Zoeken in deze blog

zaterdag 11 juli 2026

BLIJ!

 Het leven wordt weer een beetje normaal hier. Natuurlijk ga ik wat vaker naar Arnhem en wil ik steeds weten hoe het gaat, maar het gaat zo goed dat het minder spannend is. Geen angst voor de toekomst. 
Dus vrijdag eerst even rustig aan gedaan, maar nu moet ik toch echt gaan ruimen. 
De afgelopen dagen heb ik weinig gedaan..... je, de was en de afwas..... maar verder..... nauwelijks. Geen fut doordat mijn hoofd overuren maakte, minder thuis, veel telefoontjes, mailtjes, appjes, berichtjes die ik moest beantwoorden (en ook graag deed, maar het opruimen schoot er wel bij in). 


Mijn hibiscus doet het goed.... natuurlijk een gele!


Toevallig had ik veel pakketten ontvangen deze week.... veel (web-)shops hebben uitverkoop en dan sla ik vaak mijn slag. Bovendien heb ik binnenkort weer eens een cadeautje nodig en ik zag wat leuks dus ook besteld. Bij Wibra bestel ik vaak opbergboxen, die heeft heel fijne opbergboxen (in 3 maten), lastig meenemen als ik ze in de winkel haal, maar ik laat ze dus bezorgen.... wel jammer dat ik niet het aantal kan bestellen dat ik wil, maar daardoor een keer vaker besteld. Daar ook een paar speelgoedemmertjes gekocht die ik buiten als bloempotje gebruik. 



Kwantum kwam met een gigadoos..... ik had moeite om onderin te komen..... en het was ook slecht ingepakt. Gigantisch veel noppenplastic, maar niet om de kwetsbare dingen heen, alleen ertussen gepropt. Verschillende onderdelen moest ik dus bij elkaar zoeken uit de doos waar ik zelf inpaste als ik ging zitten. De hoogte was de helft van mijn lengte.... en meer dan de helft was gevuld met dat noppenplastic en luchtzakjes. 
Maar de solarlantaarns waren leuk.... ik zette ze op mijn witte tuintafel en vond donderdagavond dat ze niet veel licht gaven... tot ik opstond en zag wat een leuk patroon het gaf op mijn tuintafel.... leuk! Dus blij mee.


Xenos had ook een grote doos maar daarbij was het logisch en het was veel beter en stevig ingepakt....  en Wibra en Hema stuurden het in 2 dozen. Beter hanteerbaar maar omdat het bij Hema uit 2 verschillende magazijnen komt kwam het op 2 verschillende dagen en dat is weer minder handig. Toen ik donderdag in Arnhem was kwamen de laatste pakketten. Ik zette ze 's avonds binnen, maar pakte ze de volgende dag pas uit.... eerst even zitten.... en in slaap vallen op de bank, het was een vermoeiende dag geweest. Al die dozen en spullen moeten ook worden opgeruimd, mijn trolleytas moet ik nog uitpakken (ik schrijf dit op vrijdag om 10.15)..... het zal wel middag worden voor ik echt actief word, nu mag ik nog even teuten!
In de loop van de dag had ik toch wel het één en ander opgeruimd. Morgen beter! Ik kreeg ook nog een paar telefoontjes, lange gezellige gesprekken en wat berichtjes, maar toch een stuk rustiger dan woensdag, toen was ik er de hele dag mee bezig! 😂🤣. 

Er staat nog het één en ander op het programma voor de komende tijd! Dingen die echt moeten en dingen die ik wil! Bij dat laatste hoort natuurlijk vooral dat ik Edwin toch wat vaker wil zien deze tijd en het kan zijn dat ik toch ergens bij kan helpen.... en dan heb ik de rit daar graag voor over. Ook als hij wel weer naar zijn eigen huis gaat is er misschien toch even wat hulp nodig.... misschien moeten er wat dingen anders in huis als wat voorheen geen probleem was nu in de weg staat bijvoorbeeld. Ik sta paraat, zodra het nodig is ga ik die kant op. Mooi dat het vakantie is en ik niet vaak iets hoef af te zeggen.
Nou ja, ik had wel het oppashondje afgezegd.... ik zou het al niet doen, maar omdat er niemand anders gevonden werd zou ik het toch doen..... maar nu dus toch niet! Het blijkt erg moeilijk om iemand te vinden. 
En dan vind ik het best moeilijk om nee te blijven zeggen, maar ik doe het toch en dat wordt begrepen hoor, er wordt niet op aangedrongen. Ik moet nu zo weg kunnen gaan en evt. langer wegblijven..... dan niet nog iets moeten regelen voor een hond die niet van mij is. Ik zeg niet graag nee..... maar kan het wel als het nodig is! 

 Medische afspraken zeg ik alleen af als ik met spoed er naartoe moet.... dat lijkt mij logisch, dat zeg ik niet af voor iets dat een dag later ook kan. 

De laatste tijd kan ik wel wat meer aan, er is meer energie, maar dit was even teveel deze week. Niet erg, ik ben al blij dat het beter gaat, beter moe en gammel van veel doen dan al moe en gammel voordat ik wat doe! Het lijkt er dus op dat ik eindelijk wat meer opknap! En het herstel na teveel gedaan te hebben is er weer sneller!!!! En nu was het natuurlijk ook moe in mijn hoofd.... de schrik, zorgen... dat heeft ook invloed. 
Weer normalere wandelingen.... en vaker. Donderdag had ik erg veel gelopen, ruim 7000 stappen, dat is al heel lang voor mij erg veel! Het gekke is dat ik daar kort na mijn ziekenhuisopnames 2 jaar geleden minder moeite mee had, toen liep ik al snel 5000 stappen in één keer.... maar toen de bijwerkingen van het medicijn begonnen werd dat snel minder. ....dus ik geef stiekem nog steeds die medicijnen de schuld, ook al gebruik ik die al een tijd niet meer. Deze week is wisselend wat lopen betreft..... na een drukke dag met veel lopen steeds een dagje rustig aan, maar gemiddeld loop ik best veel in vergelijking met een maand  of 2 geleden. 
Heerlijk dat het lukte ook al voelde ik mijn benen vrijdag wel. Blij dus, maar nog veel blijer dat het met Edwin beter gaat! 

Volgens mij zijn er geen pakjes meer onderweg, dus als ik nu opruim blijft het langer netjes (of redelijk, dat vind ik netjes genoeg.... perfect hoeft niet er mag best te zien zijn dat ik in mijn huis leef!!!) 

Edwin kreeg al snel een fruitmand van zijn collega's maar die is lang onderweg geweest en heeft een soort reis om de wereld gemaakt. Hij was naar het ziekenhuis gestuurd, maar Edwin was zo snel thuis.... dus die werd na overleg met de collega's doorgestuurd..... maar die ging naar Edwin zijn huis en hij was bij Geurtje. Ergens anders afgeleverd in zijn straat en daar is het door een collega opgehaald en bij Edwin gebracht.... maar het was allemaal nogal ingewikkeld gegaan. De route kon Edwin volgen op zijn phone en die was wonderlijk, via Zwolle en weet ik veel wat voor plaatsen die niet in de buurt lagen.....  de druiven zagen er ook wat vermoeid uit na zo'n lange reis, misschien last van reisziekte gehad. 
Maar wel heel leuk dat ze dat al zo snel geregeld hadden. Ook de vele berichtjes, appjes en telefoontjes... rechtstreeks of via mij worden zeer gewaardeerd. En de kaarten.... die stroom komt ook op gang en de eerste was er donderdag al bij Geurtje. Leuk! Het voelt altijd goed als je merkt dat mensen aan je denken en meeleven! De aangeboden hulp is ook geweldig.... sommige mensen wonen te ver weg, maar die bieden dan ook hulp aan mij aan: "Als je onverwachts er naartoe moet breng ik je wel!" "Als ik wat voor je doen kan, je weet het... altijd goed!" En ik weet dat die mensen het ook menen! Natuurlijk maken we er alleen gebruik van als het nodig is.... en natuurlijk snappen we dat mensen ook wel eens niet kunnen helpen, ook al willen ze het wel. Er moet nou eenmaal gewerkt worden, er zijn andere dingen die voorrang hebben (doktersbezoek, ziek kind thuis, begrafenis, andere afspraken etc.)...... dus daarom is het mooi dat meerdere mensen het aanbieden. Ik verwacht het weinig nodig te hebben, maar het voelt goed dat mensen het aanbieden. En sommige mensen hoeven het niet eens aan te bieden, daarvan weet ik gewoon dat ze altijd zullen helpen als het kan! Het idee dat dat kan voelt goed.... dan is er snel een oplossing als het nodig is.... en dat idee is prettig, een soort veilig gevoel! Als je geen mensen om je heen hebt waar je hulp van kan verwachten dan maak je je soms al van tevoren druk, want wat nou als.... hoe moet ik dan...  het geeft rust als er voldoende mensen zijn die bereid zijn te helpen! En praten kan ook hulp zijn.... met iemand over zorgen of problemen praten kan rust geven en/of nieuwe inzichten. Soms zijn kleine dingen al hulp..... de aandacht/interesse is ook hulp! 
Zolang Edwin niet mag rijden zal hij misschien wat vaker hulp nodig hebben maar dat is dan voor mensen uit zijn omgeving. Zodra hij zelf met de bus kan zal hij dat doen.... hij was dinsdag al met de bus naar Geurtjes huis gegaan vanuit het ziekenhuis, maar toen was hij niet alleen, dan durf je het sneller aan. En het maakt ook uit of je nog wat mee te slepen hebt. 
3 maanden niet rijden, maar er is hem al verteld dat als die restverschijnselen heel snel verdwijnen dat het dan mogelijk ingekort wordt en dan kan het ook flink ingekort worden. Omdat hij zo snel opknapt is het niet onmogelijk dat dat gaat lukken, dus wie weet valt ook dat mee! Hopen mag altijd! 
Ik vind zoals het tot nu toe gaat al een wonder! Waar hij maandag dat linkerbeen nog een beetje meesleepte kon hij donderdag op één been staan.... op dat been! Dat is toch echt een wonder? Broek aantrekken? Dat was maandag nog een hele toer.... donderdag al niet meer! Garanties krijg je nooit, maar dit geeft toch wel heel veel vertrouwen in de toekomst! 
Het gaat elke dag een beetje beter, elke dag wat verder wandelen..... het gaat gewoon goed! 
Het heeft zijn tijd nodig, maar ik denk dat hij snel weer de oude is. 

Hij krijgt leuke post, iemand stuurde hem zelfs een grote heliumballon.... zo leuk! 


De eerst kaart was er al heel snel en daar zat een erg leuke magneet in.... ook om vrolijk van te worden! 
De fruitbak die hij kreeg was natuurlijk ook super. We mogen blij zijn met zoveel lieve mensen. 

En verder gaat het ook goed..... mijn hortensia staat er weer prachtig bij..... de tweede leek vorig jaar dood te zijn, maar had nu één takje met bladeren en een bloem..... dus toch niet dood. Gelukkig dat ik hem had laten staan, hopelijk wordt hij weer net als vroeger..... vol met bloemen. Ik doe daar niets aan.... geen uitgebloeide bloemen eruit.... niets en toch elk jaar waren ze mooi! Die andere komt ook wel weer, het heeft zijn tijd nodig! 



En mijn hangplantjes achterin de tuin doen het ook goed. De middelste is potulaca, die laat zijn kleuren pas volop zijn als de zon schijnt en hier is het nu bewolkt.



De rode geranium die voor hangt doet het ook goed, hier moet ik wel wat dorre bloemetjes uithalen, maar daar moet ik een trap voor pakken




Bidens zonnetje laat het even afweten (dit is een oude foto), maar die heb ik deze week een keertje overgeslagen, dat komt wel weer goed


Maar de echinacea heeft er zin in


Er is dus genoeg om blij van te worden! 


2 opmerkingen:

  1. Yvonne Hermans-Willen
    ·Wat een blij bericht van je, veel dingen om dankbaar voor te zijn, zeker en vooral het snelle herstel van Edwin!! Wel nu goed op jezelf passen, probeer weer de rust te vinden die je had de laatste tijd, en let goed op je lichaam, wat dat je vertelt.

    Beantwoorden
    Ans Dekker-Martis
    Yvonne Hermans-Willen Ja precies..... vrijdag en zaterdag heb ik rustig aan gedaan.
    Gelukkig hebben we hier al vakantie dus dan stoppen alle vaste dingen en hoef ik niks af te zeggen of moeite voor te doen. De nachten zijn gelukkig niet zo warm, daar voel ik mij beter bij.... 's morgens meteen de achterdeur open (de zon staat aan de voorkant), dat doet mij ook goed. En verder is er echt veel om blij van te worden waarbij natuurlijk Edwin zijn gezondheid het belangrijkste is, maar al die andere dingen ook..... er is zoveel moois en gelukkig zie ik dat altijd, ook in moeilijke tijden. Het snelle herstel van Edwin voelt als een wonder!

    BeantwoordenVerwijderen

  2. Pat Ricia
    Fijn, al die positieve berichten!

    Beantwoorden
    Ans Dekker-Martis
    Pat Ricia Die zijn belangrijk, ook al gaat het om iets kleins! Het leven bestaat nu eenmaal uit ups en downs.... en als je de downs vertelt moeten ook de up gemeld worden. Nu is er natuurlijk een heel grote up bij, maar die kleintjes tellen ook mee!

    BeantwoordenVerwijderen