Moeilijk....

 Soms kunnen mensen veel verpesten voor een ander. Het ergste is als ze het zelf niet snappen of niet willen snappen. 
Ik had bijvoorbeeld een leraar die dagelijks tegen mij zei dat ik mijn best niet deed en niet oplette etc., dat riep hij dan luidkeels zodat iedereen het hoorde. Net als de 'halve punten voor de moeite omdat een nul  zo zielig was' die ik kreeg voor repetities.... ook dat moest iedereen horen. Ik had hem voor 2 vakken, Engels had ik moeite mee en dat maakte hij nog erger (ik sloeg dicht zodra ik hem zag.... nog steeds!), maar ik deed echt mijn best wel ... Nederlands had ik weinig moeite mee en dat waren dus bijna altijd voldoendes, maar zelfs dan moest hij blèren dat hij zo blij was dat hij eindelijk een voldoende voor mij in zijn boekje kon schrijven. 

Ik werd gek van die man. Toen dacht ik dat een leraar dat soort dingen mocht zeggen.... maar dagelijks is natuurlijk niet normaal meer en later had ik door dat het pure pesterij was. Maar ja.... toen was ik al van school af. Ook werd ik achtervolgd door de Mammoetwet waardoor ik niet mocht blijven zitten en ondanks mijn achterstand toch door naar de derde klas moest. Dat ging dus niet, de achterstand was te groot en in  de derde moest ik kiezen.... terug naar de eerste klas of van school af. Ik vond die stap terug te groot.... en door die leraar had ik een hekel aan school gekregen dus ik ging van school af. Jammer, maar onder dezelfde omstandigheden zou ik nu dezelfde keuze maken. Toen ik een jaar van school was werd ik flink ziek en lag 5 1/2 week in het ziekenhuis.... daar kreeg ik te horen dat mijn lever al jaren ziek was en dat dat de oorzaak was van mijn leerachterstand... dat hoorde erbij. Op dat moment dacht ik aan die leraar... eigenlijk triest, maar toen wilde ik dat hij erbij was en dat kon horen! Zie je wel.... ik kon er niks aan doen!
Ik denk dat hij niet eens besefte wat hij mij aandeed.... zulke mensen bestaan!
Maar behalve dat treiteren van hem was er nog iets gebeurd, toen zat ik in de derde klas en had gelukkig geen les meer van hem. 

Hij begon een schoolbibliotheek.... dat was mooi, ik was gek op lezen. Omdat we in een noodgebouw zaten en op verschillende andere locaties was er geen plaats voor een bibliotheek maar we konden invullen wat we wilden lezen en dan zou hij het brengen. Dat was dus wel goed van hem! (iedereen heeft wel iets goeds!). Wie mee wilde doen moest 2 gulden betalen en een jongen in onze klas zou dat innen. 
Ik had toevallig 2 gulden bij mij en betaalde meteen. Later vulde ik in welk boek ik wilde lezen en wachtte af. 
Tijdens een aardrijkskundeles vloog de deur open.... de 'nachtmerrieleraar' stormde naar binnen en schreeuwde mijn naam. Timide vroeg ik zacht: "Ja meneer?" en hij brulde "YES SIR!!!"  dat sloeg nergens op, hij was niet alleen mijn leraar Engels geweest, maar ook leraar Nederlands .... bovendien spraken we hem nooit met 'sir' aan, we spraken onderling nooit Engels. Op dat moment hadden we ook geen Engels.... dus waarom? Maar goed, ik durfde niet te weigeren en herhaalde zijn woorden zachtjes. Vervolgens schreeuwde hij dat ik een boek besteld had maar niet betaald!!!! 
Ik zei natuurlijk dat ik wel betaald had en de jongen die het geld geïnd had beaamde dat, maar hij bleef brullen dat ik niet betaald had (ik vermoed dat toen ik betaalde die jongen nog geen briefje gemaakt had ervoor en later mijn naam vergeten was op te schrijven... dus dat die man dacht dat ik niet betaald had begrijp ik nog, maar dat hoeft dan niet op deze manier behandeld te worden). 
"Ze heeft NIET betaald en dat zal ik bewijzen ook!!! Steek allemaal je vinger op.... WIE hebben er betaald. 
Natuurlijk stak ik ook mijn vinger op.... hij telde en riep toen triomfantelijk: "Zie je wel.... 9 ..... en ik heb maar 18 gulden ontvangen!!!"  

Wat er toen gebeurde vind ik nog steeds prachtig.... onze aardrijkskundeleraar die het allemaal met verbazing had aangehoord zei op spottende toon: "Nou meneer X .... ik denk toch dat 9x2 18 is hoor".
De schreeuwlelijk keek verbaast om zich heen met grote wilde ogen.... beende met grote stappen de klas uit en smeet de deur zo hard dicht dat het hele noodgebouw stond te trillen (en ik ook... nou ja, ik zat). 

Wat mij nu het meest steekt van dit alles ..... die man was overdreven gesteld op nette manieren.... maar hij heeft hier nooit meer iets over gezegd! Hij hoeft niet op zijn knieën zijn excuses aan te bieden, maar even laten merken dat hij doorhad dat hij te ver gegaan was zou toch wel wenselijk geweest zijn. 
Al had hij maar gezegd dat hij een rotdag had en daardoor erg kwaad werd.... dat was voor mij voldoende geweest.  Als je fout zit praat het dan uit.... even laten merken dat je snapt dat het niet goed was is genoeg! Doordat hij er nooit meer wat over gezegd heeft heb ik er nog steeds moeite mee..... is hij nou echt zo dom dat hij niet snapt dat hij verkeerd bezig was? Die keer was heel extreem, maar daarvoor was hij ook al vreselijk en heeft mijn schooltijd volledig verpest. Die aardrijkskundeleraar kon ik wel zoenen! De manier waarop hij zijn collega voor schut zette was geweldig en het was mij daardoor wel duidelijk dat hij het er ook niet mee eens was! 
Als ik die horrorleraar een enkel keertje wel eens tegenkom krijg ik kippenvel en sla ik dicht.... de laatste keer groette hij mij en ik zei niks terug, ik staarde hem alleen maar aan .... dat had ik pas door toen hij uit het zicht was. 

Maar het gebeurt vaker dat mensen hun fouten niet willen toegeven en als het om iets onbenulligs gaat vind ik dat niet zo heel erg (alleen niet netjes), maar als het ernstiger is dan heb ik er echt moeite mee als er nooit meer iets over gezegd wordt. Zelf er over beginnen voelt als een excuus eisen.... dat kan ik niet en bovendien.... als er nooit meer iets over gezegd is ziet de ander waarschijnlijk niet in dat het fout was (en dan ben je echt dom!) en ik ben dan bang dat het opnieuw begint, ik wil een smeulend vuurtje niet aanwakkeren .... dat is nog erger! (misschien smeult dat vuurtje alleen bij mij). Ik denk dat ik daarom dichtsla als ik die leraar zie... ik zou hem zo graag iets horen zeggen wat betekent dat hij het snapt, maar als ik erover begin (wat ik bij hem echt niet durf) begint hij misschien weer. Dat is dus vaker zo..... degene die fout zat moet erover beginnen, sorry hoeft niet eens, maar zolang ik het gevoel heb dat het niet gesnapt wordt kan ik het niet loslaten en durf er ook zelf niet over te beginnen. 
Gelukkig komen dergelijke dingen niet vaak voor! Maar mensen kunnen dus meer kwaad doen dan ze vaak zelf beseffen. En pesten gebeurt echt niet alleen door kinderen en ook volwassenen worden gepest.

Dan zijn er nog de kleine gemene pesterijen (gebeurt mij ook niet vaak)..... daar kan ik tegenwoordig goed tegen al hangt het er wel vanaf wie het is. Vooral als iemand het vaker doet besef ik heel goed.... 'hier sta ik ver boven, dit zegt meer over jou dan over mij.... je komt jezelf nog wel eens tegen... iets met karma!'
En dan heb ik zelfs binnenpretjes.

Ik heb het nu natuurlijk wel over echte pesterijen, het treiteren en niet over plagen. Je hebt mensen die dat niet kunnen laten. Het is er in vele vormen.... een ander voor schut zetten, negeren, kwaadspreken, overslaan, hatelijke dingen zeggen etc. 
Sommige mensen zijn er goed in.... ach ja, je moet ergens goed in zijn!
 Maar als iemand het vaak doet gaat het anderen ook opvallen.... dan keert het gepest zich tegen je... je wordt niet meer serieus genomen en je zet alleen jezelf voor schut. 

Sommige dingen wil ik wel vergeten, maar er zit geen uitknop in mijn geheugen.... jammer! 

Er zijn ook nog andere pesters.... die laten het vooral doen. Die 'fluisteren' anderen woorden in en die worden dan door domme mensen overgenomen. Ook dat komt eens uit.... echt waar. Vooral als die uitingen in niet gangbare bewoordingen zijn en ze ook door de persoon zelf geuit worden.....  en dan later exact in dezelfde bewoordingen door een ander.... als dat vaker gebeurt is het overduidelijk waar het vandaan komt. 

Toen Edwin op school zat was er één jongen die Edwin wel eens pestte in de vorm van slaan e.d.
Het was een jongen die het zelf waarschijnlijk moeilijk had want hij had geen eenvoudig leven achter de rug en Edwin besefte dat. Het kwam maar weinig voor gelukkig en Edwin kon verder wel goed met hem opschieten, maar af en toe was het dus niet leuk als er zo'n uitbarsting was. 
Toen Edwin al jaren van school was ging de telefoon en Edwin nam op.... het bleek die jongen te zijn.... hij bood alsnog zijn excuus aan..... dat vond ik echt TOP! Zo kan het dus ook! 
Edwin had er geen probleem mee en aanvaarde de excuses natuurlijk. Het was ook niet vaak genoeg gebeurd om een hekel aan die jongen te hebben... alleen op die momenten. En gezien zijn achtergrond was afwijkend gedrag wel te begrijpen, vooral omdat hij toen nog jong was. Als je ouder bent heb je meestal genoeg verstand om te kunnen nadenken. Maar de kunst is om dat verstand ook te gebruiken. 
Ik heb wel eens het idee dat sommige mensen bang zijn het te gebruiken, bang dat het slijt! 
Maar helaas, door het niet te gebruiken roest het vast.... dat is waarom pestkoppen vaak dom zijn!