Als jong kind ben ik maar 1 keer op vakantie geweest, ik was toen 3 of 4 ..... naar een huisje op de Veluwe.... het regende en het dak was op vele plaatsen lek, we hadden inbrekers aan de deur...... het was niet echt een topvakantie, hoewel ik het als ukkepukkie wel erg leuk vond..... ik wist niet dat er inbrekers aan de deur waren die mijn moeder weggejaagd had door met haar zaklantaarn door het raam te schijnen zodat ze er vandoor gingen. Ik vind het leuk omdat mijn nichtje ook mee was..... ik zag alleen de leuke dingen.
Het was toen normaal om te zeggen 'loop naar de pomp' want daar moesten wij ons water halen. De broers hadden een stevige stok waar ze de volle emmers aan hingen en liepen zo weer naar ons huisje.
Mijn moeder had het altijd koud en vond die tent 6x niks... maar de tweede week kreeg ze het voor elkaar dat we in een caravan konden.
Het was wel een leuke vakantie..... echt heel leuk!

Hier sta ik aan de oever van de Ourthe.... later is die hele camping een keer overstroomd toen de Ourthe buiten zijn oevers was getreden..... maar dat was jaren later.

Het was een lang en slecht pad naar de camping.... er stond een bord dat het 500 meter was, maar er was een stuk van het bord af, het bleek 1500 meter te moeten zijn. Die eerste keer leek er geen eind aan te komen, we liepen met volle bepakking!
We waren met de trein gekomen, dus het was een heel gesjouw dat laatste stuk.
We hadden nog hals over kop slaapzakken moeten kopen, dat zou niet nodig zijn, maar bij die overname bleken dergelijke dingen ook niet aanwezig te zijn.

In een grot.... dat vond ik wel spannend, vooral omdat mijn oudste broer ons liet schrikken.
En nee, ik heb geen sigaret in mijn hand, dat is mijn zonnebril.
Beetje vage foto's, maar het gaat om de herinnering.
Daarna toen ik 16 of 17 was naar Clervaux in Luxemburg. Ik was daarvoor lang ziek geweest en ik denk dat dat de reden was dat mijn ouders besloten met mij op vakantie te gaan..... even wat leuks na alle ellende. Het was een leuke vakantie, veel gezien daar, maar het hotel was echt slecht. Smerig, onvriendelijk, eten was ook niet geweldig.... na het eten gingen veel hotelgasten naar een cafetaria verderop om verder te eten.
De volgende vakantie was in januari 1976 op wintersport in Oostenrijk met z'n tweeën (ik was toen 21) .... met iemand die net als ik op de muziekvereniging zat en ook alleen was, we kenden elkaar dus goed en het was heel gezellig om samen te gaan. Een geweldige vakantie. De eerste week excursies en de 2de week skiën. We waren allebei nog nooit op Wintersport geweest en vonden het geweldig!
Kort daarna kreeg ik verkering met Ed en we zijn een paar keer met de boot van zijn ouders op vakantie geweest.... dat was heerlijk. De eerste keer iets minder.... zijn vader had gezegd dat hij misschien een dagje langskwam om te vissen.... prima natuurlijk, hij had er een klein visbootje bij waarmee hij dan de hele dag op het meer was.... en waarschijnlijk zou hij dan bij ons komen eten en koffie drinken... prima. Wat we niet wisten was dat hij bleef slapen..... en er was maar één bed.... wel groot, maar toch..... maar één!
Ed in het midden, aan de ene kant sliep ik en aan de andere kant zijn vader..... ik vond het vreselijk! We hadden nog maar kort verkering en dan wil je echt je (schoon-)pa er niet bij. Gelukkig ging hij de volgende dag naar huis en hadden we daarna toch een leuke vakantie. En nee.... het was niet om ons te controleren of 'netjes te houden', want hij zinspeelde er juist vaak op dat hij alles prima vond, meer dan prima zelf want zoals hij zei 'ik was zelf ook zo braaf niet'. Dergelijke opmerkingen vond ik vervelend, maar wat doe je eraan? Hij was duidelijk heer en meester in huis en alles moest gebeuren zoals hij het wilde, geen tegenspraak! Bovendien begon dat meteen al.... toen kende ik hem nauwelijks en durfde nog niet veel te zeggen.
Wij vonden het heerlijk op de boot en we hebben dat meerdere keren gedaan..... steeds weer een leuk plekje zoeken voor de boot en daar overnachten..... allerlei havens gehad.... heerlijk.
Met mijn schoonouders zijn we een paar keer naar Spanje geweest voor een korte vakantie.... dat kregen we dan van mijn schoonouders..... het was een patiëntenreis want mijn schoonmoeder was nierpatiënt en kreeg dan in een Spaans ziekenhuis haar dialyse. Spanje is niet mijn favoriete vakantieland en zo'n toeristenoord al helemaal niet, maar.... het was weer eens wat anders en mijn schoonmoeder vond het heerlijk dat wij mee waren, dat was ook belangrijk! Toen durfde ik al wat meer tegen mijn schoonvader te zeggen, maar dat werd mij niet in dank afgenomen.... hij vond mij maar lastig.
Toen we getrouwd waren zijn we 2x naar Duitsland geweest met de auto.... gewoon rijden en waar het ons leuk leek een hotel zoeken.... daar van alles bekijken en leuke wandelingen maken en dan weer verder. Heerlijk..... we hebben zo veel gezien, zoveel leuke herinneringen. Het leuke familiehotel in Westerwald waar we een jaar later nog een keer naartoe gingen en nog herkend werden. In the middle of nowhere maar in een prachtig gebied en heerlijk om daar te wandelen.... zo mooi. En we waren met de auto, dus we konden overal komen.
Ook zijn we eens in een klein hotel in Schaik geweest.... dat was ook heel leuk.....een heel gezellig klein hotel en van daaruit weer de omgeving bekijken.
Onze laatste vakantie samen was naar Centerparcs (ik denk dat het toen nog Sporthuis Centrum heette) en toen was Edwin nog heel klein, bijna 7 maanden.
Ed zou die week boeken maar om de één of andere reden boekte hij een week later.... ik was kwaad.... ik wilde die eerdere week dat kwam beter uit! Die latere week had ik een afspraak die best afgezegd kon worden maar dat wilde ik dus niet. Achteraf maar goed..... we waren net thuis toen Ed ziek werd.... we hadden later niet gekund (en die afspraak heb ik inderdaad af moeten zeggen) ..... het bleek al snel dat het ernstig was.... dus ons leven veranderde behoorlijk. Zo blij dat we die vakantie nog gehad hebben samen met ons lachebekkie!
Mijn moeder leende een caravan en wij gingen daar ook een paar nachtjes naartoe, Edwin zal toen een jaar of 5 geweest zijn en bleek overal te vertellen dat hij geen vader meer had, die was dood zei hij .... toen begreep ik waarom veel mensen mij zo medelijdend aankeken. Hij had natuurlijk wel gelijk, maar ik was er niet echt blij mee. Ik ging hem natuurlijk niet verbieden om het te zeggen want het was gewoon de waarheid, maar ik heb hem wel gevraagd om het niet aldoor te zeggen, alleen als ze iets vroegen over zijn vader ("Komt je vader ook het weekend?".
Nou was die caravan ook niet echt top.... we wisten dat hij oud was, maar dat was erger dan ik verwachtte. Het bed waar Edwin op sliep was niet zo geslaagd, er lag een soort van matras dat zo vol zat met kapok (denk ik) dat het helemaal bol stond, waardoor Edwin er 's nachts steeds afrolde en wakker werd naast de keukenkastjes. Het was leuk om er even uit te zijn, maar een paar dagen was wel genoeg.
Een paar jaar later huurde mijn moeder een huisje op de Veluwe.... een geweldig huisje, er waren fietsen die we mochten gebruiken, er was tv, telefoon, koelkast ..... heel luxe in die tijd. Een heerlijke tuin er omheen waar regelmatig eekhoorntjes kwamen.... heerlijk!
En er was al eten, maar dat was per ongeluk.... de eigenaren overhandigden ons de sleutel en omdat ze toch in de buurt waren ze daar naar een slager gegaan die altijd erg lekkere verse worst had...... dat stopten ze zolang in de koelkast en zijn dat vergeten mee te nemen.... dus een uurtje na hun vertrek ging de telefoon... ze hadden ontdekt dat ze het vergeten waren en er werd gezegd "Eet maar lekker op!"
Met Edwin maakte ik flinke fietstochten, we wandelden veel.... mijn moeder kon niet zo ver wandelen, maar we deden toch veel samen en we gingen ook wel met mijn auto naar plaatsen in de omgeving. Maar ik maakte ook wandelingen met alleen Edwin.... en op een avond kwamen wij reeën tegen.... dat was natuurlijk prachtig! Dat was een heerlijke vakantie! En met mijn moeder erbij was dat prettig.... Edwin was gek op haar (en dat was wederzijds), maar alleen op vakantie met een klein kind zag ik nooit zo zitten. Nu kon ik bijvoorbeeld boodschappen doen of wat bij de snackbar halen terwijl Edwin bij mijn moeder bleef. Ook als hij sliep kon ik even een rondje wandelen of zo. Thuis liet ik Edwin al niet alleen, maar ergens anders helemaal niet. Nou hadden we in dat huisje al telefoon, dat maakt het prettiger, maar de meeste huisjes hadden dat niet en de mobieltjes waren nog niet te koop.... we hadden nog geen idee dat dat ooit normaal zou zijn.
Dat huisje werd ook niet zo vaak verhuurd, het was vooral voor eigen gebruik en verhuren deden ze af en toe, maar alleen als ze gecontroleerd hadden wat voor mensen het waren! Een klein kind? Ze hadden twijfels, maar een gezamenlijke kennis wist dat Edwin een rustig kind was en dat mijn moeder en ik netjes waren en Edwin echt niet zomaar zijn gang zouden laten gaan. We mochten het huren!
Erg aardige mensen! Maar omdat het vooral voor eigen gebruik was was het allemaal wat comfortabeler daar.... het was echt top!
In andere huisjes was geen telefoon .... en dat vond ik geen prettig idee als ik alleen met Edwin zou zijn.
Ik hoef natuurlijk niet steeds te bellen, maar als één van tweeën ziek zou worden was het wel zo handig als ik niet ergens een telefoon zou moeten zoeken om een dokter te bellen.... want als Edwin ziek was moest ik hem alleen laten om te kunnen bellen en als ik zelf ziek zou zijn zoek ik ook niet graag naar een telefoon..... het voelt dus gewoon veiliger als er telefoon is. En soms is er iets wat je snel aan iemand wil vertellen.... een telefoon is dan erg prettig! Misschien denk ik teveel over dat soort dingen na.... maar zo gek is het niet vind ik.... een kind is wat vaker ziek en zelf was ik ook vaak ziek.... meestal niet zo lang, maar toch.... wie moet dan de boodschappen doen? Thuis zijn er mensen genoeg die dat willen doen en bovendien is er altijd voorraad, maar ergens anders niet!
Een kind moet toch op tijd slapen.... in de vakantie misschien wat later..... maar zonder tv gaat zo'n avond snel vervelen, dat is thuis anders en als ik dan niet alleen ben ook.
Dat wordt dan een wagonlading boeken meenemen en ik hou van lezen, maar elke avond in mijn eentje in een boek is wat veel van het goede.
Bovendien was het vaak behoorlijk prijzig om een huisje te huren en ik had niet het idee dat het dat waard was als ik hele avonden in mijn eentje zat te lezen en geen kant op kon. Dat was het mij niet waard. We hebben genoeg leuke dingen gedaan in de vakanties, maar kwamen 's avonds altijd weer thuis. Thuis met mijn eigen spullen, mijn boeken, tv en telefoon en Edwin zijn speelgoed. Met mijn buren die ik altijd om hulp kon vragen als dat nodig was. Familie dichtbij .... het voelde voor mij thuis veiliger en prettiger dan ergens in een huisje voor veel geld! Maar met mijn moeder erbij was dat anders..... er was veel meer mogelijk en 's avonds gezellig kletsen.
wordt vervolgd
En er was al eten, maar dat was per ongeluk.... de eigenaren overhandigden ons de sleutel en omdat ze toch in de buurt waren ze daar naar een slager gegaan die altijd erg lekkere verse worst had...... dat stopten ze zolang in de koelkast en zijn dat vergeten mee te nemen.... dus een uurtje na hun vertrek ging de telefoon... ze hadden ontdekt dat ze het vergeten waren en er werd gezegd "Eet maar lekker op!"
Met Edwin maakte ik flinke fietstochten, we wandelden veel.... mijn moeder kon niet zo ver wandelen, maar we deden toch veel samen en we gingen ook wel met mijn auto naar plaatsen in de omgeving. Maar ik maakte ook wandelingen met alleen Edwin.... en op een avond kwamen wij reeën tegen.... dat was natuurlijk prachtig! Dat was een heerlijke vakantie! En met mijn moeder erbij was dat prettig.... Edwin was gek op haar (en dat was wederzijds), maar alleen op vakantie met een klein kind zag ik nooit zo zitten. Nu kon ik bijvoorbeeld boodschappen doen of wat bij de snackbar halen terwijl Edwin bij mijn moeder bleef. Ook als hij sliep kon ik even een rondje wandelen of zo. Thuis liet ik Edwin al niet alleen, maar ergens anders helemaal niet. Nou hadden we in dat huisje al telefoon, dat maakt het prettiger, maar de meeste huisjes hadden dat niet en de mobieltjes waren nog niet te koop.... we hadden nog geen idee dat dat ooit normaal zou zijn.
Dat huisje werd ook niet zo vaak verhuurd, het was vooral voor eigen gebruik en verhuren deden ze af en toe, maar alleen als ze gecontroleerd hadden wat voor mensen het waren! Een klein kind? Ze hadden twijfels, maar een gezamenlijke kennis wist dat Edwin een rustig kind was en dat mijn moeder en ik netjes waren en Edwin echt niet zomaar zijn gang zouden laten gaan. We mochten het huren!
Erg aardige mensen! Maar omdat het vooral voor eigen gebruik was was het allemaal wat comfortabeler daar.... het was echt top!
In andere huisjes was geen telefoon .... en dat vond ik geen prettig idee als ik alleen met Edwin zou zijn.
Ik hoef natuurlijk niet steeds te bellen, maar als één van tweeën ziek zou worden was het wel zo handig als ik niet ergens een telefoon zou moeten zoeken om een dokter te bellen.... want als Edwin ziek was moest ik hem alleen laten om te kunnen bellen en als ik zelf ziek zou zijn zoek ik ook niet graag naar een telefoon..... het voelt dus gewoon veiliger als er telefoon is. En soms is er iets wat je snel aan iemand wil vertellen.... een telefoon is dan erg prettig! Misschien denk ik teveel over dat soort dingen na.... maar zo gek is het niet vind ik.... een kind is wat vaker ziek en zelf was ik ook vaak ziek.... meestal niet zo lang, maar toch.... wie moet dan de boodschappen doen? Thuis zijn er mensen genoeg die dat willen doen en bovendien is er altijd voorraad, maar ergens anders niet!
Een kind moet toch op tijd slapen.... in de vakantie misschien wat later..... maar zonder tv gaat zo'n avond snel vervelen, dat is thuis anders en als ik dan niet alleen ben ook.
Dat wordt dan een wagonlading boeken meenemen en ik hou van lezen, maar elke avond in mijn eentje in een boek is wat veel van het goede.
Bovendien was het vaak behoorlijk prijzig om een huisje te huren en ik had niet het idee dat het dat waard was als ik hele avonden in mijn eentje zat te lezen en geen kant op kon. Dat was het mij niet waard. We hebben genoeg leuke dingen gedaan in de vakanties, maar kwamen 's avonds altijd weer thuis. Thuis met mijn eigen spullen, mijn boeken, tv en telefoon en Edwin zijn speelgoed. Met mijn buren die ik altijd om hulp kon vragen als dat nodig was. Familie dichtbij .... het voelde voor mij thuis veiliger en prettiger dan ergens in een huisje voor veel geld! Maar met mijn moeder erbij was dat anders..... er was veel meer mogelijk en 's avonds gezellig kletsen.
wordt vervolgd

















Mooie eerste aflevering Ans. Ik moest regelmatig glimlachen om je verhaal. Die tent in plaats van een caravan. :-) Ik vind de foto's ook geweldig, zeker die van toen je nog klein was. Erg herkenbaar ook, de Ardennen, Luxemburg - net als in mijn kinderjaren. En ik vond het ook prachtig, ook in de griezelige stoeltjeslift in Vianden. :-) We maakten wandelingen in de 'bergen' met het gezin, ouders en vier jongens, en kregen allemaal een wandelstok met zo'n schildje erop. Jaren later deden die dienst als hockeystick. We hadden een bungalowtent, een blauwe, en daarmee stonden iedere zomervakantie 4 weken op een camping ergens in Nederland, in de buurt van waar mijn vader dan werkte. Schitterende vakanties waren dat. Maar gevaren, zoals jij op die mooie jaren tachtig foto's, deden we niet. Hoewel.... mijn moeder kon wel roeien, zoals bleek op de vijver in de Efteling, dat toen nog alleen een sprookjesbos was. Ik kijk uit naar de volgende aflevering!
BeantwoordenVerwijderenDie arme man die de camping had overgenomen, dat was echt zielig. Hij heeft zijn best gedaan, maar hij kon niet iedereen geven waar ze voor betaald hadden. Die wandelstok met schildjes kocht ik later.... toen ik al volwassen was. Ed en ik hadden er allebei één, dat vond ik leuk!
VerwijderenDat varen was leuk.... overnachten met schoonpa niet 🤣.
Als ik naar de Efteling ga is het alleen voor het sprookjesbos.... de rest hoeft van mij niet! Roeien kan ik ook. En ik heb ooit mijn vaarbewijs gehaald (is ondertussen verlopen).
Die stoeltjeslift.... ik ging over de wilde zwijnen heen. Ik zat stevig, mijn voeten steunden ergens op en ik kon mij vasthouden .... daardoor durfde ik het. Ik was één keer eerder in een stoeltjeslift geweest..... als kind in de Westerbouwing in Arnhem. Minder hoog, maar ik wist daardoor wel hoe het voelde.
Wij gingen lang niet elk jaar met vakantie, maar daardoor zijn de herinneringen misschien juist duidelijker.