Een dagje op stap.

 Zondag een dagje Almere ......winkelen en genieten van de gezelligheid daar tijdens het uitfestival en met name van koor 'Vocal Motion' waar ik een beetje fan van ben. DJ Bert zingt daarin en was pas in de namiddag aan de beurt, dus rustig aan, alle tijd. 
Eind van de ochtend stapte ik in de bus, een halte verder stapten een stel in met een kinderwagen en een hond. Ze spraken een andere taal, ik kon niet horen welke taal. De hond leek mij een hulphond.... ik weet dat je niet de aandacht mag trekken van een hulphond, want die moet alle aandacht bij de baas houden. Ik keek hem dus bewust niet aan.... maar ineens ging hij aan mijn handen likken.... toen de baas dat doorhad trok hij hem weg en bood zijn excuses aan. Ik zei in het Engels dat het geen probleem was.... de hond bleef mij aanstaren en ik vroeg aan de vrouw (weer in mijn beste Engels) of het toegestaan was aandacht aan hem te schenken.... het mocht, dus even later mocht ik hem over zijn kop aaien wat hij lekker leek te vinden. Even vragen is altijd beter......hulphonden hebben vaak een hesje aan waar het op staat. Probeer dan niet hun aandacht te trekken of tegen ze te zeggen: "Ach.... mag jij niet aangehaald worden? Zielig beest! Dat vind jij niet leuk hè? " Want dat is ook aandacht.... het leidt af van de baas! Het maakt natuurlijk wel verschil wat voor hulphond het is.... bij de één is constante aandacht voor de baas belangrijker dan voor de ander, maar het beste is om zelf geen aandacht te geven of het eerst te vragen. 

Daarna de metro en vervolgens de trein. Ik kies altijd voor de intercity als dat kan, want die is sneller dan de sprinter. Bovendien moet ik met de sprinter soms overstappen in Weesp en van overstappen hou ik niet als het niet nodig is. 
De IC staat er vaak al vroeg en heeft geen enkele stop tussen Amsterdam-C en Almere stad. 
Ik was ruim op tijd en ging naar het perron.... wow, wat een mensenmassa voor de roltrap..... niet normaal.  Mijn trein stond er al, maar door die menigte kon ik mij niet wringen.... er omheen dus. 
Het duurde nog ongeveer een kwartier voor hij zou vertrekken, dus geen haast.... en ik zocht een plaatsje naast de deur... daar heb ik ruimte voor mijn trolleytas. Mensen van Pro-rail probeerden de menigte in goede banen te leiden: "Neem een andere uitgang" en ik hoorde iets over stuk.... zou de roltrap stuk zijn? Of gaat hij stuk als ze allemaal met de roltrap willen? 
Het perron ernaast was afgesloten door werkzaamheden, dus de menigte kon zich minder goed verspreiden. Werkzaamheden..... zo vaak daar.... lange tijd was een groot deel afgesloten waardoor het soms een puzzel was om het juiste perron te vinden..... dat is een paar jaar geleden feestelijk weer geopend en er zijn al zoveel werkzaamheden geweest dat ik echt dacht dat het eindelijk allemaal klaar was.... maar nee hoor, ze ontdekken blijkbaar steeds weer iets nieuws wat verbeterd kan worden. 

De menigte werd minder..... maar er kwam een nieuwe lading aan.... waar kwamen die nou vandaan? Waren die in de trein aan het wachten tot er ruimte was? Geen idee!
Ook die rij werd minder. 
Van de andere kant kwam een man..... ik knipperde even met mijn ogen, want wat ik dacht te zien kon niet waar zijn. Toen ik het doorhad schoot ik in de lach: Ik zag een man met bagage op zijn rug waar bovenuit de handgrepen van 2 stokken staken. Rechte handgrepen zoals bij Nordic walkingstokken. 
Blijkbaar had hij de stokken kruislings op zijn rug, want aan beide kanten van zijn hoofd zag ik een donkerbruine handgreep.... met onder en boven een verdikking. Ik zal het proberen te tekenen (ook al heb ik geen tekentalent):

Rarara wat dacht ik heel even te zien?

Ik vind het altijd leuk op zo'n perron om naar mensen te kijken. Ze komen aanrennen om hun trein te halen en rennen vervolgens 3 open deuren voorbij! Ik begrijp dat nooit. 
Ooit zag ik een vrouw op het perron met een beker koffie van een bekend merk..... een keurige vrouw zo te zien...... zij haalde het deksel van de beker en keek vies.... ze schepte het schuim of de room eraf met het roerstokje en smeet het om zich heen (kleine beetjes tegelijk natuurlijk want met zo'n roerstokje pak je geen dikke klodders) .... ze stond overigens voor een prullenbak, logischer om het daar in te mikken volgens mij. De spetters vlogen in het rond, nog net andere reizigers missend. Ik keek er met verbazing naar.... en zo is er altijd wel wat te zien. Soms wonderlijk uitgedoste mensen, dat is altijd leuk. 
En hele hordes mensen houden de geleidelijnen voor blinden onbereikbaar. Dat zie je elders ook vaak.... ik vraag mij af of mensen wel doorhebben waar die geribbelde tegels voor zijn! Voor wie het niet weet... blinden kunnen zo hun weg vinden, zij voelen hun route. Op een perron extra belangrijk omdat ze nu natuurlijk niet van het perron af willen kukelen. Ga gerust op die tegels staan, maar let dan wel op of er iemand aankomt die blind is.... en maak dan ruimte! 

De rit verliep vlot en even later stapte ik uit.... het station uit en dan is het meteen al gezellig.... terrasjes, bankjes en de eerste winkels zijn al heel dichtbij. Ik hoorde muziek... hoornmuziek..... mooi! 
Ik liep er meteen naartoe.... het klonk prachtig. Ik liep door toen ze stopten en kruiste de Metropoolstraat.... ik weet dat die straat zo heet,, maar door de muziek dacht ik dat er Metropoolorkest stond.... raar! Mijn fantasie deed rare dingen met mij.

Overal muziek en gezellige dingen..... even op een bankje zitten luisteren. Overal kwam muziek vandaan, het was heerlijk weer..... een topdag! 

Er zijn daar best veel bankjes en ik heb er veel gehad, want mijn benen waren niet heel enthousiast. Toch nog lekker gewinkeld... niet al te veel geld uitgegeven maar wel leuke dingen gevonden.  Zo'n 3 kwartier voor Bert zou zingen liep ik alvast daar naartoe. Ik vond een bank vlakbij.... mooi, zo kon ik alles zien.... dacht ik. Er waren meer banken, maar die ervoor waren allemaal al bezet. Er gingen allemaal mensen voorstaan, maar goed.... luisteren was belangrijker. Eerst was er een operakoor aan de beurt. Mooi, ze zongen bekende nummers..... in La Traviata was een stukje waarin ik de dames wat schril vond klinken, maar ja... het was erg hoog en hoge stemmen 'voegen' nou eenmaal minder goed dan lage stemmen. Verder was het prima. Er kwam nog iemand langs met folders van het koor met hun volgende optreden en wanneer ze repeteerden. Ze vroeg of het misschien leuk voor mij was om mee te zingen.... nou... voor mij misschien wel, maar voor de anderen niet. 

Het koor was klaar en er kwam ruimte op bankjes dichterbij, dus ik verkaste. Ineens stond Bert voor mij, hij had mij eerder gezien dan ik hem. 
Ze begonnen.... heerlijk..... altijd goed en leuke nummers. Leuke dirigent ook.... nog steeds dezelfde. 

Ik zag de dochter van Bert aan de andere kant.... even zwaaien. 
Na afloop ging ik even met Bert en zijn dochter mee, zij trakteerden mij op een ijsje...... en dat was toch lekker. Ik koos voor 1 bolletje.... en zeg maar gerust dat dat een bol was! Dus blij dat ik niet voor 2 bolletjes koos.... niet dat ik dat niet op zou krijgen, maar dat kan ik beter niet doen! Deze 'ijstent' zal ik onthouden.... wow, zo lekker! 

Daarna gingen we ieder een eigen kant op... ik liep naar het station. Vlakbij het station ging ik weer even op een bankje zitten, even kijken hoe laat het was..... o, volgens mij komt er snel een trein.... ondertussen kwam er iemand om geld bedelen, die heb ik vaker gezien..... hij was nu erg opdringerig terwijl ik mijn trein nog probeerde te halen.... ik snauwde: "Ik heb geen kleingeld en ik moet mijn trein halen"  .... binnen zag ik nog net op tijd dat ik een ander perron moest hebben dan voorgaande keren. 
De trein was er nog niet maar kwam snel.... 20 minuten later stapte ik uit. Er was nog steeds iemand van Pro-rail...."Neem een andere uitgang, de roltrap is stuk!"  En ja..... hij deed het niet meer. Lopen op een roltrap vind ik vreselijk, maar ik ben sowieso geen held op trappen die ik niet gewend ben. Gelukkig is er een lift. Er gingen veel makke schappen in het hok.... samen met kinderwagens, mijn zwaarbeladen trolleytas en een rollator . Alleen de jongen met de fatbike kon er niet in maar die wachtte geduldig, hij had andere mensen al voor laten gaan.... netjes! 
Naar de bussen is al heel lang 1 roltrap naar boven stuk.... die andere gaat de andere kant op en verder lopen naar mijn halte. Niet erg als ik de tijd heb, maar vervelend als mijn bus op het punt van vertrekken staat.... maar ik haalde hem nog. Ik zag dat één van de roltrappen naar beneden het ook niet deed.... gaat lekker met die roltrappen daar!

Even later zat ik in de bus naar Hoorn en stapte natuurlijk bij Monnickendam uit..... nog even het laatste stuk lopen en dan heerlijk uitrusten op de bank. Meteen na het eten viel ik in slaap.... bekaf. 

Een leuke dag maar wel vermoeiend.