Pasen

 Wat een heerlijke dag zaterdag. Eerst nog wat boodschappen halen en alles klaarzetten, want de Arnhemmers zouden komen. Pasen begint bij ons op zaterdag!
Nog wel wat gammel, dus toen de boodschappen opgeborgen waren ging ik nog even liggen, maar toen ze kwamen was ik er klaar voor. Ze kwamen weer met allemaal cadeaus, een bijzondere gele bloempot, een tasje met zonnebloemenzaadjes/kweeksetjes, een leuke tas, een mooie grote glazen cilindervaas,

 een prachtige (grote) paasmand, een gele tuinkabouter en Geurtje had van kralen een leuke tashanger voor mij gemaakt.

Wat papieren schalen voor Pasen en kerstplacemats. En later kwam er nog meer bij:

een deurmat met badeendjes

Even wat drinken en wat lekkers erbij. Er was genoeg.... met dat soort dagen moet er wat te kiezen zijn.
De chocolade paaseitjes heb ik altijd in meerdere smaken en zullen tegen Kerst wel op zijn. 

Edwin was een bak met spullen aan het uitzoeken die ik voor hem klaargezet had.... allemaal spullen uit zijn kamer..... hij moest uitzoeken wat hij wilde houden, wat hij niet hoeft maar wel bruikbaar is en wat echt weg kan! Er waren dingen waarvan ik zelf wel wist dat het weg kon, maar soms is het leuk om nog even te zien, zoals lessen en proefwerken van school.... samen met Wesley bekeek hij dat. Wiskunde.... dat is Wesley zijn afdeling, dat is altijd leuk om dan samen te bekijken. 
Een radio in de vorm van een filmcamera..... met bingo ooit bij oma gewonnen.... iedereen wist dat hij graag die radio wilde en ze lieten hem allemaal liggen voor hem, nadat ze eerst plagend wel ervoor kozen en dan toch maar wat anders pakten.... hij was nog erg jong maar wist het nog.... leuke herinneringen....   en een speeltje...de jacobsladder.... leuk ding, hij liet dat vroeger aan iedereen zien en veel mensen kenden het niet en waren verbaasd! Nu was Wesley verbaasd en speelde er ook even mee. 

Leuk zo'n verrassingsbak..... ook dit had hij lang niet gezien, opwindbaar.... wenkbrauwen en snor bewegen dan 🤣. 

en samen even in mijn jaarboek van 2024 kijken.

Daarna lunchen.... natuurlijk had ik teveel, dat hoort erbij, er moet wat te kiezen zijn en dan heb je met maar 4 mensen snel teveel.... niet erg.... ik eet de komende dagen erg lekker!

Weer even gezellig zitten, Edwin liet mij zien hoe de cartridges in mijn nieuwe printer moesten en koppelde hem met de wifi.... TOP!  Vanaf mijn laptop moet dat kunnen, hoe dat evt. vanaf mijn phone moet kon ik nog niet vinden, maar dat zal niet vaak nodig zijn. Hij installeerde alles.... geen flauw idee dat dat allemaal nodig was. Hij blijkt ook 2-zijdig te kunnen afdrukken... dat kan handig zijn. 
Daarna wilden ze naar de kringloop in Volendam..... dat doen ze vaak. Ik vond die kringloop vroeger leuker, toen het nog Noppes was, nu is het Rataplan. Ook leuk, maar Noppes vond ik leuker. Ik besloot niet mee te gaan maar even te gaan liggen, daar was ik wel aan toe. Ik zette de internetradio aan met de Vinylshow en kroop onder mijn dekentje. Ineens hoorde ik iets..... huh? Ik deed mijn ogen open en daar zaten Edwin, Geurtje en Wesley! Ik had ze niet binnen horen komen maar ze zaten er al een half uur, Edwin zei..... vraag maar aan DJ Bert, hij draaide Bruce Springsteen toen we binnenkwamen en hij weet wel hoe laat dat ongeveer was ..... Wesley was als eerste binnen en gebaarde snel naar de anderen 'sssssssst'. Stil gingen ze in de kamer zitten. Ik keek verbaasd om mij heen, ik moet stevig geslapen hebben als mensen zomaar binnen kunnen komen zonder dat ik het merk. Het voelde heel raar.... onwerkelijk! Het was ondertussen al kwart over 4. 

Ik heb ook niet gemerkt dat er een foto van mij gemaakt werd.... dat ontdekte ik pas toen Geurtje mij later de foto's toestuurde 🤪😂😄🤣

Ze hadden een pot met hyacinten mee (die staat nu in de nieuwe bloempot) en een mooie vlinderbroche van zwart kant. Ze hadden ook nog een leuk t-shirt voor mij gekocht.... en ik had al zoveel gehad.

Ik hou van hyacinten, ze ruiken altijd zo lekker!

Ik moest even bijkomen..... ik kreeg een paar flinke hoestbuien....  het ging maar door..... maar ze hadden een bekertje ijskoffie voor mij.... lekker, dat had ik even nodig en dat leek te helpen! 
Ja, die hoestbuien heb ik nog steeds al wordt het wel minder, maar als ik eenmaal weer begin gaat het vaak lang door! 
Langzaam aan kwam ik weer in het land der levenden en na een tijdje ging ik naar de keuken en maakte een flinke pan macaroni..... altijd lekker. Ik heb een paar bakjes in de vriezer en wat in de koeling gezet .... ik denk dat ik nog zo'n 5 á 6 porties heb.... lekker makkelijk als ik het een keer druk heb, ziek ben of gewoon geen zin heb om te koken. 
IJs toe voor de liefhebbers..... evt. met slagroom. 
Nog even zitten en toen was het weer tijd om naar huis te gaan voor ze! Om 9 uur kwam het bericht dat ze weer thuis waren.... dat vind ik altijd prettig om te weten. Dat vond ik toen hij alleen was nog belangrijker.... dat is dan toch anders. 
Een heerlijke dag en die paar uurtjes slaap hadden mij goed gedaan.
Gezellig... leuke dingen gekregen (veel te veel... gekker mensen!), eindelijk is mijn printer gebruiksklaar, afgesproken dat moederdag dit jaar beter later gevierd kan worden omdat de weg binnenkort tot 18 mei afgesloten is en ze flink om moeten rijden. Dat laat ik verder aan hun over!  Het is altijd gezellig als ze komen.... maar een paar weken later is echt niet minder gezellig! 
De klusdag is dus ook daarna. Ik denk dat we daar een jaarlijkse klusdag van moeten maken als hij dat goed vind ..... er staan klussen te wachten die ik voorheen graag zelf deed en die ik nu blijf uitstellen omdat ik er tegenop zie... en met zijn hulp is het zo gedaan! Maar dat spreken we nog af. 
Als ik weer wat fitter ben kan ik weer  wat meer dingen 'vinden'  die hij dan verder mag uitzoeken.... lekker als er weer wat weg kan, want zelf gooi ik zijn spullen niet zomaar weg. Veel moeders doen dat als de kinderen nog jong zijn al .... 'dat merken ze toch niet',  maar dat heb ik nooit gedaan.... wat ik rommel vind kan hij leuk vinden om wat voor reden dan ook! Ik heb nooit iets weggegooid/weggegeven zonder zijn medeweten! Maar nu heb ik een zak vol.... en hij heeft wat dingen mee...dat ruimt!
Ik vind het eigenlijk respectloos om dingen weg te doen zonder dat ze het weten, toch hoor ik het vaak. 
Hij is indertijd vrij snel de deur uitgegaan toen hij de liefde in Arnhem dacht te vinden en nam eerst niks mee.... later af en toe wat, maar er was dus nog genoeg en wie weet wat ik allemaal nog vind. Hij woont klein, dus ik snap dat er dingen zijn waar hij geen plek voor heeft. 

Alles opgeruimd en alvast een klein deel van de afwas gedaan, dat gaat in etappes, zo kom ik er ook! 
Verder lekker lui tv kijken en wat op mijn laptop 'rommelen'. En de auto weer terugzetten, dat zou ik bijna vergeten..... het was al laat toen ik er aan dacht. 

Het was een leuke dag.... gezellig!
En al die cadeaus.... het leek wel of ik jarig was!

*******

Zondag 5 april, vandaag  .... 1ste paasdag. de sterfdag van Ed 40 jaar geleden.... dat viel toen op zaterdag en Pasen was toen al geweest. Natuurlijk is het zo lang geleden dat het er 'gewoon' bij is gaan horen, de scherpe kantjes zijn er wel af, ook al mis ik hem nog steeds en de laatste twee jaar zelfs wat meer .... maar dat heeft alles te maken met iets dat niet gebeurd zou zijn als hij nog geleefd had en zelfs als het wel gebeurd was (erg onwaarschijnlijk) zou het anders geweest zijn.... samen verwerk je de dingen toch anders, samen ben je sterker. Ook de plek waar je bent als er iets vervelends gebeurt kan verschil maken ..... soms ben je alleen minder eenzaam dan met mensen in de nabijheid! Echt alleen kan een flinke huilbui helpen, met mensen dichtbij lukt dat vaak niet (hangt er vanaf wie er is en wat er aan de hand is) .... dan probeer ik het te verbergen, vooral als het iets is waar ik niet over kan en/of wil praten. Op dat soort momenten mis ik hem meer dan ooit. Gelukkig komen die dingen niet vaak voor, maar soms kan het wel lang nawerken en dat is hierbij het geval... het heeft mij ook veranderd, ik merk het zelf! 

5 april is een dag dat voor mij in principe wel alles gewoon doorgaat..... maar ik heb niet overal zin in omdat mijn gedachten toch regelmatig afdwalen. Gelukkig vooral mooie gedachten.... herinneringen aan een mooie tijd samen!!!! Ik zal zelf op die dag geen feestje organiseren maar als iemand anders een feestje viert blijf ik niet weg.... het leven gaat nu eenmaal door en ik kan het niet elk jaar een dagje stilzetten.... dat hoeft voor mij ook niet. Maar toch..... het blijft een bijzondere dag.... anders! Ik heb geen uitknop voor mijn gedachten! Maar het wordt echt geen huildag.... de mooie dingen overheersen en maken veel goed. Liever kort en goed samen dan lang en moeizaam! Altijd een dag waarop herinneringen boven komen... elk jaar weer. 

We hebben elkaar voor het eerst gezien eind 1975.... hij was een collega van mijn moeder en zij werkte tijdelijk (in de Sinterklaastijd) in een speelgoedwinkel. Ik was gaan winkelen op dat winkelcentrum en liet mijn aankopen aan mijn moeder zien daar. Hij was heel behulpzaam bij het weer inpakken. Mijn moeder kon erg goed met hem opschieten en had het vaak over hem. Hij kwam haar een keer opzoeken... in de hoop dat ik er ook was. Hij nodigde mij uit voor een personeelsfeest en samen een dagje uit. Dat was in april 1976... nu 50 jaar geleden, toen leerden we elkaar echt kennen en in augustus 1978 trouwden we.

In november 1984 werd Edwin geboren.... we waren in de 7de hemel.... eindelijk een kind.... en wat voor één! 

Dat geluk duurde bijna 8 maanden, toen werd Ed ziek en hoewel we nog steeds dolgelukkig met Edwin waren zagen we ook de donkere wolken die overkwamen.... we kukelden een paar hemeltjes naar beneden. Gelukkig hebben we toen samen nog steeds veel mooie momenten gehad en veel kunnen lachen. 

Ed overleed 10 maanden later, op 5 april 1986. 
Het was toen nog belangrijker dat ik Edwin had...... voor hem moest ik op tijd opstaan, op tijd eten etc., in hem zag ik zijn vader! Het vrolijke lachebekkie maakte dat er veel was om toch gelukkig te zijn.
Dat kan... ondanks een gemis toch gelukkig zijn! Geluk met een deukje. Het leven loopt zelden zoals we het zouden willen, het is zelden perfect maar zelfs dan zal het niet altijd perfect blijven want vroeg of laat krijgen we toch allemaal te maken met tegenvallers.... grote of kleine, van ernstig tot iets onbenulligs, maar ook wat voor een de één onbenullig lijkt kan voor de ander moeilijk zijn. Iedereen voelt zijn eigen leed en daar kan een ander niet echt over oordelen. Leed valt niet met elkaar te vergelijken. 
Maar het leven gaat door en daar kan je maar beter gewoon aan meedoen.... stop je verdriet niet weg maar laat het niet overheersen..... blijf de mooie dingen zien ... en die zijn er altijd, al zijn ze nog zo klein!!!  En leef je leven zoals je zelf wil.... niet zoals een ander wil! Meestal weet je zelf toch echt het beste wat goed voor je is.