Afscheid van 2024 in 3 delen..... deel 1

 Het kan niet anders of de delen moeten voor een deel over ziek zijn en beter worden gaan..... het grootste deel van het jaar was ik nou eenmaal daar mee bezig..... dus klik maar weg  als je denkt 'nou weet ik het wel!'
Voor mij is dit ook een beetje een dagboek, dus ik vind dat ik hier over schrijven moet nu ik waarschijnlijk de meeste ellende achter de rug heb, een samenvatting. Nou ja.... ellende....het begon beroerd, maar uiteindelijk viel het nog wel mee alles bij elkaar, hoewel ik er nog niet ben, maar het gaat heel redelijk. En natuurlijk gebeurden er ook nog wel andere dingen die ik onthouden wil omdat ze leuk waren. 

Het was niet mijn beste jaar wat gezondheid betreft,  maar in veel opzichten was het ook wel juist een  heel goed jaar. Ziek zijn is nooit leuk, maar de vele lieve mensen in het ziekenhuis en in mijn omgeving maakten heel veel goed. De vele hulp die ik kreeg.... geweldig... en nog heel veel mensen die hun hulp aanboden maar waar ik geen gebruik van hoefde te maken, maar waarvan ik wel wist dat ik ze altijd bellen kon als ik ze nodig had, dag en nacht! En die keer dat het ineens minder ging en ik meteen naar de SEH in Hoorn moest en daarom gebracht moest worden, broer kwam meteen (in mijn eigen autootje, zijn eigen auto was er even niet en die van mij stond voor zijn deur omdat ik er toch niet mee mocht rijden)..... ik moest een paar dagen daarna opnieuw naar Hoorn voor bloedprikken (nuchter) en een echo en iemand die mij al vaker opgehaald had meldde dat ze paraat stond om mij op te halen als het nodig was. Ik kon haar na afloop melden dat ik mij prima voelde en met de bus kon, maar heel lief dat zij er gewoon al rekening mee hield en zo waren er meer mensen die altijd bereid waren om te helpen. Ook heel lief..... later kwam iemand mijn oerwoud in de achtertuin onkruidvrij maken met haar 2 zoontjes...... zij deed in een paar uur waar ik maanden over zou doen en omdat er dan ondertussen weer nieuw onkruid bijkwam lukte het mij niet om het schoon te krijgen.... dat was al langer zo, al voor ik ziek werd! Ik was dit jaar wel vroeg begonnen om uitzaaien te voorkomen... tot ik half april, toen werd ik ziek en moest stoppen (waardoor het toch weer uitzaaide) en daarna lukte dat nog nauwelijks. Zo blij dat zij er zo handig mee was en zo lief!!!! 

Dijklander Purmerend - stroke unit

Dijklander Hoorn, MDL

In Hoorn heb ik het heel goed gehad.... ik heb daar bijna een week doorgebracht op de MDL-verpleegafdeling en ik heb daar alleen maar goede ervaringen gehad..... in alle opzichten. Van de mensen die het eten brachten tot de artsen, de schoonmaakster en de verpleging..... echt, iedereen was even aardig. Ook de vele vrijwilligers die mij met bed en al van het ene onderzoek naar het andere brachten.... ze waren super! Ik lag daar omdat ik galstenen had, mijn galblaas flink ontstoken was en ik een abces op mijn lever had. Eerder had ik een dag op de SEH in Purmerend gelegen en daar was het abces al ontdekt en werd ik 's avonds overgebracht naar Hoorn waar ze de volgende dag mijn galblaas even flink onder handen namen.....hij was weer 'schoon' en ik kreeg een stent en een drain en werd volgestopt met antibiotica. 

De mensen van de ambulances..... ze waren zo aardig dat ik maar besloot dat ik wel 3 ritjes kon maken, even kijken of ze allemaal zo aardig waren! En ja, dat waren ze! Lief en aardig, vrolijk en vaak met humor. Heel oplettend ook, eentje vroeg waar mijn saxofoon was.... die had natuurlijk gezien dat er bij het raam een bordje stond met een saxofoon.... of de houten saxofoon in de gang die ik ooit als sinterklaassurprise kreeg, zelfgemaakt door Edwin en zijn toenmalige vriendin. En er zijn meer saxdingen te vinden. Er vroeg ook iemand heel droog terwijl ze mijn kamer rondkeek: "Houdt u van lezen?"  "Nee hoor!" Grijns..... mijn  kamer is een kleine bibliotheek, dat kan niemand ontgaan. 
Bij een ander vertelde ik onderweg dat ik geen last had van de weg achter mijn huis.... behalve als er een motorclub voorbijkwam. Enthousiast zei hij dat dat juist prachtig was en dat ik eens een ritje bij hem achterop moest maken!  Ze wisten dus de ritjes nog best leuk te maken.... ook al zal het nooit een hobby worden van mij..... maar eerlijk is eerlijk, het ligt wel comfortabel!  

Zonder sirene, alle keren was dat niet nodig... wel zo rustig.  Hij kwam wel een keer met sirene, die keer dat ik die eerste aanval had (voor zover ik weet de andere keer niet en van ziekenhuis naar ziekenhuis zeker niet, dat was zeker geen spoedrit, dit ritje doen ze pas als er geen spoedjes meer zijn.
Ik hoor ze vaak op de weg al aankomen, als ze in de buurt zijn doen ze de sirene meestal uit.... zodat niet de hele buurt ze al op staat te wachten 😂. Natuurlijk komen er altijd wel mensen kijken, dat vind ik geen probleem, zolang het maar geen hele hordes zijn.  En omdat ik weer kon praten toen ik de ambulance in gebracht werd zwaaide ik naar ze en riep dat ik het zo fijn vond in de ambulance dat ik nog een keer wilde.
Ja, gestoord... ik weet het. 
Beide keren ben ik buiten zelf op de brancard gekropen... met wat hulp als dat nodig was. Mijn gang is nogal onhandig voor zo'n ding, dus ze vroegen of ik dat redde om naar buiten te lopen ..... ja dus. En dan lig ik daar een beetje te commanderen hahaha.... stuurde iemand van de ambulance naar binnen om mijn vest te halen, vroeg mijn buren om af te sluiten. 

De tweede keer op de SEH in Purmerend keek iemand mij verbaasd aan en zei dat ze dacht dat ze mij kortgeleden ook al eens gezien had.... "Dat klopt, ik was hier vorige week ook" (maar toen voor iets heel anders)

In Hoorn ben ik later ook nog op de spoedeisende hulp geweest, maar daar kon ik dezelfde dag nog naar huis. (Ik had lichte klachten, maar vertrouwde het niet, naar de huisarts, naar de bloedprikkers en 's middags een telefoontje van de huisarts dat ik NU op de SEH in Hoorn verwacht werd omdat de leverwaarden weer te hoog waren) Broer bracht mij en terug (een paar uur later) kon ik prima met de bus..... maar als het nodig was geweest zou hij of iemand anders mij gehaald hebben, maar dat was echt niet nodig. Het was wel even lekker om buiten te zijn. De bus stopt aan de overkant, dat was voor mij al een tijd geen enkel probleem meer en terug was er geen enkele haast bij. Ik moet daar wel het spoor oversteken.... dat kan met een trap, maar er zijn ook liften, dus ook dat is niet zwaar. 

Niet alles verliep volgens plan.... een drain in de galblaas die niet meer op z'n plaats bleek te zitten en er dus maar uitgetrokken werd (geen probleem, ik was blij dat ik van dat onhandige ding af was en dat eruit trekken is zo simpel, dat had ik zelf gekund! ) en een operatie om de galblaas te verwijderen waarbij ik wakker werd met mijn galblaas er nog in. Er was natuurlijk een reden voor en zeker op dat moment heeft de chirurg de juiste beslissing genomen voor zover ik dat kan beoordelen, want als doorgaan meer risico inhoud dan stoppen dan ben ik van mening dat hij het goed gedaan heeft! Niet alles valt te voorzien, voor hem zal het ook een verrassing geweest zijn dat ik blijkbaar wat moeilijk in elkaar zat waardoor hij niet zonder risico verder kon.... ik neem aan dat hij ook liever zijn werk had afgemaakt en het lijkt mij ook niet leuk om dat aan een patiënt te moeten vertellen (doordat hij het druk had was het thuisfront al gebeld toen in nog in diepe rust op de uitslaapkamer lag, maar daarna zag hij geen kans om het mij te vertellen..... hij stuurde uiteindelijk een collega, maar toen wist ik het al van het thuisfront.... dat was niet helemaal de bedoeling, maar geen probleem verder, kan gebeuren. Later kwam hij zelf nog en zei dat de kans klein was dat ik er nog last van zou krijgen want hij was verschrompeld en doet dan gewoonlijk niks meer en hij legde één en ander nog wat uitvoeriger uit dan zijn collega gedaan had.... top! Later nog een keer bij hem geweest voor controle

Net thuis uit Hoorn lag ik een paar uur later in de ambulance weer op weg naar de SEH in Purmerend.... ik kon niet meer praten, alleen klanken uitstoten, net voor de ambulance kwam was het weer over. Er werd gedacht aan een tia, maar in het ziekenhuis konden ze na diverse scans daar ook na een tweede aanval niks van vinden.... dan misschien een stuttering stroke.... dus werd ik naar de stroke unit op neurologie gebracht en kreeg bloedverdunners. Daar kreeg ik een derde aanval en daarbij gingen mijn wenkbrauwen en andere delen van mijn gezicht en hals een eigen leven leiden.... alles bewoog... dat leek op epilepsie (plaatselijk, volledig bij kennis bij alle aanvallen). Als ik nog een aanval kreeg zouden ze het filmen voor de neuroloog.... braaf als ik ben kreeg ik die vierde aanval en met een telefoon werd dat gefilmd, dat voelde best raar, ik was er net aan gewend om maar zo weinig mogelijk te zeggen omdat het toch niet lukte, maar als het gefilmd werd moest de neuroloog natuurlijk wel kunnen zien wat er gebeurt.... dus ik heb maar tegen de telefoon gepraat, geen idee wat ik probeerde te zeggen.... maar dat maakte toch niks uit, ik was onverstaanbaar! Weken later, nadat ik een MRI en een EEG had gehad, bleek ik geen epilepsie te hebben, maar waren de aanvallen ergens anders door uitgelokt.... dat is ook mogelijk, dat komt vaak door slaapgebrek en stress, maar soms kan er iets heel anders achter zitten weet ik ondertussen (ik ken iemand die kort daarna ernstiger epileptische aanvallen kreeg en daar zat een ander probleem achter waarvoor uiteindelijk een operatie nodig was). Ik moest nog wel lange tijd een epilepsie-medicijn gebruiken waar ik vanwege de bijwerkingen niet echt blij van werd, maar wat mot dat mot! Ook in Purmerend had ik het prima, maar daar lag ik maar heel kort. 

Ik kreeg die uitslag (geen epilepsie) toen ik dat medicijn al ruim 6 weken gebruikte .... ik moest met een half jaar terugkomen en als ik dan geen last meer had gehad mocht ik langzaam afbouwen. Die afspraak kwam een maand later...... nog langer dat spul slikken, dan maar zelf het tweede afbouwstapje zetten (ik was toen de bijwerkingen te erg werden al een stapje teruggegaan, de bijwerkingen werden er teveel en te erg). Ik informeerde mij wel eerst goed (bij die eerste stap al), maar om een maand langer door te gaan omdat mijn afspraak een maand later kwam zag ik echt niet zitten. Bovendien vertrouwde ik het niet.... ik wist dat in sommige gevallen i.v.m. bijwerkingen direct gestopt moet worden, maar te snel stoppen kan weer aanvallen veroorzaken, door zelf al een stapje terug te doen zou ik dat probleem voorkomen eventueel. Ik had ook maar voor een half jaar medicijnen gekregen en dat was zelfs als de afspraak op tijd kwam tekort, dus met de poli gebeld en geregeld dat ik erbij kreeg. Dan krijg ik toch de indruk dat het eigenlijk de bedoeling was om na een half jaar al af te bouwen na een controle en niet na ruim 7 1/2 maand wat uiteindelijk nog een maand later zou worden.  Dat medicijn begint pas na weken te werken (en de bijwerkingen komen vaak ook later)..... en zelfs in die tijd had ik geen aanval meer gehad, terwijl ik in het begin nog zo slap als een vaatdoek was en dus minder kon hebben. Dat zegt mij meer dan die periode erna, toen het al werkte. Het werkt na stoppen ook nog lange tijd door, dus ik wil er graag vanaf! 

In Hoorn was bij toeval een cyste ontdekt waarvoor ik naar gynaecologie moest.... het ding bleek nogal groot te zijn, maar goedaardig dus als ik geen last kreeg en hij niet groeide mocht die 'tennisbal' (groter zelfs) blijven zitten waar hij zit. In oktober een controle, niet gegroeid, in januari weer controle, waarschijnlijk de laatste. En in januari dus naar de neuroloog. En dan ook maar naar de diabetesverpleegkundige.... dan ben ik eer door de APK.  

Het opknappen ging best snel.... kon ik toen ik thuis kwam uit Hoorn nauwelijks op mijn benen staan en had ik doordat ik meteen daarna naar Purmerend gebracht werd vertraging met het opbouwen van conditie.... zodra het ging begon ik te 'trainen'. Dat was al een beetje in Hoorn zo, maar dat was heel beperkt.... ik zat aan teveel dingen vast om echt mobiel te zijn, mijn benen voelden nog alsof ze van rubber waren. Als ik toch uit bed moest en dus zuurstof losgekoppeld had en het drainzakje losgepeuterd had van het bed (kon/mocht ik zelf doen) waardoor ik even naar de badkamer kon lopen met rollator (daar zat mijn infuus aan en moest ik het drainzakje op leggen), probeerde ik wel een extra rondje door mijn kamer te lopen en even te zitten.... dingen opruimen, telefoon aan de lader leggen of er juist afhalen... dat soort dingen en in bed deed ik regelmatig wat heel simpele oefeningen..... stelde weinig voor, maar het was in elk geval meer dan niks. 
In Purmerend kon ik alleen van bed als de verpleging alle stekkers lostrok en ik met een lading kabels om mijn nek aan de arm van een verpleegkundige naar de gang strompelde. Al snel ging ik alleen terug en kwam ze alles weer aansluiten. Ze liep ook met mij een rondje over de gang toen ik zei dat ik wel erg weinig beweging had zo..... en later moest zij kijken of ik kon traplopen. Dat lukte en ik kon het zelfs op de normale manier..... dat kostte wel veel moeite en ze zei dat ik ook steeds mocht 'bijstappen' , maar ik wilde weten of het normaal ook mogelijk was..... ook al zou ik dat thuis waarschijnlijk niet of niet aldoor doen. 
In Hoorn had ik een prachtige eenpersoonskamer, in Purmerend lag ik in een vierpersoonskamer. Ook goed, alles heeft z'n voor en tegen! In elk geval wel gelachen met een Duitse vrouw die naast mij lag en lekker gepraat met een Volendammer die veel van het ontstaan van Volendam wist en veel mensen kende die ik ook goed kende... en ook mijn oom gekend heeft die heel lang in Volendam woonde.

 Thuis was ik al blij dat ik een beetje kon rommelen in huis, heel in het begin was het niet veel meer. Maar naar buiten is ook lekker, dus ik haalde de oude rollator van mijn moeder uit de schuur en liep een heel klein rondje. En de volgende dag een iets groter rondje en 's avonds nog een piepklein rondje zonder rollator. Zo bouwde ik het op.... die rollator was prettig, want ik stond behoorlijk wiebelig op mijn korte pootjes en dan geeft die rollator steun en zekerheid. Dan durfde ik verder en als ik te overmoedig was kon ik er even op zitten tot het weer ging. Zo was ik snel fit genoeg om naar afspraken in het ziekenhuis in Purmerend met de bus te gaan (daar stopt de bus ook aan de overkant, net als in Hoorn, zelfs nog iets dichterbij)... dat voelde goed! In het begin nog met het idee dat als het tegenviel ik altijd nog iemand kon bellen om mij te halen als dat nodig was, maar het ging meteen al zo goed dat ik daar al niet meer van uitging. Mijn eerste afspraak daar was een gesprek met een chirurg, dus niet iets vermoeiends... dat moest lukken en dat bleek prima te gaan, dan kan de rest ook wel.  Steeds lekker vroeg er naartoe, zodat ik ook op tijd zou zijn als er weer eens een bus uitviel en dan daar rustig wachten.... leeswerk mee, evt. wat drinken daar..... ik wacht liever daar met de zekerheid dat ik op tijd ben dan dat ik thuis steeds op de klok kijk of ik al weg moet. Dit beviel mij prima zo.... en dan was ik ook weer even buiten.... ook al waren het kleine stukjes lopen, buiten wandelen vond/vind ik heerlijk.... het ontspant, het is een goede beweging en ik ben buiten. Lopend zie je ook veel meer en ik zag daardoor prachtige bloemen toen ik terug naar de bushalte liep. 

Ik fietste ook weer en als ik geen andere afspraken had ging ik weer naar het zwembad voor watergym en even zwemmen. 
Auto rijden mocht toen nog niet.... dat zou eerst voor 6 maanden zijn, maar toen epilepsie niet de oorzaak bleek te zijn mocht ik na 3 maanden weer rijden.

Wordt vervolgd

 

Vrolijk kerstfeest!

🎄🎅🎄🎅🎄🎅🎄

Nog even een kerstverhaaltje van lang geleden...... heel lang geleden. 
Ik was toen nog een peuter denk ik .... heel jong in elk geval en ik was weer eens ziek (ja, toen was ik al een kneusje). Voor de gezelligheid en de warmte van de kolenkachel werd mijn ledikantje in de kleine huiskamer gezet.... de kerstboom kwam boven op het theemeubel te staan, naast mijn bed. 
Ineens...... viel de kerstboom om..... in mijn bed en dus bovenop mij. De kerstboom stond in een bak water en het water stroomde ook mijn bed in. Drijfnat was ik. Gelukkig brandden de kaarsjes niet, want dat waren toen nog echte kaarsjes (hoewel wij al vroeg elektrische lampjes hadden). 
Drijfnat was ik en zo'n stekelige boom bovenop mij vond ik ook niet echt prettig, maar ik werd snel bevrijd. Schone en droge kleren aan, schoon beddengoed en ik mocht weer gewoon verder ziek zijn en beter worden. Al was ik nog heel jong, ik herinner het mij nog goed....vooral het koude water, het heeft indruk op mij gemaakt! 

💙💚💛💜💛💚💙

Ach, ik herinner mij er nog ééntje..... ik denk dat dat in de winter van 62/63 was. Dik ijs en er was wind! Dan was mijn vader aan het ijszeilen, eindelijk kon het weer. Mijn moeder vond het prima, het was wel Kerst, maar zo vaak kon het niet en mijn vader deed dat zo graag, dus 'ga maar'. 
Hij zou op tijd terug zijn voor het avondeten. Dat was een bijzonder kerstmenu..... iets nieuws, we gingen fonduen! Mijn vader kwam koud en hongerig thuis.... lekker, we gaan eten. Uhhhh..... een stukje vlees aan een vorkje prikken en dan gaar laten worden..... één hap..... volgende stukje.... wachten.... dat schoot niet op. Mijn vader vond fonduen dus helemaal niks, steeds zo lang wachten tot je weer een hap kon nemen. We hadden er ook niks anders bij.... nu zouden er misschien salades bij op tafel staan met stokbrood.... of frietjes ..... jawel, van zoonlief moet ik sinds hij in Arnhem woont friet zeggen (gekke Ernemmers 😁) .... maar al toen ik heel klein was stond er op zaterdag een PATATkraam tegenover ons huis.... en daar mochten wij wel eens patates frites halen... zoooo lekker. Dus voor mij is het patat 😂! Of een knakworst van 'de man van de knakworst', dat kregen wij ook wel eens (ik zie dat reclamebord in gedachten nog) en volgens mij hadden ze ook kroketten. Leuk, ik kwam de vrouw die daarin stond van de week nog tegen.... niks veranderd... nee echt niet! Het zal zo'n 65 jaar geleden zijn dat die patatkraam er stond, misschien zelfs wel langer. In mijn herinnering heeft hij er altijd gestaan, maar broer zei mij laatst dat hij eerst ergens anders stond, maar wel dichtbij. Ja, hij is een paar jaar ouder, dus hij kan dat weten. Ik weet alleen dat hij op de Gooische Kade stond. 

Maar goed, er was dus niks anders te eten dan het vlees dat voor mijn hongerige vader veel te lang duurde voor het gaar was. Hij is nooit een fan van fonduen geworden. 

🌟🌠🌟🌠🌟🌠🌟

Ik wens iedereen een gezellig en vredevol kerstfeest!

maak geen ruzie en eet niet teveel,
denk vooral waar het met Kerst om gaat.... als je niet gelovig bent hoef je het kerstverhaal niet te geloven, maar geloof dan wel in
VREDE OP AARDE.
en streef daarnaar.

✨✨✨✨✨✨✨

Als je het geloof daarin verloren bent gaat het zeker niet lukken! 
Als we allemaal ons best doen komt dat misschien wel dichterbij. 
Maak niet overal een probleem van, laat ieder zijn zoals hij of zij is, we zijn nou eenmaal allemaal anders en zolang ze een ander niet hinderen of overlast bezorgen is het goed!
Wees blij dat we niet allemaal hetzelfde zijn, echt... dat zou heel saai worden, de verschillen maakt het juist leuk. 

Zoals altijd wens ik iedereen vooral tevredenheid en verdraagzaamheid.... met Kerst, maar ook in het nieuwe jaar en voor altijd! 
Verbeter de wereld, begin bij jezelf!!!
🎅🎄🎅🎄🎅🎄🎅

Kerstconcert, verjaardag en het nieuws.

 Zaterdagmiddag was het dan zo ver.... het kerstconcert van mijn muziekvereniging samen met een koor in het nieuwe verenigingsgebouw. 

Het ging ondertussen iets beter met mijn blaasontsteking die geen blaasontsteking was/is.... goed genoeg om wel de deur uit te kunnen gaan en het is bovendien niet ver weg, dus ik ben zo thuis als het toch niet gaat, maar ik verwachtte niet dat dat nodig was.
 
Maar eerst 's morgens naar een verjaardag..... dat was heel dichtbij, daar kon ik met de auto niet dichterbij komen dan ik al was, ik kan vanuit haar huis zelfs mijn tuin zien! Heel gezellig om de dag mee te beginnen. Haar verjaardagscadeau had ik al lang in huis en had ik goed opgeborgen..... te goed! Ik wist zeker dat ik het in een grote bak had gedaan met nog wat cadeautjes voor anderen..... ik zag mij al aankomen met een flesje badschuim .....'sorry, je echte cadeau komt later'....
Ineens kreeg ik een ingeving, die bak stond gewoon in een ander kamertje dan ik dacht.... de kamer die ik het minst waarschijnlijk vond 😂😃😂😃😂. 
Alles wat ik verwachtte zat er ook inderdaad in, het klopte helemaal .... nu kon ik het laatste kerstcadeautje ook inpakken. 

Het was een gezellige verjaardag en gelijk daar een broodje gegeten, leuk en lekker. Gezellig kletsen, lekkere dingetjes... ik hou ervan! Het cadeau viel volgens mij in de smaak en ik kreeg zelf ook een cadeautje.... een heel mooi puzzelboek: Het Rijksmuseumpuzzelboek .... ik wist niet dat het bestond, maar ik ben er erg blij mee! Bij Denksport hebben ze meer bijzondere puzzelboeken, bijvoorbeeld ook over de Top2000, voetbal, de 7 zussen, verhaal van Nederland, de Efteling en nog veel meer.... misschien een leuke cadeautip! Echt de moeite waard om even op hun site te kijken. 
Ik hou van puzzelen... zowel legpuzzels als andere puzzels en dan vooral cryptogrammen, logiquiz, quizvragen, filipines, sudoku's en nog zo het één en ander. Gewone kruiswoordraadsels en Zweedse puzzels vind ik het minst leuk. Het mag best moeilijk zijn..... wel prettig als dan achterin de antwoorden te vinden zijn, dan kan ik er nog wat van leren! En even de hersens laten kraken is ook goed, ook die hebben training nodig! 

Daarna even nog een klein tukkie voor ik naar het concert ging.
Ik ging met de auto, maar omdat ik toch ook af en toe naar buiten moet en wandelen zette ik de auto wat verder weg.... net een leuk stukje lopen. Zo deed ik het met de kerstkaarten ook die nu allemaal weggebracht zijn.  Met dit weer en wat minder fit ben ik wat minder enthousiast om te wandelen, maar op deze manier kan het ook! 
Het miezerde buiten, bah.... maar dus toch een stukje lopen (terug regende het wat harder).

Ik hou van kerstmuziek, heerlijk om naar te luisteren en  meezingen.... heerlijk, het mocht! Als ik niet mag meezingen playback ik altijd, dan voelt het toch als meezingen (een afwijking van mij). Maar nu kregen we de tekst van sommige liedjes, dus het mocht echt en als ze tegen mij zeggen dat ik zingen mag dan doe ik het ook..... heerlijk. Sorry mensen die vlakbij mij zaten, ik hoop dat jullie hard genoeg zongen om mij niet te horen. Het was druk, er werden stoelen bijgezet. 
Mensen gesproken die ik lang niet gesproken had. Ik had een kerstkaart mee voor iemand die er niet was.... nou ja, dan komt dat bij het nieuwjaarsconcert wel..... nu nog opsturen heeft niet veel zin en bovendien zit er iets bij in dat het wat lastiger maakt om op te sturen. 
Ik vond het erg leuk.... mooie muziek, lekker meezingen..... genieten! 

Het was niet het hele orkest... het was het opleidingsorkest met verder de mensen die het leuk vonden om mee te doen. De slagwerkgroep/malletband was er, er waren heel kleine leerlingen die wat lieten horen en het koor.  En dan dus voor een deel meezingen. Er werden een paar jubilarissen gehuldigd.... dat doen we tegenwoordig niet allemaal meer tijdens het voorjaarsconcert, want soms zijn het er wat veel, dus we verspreiden het een beetje, dat is beter.

foto's eerlijk gepikt van Ali Dekker.

We doen vaker dingen samen met dit koor, dus we kennen elkaar wel een beetje..... en ik kreeg natuurlijk regelmatig de vraag of ik niet moest meespelen, door mensen van het koor, maar ook van mensen die ik lang niet gezien had. 
Ja.... ik ga echt wel weer spelen, komt goed!!! Geduld is een schone zaak! Misschien is het niet toevallig dat het woord patiënt in het Engels (maar dan zonder trema) geduldig betekent... want geduld moet je vaak hebben als patiënt. 

Na afloop gingen er schalen met kerstbrood rond, ook erg leuk. Niet dat ik dat neem.... ik ben nooit zo gek op amandelspijs en als ik mij niet aan mijn dieet hou kan ik dat beter doen met dingen waar ik wel gek op ben, maar het had wel iets heel gezelligs al die schalen met kerststol en etende mensen. 
Het was een supermiddag! Wel was ik bekaf toen ik thuiskwam, dus meteen maar wat eten en op de bank tv kijken.....zzzzzz.....zzzzz...... o, ik heb geslapen.... hoe laat is het? Bijna 10 uur????????????? Ik had vrijwel niks op tv gezien, ik moet een kleine 3 uur geslapen hebben. 

En vrijdag is bekend geworden dat de apotheken NIET mogen staken komende week! Dat zal voor veel mensen een opluchting zijn. Er was wel wat geregeld voor noodgevallen, maar dat zal misschien dan wel bij een andere apotheek gehaald moeten worden (weet ik niet, maar dat gok ik)  je zal maar flink ziek zijn en naar een apotheek moeten 40 km. verderop, want dat zit erin natuurlijk, ze zullen vast niet allemaal open zijn voor noodgevallen als ze wel staken vermoed ik. En je moet er dan eerst nog achter zien te komen waar je wel terecht kan, daar heb je allemaal geen zin in als je flink beroerd bent of veel pijn hebt, dan wil je zo snel mogelijk je medicijnen! Het zou in elk geval lastiger zijn mag ik aannemen en vooral bij zieke mensen zorgde de aankondiging voor onrust. Maar het gaat dus niet door gelukkig! 
Van niet alle medicijnen weet je van tevoren dat je ze nodig hebt.... en te vroeg al nieuw bestellen gaat ook niet altijd zomaar. 

Vreselijk wat er gebeurde op die kerstmarkt in Maagdenburg. Waarom doen mensen toch van die vreselijke dingen? Ik zou het mijn grootste vijand nog niet aandoen! Er is echt wel iemand aan wie ik een ontzettende hekel heb en daar is ook heus wel een reden voor. Dat gaat over iets van zo'n 55 jaar geleden over een periode van een paar jaar ....  als ik hem zie krijg ik nog steeds kippenvel en als hij mij groet kan ik niks zeggen, sla ik helemaal dicht, ik staar hem alleen maar aan. Waarschijnlijk beseft hij niet eens wat hij mij aandeed, maar hij heeft veel verpest voor mij. Maar toch zou ik hem nooit iets aandoen. Wel.... als ik de kans zou krijgen..... zou ik hem dwarszitten, maar op een legale manier. Stel dat hij in de tijd dat ik in het zwembad werkte daar zou komen zwemmen en hij had zijn portemonnee vergeten dan kwam hij er niet in.... terwijl ik tegen anderen meestal zei dat het dan de volgende keer wel goed kwam. Helaas is zoiets nooit gebeurd....  maar hem op een dergelijke manier dwarszitten had ik graag gedaan, maar hem iets aandoen... nee!!!! 
Wat gaat er in het hoofd van iemand om die zoiets doet? En zoveel gewonden en zelfs doden, mensen die hij waarschijnlijk niet eens kende! Als je al wraak wil nemen of je onvrede over iets wil uiten om de één of andere reden, doe het dan bij degene die je iets aangedaan heeft, maar niet bij een ander (hoewel moord en doodslag of brand stichten e.d. altijd te ver gaat, maar als onschuldigen er de dupe van worden is het nog erger). 

Morgen (zondag) de boel verder versieren voor Kerst, het is nu nog weinig. De laatste kerstcadeautjes inpakken en verder rustig aan. Geen wekker morgen, lekker uitslapen! 
Even bijkomen van deze leuke dag. 

Donderdag......

En toen was ik toch weer niet fit. Het leek op blaasontsteking. Het was wat wisselend.... soms leek het over te zijn.... dan weer niet. Ik besloot het vandaag te laten controleren, ook als ik geen last had......  maar er bleek niets aan de hand, alles was schoon, niets gevonden. 

Raar. Lekker zo voor de feestdagen, er kan dus ook niks aan gedaan worden, want ik heb niks..... in elk geval geen blaasontsteking. Ik heb het ook steeds koud, maar ik heb geen koorts. Ik slaap weer heel erg veel (nog meer dan ik al deed).... dus duidelijk niet in orde. Nou ja, niks aan te doen, maar ik word hier wel wat 'iebelig' van. 
Als ik dit hou wordt het dus een andere Kerst dan het plan was. 
Hopen maar dat het vanzelf overgaat en anders maar weer bellen. 
Fijn ook dat de apotheken steeds staken....  afgelopen maandag en vrijdag staakten ze hier en het is de bedoeling dat komende week ze drie dagen staken waardoor incl. Kerst en de beide weekends ze 9 dagen achter elkaar gesloten zijn. De lonen zijn te laag en de werkdruk te hoog. Nou weet en zie ik natuurlijk ook niet alles, dus ik kan er waarschijnlijk niet over oordelen, maar ik heb nog nooit de indruk gekregen dat de werkdruk hoog is in de apotheek.... het ziet eruit alsof ze het woord haast niet kennen, maar goed... dat is mijn indruk. Maar.... ze zullen wel vaak nijdige mensen aan de balie krijgen omdat een medicijn er weer eens niet is... want dat is wel een drama. 

 Die staking maakt ook alles wat ingewikkelder. Van de staking rond afgelopen weekend kreeg ik bericht, want ik had medicijnen besteld en die kon ik dus op vrijdag en maandag niet ophalen. Maar wel stond er bij dat ik bij spoed de apotheek kon bellen.... dat is dan nog een beetje positief. Je zal het maar dringend nodig hebben. Doordat ik maandag al last had haalde ik het vandaag (donderdag) pas op bij de apotheek (dat zit in hetzelfde gebouw als de huisarts, dus ik kon gelijk urine wegbrengen en ik ging met de auto... heel ongewoon voor mij). Het was er druk..... dus opletten wanneer ik aan de beurt was, want er zijn al lange tijd geen nummertjes meer. Toen ze het nog wel hadden werkte het trouwens ook niet, want je moest eerst aangeven waarvoor je kwam....  ik kan mij voorstellen dat ze dan voor de verschillende mogelijkheden ook verschillende balies hebben, alleen ophalen gaat bijv. meestal sneller. Maar het liep door elkaar....er was geen touw aan vast te knopen... iemand die veel later binnenkwam was toen soms veel eerder aan de beurt dan ik terwijl ik alleen maar wat hoefde op te halen. Maar nu moeten we dus zelf weer opletten. Het is er vaker druk, maar nu wilde iedereen natuurlijk nog voor de staking alles binnen hebben. 

Alles staat hier dus weer op een laag pitje.... ik probeer wel zoveel mogelijk de dingen te doen die ik van plan was, maar wat niet gaat dat gaat niet. Dingen waarbij ik weer snel thuis ben als het niet gaat zijn wel te doen waarschijnlijk..... ik zie wel. Eigenlijk zou ik vandaag naar Purmerend gaan en dan dat mogelijk combineren met een bezoek aan iemand wat al langer in de planning zat.... ik zou dat maandag vragen, maar i.v.m. mijn probleempje had ik dat maar even afgewacht. 
Ik kijk het dan maar tot maandag aan en dan bel ik toch weer....misschien wordt het dan toch een bezoek aan de dokter himself. Ik heb ook nog een huidprobleem wat wel al verbeterd is maar niet echt over wil, dan kan dan misschien tegelijk. Ik had die man jaren niet gezien, maar nu wordt het wat vaak... hij is dit jaar zelfs bij mij thuis geweest. Pech. Maar goed, het zal wel weer over gaan. Vele jaren geleden had ik ook zoiets en werd ik naar een uroloog gestuurd..... een wachtlijst van maanden..... tegen de tijd dat ik kon komen was het vanzelf over gegaan. Er was toen iets waarvan ik vermoedde dat dat de oorzaak kon zijn en ik vertelde dat...... (dat was dan voor een ander vakgebied), ik kreeg geen antwoord. Later probeerde ik het nog eens.... geen antwoord, ik kon net zo goed tegen een deur praten.

Een onderzoek ging toch door ondanks dat het over was..... ik lag er heel lang voor klaar, maar hij kwam maar niet, zodat ik op het laatst iets over mij heen kreeg om mij warm te houden. Tijdens het onderzoek zei hij ook geen woord.... een verpleegkundige had door dat ik flink last had en vroeg mij ernaar en toen stopte hij. Er was niks gevonden en thuis heb ik er nog flink last van gehad (wat ik niet verwacht had, maar wat niet abnormaal bleek te zijn). Ik heb tegen mijn toenmalige huisarts ooit gezegd dat ik naar die uroloog nooit meer wilde! Hij kon mij gelukkig vertellen dat hij naar het buitenland vertrokken was. 
Ik heb daar dus geen goede herinneringen aan. Maar als die man wat prettiger was geweest zou het waarschijnlijk een minder slechte ervaring zijn. Pijn kan ik over het algemeen wel hebben, vooral als ik het van tevoren weet en ook weet hoe lang het ongeveer gaat duren. Als ik normaal met zo'n man kan praten is het ook anders... dat ontspant wat meer. 

Mijn ervaringen van dit jaar in de ziekenhuizen zijn heel wat beter!  

Valwind?

 De laatste jaren hoor ik steeds vaker over valwinden. Het doet mij denken aan lang geleden en als dat inderdaad een valwind was dat zijn wij hier nog goed vanaf gekomen: 

Edwin was nog klein.... een kleuter denk ik. Het was prachtig weer ik lag lekker buiten in de zon te lezen en Edwin speelde buiten. Ik keek eens naar links (het zuiden).... oei, daar kwam een gitzwarte lucht aan en hij kwam snel onze kant op. Edwin moest meteen al zijn speelgoed naar binnen brengen want dit vertrouwde ik niet, fietsje in de schuur en ondertussen zag ik het zand op het achterpad rondtollen, maar dan omhoog en naar beneden, een beetje als de branding. 
Ik had zoiets nog nooit gezien..... snel naar binnen.... en het ging even flink tekeer, maar was ook zo weer over. Iets verderop lag een boom om die door buurtbewoners vakkundig in stukken werd gezaagd en afgevoerd werd.... alsof er niks gebeurd was.  

Nooit meer iets over gehoord..... het stond in geen krant en kwam niet op tv.... het was ook maar heel plaatselijk.... alleen hier! Geen straat verderop... echt alleen hier! Ik denk zelfs dat veel mensen het niet eens gemerkt hebben omdat het maar zo kort duurde. Als het zand niet zo raar rondgedraaid had zou het mij ook minder opgevallen zijn.... die zwarte lucht was wel abnormaal en zo'n kortdurende storm is ook vreemd, maar ik vond het angstaanjagend en dat kwam vooral door dat zand.
 
Van valwinden had ik toen nog nooit gehoord, maar ik had wel door dat het raar was..... niet gewoon een stormpje en het leek naar mijn idee ook niet op een windhoos. 
Al jaren vraag ik mij af of ik ooggetuige was van een (kleine?) valwind! Het was heftig, maar volgens mij was er behalve die boom geen schade.... daarom was het ook geen nieuws.... één boom.... ach, die was misschien niet zo stevig meer zullen veel mensen gedacht hebben. De boom heb ik zelf niet zien sneuvelen, dus hoe dat er uitzag weet ik niet, want dat zou ook iets kunnen zeggen over het soort wind. 

Ditjes en datjes

 Een rommelig weekje. Er kwamen meerdere pakjes (vnl. kerstcadeaus en nog wat dingen die ik gewoon nodig had), dus overal dozen en pakpapier. Alvast wat kerstversiering naar beneden gehaald om een beginnetje te maken, kerstkaarten schrijven.... stapeltje klaar, maar nog postzegels plakken, stapeltje klaar dat ik zelf wegbreng, dus geen postzegel nodig, stapeltje adres nog verder opzoeken.... rommelig dus..... maar de kaarten zijn nu klaar!  Dan kunnen de 'ver-weg-kaarten' met Postnl mee en de anderen kan ik wandelend wegbrengen.... steeds een andere wijk. Dat zelf wegbrengen doe ik meestal pas laat..... met de post moet het wel eerder, maar wat ik zelf wegbreng kan ik zelf bepalen. Maar ik denk dat ik dit jaar wat eerder begin.....dan kan ik het wat meer spreiden. Ik hoop dat ik niemand vergeten ben. Ja, ik stuur nog steeds kaarten. Het worden er wel steeds minder, maar toch..... ik vind het leuk! Natuurlijk kan ik ook mailen om iedereen fijne dagen te wensen, maar ik vind die kaarten veel leuker. Oké, het is prijzig, niet omdat de kaarten zo duur zijn, maar de postzegels hebben tegenwoordig een prijs waarvoor je kan verwachten dat er bladgoud op zit. Kaarten hoeven niet duur te zijn. Dit jaar had ik nog genoeg in huis..... even de 'restanten' weggewerkt. Op het laatste heb ik zoveel verschillende kaarten die over zijn van voorgaande jaren.... die moest ik nu maar eens gebruiken.  Daar zaten ook wel een paar kaarten bij die ik net wat minder mooi vond, maar weer wel te mooi om weg te gooien, dus ook die geschreven. Normaal zoek ik altijd echt uit wat bij iemand past.... als er kleine kinderen zijn wordt het vaak een kaart met sneeuwpop of kerstman of zoiets en zo probeer ik steeds een beetje uit te zoeken wat iemand waarschijnlijk leuk vind. Deze keer heb ik daar wat minder opgelet....even ruimte maken in de 'kerstkaartendoos'!

 Zo waren er meer dingen.... ik was overal tegelijk mee bezig. Het is ook weer zo ruim (nou ja... ruimer 😂), het zijn allemaal dingen die snel op te bergen zijn, maar er zijn momenten dat het dramatisch lijkt. Maar ja... zoals met de kerstkaarten... ik ruim dat tussendoor echt niet elke keer op, dat is dubbel werk, ik ruim het pas op als ik klaar ben.... en dat doe ik met meer dingen, ik ga later weer verder en dan laat ik het even liggen. 

Het was ook een uitstelweek.... weinig fut.... boodschappen? Komt morgen wel.... dat soort dingen. 
Ik wilde ook vrijdagavond naar 'kerstzingen' .... er zouden meerdere koren zingen en dat leek mij wel leuk... bovendien kende ik veel mensen die meededen en dat maakt het altijd extra leuk. 
's Morgens bij het zwemmen vroeg nog iemand of ik ook zou komen.... ik durfde het niet te beloven. 
Toch was ik het wel van plan! Ik val vaak in slaap 's avonds na het eten.... niet voor een kwartiertje, maar uren. Na het zwemmen ben ik altijd slaperig, dus ik besloot lekker even te gaan slapen, dan zou het 's avonds misschien lukken om de deur nog uit te gaan. Nou, het slapen lukte prima..... maar het wakker worden ging minder goed. Ik heb uren geslapen. Daarna..... ik bleef slaperig. Tegen 6 uur besloot ik dat ik niet zou gaan, het ging gewoon niet lukken, ik bleef gapen en kon mijn ogen amper openhouden. Eigenlijk had ik ook boodschappen willen doen, maar ook dat werd weer uitgesteld. 
Als ik wat wil doen moet ik eigenlijk eerst aan de lader..... maar de accu wordt oud en is steeds sneller leeg. Het donkere weer helpt natuurlijk ook niet mee.... maar het komt wel weer goed. Ik heb vaker van de periodes en ik heb dat nu wat vaker omdat ik nog niet volledig opgeknapt ben. Het gaat goed, maar niet perfect.  Ik vermoed dat het in het voorjaar beter gaat, ik verwacht dat dan die medicijnen afgebouwd zijn en hopelijk uitgewerkt...... ik denk echt dat het dan veel beter zal gaan. Als we dan ook lekker voorjaarsweer hebben komt er ook wat zonne-energie bij.....lekker. Als er nog een lekkere winter komt helpt dat ook.... ik denk aan een pak sneeuw en dan zon..... heerlijk! 

Dit weekend moest ik dan toch echt boodschappen doen.... en alvast wat kerstcadeautjes inpakken... en wat bakken naar zolder brengen, kerstversiering van zolder halen en en en ..... ik wil weer teveel, ik zie wel! Zondag dan eindelijk de boodschappen.... met de auto (ook ongebruikelijk voor mij, maar er was een reden voor). Naar 2 supermarkten en bij allebei in de buurt alvast wat kerstkaarten wegbrengen.... en naar de postnl-brievenbus (die heeft ondertussen de juiste postcode erop staan, wel zo logisch) ... naar huis, boodschappen opruimen, een vroege lunch..... en ik viel in slaap tot 4 uur. Nou ja, ik zal het nodig hebben... ik had veel gelopen, dat wel. Verder natuurlijk niet veel gedaan. Wel lekker zuurkool klaargemaakt, heerlijk!!!

Al 2 weken achter elkaar ontvang ik folders..... ik denk voor het eerst dit jaar. Huis-aan-huis-krantje krijg ik ook niet, maar die is hier en daar op te halen.... alleen ben ik wel eens te laat. 
Afgelopen week medicijnen bijbesteld.... het lag vrijdag klaar, maar ze waren nog wel zo netjes om aan te geven dat ze vrijdag en maandag weer staken. In noodgevallen kan ik de apotheek bellen.... hm, ik red het gelukkig nog wel. Wat een gedoe steeds. 

Het was dus een sukkelig weekje, niks bijzonders gebeurd.... hoewel, die folders was wel een hoogtepunt. 😁. 

Komende week de rest van de kerstkaarten wegbrengen, alle cadeautjes inpakken en nog zo het één en ander... o ja, en nog wat versieren, want het is nu nog erg karig.  O... en de garage bellen en de dokter..... jaja het leven is weer spannend 😂😃😄 en naar Purmerend en even kijken of ik dat met wat anders kan combineren.... ook nog. 
Maar volgend jaar gaat het actiever worden, ik weet het zeker! 

Contant?

Banken kwamen van de week met het advies om te zorgen dat er contant geld in huis is, dit  vanwege geopolitieke dreigingen. 
Leuk bedacht...... een oude sok is zo gevonden, ook door inbrekers. 

Maar een ander punt is: Op steeds meer plekken kan je niet eens meer contant betalen!
Laten ze eerst dat maar eens verbieden.....echt geld is nog steeds een wettig betaalmiddel en ik vind het idioot dat je dat niet overal meer kan gebruiken! 
Ik vind het al niet ideaal dat je in veel winkels en restaurants Engels moet praten..... ik snap het wel, personeelstekort en als dan mensen die geen Nederlands spreken wel willen komen dan is Engels echt de beste oplossing. Toch moet er wel altijd iemand zijn die wel Nederlands spreekt vind ik. 
Mijn Engels is niet slecht, ik kan mij er goed in redden maar in een winkel heb ik toch echt wel eens iets nodig waarvoor ik geen Engels woord weet. De gangbare dingen lukt wel, maar soms weet ik niet eens het juiste Nederlandse woord en moet ik uitleggen wat ik wil hebben en dan kan het best lastig worden in het Engels. 
Leg maar eens uit dat je pepernoten wil... de echte en dus niet de kruidnoten..... dat wordt in het Nederlands al vaak niet begrepen, maar in het Engels denk ik niet dat we eruit komen. En wat is taaitaai in het Engels? (ik zal het opzoeken, nu wil ik het weten! .....hm Google vertaalt het als tough... daarmee krijg ik geen taaitaai..... verder gezocht... gingerbread... hm... is het ook niet helemaal, maar dat komt in de buurt).
Maar goed, ik snap dat het niet altijd anders kan, maar dat vind ik al lastig en het zou niet zo moeten zijn, maar dan ook niet kunnen betalen met geld gaat mij te ver. En de winkels waar ik alleen mag pinnen mijd ik nu al, maar als het bij een pinstoring ineens wel met geld mag ga ik er zeker niet naartoe. Normaal pin ik vaak, maar er kunnen redenen zijn om geen pinpas mee te hebben. 
Ik zou een kind geen pinpas meegeven, dus een kind kan ik niet naar een winkel sturen waar je alleen kan pinnen (kan wel, maar dat heeft weinig zin). 
Als ik denk aan de tijd dat Edwin nog heel jong was..... toen kocht hij zelf wel eens een cadeautje voor mij ..... dan zou dat dus niet in winkels kunnen waar hij alleen zou mogen pinnen, want een vierjarige met een pinpas vind ik niet zo logisch. Het begrip van de waarde van geld is voor een kind vaak al lastig, maar naar mijn idee lukt dat toch beter met echt geld dan met een pinpas!

Ik snap wel dat minder contanten in de kas veiliger is voor het personeel, maar maak er dan van dat pinnen de voorkeur heeft. Ik vind het raar als ik voor onderzoek nuchter in het ziekenhuis moet zijn en ik kan daar na afloop niet even een lekker broodje kopen en wat te drinken omdat ik mijn pinpas niet mee heb (i.v.m. met het moeten achterlaten van mijn tas in kleedkamertjes waarvan ik van tevoren niet wist of ik daar zicht op had... dan heb ik liever contanten mee). Dat is mij dus gebeurd.....ik had al een broodje gepakt, de cappuccino was al klaar, ik had geld neergelegd..... en toen zei ze dat ik alleen met pin kon betalen en daarom heb ik nu een ander adres waar ik na afloop iets eet en drink. Dichtbij en heel vriendelijk personeel.... en het is heerlijk! Ook als ik wel mijn pinpas mee heb koop ik dan niks in het ziekenhuis..... ik heb een leukere tent gevonden. Als ik in het ziekenhuis lig wil ik ook geen pinpas mee hebben..... toen ik er lag werd ik geregeld met bed en al naar één of ander onderzoek gereden.... ik vond het al vervelend genoeg dat mijn telefoon daar dan onbeheerd lag, maar als mijn pinpas er ook ligt voelt dat niet goed. Dan liever contanten en niet teveel. Als ik dus nog eens naar dat ziekenhuis moet kan ik daar dus niet beneden even wat lekkers nemen, want ik weiger echt mijn pinpas mee te nemen als ik daar lig! Ik vraag mij af wat ze doen bij een pinstoring.... gaan ze dan dicht of nemen ze dan wel ineens contant geld aan? Nou, dan neem ik het toch niet.... ik drink wel water! 

En het is niet alleen daar..... ik heb het vaker meegemaakt. En dan moeten we nu contant geld in huis hebben? 
Er wordt wel eens gezegd dat echt geld afgeschaft moet worden, maar het lijkt mij geen goed plan.... en door dit advies van de banken lijkt het erop dat ik gelijk heb! 

Overigens snap ik best dat er bij onbemande tankstations e.d. niet contant betaald kan worden. Kan ook wel lastig zijn, maar dat begrijp ik beter. Dat zijn de uitzonderingen vind ik. 

Kerstboom

Ik zie soms kerstbomen die echt met zorg versierd zijn, alles in één kleur of een paar goed bij elkaar passende kleuren, alles op zijn eigen plaats, goed verdeeld.... uiteraard een kunstboom, want dat red je bij een echte boom niet. Perfect, maar echt mooi vind ik het niet. Te kil, al zijn de kleuren nog zo warm, ik vind het te kil. Ieder zijn smaak natuurlijk, die vooral wat je zelf wil... als ik maar niet mee hoef te doen. 

Ik vind het leuker als er herinneringen in de boom hangen... net zoals ik van een huis vol herinneringen hou.....dingen met een verhaal. Het is leuk om dat vogeltje te hebben dat je als kind altijd in de boom mocht doen en het lelijke kerstmannetje dat opa zo leuk vond. Dingen die met hobby's van de bewoners te maken hebben of 'weet je nog? Dat was het eerste wat we voor onze kerstboom kochten 45 jaar geleden'.... dat soort dingen, daar hou ik van. Ik hou zelf niet zo erg van felgekleurde glazen ballen, maar zou ze wel in de boom hangen als ze van mijn moeder geweest zijn.... vanwege de herinnering. Wij zijn begonnen met veel houten en rieten hangers in de boom.... het mocht wel geverfd zijn, het hoefde niet in één kleur. Geverfd hout is minder fel van kleur dan dat gekleurde glas. Er hingen ook wel wat andere dingen in, het hoefde niet allemaal hetzelfde te zijn. Gekleurde lampjes ben ik ook niet gek op en al helemaal niet als ze nog knipperen ook. Ik heb liever gewoon licht zonder echte kleur, maar als alle lampjes bijv. rood zijn vind ik dat ook nog wel leuk. Ik heb dus wel voorkeur voor bepaalde dingen/kleuren, maar het moet niet te perfect zijn, het moet een gezellige boom zijn. Ik doe ook niet aan modekleuren! Ja, we zijn allemaal anders en dat mag gelukkig.

 

De laatste jaren heb ik een klein boompje, daar kan niet veel in.... maar is wel handig. Ooit komt er wel weer een grote, liefst een echte. 
Nog altijd vind ik het eigenlijk het leukst om het een dag voor Kerst pas te versieren. Dat lukt mij niet, dat is teveel, dus ik begin al eerder met af en toe wat, maar de speciale kerstlichtjes zijn het laatst aan de beurt en gaan pas aan als het Kerst is (ik heb nu een slinger herfstbladeren met lichtjes.... dat is geen Kerst!!!). 
Buiten vind ik lichtjes al eerder wel leuk tijdens de donkere dagen voor Kerst, maar zelf vind ik het dan weer minder leuk als dat al veel echte kerstfiguren met licht zijn. Ik vind het zo leuk als het met Kerst pas Kerst is. 

Dan heeft het voor mij iets magisch, ineens leven we in een andere wereld en dat is iets dat ik echt bij Kerst vind passen. Als het al weken zo is dan is Kerst voor mij minder Kerst, dan is het al gewoon. Ik heb ook wel meegemaakt bij iemand die zo graag wilde dat het Kerst was dat de boom in november al versierd werd. Tweede kerstdag werd de boom weggehaald.... die boom stond er al zo lang, het was niet leuk meer, die rommel ..... weg ermee! Dat vind ik dus niet leuk....dan liever later versieren en tot nieuwjaar (of driekoningen) laten staan! 
Met een echte boom zal je niet snel al zo vroeg beginnen, want dan zit er met Kerst geen naald meer aan. Het komt dus door de kunstbomen dat het steeds vroeger versierd wordt. Voor Sinterklaas het land uit is zeker geen kerstversiering bij mij. 

Ook de muziek.... zo mooi, zo gezellig, maar als je het al wekenlang gehoord hebt ben je het met Kerst vaak al zat. Hoe gezellig een huis ook kan zijn met kerstversiering, ik vind het jammer dat alles al zo vroeg helemaal in kerstsfeer is. Er zijn ook neutrale dingen, die goed bij Kerst passen, maar niet speciaal alleen bij Kerst horen zoals paddenstoeltjes en dennenappels.

Daar ga ik liever voor.  Ja, ik heb daar nu eenmaal mijn eigen ideeën over. Kerst is Kerst en dan mag het van mij door het hele huis versierd zijn en dan mag de hele dag kersmuziek te horen zijn. Ik herinner mij nog mijn teleurstelling toen ik net getrouwd was..... ik had veel kerstmuziek (lp's toen nog), ook muziek die niet echt Kerst was maar er wel goed bij paste. Heerlijk..... schoonpa dacht er anders over, die vroeg een beetje nijdig of ik niet wat anders kon draaien. Echt, dat verpestte mijn dag. Ik zou dat zelf nooit gevraagd hebben, bij niemand..... al draaien ze de hele dag André Hazes ... niet mijn smaak en vooral niet met Kerst, maar ik ben de gast en ga niet zeuren over het eten, de muziek of wat dan ook. Iedereen viert het naar eigen idee en als ik daar te gast ben doe ik op dezelfde manier mee! Ik ben meer van de chique kleding met Kerst, maar een foute kerstrui vind ik ook prima, ik doe mee.... anders is ook goed en ook als ik het minder geslaagd vind doe ik gewoon mee en is het toch altijd weer leuk. 
Het eten hoeft niet extreem te zijn voor mij.... dagen in de keuken staan om wat bijzonders klaar te maken hoeft voor mij niet.  Van mij mag stamppot ook, maar ik zou het dan wel wat leuker opdienen dan ik normaal doe. Misschien zou ik er quiches van maken (zuurkooltaart vind ik zoooo lekker!!!), maar een mooie bol van stamppot maken op een schaal is ook leuk en dan wat lekkere dingen er omheen..... zoals gebakken spekjes, plakjes rookworst etc. Een prikker met een ster (of iets anders leuks) bovenin... nou, dan ziet het er al leuker uit. De tafel mooi dekken..... nou, dan is het ook feestelijk, van mij hoeft er geen reerug op tafel. Iets bijzonders mag natuurlijk best, maar voor mij is het niet noodzakelijk, eigenlijk vind ik de manier van opdienen belangrijker.... gewoon wat feestelijks er van maken... en dat kan met alles (en dat vind ik ook leuk om te doen). Een broodtafel kan je ook feestelijk maken.

Prima als mensen dagen met de voorbereidingen voor het kerstdiner bezig zijn als ze dat zelf leuk vinden, maar als het stress oplevert lijkt mij dat toch niet leuk meer. Je hoeft niet op te bieden tegen elkaar.... zo van 'vorig jaar bij jou aten we hazenpeper, dan moet wij dit jaar toch minstens reerug hebben'. Het hoeft niet steeds meer, extremer en duurder etc te zijn. Doe wat je zelf wil, maar doe niet wat je denkt dat er van je verwacht wordt! Kerst hoort een feest te zijn, hoe je het ook viert en anders worden het vrolijke stressdagen!  
Jarenlang ben ik Kerst begonnen met het zingen van kerstliederen 's morgens vroeg op straat. Toen Edwin nog heel klein was ben is daarmee begonnen. Jarenlang met een klein groepje, dat voelde zo bijzonder. Ook nadat Edwin de deur uit was bleef ik dat doen, maar vaak moest ik daarna nog weg en dat werd wel eens wat veel dan. Ook werd de groep steeds groter.... wat ik zelf toch iets minder leuk vond.... het gaf veel geroezemoes tussendoor ... stilletjes naar de volgende plek lopen om daar te zingen was er niet meer bij. Niet erg, maar met de kleinere groep vond ik het toch leuker. Met zoveel mensen missen ze mij niet, dus steeds vaker sloeg ik over.... zodat ik eerder naar Arnhem kon of eerder alles klaar kon zetten als ze hier naartoe kwamen. En nu doe ik het al jaren niet meer.... het was altijd een mooi begin van Kerst, maar nu red ik het gewoon niet meer... ik zing alleen wel wat!
Voor mij is Kerst meer..... hoewel ik niet erg gelovig ben (Ned. Hervormd van huis uit) ben ik zeker niet ongelovig en bij Kerst hoort het kerstverhaal...... en dan bedoel ik niet de Kerstman op zijn slee (ook leuk, dat wel, maar ik bedoel natuurlijk het verhaal van Jozef en Maria en de geboorte van Jezus) en daar draait Kerst vooral om vind ik en niet om een vreetfestijn. 

Ja, ik heb zo mijn eigen ideeën over Kerst ..... ik snap best dat veel mensen er anders over denken maar ik doe het op mijn manier als ik thuis ben en bij een ander doe ik mee zoals zij het doen..... geen probleem! 

Het is nog wat vroeg, maar omdat ik al zoveel kerstversiering overal zie wens ik nu alvast iedereen een gezellige kersttijd toe!