The day after

 Woensdag, de dag na 'de val'  bleek dat ik nog steeds 'schadevrij' door het leven ging. Een beetje stijf, maar ja.... dat ben ik wel vaker 's morgens... maar echte spierpijn had ik niet. Wel een beetje hoofdpijn.... dan maar rustig aan vandaag! 

Maar ik moest nog wel de deur uit..... ik had een afspraak op het stadhuis voor een nieuw paspoort. 
Het is bijna 20 jaar geleden (schat ik) dat ik met Edwin en zijn toenmalige vriendin naar Portugal ging.... daarna niet meer met vakantie geweest en dus moest dat paspoort al heel lang verlopen zijn. 
Voor ik het in mijn tas stopte keek ik even hoe lang het verlopen was .......huh? Ik rolde bijna van mijn stoel....nee, ik viel niet weer, ik kon mij nog net vasthouden aan de tafel.... mijn paspoort was geldig tot augustus volgend jaar! Het was helemaal nog niet verlopen! Dan heb ik hem dus toch nog een keer verlengd.... dat wist ik echt niet meer.... ik gebruik het ook eigenlijk nooit.
Nou ja... ik heb die afspraak, ik heb pasfoto's ..... ik ben er helemaal klaar voor..... toch maar een nieuw paspoort, dan kan ik er weer 10 jaar tegen! Misschien leef ik dan niet eens meer.... zou zomaar kunnen. 
Ik wil een paspoort i.p.v. een ID ..... zo'n pasje is wel handiger, maar ik heb gewoonlijk aan mijn rijbewijs genoeg om mij te identificeren. Ik ben niet van plan om verre reizen te maken en ook geen plannen om andere reizen te maken..... maar...... je weet niet hoe het loopt, stel dat ik een verre reis win.... of een grote prijs zodat ik zelf een leuke reis kan boeken.... of iemand vraagt of ik mee ga naar Verweggistan (hangt ervan af wie het vraagt, waar naartoe en wat het kost of ik mee ga, maar dan zit de kans erin dat ik ja zeg!), dan wil ik niet eerst nog een paspoort moeten aanvragen. Met een paspoort kan ik alle kanten op en zoveel duurder is het niet als een ID, zeker niet als je het per jaar berekent. Het scheelt 8,55 in totaal.... per jaar dus 85 en een halve cent duurder!!! 
Mijn pasfoto's waren duurder dan 1/10 van mijn nieuwe paspoort.... 1 jaar dus.... dan is te vroeg verlengen dus goedkoper dan tot volgend jaar wachten en nieuwe pasfoto's laten maken. 🤣😂🤣.

Ik sprong op de fiets en fietste door de regen.... jawel, alweer regen, maar ja..... we hadden wat water betreft nog iets in te halen. Toen ik er was keek ik op mijn phone hoe laat het was.... oooo, tijd zat. O, een appje.... leuk... even lezen.... van iemand die over mijn val had gelezen en gelijk even vroeg hoe het met Edwin ging. 
Op facebook had ik ook al veel reacties gehad op mijn val. Altijd lief als mensen meeleven.
Ik beantwoordde het en ging naar binnen.... een kwartier te vroeg.

Er zat niemand te wachten.... ik meldde mij aan bij de aanmeldzuil..... 'U BENT TE VROEG' kreeg ik in het scherm.... sorry hoor, ik wist niet dat je boos werd. Ik mocht mij pas 10 minuten te vroeg melden bij het loket. Prima.... ik wacht wel. Ik was de enige daar.... maar ik mocht toch al komen toen iemand mij zag zitten. Ze vertelde dat anders mensen die te vroeg zijn eerder aan de beurt zijn waar anderen die op tijd zijn dan soms op moeten wachten. "Geeft dat systeem dat dan niet aan op afspraak?" Nee, dat bleek niet het geval te zijn, op volgorde van aanmelden. Volgens mij kan dat anders. In het ziekenhuis ben ik ook vaak te vroeg.... ik meld mij aan (bij het lab. kan dat hooguit 20 minuten van tevoren, maar op de poli heb ik mij wel eens een uur te vroeg aangemeld).... en ik kan gaan zitten. Mensen met een eerdere afspraak zijn dan echt eerder aan de beurt, maar ze weten wel dat ik er al ben ..... alleen als er niemand meer is mag ik eerder komen en dat is vaak genoeg gebeurd, maar alleen als er geen anderen zijn met een eerdere afspraak. Maar goed.... ik vind het prima, alleen wat wonderlijk. 
O, hij was nog geldig zag ze .... dan moest ik een formulier invullen en aangeven waarom ik hem alvast wilde vervangen.... ja... waarom..... omdat ik in de war was? Dat vond ik wat raar staan dus ik vulde in "Omdat dat beter uitkwam". Ook weer iets wat ik wonderlijk vind. Als ik moet invullen dat ik akkoord ga om hem te vroeg te vervangen is dat toch genoeg? Dat maakt duidelijk dat ik wel weet dat hij nog geldig is..... het waarom is toch niet nodig? Naar mijn idee toch een gevalletje paarse krokodil.... maar als iemand mij het nut ervan kan uitleggen hoor ik dat graag en vergeet ik de paarse krokodil.

Mijn pasfoto..... het apparaat spuugde hem weer uit.... geweigerd! Volgende foto (volgens mij waren ze allemaal hetzelfde, maar zij leek toch een verschil te zien). Nadat 4 foto's geweigerd werden kwam er iemand bij.... er werd een liniaal gezocht en tot op de millimeter nauwkeurig werd mijn gezicht opgemeten.... mijn gezicht op de foto natuurlijk, ik hoefde niet mijn hoofd naar binnen te steken zodat ze mijn gezicht op konden meten. 
Het leek toch goed te zijn.... nog eens proberen en nog eens, weer fout .... uiteindelijk schreef ze iets op en toen lukte het.... als ik het goed verstond had zij aangegeven dat mijn gezicht te breed was door mijn oorbellen. Tsja.... die steken een beetje uit. Ik had juist grote oorbellen ingedaan omdat ze mijn oren altijd zo slecht op de foto krijgen.... en ze moeten er allebei opstaan. Dus ik dacht... met die oorbellen is zichtbaar dat ik oren heb... maar nu was het blijkbaar weer te breed..... hoe doen ze dat dan met flaporen? 

"U bent 1.52?" "Ja, als ik niet gekrompen ben... want dat zou natuurlijk kunnen"..... dat hoefde niet gecontroleerd te worden, op papier ben ik dus nog even groot (klein) als altijd.... hoe het in werkelijkheid is weet ik niet. Ik ben bijna 82 als deze verloopt, dus als ik dan nog rondloop ben ik vast kleiner. Mijn neef (toen nog neefje) zei vroeger al eens: "Tantetje tantetje, als jij nog eens krimpt blijft er niks meer van je over!" Kinderen vinden het altijd leuk om te zien dat ze bijna zo groot zijn als ik.... en als ik dan zeg dat ze al snel groter zullen zijn vinden ze dat geweldig.... als ik ze vaker zie komen ze dan af en toe naast mij staan om te kijken of ze al groter zijn.
 
Vingerafdrukken.... mijn linker wijsvinger moest op het apparaat als het lichtje brandde.... nee, ietsje hoger.... en nog eens en nog een aantal keren.... eindelijk goed. Met de andere 3 vingers ging het net zo.... gelukkig hoefde niet alle 10 de vingers. 

Ze was heel vriendelijk en leuk, dus daar had ik niks over te klagen, maar 'even' een paspoort aanvragen was dus niet zo simpel. Het bleef daar stil, ik heb geen andere klanten gezien en toen ik wegging zat er ook niemand te wachten. Dan voelt dat afspraak maken toch een beetje overdreven.... al zal het vast wel eens drukker zijn.  Zonder afspraak zou ik al eerder gegaan zijn.... maar het was een rare zomer waardoor ik liever geen afspraak maakte.... ik wist niet hoe het allemaal zou lopen en dan wil ik geen afspraken. Maar mijn pasfoto's zijn maar een half jaar geldig (ik hoefde niet te bewijzen dat ze van 30 mei waren), dus ik kon ook niet onbeperkt wachten.  Gelijk een afspraak gemaakt voor volgende week om het op te halen.....  die afspraak kan ik ook online maken, maar ik was er nu toch. Het kwam ook keurig in mijn mail.... dus goed geregeld. 

Even lopend naast mijn fiets de steile brug over...... die is dichtbij en dus kan ik geen 'aanloop' (eigenlijk aanfiets) maken.... dus lopend vond ik handiger. Daar ontdekte ik dat mijn  linkerknie toch een beetje gevoelig was.... het leek op een spier die een beetje protesteerde. Ach.... het stelde niet veel voor.... het belemmerde mij niet bij het lopen. 

Meteen maar even naar de supermarkt... die is er dichtbij, dus dan maar even wat meenemen. Ik had niet veel nodig, maar ik had wel trek in een lekker broodje.... een verwenbroodje! Soms moet dat even, mijzelf verwennen. 
Gelijk wat drinken meegenomen dat in de aanbieding was.... ik ben over een maand jarig en dan moet ik toch wat in huis hebben en waarom duur als het goedkoper kan? . Dus toch nog met volle fietstassen reed ik naar huis. 
Bij de kassa, toen ik de flessen op de band legde voelde ik in mijn linkerschouder ook een lichte spierpijn.....  nou ja, als dat alles is. Allebei links, ik ben naar links gevallen, ik heb mij met mijn linkerkant opgevangen, dus dat is logisch. 
Mij hoor je niet mopperen, het is allemaal goed afgelopen! 
De (lichte) hoofdpijn hield ik wel de hele dag, kan door de spierspanning komen bij de val ...... zal ook wel weer over gaan. En kleding, fiets, saxofoon..... alles was heel gebleven, dus niks te klagen. 

Begin van de avond speelde ik nog even saxofoon, even oefenen.... meestal doe ik dat eerder op de dag, maar nu wilde ik liever even wachten. Het ging goed en omdat de saxtas ondertussen droog was mocht hij terug in zijn 'nestje'. Die tas beschermd niet alleen het instrument tegen beschadigingen, maar ook een beetje tegen uitdrogen. Regen is niet goed voor een sax, maar te droge lucht is ook niet goed. Als je regelmatig speelt blaas je er toch wat vochtige lucht in en in zo'n tas of koffer beschermd dat dan toch een beetje tegen uitdrogen. Als er heel lang niet op gespeeld wordt kan hij dus uitdrogen.... de kleppen zijn met leer bekleed (de polsters) en bij uitdroging kan het leer barstjes krijgen.... dan sluiten de kleppen niet goed meer af en dat kan er voor zorgen dat de tonen niet zuiver meer zijn of dat er helemaal geen normaal geluid meer uitkomt. Teveel vocht is natuurlijk ook niet goed voor het leer, dus hem in een natte tas laten zitten is ook slecht. Nieuwe polsters is een dure reparatie...... jaren geleden was dat al 500 euro..... ze moeten hem helemaal uit elkaar halen en natuurlijk ook weer in elkaar en dan opnieuw afstellen. Het zal nu ondertussen wel veel duurder zijn. Zo af en toe moet dat toch wel eens gebeuren, maar gelukkig niet te vaak.
Dus, hij is nu weer veilig in zijn tas..... die tas heeft hem bij de val ook voldoende beschermd! 
Ik heb twee keer een sax gekocht via Marktplaats....... een alt en een sopraan, beide keren heb ik afgesproken dat ik hem eerst goed wilde bekijken en erop spelen. 

Als ik dat niet mag koop ik hem niet! Hij kan er op een plaatje goed uitzien, maar dat zegt helemaal niks!
De sopraansax was van een klarinettist die deze sax kocht omdat hij hem zo leuk vond (een kromme sopraansax, de meeste sopraansaxen zijn recht. En deze is titaniumkleurig met goudkleurige kleppen), maar eigenlijk speelde hij er nooit op (het is eenvoudiger om van klarinet naar sax over te stappen dan andersom, maar toch kwam het er maar zelden van).... hij ging verhuizen en vond dat hij maar weg moest.

Hij kreeg na mijn bod een hoger bod, maar we hadden al een afspraak en hij was zo netjes om niet op het nieuwe bod in te gaan. Hij wilde er nog één keer op spelen en merkte dat de gisklep bleef hangen en is er nog mee terug naar de winkel geweest. Er was niks mee aan de hand, (gis-)kleppen hebben dat wel vaker..... vervelend, maar het is niet een echt mankement. Hij blijft dan kleven, van tevoren even loshalen en dan lukt het meestal wel. Maar wel netjes dat hij dat nog even deed!

Toch nog gewandeld 's avonds..... rustig aan en niet zo lang, maar juist met spierpijn moet ik natuurlijk wel in beweging blijven. En tijdens het wandelen viel op dat er toch wel een paar plekken waren die blijkbaar een opdonder gehad hadden tijdens de val. Niet ernstig..... gewoon even een beetje lastig, meer niet. 

Ondertussen zijn we nu een paar dagen verder..... de hoofdpijn was de volgende dag over en verder gaat het ook goed. Met watergym vrijdag kon ik nog wel voelen dat ik toch ter aarde was gestort, maar ik kon gewoon meedoen.....  ik heb echt geluk gehad! Mijn botten zijn blijkbaar sterk..... ik heb nog nooit wat gebroken. Mij hoor je niet mopperen!!! 
Ik heb wel eens wat gebroken..... mijn val.... een glas..... maar nog nooit botten!