Zoeken in deze blog

zondag 30 augustus 2026

Padvinder? Nee... padzoeker!




Als ik met de auto onderweg ben ben ik altijd de weg kwijt. Lopend of met de fiets zelden, maar met de auto..... het is een drama! Routebeschrijvingen zijn moeilijk, want ik kan nooit straatnaambordjes vinden, die hangen nooit waar ik het wil! Dan kan er wel staan dat ik vanaf de Maasstraat naar de Scheldelaan moet..... maar ik weet niet waar ik ben! 
Een keer moest ik mijn moeder naar Beverwijk brengen (en weer mee terug nemen).... dat ging heen helemaal goed! Maar terug..... die kant waar ik vandaan kwam stond het verkeer vast en overmoedig geworden dacht ik "Ach, ik ga de andere kant op, dan zal ik snel genoeg een bord met Amsterdam zien!" Meestal is dat zo, dus ik kom altijd thuis, ook al is het soms met een omweg, maar richting Amsterdam zit ik altijd goed. Zodra er Volendam op de borden staat kan het niet meer mis gaan, als er Purmerend staat.... ach, kan ook.... vanuit Purmerend kom ik er wel. Maar die keer..... ik kon geen bord met Amsterdam of iets anders waar ik wat aan had ontdekken.... doorrijden dan maar. 



Pas bij Schagen zag ik een bord dat Amsterdam aangaf. Mijn moeder zat te genieten "Zo'n lekker ritje".... ja, ga met iemand mee die de weg niet ken en je ziet nog eens wat van de wereld. 
Het kwam goed.... natuurlijk.... maar dus met een flinke omweg!



Ook met mijn moeder was ik op weg naar iemand in de Bijlmer....... minstens 35 jaar geleden. De weg naar het AMC kende ik goed en ik had een kaart van die omgeving. Ik hoefde alleen maar te kijken hoe ik er vanaf het AMC kwam (nee, ik reed niet helemaal naar het AMC, maar er langs!). Er waren 2 mogelijkheden... in één geval moesten we kriskras door de Bijlmer, in het andere geval er omheen. Dat laatste leek eenvoudiger.... de weg langs het AMC blijven volgen en dan aan het eind naar links.... die weg liep achterlangs het huis waar we zijn moesten en even verder was er dan een weg naar links dan waren we in de straat.... fluitje van een cent. 
We waren er dichtbij toen ik tegen mijn moeder zei: "Dan, dat ging soepel deze keer.... we zijn nu veel te vroeg" (ik hou altijd rekening met een omweg)....mijn moeder antwoordde: "We zijn er nog niet".... de eerste weg links bleek een fietspad te zijn..... en verder was er geen afslag! Ik kwam uiteindelijk in Diemen uit en daar was alles opgebroken waardoor het nog moeilijker werd: "Oeps, ik rij nu richting Den Haag, ik moet van deze weg af!" ..... toen ik een bordje Amsterdam-Noord zag besloot ik die richting te kiezen, dan wist ik waar ik was en even later was ik op bekend terrein... maar wel aan de verkeerde kant van Amsterdam. 




 Een parkeerterrein opgezocht..... de kaart erbij gepakt.... hm... dat fietspad moet toch die weg op de kaart zijn, maar er staat niet dat dat een fietspad is... dat zal dan veranderd zijn. Dan maar kriskras door de wijk en al die straatnaamborden onthouden..... daar gingen we weer.... richting AMC.  En toen lukte het in één keer.... terwijl dat een lastiger route was! Precies op tijd stopten we voor de deur: "Nou, jullie zijn keurig op tijd" klonk het. Later iemand de kaart laten zien.... die zei ook dat het op de kaart echt een weg was. Tsja, de kaart was een paar jaar oud, het was waarschijnlijk ondertussen veranderd. 












































Vanuit het AMC een keer in het donker naar huis... toen kon ik het nog zien in het donker ..... maar er was een omleiding... oké.... ik kwam op een weg terecht die ik niet kende, ik lette scherp op bordjes met een pijl maar nergens zo'n bord gezien...... weer kwam ik in Diemen uit. Daar kende ik het een klein beetje, ik wist dat ik bij een grote meubelzaak af moest slaan..... volgens mij was die even verderop.... maar daar was een bouwput.... 'hebben ze die winkel afgebroken? Volgens mij was die hier'. Ik gokte het erop en ik zat goed.... het lukt dus ook wel eens. Die volgende dag toen het licht was die route weer gereden en er was een bordje met een pijl dat ik gemist had.... een klein bordje.... hoog in een lantaarnpaal! Ik vind zelf dat ik hier niks aan kon doen..... dat bord was vooral in het donker amper te zien! 



En als er op mijn routebeschrijving staat dat ik de borden Den Haag/Haarlem moet volgen dan raak ik toch even van slag als ik op de borden zie dat links naar Den Haag gaat en rechts naar Haarlem. Gelukkig wist ik dat ik in de buurt van Haarlem moest, dus ook dat kwam goed. Zelfs beter dan de mensen die al navigatie hadden, want die kwamen voor een paaltje te staan.... als ze er bijna waren. 

Zelfs met navigatie gaat het nog mis..... over 450 meter naar rechts afslaan' ja, weet ik veel wanneer ik 450 meter gereden heb..... maar.... daar is een zijweg naar rechts.....hm.... zo'n smal weggetje, dat zal het niet zijn.... en die was het dus wel.en volgende keer pak ik zo'n weggetje wel en dan is het hem niet! 

Ik beweer altijd dat het voor mij te snel gaat in de auto.... ik ben waarschijnlijk gemaakt voor de tijd van paard en wagen ... maar per ongeluk te laat geboren! 


Ik vind autorijden vermoeiend..... ik neem veel te veel in mij op.... heel veel dingen waar ik niks mee te maken heb omdat die voor andere wegen/richtingen zijn.... en dat weet ik, maar het schiet wel door mijn hoofd en blijft hangen..... mijn hoofd is na een lange rit dus overvol! Ik ben wel blij dat ik nog een auto heb, maar rij weinig. Verre ritten dus liever niet (ook omdat ik niet in het donker kan rijden).

In de buurt rij ik wel.... maar toch.... soms is het ov handiger.... ik hoef dan geen parkeerplek te zoeken en kom dichtbij... en als er dan ook nog veel bussen naartoe gaan is het gewoon veel prettiger vind ik vaak. Maar met een slechte busverbinding pak ik toch echt de auto, ook voor verdere ritten, maar in de winter niet handig als ik voor donker thuis moet zijn. 
Ik neem die tijd altijd ruim, want er kan van alles tegenzitten onderweg en als het dan ondertussen donker is ben ik een gevaar op de weg en zal ik een plek moeten zoeken waar ik kan overnachten.

In mijn woonplaats doe ik bijna alles met de fiets.... soms lopend. Onzin om voor die kleine stukjes de auto te pakken en bovendien is fietsen gezonder. Ik fiets en wandel veel, dus ik hoef niet met de auto naar een sportschool om daar op een fiets te gaan zitten of op een loopband te lopen.
Ja ik weet het.... er kan meer bij een sportschool..... maar ik doe ook watergym/zwemmen, dat is ook heel goed, dat vind ik allemaal bij elkaar wel voldoende en daar ga ik natuurlijk op de fiets naartoe.




7 opmerkingen:

  1. Zit in de familie Ans, ben zelf mét de TomTom ook twee keer verdwaald. gelukkig herrekend die dan wel de route vanaf de plek waar je dan bent. Vind het wel een prachtige uitvinding.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Groet Jan Snieder.

      Verwijderen
    2. Hahaha, dus jij hebt het ook? Ook geboren voor paard en wagen? Mijn moeder was er ook niet goed in (die was nog erger), dus als het van mijn moederskant en jouw vaderskant komt dan kan het in de familie zitten, zij waren neef en nicht.
      Ja, het voordeel van dubbele Tom is dat hij het dan berekend vanaf de plek waar je wel bent. Ik heb een heel oude, niet bijgewerkt meer..... maar zelfs dat is beter dan niks. Maar lopend of op de fiets gaat het meestal goed! .

      Verwijderen
    3. Oeps.... berekent..... met een t dus.... en niet met een d zoals ik schreef. Jammer dat ik het niet verbeteren kan.

      Verwijderen
  2. Leuk bericht Ans! Niet helemaal herkenbaar voor mezelf want ik heb een redelijk richtingsgevoel en kan of kon goed kaartlezen. Maar ook dan zat ik best wel eens fout in onbekende plaatsen. Het voordeel van kaartlezen, en dat blijft bij je, is dat je geleerd hebt je te oriënteren op grote(re) plaatsen in de buurt van waar je zijn moet en op windstreken. Dus met je Haarlem-DenHaag voorbeeld had ik hetzelfde gedaan als jij deed. Een ander voordeel van kaartlezen en plattegronden bekijken (een hobby van me) is dat je een aardig beeld krijgt van waar je bestemming op de kaart ligt. Ik ken iemand die als ze vanuit Haarlem naar het noorden moet dat meestal via Düsseldorf of soms Brugge doet, en eenmaal viel pas bij Wenen het kwartje. Toch een handicap. Maar nu hebben we navigatie en dat komt meestal wel goed en als je een afslag vergeet te nemen rekent-ie stante pede een nieuwe route voor je uit. Maar nog beter, je hebt helemaal gelijk, is de bus! Geen zorgen, geen parkeerproblemen en als je geluk hebt kun je met alle passagiers in koor zingen: 'En we gaan nog niet naar huis! Nog lange niet, nog lange niet...' :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Kaartlezen kan ik wel, maar ik moet de kaart wel meedraaien, dat schijnen vooral vrouwen te doen. Maar ergens onderweg ga ik toch fout.... en dan is het vaak zoeken.... op de buitenwegen lukt het vaak nog wel (als er een bord Amsterdam te vinden is...... of een andere plaats waar ik in de buurt moet zijn) maar in steden is het lastiger.... en nooit een straatnaambordje waar ik het wil! Het gaat het beste als ik niet verwacht wordt..... dan rij ik met de gedachte 'kom ik er vandaag niet dan morgen wel of ik ga naar huis' .... maar als ik weet dat er iemand zit te wachten dan is het lastiger...... dan zit ik toch wat gespannen achter het stuur omdat ik weet dat ik vaak fout ga!
    Zingen in de bus.... goed idee..... volgende keer!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Commentaar durf ik niet te geven, ben bijna een professionele verdwaler dus ik leef met je mee.
    Man was nog erger, die kon geen kaartlezen, dat is een ramp als je op vakantie gaat. Alleen in Duitsland wist hij redelijk de weg, d.w.z. hoe in de grote steden te komen. In de bewoonde wereld was het weer niks en verdwaalden we opnieuw.
    Gelukkig sprak hij Duits. ☺

    BeantwoordenVerwijderen