Een paar weken geleden ging ik aan het begin van de middag naar een verjaardag. Ik verwachtte eerst dat ik 2 verjaardagen had, maar eentje viel af.
Het was gezellig, maar dat is het daar altijd! Weer mensen ontmoet die ik niet vaak zie en dat is ook wel weer eens leuk. Altijd goed om weer eens met een ander te praten!
Daarna pasfoto's laten maken..... ik heb geen ID-kaart, wel een reeds lang geleden al verlopen paspoort... dus legitimeren gaat met mijn rijbewijs. Maar het werd toch weer eens tijd om dat aan te vullen.... dus eerst maar pasfoto's. De kruk waar ik op moest zitten moest een halve meter omlaag, want ik kwam er niet op, maar het is allemaal gelukt en ik ben nu 8 pasfoto's rijker.
Dan binnenkort maar een afspraak maken want we kunnen niet zomaar meer naar het stadhuis, alles is volgens afspraak.
Nog voor ik op mijn fiets stapte sprak een man mij aan: "O, wat een leuke oorbellen" Even later ontdekte hij dat mijn ring en ketting bijpassend waren (allemaal madeliefjes, maar de oorbellen zijn zo groot dat het meer margrietjes zijn).
Leuk!
Ik ging nog even boodschappen doen en bij de winkel: "Wat heb je leuke oorbellen!" ... dit was wel iemand die ik ken. Ik heb deze oorbellen wel vaker in, maar deze keer viel het blijkbaar erg op.
Ik hou ervan..... ik ben gek op madeliefjes en gek op oorbellen, dus madeliefjesoorbellen heb ik in allerlei soorten en maten. Kettinkjes, armbandjes en ringen met madeliefjes, shirts, jurken en sokken met madeliefjes en meer..... heel veel!
Ooit had ik een keer een maatje kleinere madeliefjes in mijn oren en toen zei een voorbijgangster ook iets aardigs daarover, daarna ontdekte ze mijn kettinkje en het patroon op mijn shirt.... ik liet haar toen ook nog maar even mijn ring zien.
Blijkbaar zijn er meer mensen die het leuk vinden. Zelf word ik altijd vrolijk van die bloemetjes..... zo vrolijk als een grasveld er vol mee staat! Maar die opmerkingen van voorbijgangers zijn ook leuk en ook daar word ik vrolijk van! Het is niet zo moeilijk om aardig te zijn.... probeer het eens!
Als kind plukte ik vaak madeliefjes..... samen met boterbloemen. Toen ik daar een keer mee bij mijn opoe kwam toverde ze een klein groen glazen vaasje tevoorschijn.... dat mocht ik houden! Ik was er heel blij mee, maar ook verbaasd.... zo kende ik opoe niet.... ik was altijd een beetje bang voor haar. Ik ben dit nooit vergeten, opoe kon dus best aardig zijn!
Margrieten vind ik natuurlijk ook mooi, zelfde bloem maar dan groter. maar het kleine madeliefje heeft mijn voorkeur. Ze zijn onverwoestbaar en staan bij mij symbool voor overleven..... als vandaag de grasmaaier ze allemaal onthoofd steken er morgen alweer een paar hun kopje boven het gras uit!
Zonnebloemen ben ik ook gek op...... die zijn natuurlijk veel groter (hoewel er ook kleinere soorten zijn). Die bloemen behoren allemaal tot dezelfde familie.
Deze week was ik bij dezelfde supermarkt... waar altijd plaats tekort is voor fietsen. Het is wel iets verbeterd doordat er een paar 'nietjes'' geplaatst zijn maar nog steeds is er te weinig plaats.
Ik zette mijn fiets tegen het hek naast de winkelwagens, dat moest kunnen.... pakte een winkelwagen en ging even bij de plantjes buiten kijken. Een jongen op een fatbike ging een stukje achteruit elke keer als ik naar voren ging. Ik schoot in de lach: "Heb je last van mij?" "Nee hoor mevrouw, maar ik wacht op een vriend die binnen is, zijn fiets staat daar een beetje onhandig"..... ja, niet alle fatbikejochies zijn etterbakkies. Probleem is dat die jochies vaak te jong zijn voor zo'n snel ding die vaak nog opgevoerd is ook. Ik vraag mij af of hun reactievermogen die snelheid wel aankan en bovendien (b)lijken ze de verkeersregels niet te kennen. En eerlijk is eerlijk.... veel etterbakkies rijden inderdaad op een fatbike, maar omgekeerd zijn dus niet alle fatbikers etterbakkies! Niet meteen oordelen!
Deze jongen was dus aardig en beleefd. Ik besloot verderop bij de plantjes te kijken..... de stoep is daar niet heel breed, vooral niet omdat er rekken met plantjes stonden. Een ander (volgens mij nog jonger) fatbikertje zette daar zijn bike neer..... ik kon er net langs met de winkelwagen als ik zelf van de stoep ging...... achter mij hoorde ik dat iemand de jongen streng toesprak: "Haal dat ding daar weg, die mevrouw kan er niet langs!" (Waarom meteen zo nijdig? Het was goed bedoeld en prima dat hij aan mij dacht, maar het kan toch ook anders? OkΓ©, het kon ook erger!) ......
.... het jochie kwam naar mij toe: "O sorry oma, sorry, echt sorry hoor oma!" Ik schoot in de lach om dat oma...... ach ja, die leeftijd heb ik al lang en dat is mij duidelijk aan te zien, ik merk zelf dat ik vooral de afgelopen 2 jaar duidelijk zichtbaar ouder geworden ben... ach, het hoort erbij. Geen probleem dat hij mij oma noemt.... ik vond het leuk!
Hij zette zijn bike ergens anders neer en zijn vrienden zetten die van hun ernaast waardoor toen wel de hele stoep versperd werd en ik dus met kar en al van de stoep moest toen ik terug liep. Ach.... er is gewoon weinig plek.
Die jongens hadden niet eens door dat ze daar niet handig stonden en ze zullen zo terug zijn.
.... lang geleden zat mijn oudste broer (toen nog een peutertje) bij oma oude foto's te bekijken. Op die foto's van toen zag iedereen er oud uit.
Martje vroeg: "Oma, wie is dit?" en oma antwoordde "Dat is tante Katrien!"
het gesprek ging verder: "waar is die?" "die is in de hemel" ...."en wie is dit?" "dat is ome Jacob" "waar is die?" "in de hemel"..... dat ging zo een tijdje door en Martje keek oma eens verbaasd aan: "Oma, moet God dan op al die ouwe mensen passen?"
Toen Edwin een jaar of 4 was hoorde hij op tv dat iemand al 80 was..... Edwin keek mij aan: "Mama, is dat net zo oud als jij bent?"
Toen hij een stuk ouder was zag hij op tv een bejaardenhuis dat in de roze buurt bleek te staan. Toen ze het bejaardenhuis aan de buitenkant filmden zag hij de mensen voor het raam zitten en vroeg droog: "Zouden die nou nog wat verdienen?"
Hij kon wel vaker van die opmerkingen maken.... wij zaten eens in de bus en er liep een groepje meiden langs met erg veel make-up en erg schaars gekleed..... hij merkte op: "Kijk, stichting 'de rode draad' heeft een uitje".
Ik hou van die opmerkingen die hij zo heel droog kan zeggen. Ook als het allemaal tegenzit kan hij mij met zo'n opmerking aan het lachen krijgen waardoor dat dan toch even afleidt van problemen..... en die momenten zijn soms nodig!" Ik zit niet zo snel in de put maar er gebeuren nou eenmaal wel eens dingen die er flink in kunnen hakken en dan zijn die droge opmerkingen goud waard.









Via Facebook:
BeantwoordenVerwijderenYvonne Hermans-Willen
Wat een heerlijk, positief verhaal. Vriendelijkheid, het wordt zo vaak gemist, en je ziet, het kan je dag kleuren!
Ans Dekker-Martis
Precies.... als je op de mooie dingen let en niet meteen van het slechte uitgaat valt het allemaal best wel mee. Mensen mopperen vaak veel te snel. En ik zeg niet dat die jongens lieverdjes zijn, maar tegen mij gedroegen zij zich netjes en beleefd en daar beoordeel is ze op... wat ze verder doen weet ik niet!
Maar ook gewoon leuk als iemand je onverwachts een compliment geeft. Levert vaak ook nog een leuk gesprek op.
Facebook:
BeantwoordenVerwijderenPat Ricia
Heerlijk positief verhaal. En ha, jij had dus eigenlijk Daisy Dekker-Martis moeten heten. π
Beantwoorden
Ans Dekker-Martis
Pat Ricia Hahaha..... mijn nieuwe bijnaam!
Beantwoorden
Pat Ricia
Ans Dekker-Martis het klinkt ook wel lekker: Daisy Dekker. π€£π€£π€£