glasvezelaansluiting.... ze moesten in de meterkast zijn en voor de meterkast is de enige plek in de gang waar ruimte is om wat neer te zetten.... daar staan altijd kratten met schoenen en nog het één en ander.... en dus ook mijn 'ziekenhuistas'.... maar dat moest toen allemaal verplaatst worden en omdat ik mij goed ziek voelde had ik niet alles meteen teruggezet). Af en toe even nakijken of ik iets moet aanpassen.... iets warms in de winter of iets koelers in de zomer en kijken of alles nog past. 
Ook een kleiner tasje met soortgelijke spullen, maar dan veel minder..... die is voor als ik onverwachts naar de SEH moet, lichter om mee te nemen en dan is het meestal niet nodig, maar voor alle zekerheid is iets meehebben wel prettig en dan kan als het toch nodig is later iemand die grotere tas brengen. 

De kleine witte lijkt op de foto groter dan hij is maar hij is echt veel kleiner dan de groene. 

Ook heb ik een map met adressen waarin staat wie er gebeld kunnen worden in geval van nood ....  niet alleen het telefoonnummer maar ook de naam en wat het van mij is (broer, zoon...) en de woonplaats want dat kan verschil maken als er snel iemand moet komen, mijn bloedgroep, mijn medicijngebruik..... alle info staat erin en die map staat op een opvallende plek. 
Er staat op 'I.C.E.' op (in case of emergency) en 'INFO' plus 'adressen', dan is het de hulpdiensten wel duidelijk. 
KLIK

Die kijken wel even rond.... ze zien alles.... ik ben 2 jaar geleden 2 keer opgehaald door een ambulance, maar ze vragen bijv. "Waar is die saxofoon dan?" ze hebben dan blijkbaar een bordje gezien met een saxofoon. En "Houdt u van lezen?"  grijns.... in een kamer met honderden boeken was dat wel duidelijk. Ze kijken dus echt wel om zich heen en zeker als ze informatie zoeken. Ze zijn dat gewend en hebben het daardoor snel gevonden als het op een opvallende plek ligt/staat.

Dergelijke dingen heb ik al lang.... af en toe verander ik wat.... zoals die map, die was eerst onopvallender en op een lastiger plek... nu volop in het zicht, opvallend van kleur en wat duidelijker ICE en INFO erop. Daar staat ook het één en ander in wat Edwin moet weten als er wat met mij gebeurt... het meeste weet hij wel, maar in een panieksituatie (hij raakt niet snel in paniek, maar zeg nooit nooit) is het beter als hij dingen nog even na kan lezen, want op zo'n moment werkt het geheugen niet altijd. Het handigst is als het losbladig is, want dan is er eenvoudiger wat te veranderen of aan te passen.

Er zijn ook kaartjes te koop waar dergelijke gegevens op ingevuld kunnen worden.... past in bijvoorbeeld een portemonnee, dat is weer handig voor onderweg. 

Toen Edwin klein was en nog niet kon lezen leerde ik hem wel telefoneren en maakte een telefoonlijstje voor hem met belangrijke telefoonnummers voor als ik bijvoorbeeld van de trap gevallen was en buiten bewustzijn zou zijn.... dan moet zo'n klein kind weten wat hij moet doen.... we waren maar met z'n tweeën dus als hij niet belt kan het lang duren voordat het anderen duidelijk is dat er wat aan de hand is. Dus een telefoonlijstje met tekeningen omdat hij nog niet kon lezen: Blauw zwaailicht was politie, vlammen het noodnummer, rood kruis de huisarts, gezicht met korte krullen oma, gezicht met lange krullen buurvrouw..... dat soort tekeningen (ik weet het niet allemaal meer) En dat oefenden we af en toe. 

Ik ken het internationale gebaar voor HELP, er zijn steeds meer mensen die dat kennen dus dat is wel bruikbaar: KLIK. Dat kan overal gebruikt worden en vaak ook zonder dat bijv. iemand die je gijzelt of ontvoert het ziet (om meteen maar wat heftigs te noemen).  

Er zijn ook codewoorden, maar ik vraag mij af of veel mensen dat weten en herkennen (vragen of je Angela kan spreken of Annie/Ani  (= Action Needed Immidiately)).... met wat pech halen ze er echt een Angela of Annie bij.  
Toch vind ik het handig om te weten..... ik ga er echt niet vanuit dat mij dergelijke narigheid gaat overkomen, maar wat kennis van wat je zou kunnen doen is nooit weg. 
Morsecodes zijn ook wel handig.... maar ik ken maar weinig letters uit mijn hoofd... wel heb ik een sleutelhanger met morsecodes! Het NATO-alfabet ken ik wel uit mijn hoofd, maar daar heb ik minder aan ... maar in het buitenland kan dat wel handig zijn (ooit geleerd toen ik net verkering had met Ed.... hij moest het kennen voor zijn examen radiozendamateur/zendmachtiging en ik overhoorde hem). 

Je kan niet op alles voorbereid zijn, maar sommige dingen zijn toch wel een goed idee. Veel heb ik gewoon al in huis, maar ik vind dat er ook wel een 'vluchttas' moet zijn en die moet niet te vol en te zwaar zijn. De ziekenhuistas is anders... en die zou ik niet hebben als ik niet alleen was, dan weet de partner wel voldoende de weg in huis om alles te kunnen pakken en omdat die gewoonlijk wat vaker op bezoek zal komen dan anderen kan er af en toe wat meegenomen worden. 

Als je gewoon thuis kan blijven kom je een heel eind met voldoende eten en drinken, kaarsen en lampjes, een noodradio en voldoende warme dekens e.d. 
Veel van de dingen die op de lijst staan heb ik altijd in huis, zoals eten, drinken en EHBO-spullen, kaarsen en lampjes en uiteraard dekens. 

Als de wereld vergaat help niets meer, maar de kans dat wij dat meemaken is klein..... maar er zijn genoeg andere rampen waar we misschien ooit wel mee te maken krijgen. Ik hoop het niet en ik ga er ook niet van uit, maar het kan. En een langdurige stroomstoring zou mij echt niet verbazen.... die kans is vrij groot en als het dagen gaat duren kan een eenvoudig noodpakketje erg goed van pas komen. 
Zorg dan ook dat er altijd een lampje of zoiets binnen handbereik is..... op elke verdieping! Ik heb dat met lampjes met bewegingssensor (die kunnen ook 'vast' branden, zijn oplaadbaar en magnetisch wat voor mij erg handig is omdat ik metalen deurposten heb..... maar een plaatje ijzer plakken of schroeven op een handige plek kan ook... of het lampje aan een spijker hangen.... op de manier zijn ze snel te pakken! 

Tenzij je het er mee eens bent natuurlijk, maar kijk vooral uit als je ongevraagd een dwingend advies krijgt!
Laat je vooral niet dwingen het op te volgen!
Denk zelf na of het bij je past.... dat weet je zelf meestal veel beter!
🤔😉🤪

Brrrrrrr

 Lang geleden toen ik nog op de lagere school zat hadden we de schooltandarts..... vreselijk! Je wist nooit wanneer je aan de beurt was en dat maakte het veel erger. Elke keer als de deur van de klas openging schrok ik. Dat was het ergste.... geen idee wanneer je aan de beurt was!
Ik kwam ook elk halfjaar bij de gewone tandarts.... ik vond het geen aardige maan, maar je wist in elk geval wel wanneer je aan de beurt was. Geen afspraak, dat dan weer niet, dus bij een volle wachtkamer had je pech en moest je lang wachten. 

Een keer was ik bij de schooltandarts aan de beurt kort voordat ik naar die andere tandarts moest. Deze keer was de schooltandarts een man.... een aardige man, hij maakte grapjes. Daarvoor hadden we altijd een vrouw en die vond ik helemaal niet leuk, dus dit was een behoorlijke verbetering. 
Helaas vond de man 3 gaatjes bij mij waarvoor ik nog terug moest komen. Ondertussen moest ik naar de andere tandarts en ik vertelde dat ik volgens de schooltandarts 3 gaatjes had. Hij kon er maar 2 vinden en na lang zoeken hoorde ik hem mompelen: "Dan denk ik dat hij deze bedoelt.... tsja, dan zal ik die ook maar doen" ....dat klonk niet echt alsof hij er van overtuigd was dat het nodig was. 
Maar goed.... hij vulde ze alledrie.... ik was er vanaf.... dacht ik. 

Ik was weer bij de schooltandarts aan de beurt.... natuurlijk vertelde ik hem dat het niet meer nodig was, het was al gebeurd! Hij keek even...... er zat toch nog een gaatje.... die andere had een melkkies gevuld wat niet echt nodig was.  Nog een keer boren.... grote griezels en toen altijd zonder verdoving. 
Gelukkig vond ik deze man wel aardig en echt.... dat helpt een beetje..... als er wat te lachen valt en hij is nog aardig ook dan zit je daar toch wat meer ontspannen in de stoel (ja, toen zat je nog... met je hoofd achterover!).

Maar blij was ik niet! Ze waren het vaker niet eens. De gewone tandarts vond een beugel voor mij niet nodig, komt vanzelf wel goed (te weinig ruimte, dus dat komt niet vanzelf goed, tenzij mij kaak ineens flink zou gaan groeien).... de schooltandarts vond het wel nodig en gaf mij een briefje mee. 
Wat was ik blij toen ik van de schooltandarts af was.... en toen er later hier een tweede tandarts bij kwam ben ik meteen overgestapt en daar jaren gebleven, tot hij er zelf mee stopte. Met deze man heb ik nooit problemen gehad en Edwin ging er als kind ook graag naartoe ("Wanneer mogen we weer naar de tandarts?"). Hij stopte wat vreemd, was lange tijd niet bereikbaar en stopte uiteindelijk door een advertentie te plaatsen, jammer.

Maar gelukkig wel weer een andere gevonden...... daar waren meer tandartsen en nadat mijn tandarts daar ook stopte kreeg ik de tandarts die ik nog steeds heb, maar nu ondertussen al jaren in haar eigen praktijk.

Wat ben ik blij dat ik een leuke en goede tandarts heb.... en dat ze mag verdoven! Ik vind verdoven niet altijd nodig, maar soms is het toch wel erg fijn! Deze tandarts hoop ik bij te kunnen blijven!
Als ik denk aan die stoelen van vroeger, die zaten ook wel erg ongemakkelijk.... ook dat is flink verbeterd. 

Echt, de tandarts vind ik geen enkel probleem meer, een aardige tandarts helpt echt! Als een tandarts dan ook nog vrolijk is en van gekkigheid houdt (zoals die van mij) dan ga ik met een big smile weer naar buiten.

Edwin

 Edwin is een denker..... hij denkt overal over na en heeft ook vaak goede oplossingen. Bekijkt alles eens rustig en dan vallen er dingen op die een ander over het hoofd ziet. 
Op de middelbare school heeft hij bijvoorbeeld tijdens een proefwerk de leraar erbij geroepen: "Deze vraag kan ik niet fout beantwoord want de vraag begint met 'wat vind je van...' .... dus je vraagt mijn mening.... ik weet zelf wat mijn mening is, dus het antwoord is altijd goed!" De leraar was het met hem eens en vertelde  de rest van de klas dat hij dat antwoord altijd zou goedkeuren.... sportief! 
Behalve dat hij een denker is heeft hij ook een goed geheugen voor alles wat hem interesseert en dat is heel veel. 

Eerste paasdag vond hij het gouden ei van MacDonald..... de vinder mag een jaar lang elke dag zijn favoriete snack gratis halen. Hij koos voor chili chicken en ik neem aan dat hij die niet elke dag gaat halen (dan is het al snel geen favoriete snack meer), maar toch leuk. Ik was er niet bij.... maar ik ken hem: Ik vermoed dat er wel aanwijzingen waren en hem kennende ging hij nadenken waar hij het zelf zou verstoppen. Wat is een logische plek maar niet te voorspelbaar? Dat soort dingen, hij gaat niet heen en weer rennen als een kip zonder kop..... nadenken, dat is het en goed kijken. Kijken naar dingen die afwijken.... omgewoelde grond, een scheve plank, een tak die raar hangt... alsof er iets op ligt of aanhangt.... dat soort dingen. 
Ik ben er van overtuigd dat het zo gegaan is.  

Hij komt ook vaak met goede oplossingen, maar.... dat lukt niet altijd. Toen hij nog jong zijn eerste boekverslag moest maken was het lezen geen probleem, hij las graag.... maar hij had door een slechte motoriek moeite met schrijven.... het ging heel krampachtig en langzaam. 
Hij vond een oplossing.... ik weet niet meer waar het boek over ging, maar het was zo'n soort antwoord: 'Het gaat over Pim en Wim, die gingen naar de kermis en de rest moet je zelf maar lezen'. 
Dit was natuurlijk niet de bedoeling!  Juf keurde het niet goed. 

Hij kreeg op de middelbare school eens een soort proefwerk dat niet over de les ging.... het kwam hem bekend voor, hij had een paar weken daarvoor iemand daarover horen vertellen en hij keek snel onderop.... ja hoor... dat was het. 
Een hele lijst met vragen, maar hij leverde het na enkele minuten al in.... tot verbazing van zijn klasgenoten. En hij bleek het als enige goed te hebben. 
Hoe dat kan? Er stond bovenaan 'Lees eerst alle vragen aandachtig door' .... dat doet natuurlijk niemand, iedereen gaat meteen invullen, maar onderop stond: ' Als je alles doorgelezen hebt hoef je alleen je naam in te vullen en dit in te leveren'.  Puur geluk natuurlijk dat hij dat kort daarvoor gehoord had, maar hij had het onthouden en dacht er meteen aan. 

Hij weet erg veel. Als ik iets in huis heb waarvan ik denk dat hij niet weet wat het is blijkt hij het gewoonlijk wel te weten, ook als het iets is van lang geleden. 
Als ik een heel oud en naar mijn idee onbekende song ontdek dan blijkt hij het te kennen.... dan zeg ik bijv. waar het over gaat en dan noemt hij titel en artiest. 
Hij is vrij technisch.... maar dat was zijn opleiding ook.... AV-techniek (licht, beeld en geluid) en podiumtechniek. 

Het zat er al jong in.

Hij was gek op werkstukken en spreekbeurten..... zich helemaal verdiepen in een onderwerp... heerlijk! 
Nog zonder internet dus stapels boeken om zich heen. Hij haalde er vaak een 10 mee. 

Zelf interesseer ik mij ook voor veel dingen en net als hij zoek ik veel op, maar de technische kant heeft hij echt van zijn vader geërfd. 
Maar door onze interesses kunnen we urenlang kletsen met elkaar.... overal over. Ik leer veel van hem.... ik kan hem niet zo veel meer leren.... maar het komt natuurlijk wel eens voor dat ik iets weet dat voor hem nieuw is, maar meestal is het andersom. Hij kan ook erg goed uitleggen... heerlijk. 
Hij is net als ik goed in taal, maar hij is beter. Hij schudt ook voorbeelden zo uit zijn mouw als hij wil uitleggen waarom iets fout is.... ik moet daar langer over nadenken. 

Ook muziek zat er al jong in:

Ooit mocht hij onze club even
dirigeren toen hij zelf nog niet meespeelde. 
Hier is hij denk ik aan het oefenen alvast.

Hij kon eerder zingen dan praten.... de melodie en het ritme was duidelijk te horen, de woorden waren er nog niet. Zijn ritmegevoel viel al op toen hij net kon lopen. Misschien kwam dat wel omdat ik tijdens mijn zwangerschap altijd de maat meetikte op mijn buik als ik muziek hoorde. 
Hij werd lid van 'mijn' muziekvereniging, eerst op hoorn, later op bugel. 
Zijn AV-opleiding had een music-class waar hij zich apart voor moest opgeven .... hij mocht naar die klas en kreeg daar drie jaar lang een aantal maanden wekelijks les van conservatoriumstudenten op een instrument naar keuze (voor zover er plaats en een leraar voor was) en begon met toetsen, daarna drummen en later zang .... natuurlijk waren de lessen maar beperkt, maar de basis was er. 
Hij is ook een tijdje lid geweest van een koor... de Cantorij. Daar zong hij in de Johannes Passion ..... en de Messiah van Händel werd zelfs uitgevoerd in het concertgebouw. 
Bij de Gouwzeekapel begon hij op bugel, maar toen er niemand was voor de kleine trom ging hij dat doen of evt. de grote trom als dat nodig was. 
Ik vind het mooi dat hij veel verschillende dingen heeft gedaan. Ervaring is de beste leermeester.

Ook zijn studentenbaantjes waren nogal uiteenlopend en daardoor heeft hij met veel dingen kennis kunnen maken.... zo was hij o.a. verhuizer, in de bediening op een Rijnschip, moest op hoge daken bepaalde antennes uitschakelen, nam grondmonsters in weilanden, was particulier chauffeur .....  overal leer je iets van.... al is het maar om respect te hebben voor mensen die een minder leuk beroep altijd moeten doen... voor hem was alles tijdelijk. 

Ik denk dat hij een goede voor 'the Box' zou zijn...... eerst rustig om zich heen kijken, iets ontdekken waardoor hij doorheeft wat de bedoeling is en dan gewoon zijn gang gaan. Wat niet wil zeggen dat hij dan de opdracht ook wint, maar hij zal het wel snel begrijpen denk ik. 
Met sport en spel heeft hij toch een eigenaardig talent.... met een schoolsporttoernooi zou hij tafeltennissen (geen idee waarom hij zich daarvoor opgaf, hij had het  nog nooit gedaan).... maar we hadden een deelnemer teveel.... dus hij deed niet mee, hij snapte wel dat hij dan beter af kon haken en dat vond hij ook geen probleem. Een andere school had er één tekort en Edwin vulde die plek in. Hij heeft echt zijn best gedaan maar bakte er niks van..... daardoor werd die school laatste en zijn school één na laatste..... dankzij Edwin was zijn eigen school dus niet de slechtste. 
Watersportwedstrijd op het Hemmeland in de vakantie.... helaas geen mooi weer. Edwin deed mee met Zwaanlopen.... uiteraard niet op een echte zwaan. Hij was nummer 1.... het stond in de krant! Er stond niet bij dat hij de enige deelnemer was.  
Een paar dagen met schoolreisje, hij kwam terug met een grote zak snoep, die had hij gewonnen met hakkuh.... dat was toen net nieuw. Ik was verbaasd...."Wist je dan hoe dat moest?" "Nee, ik deed maar wat maar het bleek goed te zijn!". 
Dat is typisch Edwin.

Nee, natuurlijk is hij niet perfect.... gelukkig niet! Maar met Edwin zal je niet snel problemen krijgen! 
Ik ben in elk geval heel blij met hem!