Chilling maandag

 

Het was de bedoeling dat er maandagmorgen geen wekker ging, maar ik was vergeten de grijze container weg te zetten....ik dacht er 's nachts aan (ik ging laat slapen.. ik ben al een avondmens, maar na zo'n leuk weekend was ik nog teveel aan het 'hyperen'  om in slaap te kunnen vallen).
Dan toch maar een wekker en slaperig zette ik vroeg de container op zijn plek. Ze komen meestal 's middags, maar het is vaker gebeurt dat ze op een andere tijd kwamen en ik vind het geen goed idee om dat te missen, want dan wordt hij pas 4 weken later geleegd!  Ik vergeet hem wel altijd op te halen..... dat hoeft ook niet omdat de buurman dat altijd doet, maar ik denk er ook niet meer aan...ik hoor het niet altijd als hij teruggebracht wordt en vaak genoeg kijk ik 's avonds laat nog even of hij terug is. De weinige keren dat ik er wel aan denk neem ik die van de buren natuurlijk ook mee, maar dat komt zelden meer voor. 

Weer terug ging ik even lekker zitten, maar al snel voelde ik dat ik veel te kort slaap had gehad en ging even liggen...... om 1 uur 's middags werd ik wakker. Lunchtijd. Ik at iets ongezonds...... maar wel lekker! Ik had nog wat over waarbij ik de keuze had tussen opeten of weggooien.... tsja......  ik eet het graag op.... morgen doen we wel weer normaal! Het hele weekend had ik al nauwelijks gegeten (maar wat ik at was ook niet echt gezond)..... ach, dat komt wel weer goed..... hierna hou ik mij weer helemaal aan de regels! 

Ik besloot weinig te doen.... het belangrijkste had ik de dagen ervoor al gedaan, steeds als er even niemand was deed ik de afwas, sopte het sanitair en haalde de stofzuiger er even door.  Het enige dat nodig was was dus opruimen.....  maar dat had geen haast....  nou ja, boven is wel een chaos, maar dat komt ook wel goed, maandag was deze keer een echte rustdag, ik deed alleen waar ik zin in had en dat was ook wel een beetje opruimen..... maar vooral luieren. En een stukje wandelen..... mijn nieuwe schoenen even uitproberen, ik had ze online gekocht en ze kwamen met mijn verjaardag.... ik had ze nog niet eens uitgepakt! Nu werd het daar wel tijd voor en ze zitten heerlijk! En waterdicht, ik heb best wel veel schoenen, maar geen waterdichte (alleen korte laarsjes). Ik had mazzel.... ledenkorting, afsprijzing en aanmeldingskorting, geen verzendkosten. Dat scheelde een stuk.... ik beschouw het als cadeau, ik wist dat ik van sommige mensen geld zou krijgen en daar zou ik ze van kopen.... dat kon met gemak! 

 En luisteren naar de internetradio tussen 18.00 en 20.00. O ja.... en even saxofoon spelen, want de buren zeiden dat ze mij niet hoorden oefenen 😂 (ik beken, ik heb maar heel weinig geoefend thuis, het kostte allemaal nog wat veel moeite). Het is duidelijk, ik heb prima buren.... ik mag gewoon saxofoon spelen. zonder geklaag! 
Zo kwam ik heel rustig de dag door..... lekker zo'n dagje..... ik had ook alle tijd om na te genieten, de cadeaus nog even te bekijken (en nog eens.. en nog eens.... zo leuk allemaal!). Ik heb echt niet niks gedaan, maar het was zo lekker om alleen te doen waar ik zin in had, geen vervelende klussen! Ik moet hier geen gewoonte van maken, maar soms mag/moet het even. 

Een verrassende verjaardag!

 Mijn verjaardag zit erop. Het was druk maar erg gezellig. 
Het begon al zaterdagmorgen met een gezellig telefoontje, daarna kwamen vriendin en dochter met een berg cadeautjes en al snel kwam er nog iemand..... gezellig zitten kletsen met z'n vieren. Tussendoor weer twee telefoontjes...... daarna was het heel even rustig...... en toen kwamen de Arnhemmers..... zonder honden, maar ze hadden iemand anders meegenomen...... dat was echt een verrassing...... die had ik niet verwacht! Ze had eerder op facebook gereageerd met "Jammer dat je zo ver weg woont, anders zo ik langs komen". ..... Edwin had dat gelezen en stuurde haar een bericht dat ze mee kon rijden. GEWELDIG! 
Edwin, Geurtje en Wesley bleven buiten staan.... huh? "Kom binnen" "Nee, kom even naar buiten".... even wat aan mijn voeten doen en naar buiten..... en toen zag ik Giusy...... ik was ze verbaasd, het leek even niet door te dringen: 

Ze namen allemaal weer heel veel cadeaus mee......niet te geloven wat ben ik verwend. 
Broer en schoonzus kwamen...... er kwam iemand alleen even een cadeau brengen......  echt..... ik ben er stil van! Zo veel gekregen, zo gezellig, zo leuk....... ontzettend verwend...... niet normaal meer.

Ik zet altijd een thermoskan koffie of tafel, een thermoskan met thee en eentje met heet water voor een andere smaak thee, zakje koffie, cup a soup of chocolademelk, het staat er allemaal, de keuze is vrij. 
Ik zeg dan welke smaak thee er in de kan zit en verder is het zelfbediening, ik vul af en toe wel bij. 
Alleen..... ik heb de hele dag gezegd dat ik groene thee met citroen in de pot had, maar...... ik zag in de keuken ook een 'hoesje' liggen van 'autum storm'..... niemand heeft wat gezegd, maar ik neem aan dat er dus niet altijd inzat wat ik zei. 
Het gebak had ik op kleine papieren schoteltjes op een draaiplateau gezet, vorkje er al bij.... konden ze ook zo pakken. De chocola e.d. op een ander draaiplateau..... het werkte prima. Bonbons allemaal in een minicupcakevormpjes. Bakjes met 1-persoonsporties...... 'pak maar het hele bakje' en meer bakjes mocht natuurlijk ook!

Verschrikkelijk veel felicitaties op facebook en nog wat via messenger en Linked In en WhatsApp...... ik kon onmogelijk vergeten dat ik jarig ben.  

De Arnhemmers + Giusy moesten bijtijds weg en hadden geen tijd om te blijven eten. Ik kook nooit met verjaardagen, het is altijd tussendoor wat eten van de snackbar, maar daar was het al wat te laat voor. 
's Avond werd het stil.... ik wist niet of er nog iemand kwam, ik vier het het hele weekend, dus het is afwachten...... ik twijfelde... zal ik mijn nachthemd aantrekken?...... ik besloot het niet te doen, als iemand toevallig wat laat zou komen en ik lig in nachthemd onder een deken op de bank dan is dat ook een raar welkom. 
Er kwam niemand meer, dus mijn lelijkste nachthemd (dat zo lekker zit) ging aan. Al heb ik nog zulke lekkere kleding, een nachthemd of pyjama lijkt altijd nog prettiger te zitten.
Er kwam nog wel een berichtje van iemand die zondagavond wilde komen..... dat was natuurlijk prima, want ik vierde het het hele weekend. 

Het eerste stel kwam rond 12 uur, dat was ook afgesproken, dus ik zat er helemaal klaar voor. 
Dat was heel gezellig en weer een prachtig cadeau!  Er waren leuke verhalen, dus veel gelachen.... heerlijk. Ze bleven niet heel lang, maar mijn dag kon al niet meer stuk!

Ze waren nog niet lang weg toen de bel ging..... tot mijn verrassing stonden Bert en Petra voor de deur..... anders gezegd:  Het mannetje van de radio en één van de trouwe luisteraars!
Ik wist dat ze die dag samen iets leuks zouden doen en Bert had gezegd dat hij daarna heel misschien nog even langs zou komen (dat wist hij zelf al niet meer 😂, het was ook al een tijdje geleden, tijdens de bbq.), maar dat zou dan veel later zijn. Het bleek dat het andere plan niet door kon gaan en daarom kwamen ze samen naar mij toe.... leuke cadeaus mee, ook alweer geweldig.... hun bezoek was al een verrassing en dan ook nog cadeaus..... super! 
Het was weer heel gezellig..... wat een superdag. Ze vertrokken weer....Bert bracht Petra naar de metro en ging daarna naar huis, morgen weer naar hem luisteren op de radio!

Toen ik weer alleen was had ik tijd genoeg om af te wassen en al die andere kleine klusjes die ervoor zorgden dat ik klaar was voor de volgende ronde. Die verwachtte ik 's avonds, maar uit ervaring weet ik dat ze meestal vrij vroeg zijn, dus ik zou ervoor zorgen dat is bijtijds alles klaar had staan..... dat is handig. De koffie hoeft niet klaar te staan maar als ik alleen maar het knopje van het apparaat hoef aan te zetten is dat wel handig. En als het in de thermoskannen zit blijft het heel lang warm.
Ik hoorde ze aankomen, ik herkende de stem van 1 van de jongens..... zoals gewoonlijk kwam het hele stel, gezellig. De jongens vinden het altijd leuk dat ze zomaar van alles mogen pakken en vragen het soms toch maar, maar het is bij mij: "Als het van je vader en moeder mag mag het van mij ook, zij zijn de baas!" Ik wil hun gezag niet ondermijnen, ik wil ze niet misselijk voeren..... hun ouders hebben het voor het zeggen!  Ik vind het altijd leuk als ze er zijn, vooral als er geen anderen zijn want dan heb je alle tijd voor ze. Het zijn geen ukkies meer, ik dacht dat de oudste 13 is.  
Zij hadden ook weer cadeaus mee..... echt, ik word altijd wel verwend, maar dit jaar was het wel heel erg! 
Ze gingen niet zo laat weg, de kinders moeten morgen weer naar school. 

Ik vermoedde dat er niemand meer kwam.... één zou nog kunnen, maar ik wist niet zeker of hij zou komen.  Het bleef stil, dus ik had een gewoon lekker tv-avondje met wat lekkers erbij, want de restanten zijn altijd voor mij. Ik realiseerde mij dat ik vergaten was iets hartigs neer te zetten..... nou ja, volgende keer beter..... sorry doubleA&the kids......  ik hoop dat jullie niet met honger naar huis gegaan zijn. Wat een leuk weekend..... en zaterdag vier ik weer mijn verjaardag!

Geld, cadeaubonnen, heel veel Halloween-spullen, oorbellen, leuke schaal voor eieren, badschuim, poppenhuisspullen, een leuke beker, een mand, puzzel, handdoek, badkuip met badspullen, flesje handgel, plantje met pompoenen in een leuke bak, lunchbox voor als ik onderweg ben, beschermengeltje, een gigados met thee, een mooi boek, drinkfles, chocola, 4 placemats in de vorm van een lp (verschillende lp's) in platenhoes en bijpassende onderzetters en.... en... en.... ik vergeet vast nog wat:

Vooraan twee zakjes met miniboekjes

Pompoen met licht en geluid, spinnenoorbellen, flessen en kan voor poppenhuis

Een piepklein petroleumstel voor het poppenhuis

Binnenkant beker.....als ik dit vaak lees ga ik naast mijn schoenen lopen

Leuk opgevouwen handdoek (heeft de gever zelf gedaan!!)

Beschermengeltje

Drinkfles

Allemaal heel erg bedankt..... het was echt een geweldige verjaardag!!!!

 

Druk druk druk

Er zijn soms van die dagen......
Toch maar eerst gezwommen, ik zou naar Purmerend voor de boodschappen, maar veranderde mijn schema. De meeste boodschappen had ik al eerder binnen.... ze hadden niet alles, dat heb je met die winkels die binnenkort gaan sluiten. Ik vond wel alternatieven en de rest......het kan zonder ook. 
Ik ben vorige week na anderhalf jaar weer begonnen met zwemmen, om nou meteen de tweede keer al af te zeggen vond ik ook niks... en het is zo lekker!
Verder had ik nog veel te doen in huis, er moesten meubels verzet worden, dingen voorbereid , opgeruimd, goed stoffen en zuigen, dingen naar boven etc. Ik had deze week al veel gedaan, maar sommige dingen had ik nog nodig en konden dus nog niet naar boven, dan  blijf ik heen en weer lopen.... de tafel wilde ik nog niet anders zetten, want normaal vind ik dat minder handig, maar met veel mensen is het beter als hij anders staat. Er waren ook nog klussen die ik steeds vergat, waar ik gereedschap bij nodig heb en dingen waar ik niet bij kan zonder keukentrap..... genoeg te doen dus, ik hoefde mij niet te vervelen. Maar wat niet gaat dat gaat niet, het meeste moet wel klaar zijn, maar als het niet helemaal lukt dan is dat gewoon pech gehad. 
Voor de avond had ik de kapel wel afgezegd..... jammer, maar dat werd echt teveel. Ik kan nou eenmaal niet in één keer doorgaan, ik heb pauzes nodig.... als ik dan 's avonds ook nog weg ben kom ik in tijdnood.... en ik wil op mijn verjaardag toch ook nog fit zijn. Het schoot niet erg op en ik kwam de middag niet door zonder een tukkie te doen..... daar knapte ik wel even van op..... en dan weer met frisse moed verder. Boven is het ook vol en nu nog voller, maar dat gaat binnenkort allemaal weer naar beneden, dus geen probleem. 

Ik wil alles in de kamer zo  hebben staan dat er veel mensen tegelijk in kunnen en elkaar allemaal min of meer kunnen zien, niet dat er mensen met hun rug naar anderen zitten. Er moet ook loopruimte zijn...... naar de voordeur en naar de keuken.

 Ooit had ik een keer alles laten staan zoals het normaal staat..... ik dacht dat de visite zich juist die dag goed zou verspreiden, ik was op zondag jarig. Iedereen had die keer bedacht 's middags te komen, letterlijk iedereen.....  ik kon alleen in de keuken komen door onder tafel door te kruipen, ik liet ze het meeste maar doorgeven. Ik had stoelen tekort maar vond nog een kruk.... dit had ik nog niet eerder gehad, maar sinds die tijd laat ik het nooit meer staan! Oké, vorig jaar wel, maar toen kwam er nauwelijks visite.... en de één eruit voor de ander binnenkwam, hooguit 3 tegelijk die dan ook nog bij elkaar hoorden..... daar hoefde ik niks voor te verzetten. 

Mijn huis is altijd nogal vol, ik heb daar geen moeite mee, ik vind dat gezellig, ook als het rommelig is. Ik leef in mijn huis en niet in een toonzaal. Dingen die ik regelmatig nodig heb laat ik staan, ik breng dus niet een paar keer per week mijn saxofoon en muziektassen naar boven en weer naar beneden.... laat maar beneden staan! Mijn EHBO-tas staat altijd beneden, wel zo handig als ik hem nodig heb. Er staat altijd een opgerold matje om oefeningen op te doen..... er liggen altijd plaids, er hangt minimaal 1 vest over een stoel.....de doos met oud papier staat klaar, als hij vol is gaat hij weg en staat er weer een lege doos, er staan bakken met knutselspullen, er staat altijd een noodgevallentas (omdat ik alleen ben is het handig als er een tas klaarstaat die evt. mee kan naar een ziekenhuis als er wat gebeurt, want het is niet handig als een ander spullen bij elkaar moet zoeken).... ik kan nog wel even doorgaan zo, maar ik denk dat het wel duidelijk is. Als ik meer visite verwacht dan een man of zes dan kan ik beter wat spullen naar boven brengen. 
Ik heb geen trapkast of bijkeuken waar ik spullen in kwijt kan (dat zou ik heel graag willen hebben) en ik heb geen moderne keuken met kasten waar je ook het achterste eenvoudig kan pakken en ik heb ook geen grote hal waar nog wat kan staan. Wat ik nodig heb of kan hebben op dit soort dagen zet ik dus in bakken en/of tassen voor de kasten..... dat is rommelig, maar wel handiger. 
Het hondenkussen laat ik achter de bank..... ze liggen er toch niet vaak op en met een verjaardag ligt dat in de weg. Ik weet niet hoeveel mensen er komen en hoe laat. Ik vier het het hele weekend, wie dus liever zondag komt is dan ook van harte welkom. Het hoeft niet op afspraak, maar kan handig zijn..... als ik weet dat er meer komen op een bepaald tijdstip dan kan ik dat melden als er dan nog iemand wil komen..... sommigen willen misschien liever als het rustig is en daar wil ik graag rekening mee houden, dus als ik het het hele weekend vier dan is de kans dat het zich wat verspreid groter..... maar voorlopig verwacht ik meer mensen op zaterdag dan op zondag..... ik wacht het af. In elk geval weet ik dat afdeling Arnhem op zaterdag komt en ik heb 1 aanmelding voor zondag rond 12 uur en nog iemand die misschien komt. 
Wie op een andere dag wil komen mag even een afspraak maken, want ik ben niet altijd thuis..... ik vind het niet erg als er vaker mensen komen...... je kan niet te vaak een feestje vieren!  Volgende week zaterdag krijg ik ook verjaardagsvisite, dat is al afgesproken. En als mensen liever niet komen om wat voor reden dan ook dan is dat ook goed, even goede vrienden! Ik nodig nooit uit en vier het altijd op de dag zelf (of op meer dagen), familie en vrienden/kennissen zijn altijd welkom, wie langs wil komen die komt maar. Cadeau is niet verplicht, dat je langs komt is al een cadeau! 

De eerste kaarten heb ik al binnen. Ik begin mij al jarig te voelen. Op 1 kaart staat dat ik hem zaterdag pas mag openen..... ik zal mij er keurig aan houden.... ik ben benieuwd, ik herken het handschrift niet. 

Zaterdag verwacht ik dat het druk wordt...... ik ben er (bijna) klaar voor! 

Ik ben van plan nog niet te zoenen en te knuffelen en liever geef ik ook nog geen handen...... als er veel mensen zijn dan zijn dat handen en knuffels van veel mensen die weer veel andere mensen hebben gezien en misschien aangeraakt...... dat geeft gewoon een grotere kans op verspreiding. Ik kan het dan weer doorgeven aan andere visite ..... dat wil ik liever niet. Ook al is de kans op problemen veel kleiner dan een jaar geleden, we zijn er nog niet vanaf..... het loopt alweer iets op..... nog niet dramatisch, maar het is afwachten hoe het verder gaat. Het is een kleine moeite om een klein beetje afstand te houden waar het mogelijk is. Alle beetjes helpen! Het meest veilig is natuurlijk om iedereen te isoleren, maar dat gaat wat ver. We mogen en kunnen weer wat meer, ik vind het heerlijk om weer gewoon mijn verjaardag te vieren, maar ik wil ook niet doen alsof corona niet meer bestaat. Ik doe weer gewoon overal aan mee, maar met een beetje voorzichtigheid. 

Je QR-code hoef je niet te laten zien, ik kan hem toch niet scannen 😂. Van de meeste mensen weet ik dat ze zijn ingeënt, van iedereen verwacht ik dat ze niet komen als ze ziek zijn. Het zijn van die simpele dingen..... natuurlijk valt niet alles te voorkomen, maar een beetje nadenken helpt al veel! 

Nu even pauze en wat eten, dat zou ik bijna vergeten...... en daarna weer verder! Nee, mijn huis zal morgen niet perfect opgeruimd zijn en ik zal misschien ook wel ergens vergeten zijn te stoffen.... maar het is mij goed genoeg..... wie er niet tegen kan die gaat maar weg. 

Ik verwacht een gezellige 67ste verjaardag!

Donderdag had ik een pakketje besteld, vrijdag kreeg ik bericht dat ze het verstuurd hadden.
Vrijdagavond stuurde postnl. mij een berichtje dat ze het brengen tussen 11.00 en 13.30...... op.....
woensdag 6 oktober! Het duurt nog jaren voor 6 oktober weer op woensdag valt (2027), tegen die tijd heb ik het niet meer nodig. Gekke postnl! 

Koper en oorlog

 Ergens las ik iets over koperpoetsen.....  dat brengt herinneringen boven. Vroeger moest ik bij opa en oma altijd de brievenbus, de deurknop en het naamplaatje poetsen, weer of geen weer. De stank kreeg ik niet van mijn handen. Er waren nog meer klusjes voor mij waar ik niet enthousiast van werd.
Thuis hadden we ook koper dat regelmatig gepoetst moest worden...... zelf vind ik het vaak mooier als het een tijdje niet gepoetst is, vooral het messing. 

Op de schoorsteenmantel stond jarenlang 'het koperen stel'...... een dienblad met theepot op een rekje met brander eronder, een lepelvaasje, suikerpot en melkkannetje (van binnen was het dacht ik tin) met messing handgrepen. 
Mijn moeder had daar herinneringen aan...... zij werkte voor haar trouwen voor de burgemeester in de huishouding. In de oorlog ging ze ook papieren wegbrengen voor de burgemeester die in de 'ondergrondse' zat. Daar heb ik veel verhalen over gehoord.
De burgemeester had veel koper en klokken..... de Duitser namen vaak koper in beslag, tenzij het een verzameling was. Burgemeester vertrouwde het niet, het was een verzameling maar misschien werd het toch nog in beslag genomen, je kon niet vertrouwen op wat er gezegd werd. Het werd begraven..... en na de oorlog opgegraven. Het zag zwart..... dus er moest gepoetst worden, maar als zij het goed kreeg mocht zij het koperen stel hebben. Ze had weinig spullen, ze zou trouwen, ze deed haar best wel! 

Die burgemeester heb ik nooit gekend, wel zijn vrouw, ik ben ook wel eens in dat mooie huis met de vele klokken geweest. 

Mijn ouders wilden eigenlijk in de oorlog trouwen, nog net voor mijn vader onderdook...... ze waren al in ondertrouw, maar één van de opa vond dat een slechte basis en verbood het. Mijn vader vertrok en kwam in Friesland terecht waar hij op verschillende plaatsen ondergedoken zat. Ik ben met mijn moeder en Edwin een keer naar een boerderij geweest waar hij ondergedoken zat...... daar ging hij weg nadat er bij een razzia iets mis ging. Mijn vader zag ze aankomen en dook in de hooiberg..... de 14-jarige zoon van de boer sprong er achteraan..... nergens voor nodig, hem zochten ze niet, maar hij kon niet meer terug en toen de Duitsers met bajonetten in de hooiberg staken werd de jongen in zijn arm geraakt....... hij gaf geen kik.... gelukkig, want anders zou ik hier waarschijnlijk niet gezeten hebben! 
Mijn vader merkte dat er daarna toch wat angst was en vond het beter om een andere plek te zoeken, hij wilde het die mensen niet te moeilijk maken. 
Toen ik op de boerderij was heb ik ook dat litteken van de zoon gezien.... vreselijk, hij was flink geraakt, zo knap dat hij geen geluid maakte!
We hebben daar toen een geweldige dag gehad, heerlijk!

Mijn vader was ook een tijdje bij de oudste zus van mijn moeder ... dat was in Bolsward, maar het langst was hij bij de familie Piekema in Bolsward. Heel lieve mensen...... zij hadden een gezin, maar mijn vader kon er wel bij en de hele buurt hielp mee als hij zich weer verstoppen moest voor de Duitsers. Mijn moeder kon er ook bij.... en een evacué uit Gelderland en zijn zoon..... alles kon daar.
Ze zijn daar heel lang geweest..... bij Piekema en Moeke Piekema. 

De zoon van de evacué werd bij een razzia meegenomen.... ten onrechte, die jongen was enigszins verstandelijk beperkt..... maar de Duitsers vonden dat hij goed genoeg was om te werken. Op mijn moeders fiets moest hij mee naar Leeuwarden...... (anders moest hij lopend) en mijn moeder mocht haar fiets ophalen in Leeuwarden.
Ze gingen er de volgende dag naartoe, mijn moeder en de vader van die jongen...... eerst proberen om de jongen terug te krijgen,  maar hij was al doorgestuurd. Toen dat niet lukte zei mijn moeder dat zij haar fiets terug wilde en zij mocht hem aanwijzen.... er stonden heel veel fietsen, maar zij kreeg haar fiets terug (dat kunnen niet veel mensen zeggen). De jongen is later teruggekomen..... het was duidelijk dat hij het niet goed gehad had..... hij reageerde uitgehongerd op het feestmaal dat ze bij elkaar geschraapt hadden en schrokte alles naar binnen, heel zielig. 
Pas veel later bleek dat ze op zoek geweest waren naar mijn vader....... iemand had hem verraden, vreselijk!

Maar zij hebben het goed gehad in Friesland. De bevrijding daar kwam wat later..... toen ze eindelijk naar huis konden (ze konden meerijden met iemand) bleken ze de afsluitdijk nog niet over te mogen.... ze hadden feestelijk afscheid genomen van de buren, maar ze waren snel weer terug en toen werd hun terugkomst gevierd. Ze hadden het goed daar, heel goed! Veel hulp, veel lieve mensen! 

Na de oorlog trouwden ze dan echt...... in november 1945. De trouwjurk was dacht ik geleend en ze kon aan witte schoenen komen met zolen van karton......  maar ze waren eindelijk getrouwd en Piekema was één van de getuigen. Ze hadden weinig, maar wel het koperen stel! 
Moeke Piekema heb ik nog gekend, zij kwam eens logeren en zij was de enige tegen wie ik praatte, zomaar hele verhalen. Dat deed ik nooit,, ik was veel te verlegen, maar bij haar ging het vanzelf. Ik moet gevoeld hebben dat het een goed en lief mens was. 
Mijn ouders verstonden het Fries goed, spreken konden ze het wel, maar natuurlijk is het voor een Fries altijd te horen dat het geen echte Friezen waren, dus dat deden ze nooit. Mijn moeder las wel Frieze boeken. Toen een paar Frieze jongens in Monnickendam langs haar huis liepen zeiden ze dingen in het Fries tegen haar, duidelijk in de veronderstelling dat zei het niet verstond..... maar toen zij gaf zij wel in het Fries antwoord..... ze waren er snel vandoor! 😂. Ik begrijp het Fries het een beetje...... ik heb toch wel wat meegekregen. Ik heb nog steeds familie in Friesland. 
Friesland is belangrijk voor ze geweest en we mochten geen kwaad woord over Friesland zeggen.... terecht!  Ik heb dat nu ook.....  ik ken alleen maar aardige Friezen, dus van mij ook geen kwaad woord over de Friezen! 

En zo kwamen we via het koper aan bij herinneringen aan de oorlog. 
Aan veel spullen zitten herinneringen, ik hou daarvan..... ik hoef niet alles mooi te vinden, de herinneringen maken het op een andere manier mooi. Een huis met alleen maar nieuwe dingen is een huis zonder herinneringen..... dat vind ik kil. Geen spullen waar iets over te vertellen is.... en als er dan ook nog eens geen boeken en foto-albums zijn dan voel ik mij er niet thuis. Nou ja, ik overdrijf, met leuke mensen kan het zelfs in een hondenhok gezellig zijn, maar in een huis met herinneringen vind ik het gezelliger! 

Jeuk en andere ongemakken of mankementen.

 

Als ik denk aan jeuk dan heb/krijg ik jeuk en dat heb ik ook met andere dingen. Als er iets heerst waar hoofdpijn bij hoort en ik vraag mij af of ik dat heb dan heb ik hoofdpijn. Niet zo erg, het is nooit zo dat ik mij er ziek van voel zonder dat ik ziek ben, het is altijd maar een beetje. Maar ik voel eigenlijk altijd wel wat en dat gaat opvallen als ik er op let, er is bijna altijd wel een beetje hoofdpijn of een pijntje op wat voor plek dan ook. Dus als ik wist dat Edwin bijv. branderige ogen had en dan heb ik dat ook een beetje..... maar dat heb ik altijd na een te korte nacht of als ik te ruw door mijn wekker uit een diepe slaap gerukt ben of soms zonder duidelijke reden, alleen denk ik daar niet doorlopend aan. Dat is eigenlijke met de meeste klachten zo, ik heb van veel dingen regelmatig wat 'last', maar ben dat zo gewend dat het pas opvalt als het erger is..... of als ik erop ga letten. Maar de jeuk ontstaat vaak volgens mij op het moment dat ik er aan denk, die zat er nog niet!

Ik heb ook vaak dingen die een ander vertelt, maar dat had ik dan soms al eerder...... vaak zeg ik het niet eens, want het is raar! Ik had het zelfs eens met pijnlijke vingers...... ik heb lange tijd last gehad van twee vingers, voelde nogal gekneusd..... niet aldoor, maar in sommige gevallen voelde het heel vervelend. Ik had het vooral als ik in mijn auto richting aangaf naar rechts.... dat klinkt idioot, maar dat was net de verkeerde manier om die handel aan te raken blijkbaar. Doordat ik het niet altijd voelde vergat ik dat ik met richting aangeven daar rekening mee moest houden, want elke keer had ik er daarna weer een tijdje meer last van.
En toen vertelde iemand mij een soortgelijk verhaal......... ik denk dat als ik dan zeg dat ik dat ook lange tijd had dat ik niet geloofd word! Het is dus niet dat ik alle pijntjes en ongemak pas voel nadat iemand het mij vertelt. Het is dus niet psychisch (behalve de jeuk dan waarschijnlijk).

's Ochtends loop ik vaak te snotteren en te niezen, soms ook na het eten en vooral als ik 's morgens voor het ontbijt actief ben. Ook raar..... ik ben raar! Dat is in deze tijd verdacht...... er wordt al snel gedacht aan een coronatest, maar ik weet dat het zo weer over is. Het is erger geweest, ik denk dat het met mijn diabetes te maken heeft.... ik heb er tot nu toe nooit iets over gevonden, dus waarschijnlijk geen gangbaar bijverschijnsel.... maar het is begonnen zo ongeveer toen mijn 'suiker' steeds moeilijker onder controle te krijgen was en vooral 's morgens hoog was. Het gaat nu veel beter met mijn diabetes en ook het snotteren wordt minder. Het is er nog wel, maar minder vaak..... en omdat ik het vooral 's morgens heb (als mijn suiker stijgt) en na het eten (dan stijgt het ook) heb ik het idee dat het met elkaar te maken heeft. Misschien hangt het er vanaf hoe snel het stijgt of hoe hoog..... daar ben ik nog niet achter, want ik meet het niet doorlopend. Maar ik vraag mij toch af of meer mensen dat hebben. 
(Als nu iemand mij verteld elke ochtend te snotteren en te niezen dan kan ik gewoon zeggen dat ik dat ook heb 😂...... want al is het raar...... dat ik het hier vandaag schrijf is toch een soort bewijs dat het echt zo is!)

Strijken

 Mijn strijkplank is al een tijdje niet meer als nieuw. De dopjes om de poten scheuren waardoor ze niet blijven zitten en de poten dus sneller de vloer beschadigen. Hij is ook nogal smal, een bredere is handiger. 
De moderne strijkplanken hebben vaak ook een contactdoos, dat lijkt mij handig, want dan kan ik de volledige lengte van het strijkijzersnoer gebruiken. 
Steeds denk ik..... 'ik moet eens een nieuwe kopen' ...... maar als ik dan de prijzen zie van een knappe strijkplank dan denk ik 'andere keer maar, hij kan nog wel even en zo vaak gebruik ik hem toch niet'. 
Dat is al een tijd zo...... en inderdaad, ik gebruik hem niet vaak....... ik raak niet enthousiast van strijken. 
Als ik iets strijk dan kreukt het soms weer snel, zonde van mijn werk. 
In de kast kreukt het, tijdens het dragen kreukt het.....  maar toch is het soms nodig om te strijken, dus een plank is wel nodig! 

Maandag zag ik een berichtje op facebook verschijnen, iemand bood een goede strijkplank aan, gratis! Ik reageerde zodra ik het zeg en wachtte verwachtingsvol op het antwoord, voor mij had nog niemand gereageerd, dus ik maakte een goede kans!  
En jawel, ik mocht hem komen halen. Ik twijfelde nog even hoe ik hem zou halen.... met de auto? Ja, maar in mijn mini-autootje pas het misschien niet..... de lengte zal wel gaan als ik een deel tussen de 2 voorstoelen plaats, maar hij leek mij breed en dan zit dat snel in de weg, en bovendien moet ik hem dan verder naar voren schuiven anders kan de klep niet dicht. . Op de fiets en dan lopend naar huis? Strijkplank kan ik dan op de fiets leggen.... maar dat is alleen handig op de rechte stukken, want als hij op mijn stuur ligt kan ik niet goed sturen. Lopend dan maar..... zo zwaar zal hij niet zijn.....misschien zwaarder dan mijn ouwetje (ik heb hem al ruim 43 jaar, die heeft z'n geld wel opgebracht). Ik had al bedacht..... als hij zwaarder is dan ik verwacht zet ik hem af en toe even neer.... even wachten en weer verder. Ach, het is donker, dat valt het minder op 😂.
Dan heb ik gelijk mijn avondwandeling gehad..... ik schat dat het iets meer dan een kilometer is..

Eerst eten en naar de internetradio luisteren zoals elke maandag. Tussen 18.00 en 20.00 de maandagavondthemashow op vandaagradio.nl 
Met een vaste groep, waaronder de dj reageren we op facebook...... maar facebook lag eruit! (Niet alleen facebook, maar ook instagram en whatsapp ligt eruit.... wereldwijd vanaf ongeveer 17.45 en nu (22.43) dus al uuuuuren)
 Potjandosie, waarom nou op maandag? Nou ja, dan maar een paar mailtjes over en weer..... niet zoveel berichten als we met facebook gewend zijn, maar we wilden toch iets van ons laten horen. En we hebben sms nog.
Meteen na het programma ging ik op stap. 
Ik telde in het donker de nummers..... niet iedereen heeft een huisnummer en in het donker zijn ze ook niet altijd zichtbaar, dus ik telde.....ik was er bijna zag ik en telde 2 nummers verder.... het volgende huis. Ik klopte aan want de bel deed het niet. Niemand hoorde het..... en ik keek niet verder dan mijn neus lang was..... ik klopt op het kamerraam en toen zag ik dat ik een huis verder moest zijn.... maar er kwam al iemand naar de deur...... hahaha...."SORRY" ..... hij was niet boos. 
Ik had het kunnen weten, de nummering loopt daar door...... niet per 2...... ik ken die straat, er heeft familie gewoond...... niet slim dat ik daar niet aan dacht, maar goed.... de volgende deur had wel een werkende bel..... "Hallo, ik ben Ans en ik mag een strijkplank ophalen". 
Er wilde al iemand meelopen, maar ik vertelde dat ik niet met de auto was, maar lopend..... hij bood toch nog aan mee te lopen..... erg lief natuurlijk, maar dat kan ik niet maken..... even naar de auto lopen is prima, maar iemand een kilometer met een strijkplank laten lopen omdat ik niet met de auto wilde kan natuurlijk niet.... dus ik nam de strijkplank onder mijn arm en wandelde er mee weg. Het was prima te doen....... hij was niet zwaar...... hij paste onder mijn arm, moest niet breder zijn, maar later bedacht ik dat ik hem beter kon omdraaien, dan kon ik hem aan de poten vasthouden dat was beter. Even gewisseld van arm, maar al snel weer terug..... links is toch handiger. Ik wilde al schrijven dat ik linksdragend ben..... maar dat klinkt dan weer zo raar.  

Ik ben er blij mee! Een mooie strijkplank..... met snoer/contactdoos, breder dan mijn ouwetje en hij ziet er zo op het eerste gezicht uit als nieuw, zelfs de overtrek is nog netjes. Een rekje eraan om een stapeltje gestreken goed op te plaatsen..... had ik ook niet op mijn ouwetje. Hahaha, ik zei dat die van mij uit 1978 kwam...... de (vorige) eigenaar van mijn nieuwe strijkplank kwam ook uit 1978 zei hij😂. 
Weggeven is altijd beter dan weggooien...... verkopen kan ook, of naar de kringloop etc., maar weggooien heb ik een hekel aan..... dat doe ik niet snel en ik ben weer blij dat anderen dat dus ook niet doen! 

Een geweldig weekend!

 Wat een leuk weekend! Het begon al vrijdagavond met een gezellige kapelrepetitie...... lekker gespeeld in de pauze heerlijk gesmuld van de prachtige en heerlijke visschotel die iemand meenam. 
We repeteerden wat nummers die mogelijk gespeeld zouden worden op een feestje van één van onze leden die niet mocht weten dat wij langs zouden komen....... maar hij speelde de repetitie wel mee, dus we moesten erg op onze woorden letten. De kans dat hij iets doorkreeg was natuurlijk aanwezig, we speelden veel nummers die hij leuk vindt en hij kan iets horen dat niet voor zijn oren bestemd was, maar als dat zo was heeft hij niks laten merken. 😂

Zaterdag stond er een familie-etentje op het programma..... neven en nichten. Ik had er zin in! De rest van de dag maar een beetje rustig aan, ik wilde 's avonds wel fit genoeg zijn. Ik was vroeg, maar niet de eerste, er stond in de hal al wat familie te wachten.

Ik ben gearriveerd.... zo dichtbij dat ik niet eens verdwaalde!
Maar het was geen fietsweer, dus toch met de auto.

Ik had op internet al even de menukaart opgezocht om op mijn gemak alvast te bekijken, ik wist al wat ik wilde bestellen: Gegrilde zalm met vergeten groente en witte wijnsaus.... lekker.

Niks vooraf en geen toetje, dat wordt mij allemaal teveel! 
Nou ja, als toetje nam ik een kop thee, ook lekker.
We zaten aan een tafel met (als ik goed geteld heb) 21 personen. Neven en nichten met partners, 1 zoon en schoondochter van een stel en dan nog 2 'verstekelingen'..... familie van een (aangetrouwde) neef..... dus geen familie van de andere neven en nichten. Prima, hoe meer zielen hoe meer vreugd, wij zitten daar niet mee! Wij praten met iedereen! 
Ik zat tussen een Zeeuw en een Fries.... die laatste was de oudste van ons en wordt vrijdag 91. Heerlijk om op deze manier zo oud te worden...... behoorlijk vitaal, nog goed helder en hij kan zo heerlijk genieten..... een tevreden man! Hij werd gebracht door zijn zoon en schoondochter (dus die heb ik ook weer heel even gezien) en blijft een nachtje bij een Zeeuws nichtje (die dit elk jaar organiseert en dan een weekje in Volendam een huis huurt) en haar man en daar komt de volgende dag één van zijn dochters hem halen..... prima geregeld. 
Heel toevallig ging een dochter van een ander nichtje  deze avond ook in dat restaurant eten...... en kwam ook even langs onze tafel. Er was familie uit Middelburg, Arnemuiden, Wommels, Volendam, Edam en Monnickendam. 
Heel veel familie dus gezien....... ook familie die ik niet verwacht had, maar dat is alleen maar extra leuk.
Weer veel herinneringen opgehaald, dat komt vanzelf als je elkaar weer ziet..... 'weet je nog dat wij bruidsmeisje en bruidsjonker waren?' 

en "Jij gaat steeds meer op je moeder lijken" en meer van die dingen.....  niet alleen gezamenlijke herinneringen, er zijn ook genoeg leuke verhalen die anderen niet kennen. 

Het was in het restaurant erg druk.... niet een beetje druk, maar verschrikkelijk druk..... die mensen daar werkten moeten 's avonds bekaf zijn geweest. Er ging ook wel eens iets mis...... maar dat kan gebeuren en het kwam allemaal weer goed. Aan zo'n lange tafel is het altijd even zoeken wie wat bestelde en als het dan verder ook zo druk is dan is het eigenlijk niet te doen. 

Maar het was een geslaagde avond, veel gelachen, veel herinneringen opgehaald en blij weer iedereen gezien te hebben. En thuis nog een hele pot thee gezet..... maar ik sliep al voor ik het eerste kopje op had. 😁

Zondag naar het restaurant waar onze jarige muzikant zijn 80-jarige verjaardag vierde...... en zijn vrouw is bijna gelijk jarig, dus het is altijd een dubbele verjaardag daar. 
Fietsen mochten in de tuin van een andere muzikant die daar dichtbij woont, dan viel het allemaal wat minder snel op. Wel handig, want ik vind het niet fijn om mijn saxofoonrugtas in mijn fietstas onbewaakt achter te laten..... in een tuin is dat anders (bovendien een tuin die goed afgesloten is). Die tas is groot en steekt dus boven de fietstas uit..... opvallend voor iedere voorbijganger. Niemand heeft er iets aan (tenzij ze een altsax hebben), maar er hoeft er maar één te zijn die het beter wil bekijken en de tas daarna in het water gooit of zoiets en ik ben dan mijn tas kwijt. 
Nee, mijn vertrouwen in mijn medemens is in de loop der jaren op verschillende punten flink gekelderd! Niet dat ik iedereen wantrouw, maar ik ben voorzichtig..... ik laat ook de achterdeur niet openstaan als ik even naar boven moet en zelfs de schuurdeur gaat altijd op slot...... de tijden zijn veranderd..... vroeger was dat normaal. Wij hadden vroeger een raampje in de deur, dat stond altijd open en dan kon je je arm erdoor steken en de deur openmaken..... wij hadden geen touwtje door de brievenbus nodig.  

Maar goed, terug naar het feestje..... ik was vroeg, de poort was nog op slot dus ik wachtte even, er kwamen meer mensen en eentje ging even naar de voordeur om te vragen of hij open kon. Al snel kwam de rest ook. De fietsen stonden daar perfect, tassen konden naar binnen, goed geregeld.
Een heel klein stukje lopen naar het restaurant, waar een zoon de deur voor ons open hield zodat we zo naar binnen konden.......  dat is wel handig met al die instrumenten.... een deur met een dranger is dan nooit zo fijn. 
Het was een verrassing, hij wist het echt niet. We zochten een plekje, meestal zitten we, maar dit was maar voor even en er was niet veel ruimte. Ik stond daardoor wat dicht op mijn muziek.... dat keek niet lekker, maar ach, voor even kan alles. We speelden ook "Spanish eyes", daar heb ik heel lange noten in....te lang, ik probeerde het, maar de ademnood maakte mij duizelig.... dus even rustig aan en alleen de lange noten spelen die min of meer belangrijk zijn. Het was natuurlijk zo weer over, geen probleem. 
Belangrijker was dat het heel erg leuk was..... heel gezellig en de jarige was ontroerd, hij had het niet verwacht en moest nog meespelen ook, de familie had stiekem zijn instrument meegenomen. 
Als mensen er blij van worden is een optreden altijd geslaagd....... al is het nog zo kort!
Nog even wat drinken daar en heel toevallig kwam er net een schaal met zoute haring langs (2x) en daar ben ik gek op! Heerlijk! 
Buiten wachtte ik even op de anderen..... in het zonnetje.... oké, een beetje waterig zonnetje, maar er was zon! Heerlijk na al die regen. Ik smelt niet van regen, maar een beetje zon is toch wel lekker en in elk geval vrolijker. Met autorijden in het donker vind ik regen wat irritant, dan zie ik de strepen op de weg vaak slecht.... ik zie dan veel meer strepen..... dat kan lastig zijn! Maar verder vind ik het niet snel een probleem als het regent..... ik regen liever niet nat natuurlijk, maar dan vind ik dat ook minder erg als ik op weg naar huis ben dan andersom.... thuis kan ik meteen iets droogs aantrekken. En als ik regen verwacht zijn er regenjassen en paraplu's. 

Thuis hoefde ik niet meer te koken, alleen even in de magnetron zetten..... ik voorzag al dat ik geen zin in koken meer zou hebben dus had ik gezorgd dat er al iets klaarstond.  


Het is nu zondagavond.... ik kijk terug op een mooi weekend...... moe maar tevreden.  

Herinneringen?

 Ook in mijn herinnering waren de winters vroeger altijd met sneeuw en ijs..... en de zomers zonnig..... maar het klopt niet. Blijkbaar herinner ik mij als zovelen alleen de opvallende dingen en ben ik de kwakkelwinters en slechte zomers gewoon vergeten. 
Als ik het weer per jaar op ga zoeken zie ik dat het niet klopt, maar ook aan sommige herinneringen merk ik dat er ergens in mijn geheugen iets misgaat, want hoewel er in mijn herinnering elke winter volop sneeuw en ijs was herinner ik mij ook de meester die zei dat je voor Sinterklaas beter geen kunstschaatsen kon kopen want als het alweer zo'n kwakkelwinter zou worden dan zouden ze te klein zijn voor ze gebruikt waren! (Het voordeel van doorlopers was natuurlijk dat ze lang bleven passen, maar in die tijd waren kunstschaatsen helemaal het einde!).

 
Hoewel de zomers altijd zonnig leken herinner ik mij ook de eerste keer dat ik op vakantie ging.... naar een huisje in Vierhouten. Het huisje was klein en het dak lekte op veel plaatsen. De hele week regen..... pannen en potjes tekort om onder de lekken te zetten. Ook dat klopt dus niet met elkaar. 
Veel mensen blijven bij hoog en bij laag volhouden dat het echt vroeger elk jaar een koude winter was met sneeuw en ijs. Ze geloven het niet als ik zeg dat het niet klopt. Gegevens van KNMI e.d. geloven ze niet.... ze weten het toch zeker zelf wel..... al die prachtige winters. Ik denk toch echt dat ze zich alleen die mooie winters herinneren...... de rest is als niet opvallend en niet belangrijk vergeten.

We kunnen nu eenmaal niet alles onthouden.... onze harde schijf raakt vol en soms moet er een herinnering verdwijnen om plaats te maken voor nieuwe herinneringen. De opvallendste herinneringen blijven. De nare gebeurtenissen en de mooie dingen. Zoals een juf zich vaak de leukste en de lastigste kinderen het best kan herinneren en wat er tussenin zat niet of minder, de onopvallende kinderen, waar geen bijzondere herinneringen mee samengaan worden sneller vergeten. Dat is normaal..... niemand onthoud letterlijk alles...... soms kan het geheugen wakker geschud worden, maar aan het ene kind zitten nu eenmaal meer herinneringen (door de lieve dingen of de streken die uitgehaald werden, vechtpartijen, ruzies etc., maar soms ook door de ouders) dan aan het andere. Net zoals aan de ene winter (sneeuw en ijs, schaatsen en sneeuwpoppen maken, sleeën) meer herinneringen kleven dan aan de andere winter waarin geen sneeuw viel en het ijs zo dun was dat er niet geschaatst kon worden.
Het valt mij ook op dat veel mensen vaak klagen dat de zomer zo slecht is (bijna elk jaar), zoveel regen! Terwijl ik het vaak anders ervaar.... natuurlijk was er regen, dat is Nederland, maar de meeste jaren zijn er toch ook heel veel mooie dagen......  die mensen onthouden dus blijkbaar alleen het negatieve, terwijl ik (ook) het positieve onthoud. 
Als mensen verhalen van vroeger vertellen zal iemand anders die ook bij die gebeurtenissen aanwezig was het vaak heel anders vertellen...... sommige dingen zijn wel verklaarbaar..... iemand stond verder weg waardoor het anders leek of had er een ander gevoel bij.... dat gebeurt wel eens, de één is bang en de ander vind het leuk. Maar soms zijn de verhalen zo verschillend dat het niet allemaal waar kan zijn. Misschien voegen mensen verschillende verhalen samen en maken er onbewust een nieuw verhaal van. Ik weet het niet, maar het geheugen is iets raars!