65

 Voorheen was 65 een soort magische leeftijd, dan ging je met pensioen, dan kreeg je AOW.
Als je 65 werd kreeg je allemaal kaartjes met 'geniet van je pensioen' e.d. 

Nu weten  mensen vaak niet eens wanneer je met pensioen gaat want het is steeds anders en vaak niet eens op een verjaardag. Op je verjaardag met pensioen gaan is toch leuker vind ik, dan is het echt een mijlpaal en dat was vooral zo met 65 omdat iedereen dat dan wist. Nu is het 67 jaar... wel precies 67 wat toch leuker is dan 67 en 3 maanden of zoiets. 
Ze laten het afhangen van de gemiddelde leeftijdsverwachting..... gemiddeld.....  dat betekent dat veel mensen die leeftijd niet halen. Veel mensen kijken uit naar hun pensioen, echtparen hebben vaak veel plannen voor als ze niet meer hoeven te werken, veel reizen, samen leuke dingen doen ....... hoe hoger de pensioenleeftijd wordt, hoe groter de kans dat er van die plannen niets terecht komt omdat één van beiden ziek is of erger. Dat kan natuurlijk altijd, maar hoe ouder hoe groter die kans is. Steeds meer mensen worden heel oud...... die zorgen er dus voor dat de gemiddelde leeftijd omhoog gaat. Maar heel veel mensen worden niet zo oud. 
Natuurlijk zijn er mensen die niet willen stoppen met werken, prima..... ga maar lekker door! Zolang het kan moet dat geen probleem zijn. Het hangt ook van het soort werk af.
De mensen die nu met pensioen gaan hebben lang gedacht dat dat met 65 zou zijn. Vanaf 2013 is dat stapsgewijs verhoogd..... dan ben je er bijna en wordt het steeds opgeschoven.

***** Bij mij was het ook al meer dan een jaar opgeschoven, maar ik werkte al niet meer... doordat mijn gezondheid nooit geweldig is geweest veranderde ik op mijn 18de al van baan omdat ik mijn leuke vorige baan gewoon niet volhield. Jammer, maar gezondheid was belangrijker. Later ben ik steeds minder gaan werken, ik redde het gewoon niet... toen ik trouwde kwam mijn huishouden erbij, later weer andere dingen waar ik toch ook mee te maken had (alleenstaand met kind, ouders ging het steeds slechter mee waardoor ik er vaak naartoe ging en omdat ik geen volle week werkte werd er vaak gedacht dat ik dan wel andere dingen kon doen.... "want jij hebt daar tijd voor".... zo moeilijk om dan 'nee' te moeten zeggen... ik kon dat niet altijd) ..... uiteindelijk gestopt toen ik op mijn werk zat te huilen omdat het echt niet meer ging. De weduwe-uitkering was toen inkomensonafhankelijk dus ik had nog een inkomen, maar ik ging er natuurlijk wel op achteruit, zoals elke keer wanneer ik weer minder ging werken. Maar ja.... gezondheid is belangrijker en ik kan zuinig zijn. Beter geen dure dingen maar een moeder die nog wat kan doen dan duurdere dingen maar een moeder die niets meer kan! 
Toen ik nog werkte zei iemand mij eens: "Schande, je werkt gewoon terwijl je een uitkering hebt" Toen ik gestopt was hoorde ik "Je werk niet eens, je houdt gewoon je hand op, schande!" ... ik doe het dus nooit goed. Maar toen was het inkomensonafhankelijk, dus ik kreeg het ongeacht ander inkomen! 
Maar het werd wel moeilijker toen de AWW veranderde in de Algemene Nabestaandenwet, toen ging ik er op achteruit. Maar goed.... ik heb het gered.... en een zucht van verlichting toen ik AOW kreeg.... mijn netto-inkomen ging omhoog! 

Zelf heb ik geen pensioen, dat was voor vrouwen toen ik nog werkte niet bij mijn baan... dat is pas later veranderd. Wel een pensioen van Ed..... dat heb ik al 40 jaar. Uiteraard geen groot pensioen, maar ik ben er altijd heel blij mee geweest.... net dat 'beetje' extra. Het was genoeg om het wat beter te kunnen redden, net wat minder beknibbelen..... en vooral die laatste jaren echt nodig! 
Ik probeerde mij wel op andere manieren toch nuttig te maken..... maar soms werd dat wel meer dan ik aankon en moest dat toch weer minderen. Jarenlang EHBO gedaan.... dat kon ik natuurlijk wel per keer afspreken, maar toch.... ik wilde ook niet steeds nee zeggen en ik vond het wel leuk.... maar tegelijk ook spannend... want ik was er niet van overtuigd dat ik alles goed zou doen, het spookte toch altijd door mijn hoofd 'wat als ik iets fout doe?'.
Ik haalde jarenlang donateursgeld op voor de muziekvereniging... ik vond het vreselijk.... echt, dat vond ik zo'n rotklus... ik denk toch dat ik het zo'n 25 jaar gedaan heb. En dan soms meerdere keren terug moeten komen omdat er steeds niemand thuis is. Ook was ik een tijdje medebeheerder van ons clubgebouw.... ook niet echt een eigen keuze. Sommige klussen vond ik leuk, maar lang niet alles en het was vooral veel! Een tijdlang bracht ik gemiddeld zo'n 20 uur per week daar door..... dat ging natuurlijk niet! Eerst stopte ik met beheren en bleef de klussen die ik deed nog wel doen (maar toen kon ik voor mijn gevoel eenvoudiger afzeggen als het niet ging, daarvoor was dat moeilijker en was ik er wel eens 'koste wat kost' ... andere dingen afgezegd  maar wel ziek daar naartoe). Ik ben dus geleidelijk aan geminderd.... en nu doe ik niks meer en dat bevalt mij goed! Het zou nu ook niet gaan.... de repetities vallen mij al zwaar, hoe leuk het ook is. Afgelopen Dinsdag bleef ik wat langer.... maar dat ging niet... ik moest steeds even stoppen omdat ik duizelig werd. 
 Toen Edwin nog op school zat hielp ik ook op school... ik vond dat ik dat moest doen.
Ik wil wel, maar het kan niet altijd en dat geldt voor meer mensen. Er wordt wel eens te snel geoordeeld vind ik.... maar je weet niet altijd wat een ander kan (oké.... als alles kan behalve werken heb ik ook mijn bedenkingen). Zelf heb ik ook leuke dingen regelmatig moeten overslaan. ***** 

 
Ik denk dat als de pensioenleeftijd verder omhoog gaat dat dat ook ervoor zorgt dat de gemiddelde leeftijdsverwachting weer omlaag gaat omdat niet iedereen zo lang kan werken.... voor sommige mensen is het echt teveel en dan kan gevolgen hebben! Vooral als mensen al jong begonnen zijn met werken, zwaar werk.... dan is het wel genoeg als je 65 bent. Maar niet alleen lichamelijk zwaar werk is zwaar .....  als je veel verantwoordelijke beslissingen moet nemen kan dat ook steeds zwaarder vallen, veel nadenken .... het kan wel eens teveel worden. Als je zittend werk hebt kan het ook te zwaar zijn! Niet iedereen is gezegend met een gezond lichaam en met het ouder worden wordt dat er meestal niet beter op. Ik denk dat de kans op ongelukken op het werk ook steeds groter worden. Daarmee wil ik niet zeggen dat oudere mensen niet opletten of zo, maar de kans dat je wat minder oplettend wordt lijkt mij wel groter, vooral als je wat minder gezond bent. 

Omdat de mensen die nu met pensioen gaan heel lang gedacht hebben dat dat met 65 zou zijn voelt het vaak oneerlijk. Ze weten het wel al een tijdje.... de nieuwe regeling is in 2013 al ingegaan.... maar toch... het zou 65 zijn! 
Ander werk doen omdat je te oud wordt voor het werk dat je deed.... het kan, maar dat valt voor veel mensen ook niet mee..... verandering is bij het ouder worden ook vaak moeilijker. En soms is het werk waar iemand eigenlijk niet voor geschikt is...... niet iedereen kan alles en een oud paard kan je geen kunstjes meer leren..... nou ja, niet alle kunstjes.  Voor sommigen een prima oplossing, maar niet voor iedereen. Ze zouden mij nu niet op de afdeling 'printeronderhoud' moeten zetten 🤣😂🤣.... ik zou al die printers om zeep helpen. 

Maar ik ben dus voor 65 jaar als pensioenleeftijd.... lager mag ook!  Ik weet dat het geld kost, maar we sparen er zelf voor. AOW ligt anders.... dat kost de overheid geld, maar ik denk dat het nodig is (en nu kostte het mij geld doordat ik later AOW kreeg).