Brrrrrrr

 Lang geleden toen ik nog op de lagere school zat hadden we de schooltandarts..... vreselijk! Je wist nooit wanneer je aan de beurt was en dat maakte het veel erger. Elke keer als de deur van de klas openging schrok ik. Dat was het ergste.... geen idee wanneer je aan de beurt was!
Ik kwam ook elk halfjaar bij de gewone tandarts.... ik vond het geen aardige maan, maar je wist in elk geval wel wanneer je aan de beurt was. Geen afspraak, dat dan weer niet, dus bij een volle wachtkamer had je pech en moest je lang wachten. 

Een keer was ik bij de schooltandarts aan de beurt kort voordat ik naar die andere tandarts moest. Deze keer was de schooltandarts een man.... een aardige man, hij maakte grapjes. Daarvoor hadden we altijd een vrouw en die vond ik helemaal niet leuk, dus dit was een behoorlijke verbetering. 
Helaas vond de man 3 gaatjes bij mij waarvoor ik nog terug moest komen. Ondertussen moest ik naar de andere tandarts en ik vertelde dat ik volgens de schooltandarts 3 gaatjes had. Hij kon er maar 2 vinden en na lang zoeken hoorde ik hem mompelen: "Dan denk ik dat hij deze bedoelt.... tsja, dan zal ik die ook maar doen" ....dat klonk niet echt alsof hij er van overtuigd was dat het nodig was. 
Maar goed.... hij vulde ze alledrie.... ik was er vanaf.... dacht ik. 

Ik was weer bij de schooltandarts aan de beurt.... natuurlijk vertelde ik hem dat het niet meer nodig was, het was al gebeurd! Hij keek even...... er zat toch nog een gaatje.... die andere had een melkkies gevuld wat niet echt nodig was.  Nog een keer boren.... grote griezels en toen altijd zonder verdoving. 
Gelukkig vond ik deze man wel aardig en echt.... dat helpt een beetje..... als er wat te lachen valt en hij is nog aardig ook dan zit je daar toch wat meer ontspannen in de stoel (ja, toen zat je nog... met je hoofd achterover!).

Maar blij was ik niet! Ze waren het vaker niet eens. De gewone tandarts vond een beugel voor mij niet nodig, komt vanzelf wel goed (te weinig ruimte, dus dat komt niet vanzelf goed, tenzij mij kaak ineens flink zou gaan groeien).... de schooltandarts vond het wel nodig en gaf mij een briefje mee. 
Wat was ik blij toen ik van de schooltandarts af was.... en toen er later hier een tweede tandarts bij kwam ben ik meteen overgestapt en daar jaren gebleven, tot hij er zelf mee stopte. Met deze man heb ik nooit problemen gehad en Edwin ging er als kind ook graag naartoe ("Wanneer mogen we weer naar de tandarts?"). Hij stopte wat vreemd, was lange tijd niet bereikbaar en stopte uiteindelijk door een advertentie te plaatsen, jammer.

Maar gelukkig wel weer een andere gevonden...... daar waren meer tandartsen en nadat mijn tandarts daar ook stopte kreeg ik de tandarts die ik nog steeds heb, maar nu ondertussen al jaren in haar eigen praktijk.

Wat ben ik blij dat ik een leuke en goede tandarts heb.... en dat ze mag verdoven! Ik vind verdoven niet altijd nodig, maar soms is het toch wel erg fijn! Deze tandarts hoop ik bij te kunnen blijven!
Als ik denk aan die stoelen van vroeger, die zaten ook wel erg ongemakkelijk.... ook dat is flink verbeterd. 

Echt, de tandarts vind ik geen enkel probleem meer, een aardige tandarts helpt echt! Als een tandarts dan ook nog vrolijk is en van gekkigheid houdt (zoals die van mij) dan ga ik met een big smile weer naar buiten.