Verjaardag die 3 dagen duurt en update Edwin

 

Eerst de update:
Het gaat nog steeds goed, hij is bij een bedrijfsarts geweest en hij mag echt niet meer dan 2x per week 2 uur werken (dat doet hij al een tijdje), die arts leek dit al veel te vinden. Hij moet daar pas in week 52 weer naartoe, dus voorlopig blijft het zo. 
Autorijden.... hij mocht van zijn arts 3 maanden niet autorijden, dus dat zou tot begin oktober zijn. Maar.... hij moest een gezondheidsverklaring invullen, die moest bekeken en beoordeeld worden, dan bericht dat hij naar een keuringsarts moest (daar kan je ook niet de volgende dag naartoe), daar is hij ondertussen geweest en nu duurt het nog ongeveer een maand voordat hij hoort of hij mag rijden. Hij verwacht van wel, maar het is afwachten. Eigenlijk komt het er dus op neer dat als je 3 maanden niet mag rijden dan moet je enkele weken nadat je dat te horen krijgt al alles opstarten in de hoop dat de vooruitgang zo gaat als je verwacht, dat is de enige manier om het niet langer dan 3 maanden te laten duren. Als je pech hebt blijk je te vroeg te zijn, want zo ver van tevoren kan er bij een keuring toch nog reden zijn om langer te wachten en ben je je geld voor niks kwijt! En ook de gezondheidsverklaring moet je naar waarheid invullen en niet naar wat je verwacht.... dus je kan het eigenlijk nooit goed doen. Of je mag pas later weer autorijden, of je moet soms liegen over je gezondheid (wat later misschien wel klopt, maar op dat moment niet). Als je langer niet mag autorijden ligt dat anders.... bij een jaar kan je meestal best al 2 maanden voor die datum al voldoende opgeknapt zijn om het naar waarheid in te kunnen vullen.... en elke situatie is natuurlijk weer anders. 
Maar goed, dat is de grootste ramp niet.... hij hoeft in elk geval nu niet te tanken, dat geld kan hij in zijn zak houden! 
Maar het belangrijkste is dat het goed gaat! Dat is natuurlijk het mooiste en grootste cadeau! Hoe langer het goed gaat hoe beter het voelt! Er is natuurlijk wel wat gebeurd en hij mag nog niet alles, maar er is niks aan hem te merken dat anders is, geen uitval of zo.... en hij wandelt veel, heel veel. Dus actief genoeg.... dat is alleen maar goed, wandelen is een goede manier van bewegen, dat is ook niet zo snel te belastend.

Dat is dus allemaal erg meegevallen.... en zo moet het blijven!!!! Maar het is natuurlijk niet iets dat je zomaar vergeet.... zoiets veroorzaakt zoveel schrik, dat werkt echt wel een flinke tijd na, vooral als nog niet alles mag. Niet dat ik daar iets van merk aan hem, maar ik kan mij voorstellen hoe dat toch door suddert. Hoe normaler het leven weer wordt, hoe minder je er aan denkt neem ik aan. 
Gelukkig krijgt hij na de revalidatietherapie nog allerlei andere therapieën .... daarvoor staat hij op de wachtlijst, dat komt allemaal wel goed. Hij is altijd nogal nuchter en dat is echt nog niet veranderd. 

Ik ben blij dat mijn neuroloog 2 jaar geleden het niet heeft doorgegeven aan het CBR (vaak is er geen meldingsplicht)toen ik niet rijden mocht maar wel duidelijk maakte wat de gevolgen konden zijn als ik het toch deed. Toen kon het rijverbod ook eenvoudig verkort worden toen bleek dat ik toch wat anders gemankeerd had dan eerder gedacht werd. Mijn neuroloog heeft niet veel goed gedaan (sorry, maar er klopte echt veel niet!), maar dat was prima! 

Mijn verjaardag:

Nou... ik was jarig...en hoe! 
3 dagen zelfs, te beginnen op de dag zelf, vrijdag 9 oktober.

Jawel, 72 is die ouwe taart geworden, niet meer te eten!

's Morgens kwamen de eerste gasten.....heel gezellig, met 7 mensen, dat is eigenlijk precies goed: Heel gezellig om gezellig met elkaar te kletsen, genoeg mensen om toch het gevoel te hebben dat het een speciale dag is en niet zoveel dat ik nauwelijks aandacht kan hebben voor mijn gasten. Als het er meer dan 12 tegelijk zijn kan het soms best wat veel zijn, wel gezellig maar nauwelijks kans om met iedereen te praten.

4 bleven er lunchen.... ook heel leuk en toen was iedereen weg.... ik waste alles af en ruimde op en kon nog even lekker rustig zitten toen de volgende 2 kwamen,  vriendin en dochter.... eigenlijk allebei vriendinnen. Lekker kletsen natuurlijk, wij raken nooit uitgepraat en het gesprek kwam over een gek voorval dat ik jaren geleden met iemand meemaakte..... de bel ging.... en daar stond ze voor de deur, ik schoot in de lach: "Ik had het net over je! Het wonderlijke was dat ze nog nooit eerder op mijn verjaardag was geweest.... ze is maar zelden hier binnen geweest, dus ik had haar niet verwacht. Wel heel leuk, altijd lachen met haar, we kennen elkaar al heel lang en zijn van hetzelfde bouwjaar.

Vriendin en dochter gingen weg en de ander bleef nog even. Zij ging weg en toen zij weg ging zette een ander net haar fiets neer. Die bleef tot tegen half 8 en ik ruimde snel het één en ander op. 
Daarna kwamen er nog 2.... dat is dan ook weer lekker.... een rustig avondje met gezellig mensen die ik niet vaak spreek. 

Na het opruimen keek ik nog even tv en ging toen slapen. Geen fut meer om nog af te wassen.
De volgende ochtend ging de wekker veel te vroeg naar mijn zin, maar ja.... ik zou naar Arnhem. Met Edwin had ik afgesproken dat ik er rond 2 uur zou zijn, met een half uur speling beide kanten op. Maar 's avonds zag ik een berichtje van Geurtje met de vraag of ik mee naar Nijmegen wilde, dat was een idee van Wesley...... nou gezellig natuurlijk. 

Dan om 1 uur bij de Hema in Nijmegen. Doordat er ondertussen weer visite kwam stopte ik even met de berichtjes en pas de volgende ochtend ging ik verder.... nog behoorlijk slaperig en ik zag dat ik niet alles verstuurd had.
"Hoe kom ik bij de Hema?" (ik ben wel eens met de trein naar Nijmegen geweest en toen ben ik wel bij een Hema geweest, maar dat is jaaaaren geleden, geen idee hoe ik daar naartoe liep!)..."Is het handiger als wij ook naar het station komen?" "Ja, dat lijkt mij wel handig". Zij kwamen met de bus en onderweg was er nog even contact over de aankomsttijd en ze stonden al te wachten toen ik naar de stationshal liep. Eerst lunchen bij de Hema... ik betaalde, want ik zou eigenlijk wat lekkers meenemen, maar ja... dat was nu wat onhandig. Ik had het natuurlijk al in huis... nou ja, ik kijk wat er in de vriezer kan en de rest komt wel op. Niet te lang in de vriezer, want ik ben hem juist aan het leegmaken omdat ik een nieuwe wil (eigenlijk moet). 

Ik kreeg daar ook mijn cadeaus. Natuurlijk hadden ze weer veel te veel voor mij gekocht, maar wel erg leuk! Allemaal leuke en mooie dingen, geweldig! Gelukkig had ik mijn trolleytas mee. 

Lekker even winkelen. Drie keer kocht ik wat leuke dingetjes..... de eerste keer pakte Edwin het om het af te rekenen, maar omdat Geurtje al stond af te rekenen pakte zij het aan en betaalde zij het. 
In een andere winkel pakte Geurtje het uit mijn handen en rekende het snel af. Bij de derde winkel stond ik zelf af te rekenen, ik pakte mijn pas..... en Wesley was mij net voor! Die is lang, die steekt even zijn arm uit, over mij heen en klaar! Nou, dat is goedkoop winkelen! Ik koop al geen dure dingen, maar dit is nog goedkoper hahaha. Ik riep wel dat ik zo niks meer durfde te kopen waar zij bij waren. 
Nog even ergens wat drinken en het was tijd om te vertrekken!

Ze brachten mij nog naar het station..... en daarna gingen we verschillende kanten op. Even zoeken daar op het station..... ah.... er waren liften.... das is prettig met mijn trolleytas. Roltrappen zijn ook prima, maar voor zover ik kon ontdekken waren daar alleen roltrappen naar omhoog..... en dan moet je ze ook nog maar weten te vinden, dus toen ik de liften ontdekte koos ik daar voor! 

Even wachten.... ik keek op mijn gemak rond en hoorde naast mij "Zoekt u wat?" Een behulpzame conducteur.... ik legde hem uit dat ik op de volgende trein wachtte, het juiste spoor al gevonden had en bedankte hem. Toch leuk als ze al willen helpen voordat je hulp nodig hebt! Wel natuurlijk eerst vragen natuurlijk, dat is met alle hulp zo .... anders krijg je dat verhaal van het oude vrouwtje dat door iemand mee naar de overkant genomen/gesleurd wordt..."zo, u bent veilig aan de overkant' ... 'maar ik wilde niet naar de overkant, ik stond daar op iemand te wachten'.

Ik koos maar weer voor een klapstoel in de trein.... daar heb ik ruimte voor mijn rijdende tas en ben ik dicht bij de deur. Tegenover de wc...... zo'n wc waarvan de deur met een knop opengaat en vanzelf weer dicht.... daar heb ik vaker tegenover gezeten en dan gaf ik steeds aanwijzingen want ook als de deur vanzelf dicht gaat moeten ze hem wel met een knop op slot doen anders kan een ander de deur weer opendoen. 
Deze keer knipperde de knop rood.... buiten werking. Er kwam iemand naast mij zitten, een gezellige prater. Zij wilde zelf ook naar de wc, maar ja.... hij werkte  niet. Steeds kwamen er mensen die op de knop drukten en wij elke keer maar uitleggen dat hij buiten werking was..... maar de meeste keren bleek dat in het Engels te moeten. Een stuk verder bleek wel een werkende wc te zijn, maar daar stond een flinke rij voor. 

Er kwam nog iemand bij ons zitten, die moest maar een kort stukje mee, maar die was ook gezellig. 
Ineens leek de wc weer in orde te zijn.... de knop werd weer groen en het knipperende rode lampje werd ook weer groen, dus ik meldde het snel aan mijn 'buurvrouw'.... ze wilde net opstaan toen alles weer rood werd. Nou ja.... rare wc! 
In Amsterdam deed de roltrap naar beneden het niet.... wat zijn die dingen toch vaak stuk! 
Maar...... de roltrap naar de bussen die al wekenlang stuk was deed het weer...... en mijn bus stond er al.... over 2 minuten zou hij vertrekken, dus even stevig doorlopen en ik haalde het..... mooi! Nu was ik nog net voor donker thuis! Bekaf, erg veel gelopen..... ook in tempo want Edwin, Geurtje en Wesley hebben er altijd flink de vaart in en hebben ook veel langere benen, vooral Wesley. Edwin hield mij wel steeds in de gaten en bleef meestal bij mij. Ook omdat ik de weg daar niet ken.... als ik ze kwijt ben zal ik in Arnhem sneller een vermoeden hebben waar ze zijn en anders bel ik ze.... dan vind ik het wel, daar ken ik de weg vrij goed in het centrum.
Deze week had ik het wandelen de meeste dagen overgeslagen omdat ik het best druk had, maar zaterdag heb ik voor meerde dagen gelopen! 
Eten, tv aan en verder niks. Een laat telefoontje met een felicitatie.... lang gesprek. De beller wist dat hij mij om die tijd wel kon bellen. Prima...  hij had het eerder al 2 keer geprobeerd (via de vaste telefoon), maar toen was ik nog niet thuis. Weer helemaal bijgepraat, leuk dat hij belde. Nog even iemand mailen.

Voor mijn doen vrij vroeg sliep ik al. Werd wel om half 5 wakker en was te wakker om meteen weer te slapen, maar te slaperig om wakker te blijven. Even de laptop erbij dan maar..... en dan weer verder slapen tot de wekker gaat. Ik kwam moeilijk op gang
Dan naar de winkel voor verse broodjes......  want de visite komt lunchen. Het regende.
Voor het eerst sinds april of zo had ik weer dichte schoenen en sokken aan, vorige week fietste ik nog zonder jas en in een mouwloos shirtje! De warme jassen mogen weer naar beneden!

Geldt dit jaar ook voor oktober!

Ik verwachtte de visite niet vroeg en dat klopte helemaal, daarom had ik rustig aan gedaan. Het is niet erg als niet alles klaarstaat, als het belangrijkste maar alvast gedaan is. 
Ik had tijd genoeg. Toen ze kwamen kon ik de broodjes en vleeswaren e.d. op tafel zetten, nog even wat kroketten bakken en ze konden eten. 
Ze kwamen ook met leuke cadeaus..... ik ben duidelijk niet vergeten. 

En morgen doe ik helemaal niks.... tenzij ik daar zin in heb! Nou ja, ik moet natuurlijk wel afwassen en het belangrijkste opruimen, maar dat is zo klaar!
Het waren erg leuke dagen, maar morgen even geen wekker en  alles rustig aan! 

Ik ben weer ontzettend verwend met leuke cadeaus en gezellige visite. 
Er kwamen leuke kaarten, heel veel felicitaties via internet op allerlei manieren en via de telefoon, ik kreeg planten, bloembollen (in mand), oorbellen, poppenhuisspullen, (puzzel-)boeken, knutselspullen, leuk schaaltje, mandjes, gekke sokken, geld, een mooie Sinterklaaskrans en Sinterklaasplanthangers, een thee-adventskalender, leuke verjaardagskalender, doucheschuim, taartschep (met tekst 'piece of cake') en... en.... teveel om op te noemen en allemaal dingen waar ik echt blij mee ben. Ook teveel om alles te fotograferen.
Ik ga het morgen allemaal eens op mijn gemak bekijken. Ik vind het al leuk als mensen komen, cadeau is niet nodig (oké, wel leuk natuurlijk, maar ook een kleinigheidje is leuk, iets van 1 euro met liefde gegeven en bedacht is mij ook heel veel waard!!!). 

Vanavond at ik de overgebleven croissants.... ik had ham/kaas- en kaascroissants gekocht, maar de hamkaas ceoissants die ik at waren met chocola .....  die lagen dan in een verkeerd vak.... ik neem aan dat sommigen mijn gasten ook een verkeerde hadden. Niks mis mee, ik vond het heerlijk, maar als je wat anders verwacht is dat toch raar! Bovendien zijn deze met suiker en het is niet de bedoeling dat ik daar veel van neem, dus die koop ik nooit.... maar ze waren wel lekker!

Morgen weer normaal eten, vandaag at ik restanten.

Allemaal heel erg bedankt voor alles

...... het waren superdagen!