En zo zijn we alweer over de helft van januari... voor je het weet is het weer Kerst!

 Zo deze week is ook weer voorbij, we zijn al over de helft van januari en de dagen worden duidelijk langer. 

Van de week op de muziekvereniging kwam er een nieuwe altsaxofoniste naast mij zitten, leuk! Ze speelt al langer sax, maar nooit in een groep, dus dit is wennen voor haar. 
De andere saxofoniste was er niet.... omdat ik duidelijk achteruit gegaan ben had ze aan mij minder steun dan ze aan die andere gehad zou hebben, maar een voordeel was dat we allemaal nieuwe stukken speelde en dan moet vaak iets over en soms alleen een bepaalde groep en is het voor haar ook wat duidelijker. Daardoor speelde ik minder (doordat er vaker iets over moest en meer uitgelegd werd) en het ging nog goed, dus ik besloot na de pauze ook mee te spelen.... dat was prettiger voor haar en ik hoopte het te redden.  Het ging... maar op het laatst werd het toch wel moeilijk, maar oké.... het viel niet tegen. 
Thuis was ik echt helemaal af.... het is duidelijk dat ik dit niet aldoor kan doen nog, maar het was toch even lekker. Als we de stukken beter kennen spelen we meer achter elkaar door, dat kan ik zo lang echt nog niet spelen. 
Mijn nieuwe buurvrouw was blij dat ik bleef .... hoewel die anders wel geholpen zou zijn door de tenorsaxofonisten, maar toch.... ze vond het prettig dat ik bleef. 

Nu hopen dat ze het leuk vond en blijft! Hoe meer zielen hoe meer vreugd! 
In een orkest is het anders dan alleen..... je moet op de dirigent letten zodat je wel overal op tijd mee bent, vaker stukken met verschillende maatsoorten, soms dubbelgeschreven (kan heel irritant zijn... 2 partijen op één notenbalk! Als de één alleen lager is dan de andere valt het nog mee, maar als het ritmisch ook verschillend is weet je soms niet welke noot waarbij hoort!) en zo zijn er wel meer dingen waardoor het echt even wennen is. Maar.... samen muziek maken is wel erg leuk!

🕿🕿🕿🕿🕿

Telefoon.... tsjonge.... ik chatte op 7 november dat ik bij geleverde opbergbakken geen deksels had ontvangen.... ze vroeg toen of dat naar hetzelfde adres gestuurd kon worden.... dat was goed, dus ik verwachtte ze. 3 weken (28/11) later heb ik het e-mailadres van de klantenservice opgezocht en een mail gestuurd want ik had nog niks ontvangen ..... eerst kreeg ik een automatische mail, daarna één met de melding dat zij mijn vraag nog niet konden beantwoorden. Op 31 december een soortgelijke mail en op 14 januari een telefoontje.... ze worden verzonden! Ik zei dat ik vond dat het lang geduurd had en ze zei: "Ja, we hebben het druk"... "Nou ik hoop niet met allemaal klachten want dan is het niet best!" 
Het kan natuurlijk zijn dat ze ze niet meer in voorraad hadden, maar zeg dat dan .... nu was het wachten zonder dat ik wist of ik ze ooit nog zou krijgen. 2 dagen later kwamen ze binnen exact 10 weken na de bakken zelf, zeer creatief ingepakt.... creatief met karton en vooral plakband.... heel veel plakband 🤣😂, maar het is gelukt het uit te pakken met schaar en grof geweld zonder schade aan de deksels te veroorzaken! 
Ik had tot nu toe daar niks meer besteld. Wel had ik opbergboxen (MET deksel) ergens anders besteld en die bevallen mij erg goed, dus die ga ik vaker bestellen! 

Naar de diabetesverpleegkundige geweest..... ze was tevreden ook al was het minder goed dan de vorige keer. Het was verklaarbaar en zoveel slechter was het ook niet. Ze is niet zo moeilijk.... ze snapt best dat het wel eens wat minder kan zijn, dat er in december wat minder opgelet wordt en ik had nog extra feestjes die maand (ook al doe je nog zo je best.... je krijgt op feestjes en tijdens de feestdagen wel eens gewoon wat voor je neus gezet waarbij het erg moeilijk en onaardig is om het terug te geven! En de restjes die ik zelf overhield... tsja... weggooien is zonde!), dat je in de zomer ook wel eens trek hebt in een ijsje .. ze snapt het.

Zolang je je verder aan de regels houdt mag er zo nu en dan best wat. Als zij tevreden is dan ben ik het ook natuurlijk. Bloeddruk was top..... vrij laag maar niet te laag.... eigenlijk perfect! 

Komt er 's avonds een pakje van een bedrijf waar ik die dag (donderdag) al een pakje van gehad had.... vreemd.... zat dan niet alles in het eerste pak? Ik pakte een schaar en begon het pak te openen.... maar stopte omdat ik dacht 'dit kan niet.... het is een te groot pak! Het komt vaker voor dat het in 2 pakketten komt, ik weet niet altijd uit mijn hoofd of alles erin zit, maar zoveel als in dit pakket zit zou ik gemerkt hebben!' .... Ik keek naar de adressering..... voor de buren! Gelukkig had ik het nog niet opengemaakt, een heel klein stukje maar. 

Een berichtje over een verjaardag die dit weekend gevierd werd.... oké, ik zal er zijn. Even later een mail voor iets anders diezelfde dag waar ik anders ook naartoe gegaan zou zijn, maar zo ongeveer op dezelfde tijd en in verschillende plaatsen.... dat red ik niet. Dus die tweede sla ik over.... de eerste afspraak gaat natuurlijk door. 

Deze week kwam ook de brief van het bevolkingsonderzoek borstkanker.... alles was weer goed, altijd weer prettig om te lezen dat het in orde is. Ik ben nooit bang voor de uitslag, ik verwacht dat de kans dat het goed is groter is dan dat het slecht is. En als het wel mis is..... dan ben ik er waarschijnlijk op tijd bij..... ik doe altijd mee met de onderzoeken waardoor de kans kleiner is dat het er al langer zit.... maar toch . Garantie is er nooit.... is het goed fout dan zien we dat wel weer..... dan wil ik weten wat mijn kansen zijn en hoe zwaar de behandeling waarschijnlijk wordt. Hoe ouder ik ben, hoe groter de kans dat ik zal afzien van behandeling. Er moet een redelijk kans op genezing zijn en ik moet de behandeling nog wel aan kunnen, als het teveel is voor mijn ouwe lijf dan hoeft het niet meer. Dat wordt gewoon zwaarder bij het ouder worden en als het een jarenlang traject wordt met weinig kans op genezing dan geef ik de pijp aan Maarten! Wat Maarten met die pijp moet weet ik ook niet maar dat zoekt hij zelf maar uit.

Maar echt.... nu ben ik 71 en als ik nu goede kans heb dat ik genees binnen een redelijk tijd dan kan ik nog wat mooie jaren hebben..... ben ik 85 en de kans is veel kleiner dat het goed komt en als een behandeling jaren kan duren ..... hoeveel tijd heb ik daarna dan nog? Net genezen en dan ergens anders aan dood gaan? 

Nee.... er zijn grenzen voor mij.... niet onbeperkt doorploeteren! Het leven moet leefbaar zijn! 
Maar het is zeker niet zo dat ik niet meer behandeld wil worden.... het hangt er vanaf hoe of wat! En ik zal de beslissing goed overdenken, niet hals-over-kop .... altijd eerst alles even laten inwerken! 
Toen ik 30 was zou ik alles aangepakt hebben, want dan kunnen er nog heel veel goede jaren overblijven.... maar hoe ouder, hoe groter de kans dat ik afhaak! Voor mij sowieso dan beter, geen eindeloze lijdensweg .... maar ook minder belastend voor de nabestaanden (even slikken en wennen aan het idee, afscheid nemen en klaar!), een stuk minder ziektekosten (yes, de premie kan omlaag als ik er niet meer ben!) en er komt weer een huurhuis vrij! Nou.... voordelen genoeg! 

Eindelijk de garage gebeld voor de APK-keuring.... ik vergat het steeds, dacht er telkens 's avonds pas aan en dan zijn ze gesloten.... ik wist dat ik te laat belde om de afspraak nog op tijd te kunnen krijgen, maar ach.... ik rij toch weinig, ik kan wel een paar weken zonder auto, dat zei ik zelf al toen ik belde. 
Tot mijn verbazing was er nog een plekje vrij 3 dagen voor de uiterste datum... hij was er zelf ook verbaasd over. Helemaal top dus! 
Een paar jaar geleden was er altijd nog wel een plekje maar ze krijgen het steeds drukker, dus ik was van plan om in november al te bellen, maar ja.... het schoot er bij in, maar goed... ik had geluk. 
Het autootje wordt dit jaar 19.... en ik heb altijd gezegd dat dit mijn laatste auto is tenzij ik een grote prijs win of een rijke vent trouw..... allebei die kansen lijken mij klein dus is het gewoon mijn laatste! 
Ik ga niet lenen voor een auto (die ik bovendien weinig gebruik), ik geef er sowieso mijn laatste centen niet aan uit.... ik wil geen auto die onbetrouwbaar wordt en ik wil ook geen kapitalen uitgeven aan reparaties. Als het op is is het op! Jammer, ondanks weinig rijden zal ik hem dan missen, maar het is niet anders. Over 4 jaar moet ik zelf gekeurd worden om mijn rijbewijs te mogen verlengen, dus dat is ook maar afwachten of ik daar door kom.... nee.... op=op! Ook een auto heeft niet het eeuwige leven en ook dat moet geen 'lijdensweg' worden. 

Maar.... ik heb nooit problemen met 't otootje, dus ik verwacht dat hij nog goedgekeurd wordt.... en ik heb een goede garage, die denken mee! Dus toen ik een paar jaar geleden nieuwe banden moest hadden ze zelf al bedacht dat voor dit autootje dat meer voor de deur staat dan rijdt en al op leeftijd was er niet de meest superdeluxe banden gekocht moesten worden. Toen hij er over belde (ze bellen altijd als er extra onkosten zijn) zei ik dat het niet de duurste hoefden te zijn en het antwoord was: "Snap ik.... ze zitten er al om, de veiligste banden van een goedkopere klasse!"  Dat is meedenken! Net als die keer dat hij zei dat er iets bijna aan vervanging toe was, maar met mijn rijgedrag kon dat nog wel een jaar wachten. Topgarage!  Ze doen wat nodig is en maken het niet onnodig duur. 

Brief van de burgemeester over babbeltrucs en hoe je het beste kan handelen. 
Het komt steeds vaker voor, vooral bij bejaarden.... ook via de telefoon. Ik heb het zelf ook meerdere keren gehad, maar trapte er niet in. Eén keer zei ik "O, die ken ik al" en toen hingen ze zelf op.
Nepagenten, daar heb ik ook al heel wat berichten over gelezen.... er staat in de brief waar je bij de legitimatie op moet letten en meer nuttige dingen. 

Volgens mij doen ze deze truc vooral via de vaste telefoon en ik vermoed dat dat is omdat ze dan de grootste kans hebben een bejaarde aan de telefoon te krijgen. Jongere mensen hebben vaak geen vaste telefoon meer. 


En we kregen er een sticker bij om bij de bel te plakken! Mensen met verkeerde bedoelingen weten dan in elk geval dat ze bij iemand zijn die gewaarschuwd is.... misschien snappen ze dan dat het in de meeste gevallen zinloos is of dat ze in elk geval meer hun best moeten doen..... maar dat kost meer tijd en dan is de kans groter dat een buur even komt kijken of alles wel in orde is. Vooral als we allemaal zo'n sticker hebben, dan lopen ze hopelijk toch maar even door. 

Altijd goed om extra te waarschuwen..... en die sticker is natuurlijk prima, ik heb hem al onder de bel geplakt. 


Zaterdag arriveerde er een pakket... een cadeautje.... ik wist dat het eraan kwam. Vriendin P. is haar zolder aan het opruimen en kwam een ingepakt cadeautje tegen.... het voelde alsof er 2 boeken inzaten, maar ze had geen idee was... het leek haar leuker om het niet zelf uit te pakken maar het naar mij door te sturen.... samen met grote lappen geel en zwart vilt dat ze vond en een bol gele 'wol' (ik noem alles wat op zo'n knot zit wol)... ik knutsel graag, dus dat kan ik wel gebruiken ... en dan ook maar een schaar erbij.... ook een opener voor draaidoppen en deksels en het boek 'zwemmen met droog haar'  van Kees van Kooten. Het werd dus een verrassingspakket want behalve het vilt en het cadeaupakje wist ik niet dat er meer in zat.
Toen het ingepakte cadeau.... heel nieuwsgierig pakte ik het uit:

Boek 1 ..... 'Mijn tante Coleta' .... ik las de eerste bladzijde .... o, tante Coleta zwemt altijd naakt.... nou word ik benieuwd naar de rest van dit boek en wat het andere boek is....

Ik had al een stevige grijns op mijn gezicht maar bij het volgende boek begon ik hard te lachen:

Boek 2: .... 'Op een oude fiets moet je het leren' ....: Erotische verhalen over seksuele relaties tussen vrouwen en jonge meisjes en jongens. 

Dat lijkt mij nou echt een boek om in de trein te lezen.... en dan erboven mijn 'oude fiets-kop' die daar aandachtig in zit te lezen.... als ik zoiets zie zou ik er een foto van maken! 

Ik heb P. ondertussen gesproken en zij lag ook in een deuk.... ze weet echt niet meer voor wie ze dat lang geleden gekocht heeft. Misschien komt ze er nog achter.... belt er iemand en dat zij tijdens het gesprek denkt: "Daar was die oude fiets voor!" 

Net iets voor haar.... altijd gekke invallen, altijd lachen! En altijd gezellige lange telefoongesprekken, veel gekkigheid maar ook serieuze onderwerpen komen aan de beurt. 

Deze week de gewone routine weer opgepakt met vriendin die kwam theedrinken en vrijdag weer gezwommen. 

En dan vandaag (zondag) nog een verjaardag..... dat was weer heel gezellig kletsen en lachen. Ik ging met de bus er naartoe maar vanwege omleidingen stopte hij bij een tijdelijke halte verder weg.... ik wist wel in welke richting ik ongeveer moest lopen, maar verder was ik daar totaal onbekend. Ik heb het gevonden (waarschijnlijk niet de kotste route) en kwam gelijk aan met een neef met zijn gezin. Met hun reed ik later mee terug, hij brengt mij vaker thuis, TOP! 

Thuis eindelijk een printer besteld.... even advies aan Edwin gevraagd..... en we zijn eruit. Niet te duur want het moet wel leuk blijven. Nu hopen dat ik alles snap als hij komt zodat ik hem meteen kan gebruiken. Hij komt morgen al.

Alles bij elkaar best een rommelige week... maar heel gezellig!  


Ik kwam nog iets tegen dat ik 13 jaar geleden schreef:

😂😃😄😀😅😉😊