De verandering

 Als we ouder worden krimpen we. Geen idee hoeveel ik gekrompen ben, maar ik heb de leeftijd om toch echt wel mij niet meer in mijn volle 1 meter 52 op te kunnen richten. 

Maar...... onze oren, neus en voeten blijven groeien. Ik denk dat dat ter compensatie is. Als compensatie voor het krimpen, maar bovendien.... als we ouder worden horen we slechter.... met grotere oren lukt dat misschien beter... meer oor om geluiden op te vangen. Vaak gaat het reukvermogen achteruit en dan kan een grotere neus misschien helpen. 
En de voeten? Mensen staan als ze wat ouder worden soms wat minder stevig, een grotere voet kan uitkomst bieden. Zo zie je maar, overal is een reden voor en als die er niet is verzin ik ze ter plekke! 

Als klein kind viel mij al op dat oude mensen vaak grote oren hebben. Die oren zien er ook anders uit dan bij iemand die jong is en toevallig grote oren heeft. 
Ik vind het helemaal niet erg om ouder te worden.... ik mag krimpen, ik mag rimpels krijgen, mijn witte haar ben ik zelfs blij mee.... maar groeiende oren.... die wil ik niet! Raar natuurlijk want wat maakt het uit, maar bij het ouder worden kijk ik al jaren naar mijn oren..... ja, ik wordt oud, kijk maar naar mijn oren. 

Echt, die oren..... dat is voor mij het toppunt van oud zijn. Ik weet dat het onzin is en ik maak er ook geen drama van, maar dat is het enige uiterlijke kenmerk van ouder worden wat ik minder geslaagd vind. De rest.... ach, dat hoort erbij. Op mijn leeftijd een gladgestreken gezicht en gitzwart haar zou er wel erg onnatuurlijk uitzien. 

Ik vond wel dat het 2 jaar geleden ineens erg snel ging.... maar ja.... toen ging er wel meer niet lekker en dat heeft natuurlijk ook invloed. Ik heb er ook geen moeite mee als ze mij oud noemen want dat ben ik ook. Geen gezeur van 'je bent zo oud als je je voelt'... nee... je bent zo oud als de kalender aangeeft maar je kan je jonger of ouder voelen! 

 Als een kind zegt dat ik een oud vrouwtje bent voel ik mij niet beledigd.... want het kind heeft gelijk! Een ouwe taart.... een fossiel.... prima! Kaboutertje mag ook, ik zit er niet mee, Dikkie Dik... het mag allemaal.... en al zeker door kinderen, die zeggen wat ze zien.... niks mis mee als ze laten merken dat hun ogen nog goed zijn!

Veel mensen willen het niet horen... nee hoor, ik ben niet oud! Tot ze 80 zijn, dat is een leeftijd dat ze vaak met trots zeggen 'ik ben al 80'...... naarmate de jaren daarna verstrijken worden ze steeds trotser op hun leeftijd. Ik vind dat wonderlijk. 

Of ze willen lange tijd niet zeggen hoe oud ze zijn..... alsof mensen dan niet doorhebben dat je ouder wordt. Nou iedereen mag weten hoe oud ik ben hoor... ik ben bijna 72. Dat is oud, maar niet stokoud. Maar in de ogen van kinderen ben je ouder dan stokoud.... prima! Ik vond toen ik 7 was iemand van 20 al oud, iemand van 30 stokoud en iemand van 40 was toch wel een wonder als die nog zonder stok liep. 
Alles is betrekkelijk, iemand van 90 vind mij nog een jonkie! Ik zit er niet mee. 

Ik heb een t-shirt met de tekst:
IK BEN NIET OUD!
Ik ben in de bloei van mijn slijtage!

Ik hoop wel oud te worden zonder dement te worden. Dat heb ik te vaak gezien en meegemaakt.... vaak is het mensonterend.

En dan zeggen mensen wel eens "Ach, niet erg hoor, ze weten het zelf niet" maar dat is niet helemaal waar, in elk geval niet altijd. Het begint al de weg er naartoe.... ze zijn vaker in de war en gaan zich zorgen maken. Maar ook als ze al dement zijn.... ze hebben soms toch door dat er dingen niet kloppen en dat is angstig. Niet weten waar je bent is angstig. Niet begrijpen dat iemand die al 30 jaar niet meer leeft niet even langskomt, dan is het schrikken als ze zeggen dat die persoon al 30 jaar dood is, dat is verwarrend. Er zijn demente mensen die de hele dag vrolijk zijn en eigenlijk nog best een goed leven hebben op hun manier, maar dat is echt niet met iedereen zo. En bovendien.... zo zouden ze nooit willen zijn... als ze zichzelf zouden zien met de ogen van voor die tijd zouden ze het verschrikkelijk vinden. 
Dus nee.... zo hoop ik echt niet te worden. Als het begint hoop ik er uit te kunnen stappen voor het te erg/te laat is. 

Zo veranderen we allemaal met de jaren.... uiterlijk, maar vaak ook innerlijk. 
Natuurlijk heeft dat voor een deel ook te maken met wat je meegemaakt hebt in je leven.... het leven kan je maken en breken. Alles wat je meemaakt heeft invloed, maar het belangrijkste is hoe je overal mee omgaat. Zie je alleen het negatieve of zie je ook de positieve dingen. Voel je je zielig omdat jij weer pech hebt of zet je je schouders eronder en krabbel je er weer bovenop. Dat maakt een groot verschil.
Hat valt mij op dat veel mensen lastiger worden als de jaren vorderen..... zuurpruimen, lastpakken!
Lang niet allemaal gelukkig en ik hoop dat het met mij ook nog meevalt (ik kan mijzelf wel vrolijk voelen, maar misschien ziet een ander dat anders). 

Edwin zei als kind al dat we omgekeerd teruggaan.... we worden eerst lastig als in de puberteit en daarna kinds.... daar zit wel wat in. 
In januari 2013 schreef ik dit gedachtje al over het lastiger worden (omdat ik geen dichter ben en alleen mijn gedachten op rijm zet is het geen gedichtje maar een gedachtje!):

Sommige mensen krijgen kuren,

gaan langzaam aan steeds meer verzuren

Alleen hun eigen mening geldt,

dat is het enige dat telt!

En iedereen die het anders doet

is in hun ogen niet meer goed!

Maar zelf zijn zij nog beter dan best

en steken ver uit boven de rest!

Uit hun mond komt heel veel nijd

en zo raken zij hun vrienden kwijt.

Maar hun schuld is dat natuurlijk niet,

nee, een ander krijgt de zwarte Piet. Lieve mensen, mocht ik ooit zo worden roep mij dan even tot de orde!!

Ik heb wel een dichter in de familie, maar ik hou het wat simpeler, ik ben niet zo goed als hij. Zijn gedichten zijn misschien ook wel eenvoudig, maar dan briljant van eenvoud. Binnenkort komt zijn derde bundel uit, hij is ermee bezig. Ronald Wijnia is een achterneef van mij (zoon van een volle neef van mij). Hij is op Facebook te vinden als 'Taaltriggert' en zijn site is taaltriggert.nl. Zijn beide eerdere bundels heb ik al, als de volgende uit is koop ik hem zeker ..... ik hou ervan. (ik heb al eerder over hem geschreven)