Weekend

 Zaterdag..... verjaardagsdag!  Eerst naar Volendam naar een verjaardag....het was vanaf 4 uur, dat kwam goed uit, want 's avonds had ik ook een verjaardag.  
Ik wist dat er nog iemand was die al eerder jarig was, toen ik in Arnhem was..... daar nam ik natuurlijk ook iets voor mee, want ik sla niemand over. Daar even gezellig gezeten, het was niet druk, gewoon een gezellige groep, niet zoveel dat je allemaal kleine groepjes krijgt en je elkaar daardoor niet goed meer kan verstaan. Dat kan ook gezellig zijn, maar dit vond ik prettiger. Natuurlijk praten er ook bij een kleine groep meerdere mensen tegelijk, maar het is allemaal nog te volgen. 
Ik bleef niet zo lang.... behalve dat ik nog een verjaardag had wilde ik ook nog voor het donker was voorbij het stuk weg zijn dat onverlicht is. Dat stuk is voor mij in het donker niet te doen, dan ben ik een gevaar op de weg..... zeker op een tijdstip dat er veel verkeer is.
Dat lukte...... ik had goed op de tijd gelet.! Een beetje schemerig mag.... dan zijn de lichten van de tegenliggers ook nog te doen, maar echt donker lukt gewoon niet en dat doe ik dan ook niet!
Bovendien was het ook wat mistig.

Thuis even eten, nog even de oogjes dicht (ik was een beetje gaar)... niet zo lang en wel een wekker zetten voor als ik echt in slaap viel ... en toen was het alweer tijd voor de volgende verjaardag. Ik ging lopend..... lekker even! Het is ruim een kilometer, goed te doen dus. 
Daar was het nog rustig, maar al snel was de kamer vol. Toen werd het wel moeilijk om elkaar te verstaan..... maar het was wel gezellig! Toen het druk werd hadden we een groepje van 3 om mee te kletsen, dat was nog redelijk te verstaan, verder weg waren anderen (voor mij in elk geval) niet meer te volgen. Als je met gezellige mensen zit (en dat was het geval) dan is dat prima! Nou is dat meestal wel het geval, er zijn niet veel mensen met wie ik niet wil of kan praten, dus dat is geen probleem, maar met de één is het nou eenmaal gezelliger dan met de ander.
. Soms luisterde ik even naar niemand speciaal.... het geluid was harder dan geroezemoes.
Ik maakt het later dan ik verwacht had..... ik denk dat ik om een uur of half twaalf naar huis wandelde. Lekker even die rust.

 Maar ik weet wel weer waarom ik het zelf altijd de hele dag vier (op de dag zelf) en dan in het weekend nog een keer voor de mensen die niet eerder konden en nog wel willen komen (ik neem het niemand kwalijk als ze er niet altijd (kunnen of willen) zijn) en soms zelf meerdere weekends.
Bij zo'n volle kamer krijg ik niet de kans om met iedereen te praten en dat vind ik vooral als is zelf jarig ben toch wel prettig om te doen. Zo'n volle kamer heeft ook wel iets gezelligs, maar zelf heb ik het liever wat meer verdeeld...... en ik wil dat de mensen zelf kunnen kiezen wat ze een prettig tijdstip vinden..... dat voelt voor mij prettiger. Maar ja... iedereen is anders en alles heeft voor- en nadelen. 

Ik was niet erg origineel met mijn cadeaus......de fantasie is op. Maar ik heb ook al zo ongeveer alles al een keer gedaan.... en voor de één is beter iets te verzinnen dan voor de ander. De één ken ik ook beter dan de ander. Als mensen hobbies hebben waar altijd wel iets voor te bedenken is maakt dat het een stuk eenvoudiger, maar ik ken ook mensen zonder hobbies. Of met hobbies waar ik zo weinig van weet dat het ook weer moeilijk is, of waar gewoon niet veel cadeaus voor te bedenken zijn. Als iemand bijvoorbeeld  alleen wandelen als hobby heeft zijn de mogelijkheden beperkt. 

Ik wandel graag en probeer dat elke dag te doen.... weer of geen weer. toch schiet het er wel eens bij in.... maar vaak heb ik dan toch wel genoeg beweging gehad, wel gefietst en/of gezwommen, boodschappen gedaan, in huis bezig geweest..... beweging genoeg, maar ik wil ook nog wandelen.... het hoeft geen 10 kilometer te zijn, maar wel een lekker stukje. 
De ene keer loop ik ook beter dan de andere keer. Mijn conditie is gelukkig wel nog steeds beter aan het worden, maar er zijn dagen dat het gewoon niet erg wil..... dat elke stap voelt alsof het er één teveel is, Op die dagen geen lange wandelingen.... soms een paar keer een korte, soms maar één kleine wandeling. Mijn dag is toch al verdeeld in actieve en rustige delen.... te lang actief red ik gewoon niet.... soms wel, maar niet dagelijks. Na een erg drukke dag ben ik de volgende dag vaak 'gevloerd' .... dan kan ik bijna niks meer. Als ik alles beter doseer (soms kan dat niet) dan hou ik het veel langer vol en doe ik uiteindelijk veel meer. Doorgaan als het eigenlijk niet kan werkt niet, als ik dat probeer krijg ik meestal koorts en vaak ben ik dan een paar dagen gewoon ziek. Hoe langer ik doorga, hoe langer het duurt voor ik weer opknap, dus ik weet dat ik mijn rust moet pakken waar het kan! Niks nieuws, altijd gehad, maar met de jaren natuurlijk niet beter geworden. En altijd waren er betere en slechtere periodes. Na griep duurde het vaak maanden voordat ik echt opgeknapt was..... zo blij dat ik dankzij de griepprik nog maar zelden griep heb!

Maar het gaat nu goed, na een lange slechte periode (waar een oorzaak voor was)...... ik ben niet op het oude niveau, maar zoveel beter dan het was en er is nog steeds verbetering. Dat gaat langzaam, maar het is er! 

En zondagmiddag naar een concert in Volendam, van de fanfare daar. Daar ben ik al vaker geweest. Gewoonlijk samen met iemand.... die heeft als donateur altijd kaarten, maar deze keer was ik alleen.... er was toch voor gezorgd dat ik een kaart had, TOP! 
Ook dit begon om 4 uur en dan zou ik op de terugweg echt in het donker rijden.... ook op dat donkere stuk zonder verlichting dus. Maar er gaan bussen genoeg, dus geen probleem.... de bus stopt er nog dichtbij ook! Verder weg zou ook geen probleem zijn, maar dit is echt heel simpel. Met de auto zou ik niet veel dichterbij komen .....maar thuis is het wel verder lopen naar de bushalte, want mijn auto staat op mijn eigen erf! Dus.... met een rode bus i.p.v. een rood autootje. 
Ik was mooi op tijd en vroeg genoeg om een plaatsje vooraan te vinden.... dat is handiger met foto's maken. Ze hebben net een nieuwe dirigent, voor mij een bekende, want hij is al jaren onze dirigent! 
We konden onze naam op de entreekaarten schrijven en daar viel een serenade mee te winnen. Nou.... ik denk niet dat ze blij zijn als ze er voor naar Monnickendam moeten..... en ik wist niet of degene van wie ik de kaart had het leuk zou vinden, dus ik twijfelde of ik iets in moest vullen. 
Wel leuk ...... de eerste kaart die getrokken werd was in de straat van "mijn" donateur. Ze trokken er 4 en er was er nog één die ik kende.....ik ken hem het beste in een functie die hij maar een klein deel van het jaar bekleedt ..... gewoon in burger herken ik hem waarschijnlijk niet, tenzij hij zijn vrouw mee heeft 😂..... want dat is dan weer een vriendin van "mijn" donateur. Wonderlijk. 

Ik heb heerlijk zitten luisteren..... zij hebben er vaak een zangeres of wat anders bij...... dit keer ook weer...... 2 zangeressen zelfs en 1 zanger. Ze zongen allemaal zowel met de fanfare als met een band (piano en gitaren.... voor zover ik het kon zien) Mooi! 
Ik had weer een leuke middag. Ze waren eerder klaar dan ik verwachtte en ik liep naar de bushalte.... brrrrr.... het was echt koud! 21 minuten wachten.... ik twijfelde, er was dichtbij een snackbar.... maar ja.... ik moest nog wel even oversteken, op mijn beurt wachten, bestellen, wachten tot het klaar is...... dat heb ik dan vast niet op voor de bus komt en misschien mis ik mijn bus er zelfs door, dan moet ik alsnog een tijd wachten. Ik liet het dus maar zo ..... thuis snel een mok warme koffie gemaakt en wat warms te eten.... niet te moeilijk, als het maar lekker, warm en snel klaar is. En toen heerlijk op de bank.... ik was snel door-gewarmd! De verwarming stond nog laag, maar dat viel niet op, het was binnen veel warmer dan buiten! 

Best een druk weekend, maar wel met leuke dingen. Morgen weer 2 jarigen, maar bij 1 ben ik zaterdag al geweest. Ik moet de schuur opruimen, want waarschijnlijk  wordt van de week de ladder opgehaald en met een overvolle schuur is dat niet handig. Ik heb al wat dingen zolang in huis gezet, maar ik ben nog lang niet klaar...... morgen is er weer een dag! 

DHL

Woensdag
Het was weer eens zover..... ik zou een pakketje van DHL ontvangen en zoals altijd stond er eerst: "Tussen 10.00 en 15.00 uur" en de mededeling dat er een betere inschatting van het bezorgmoment komt zodra de chauffeur onderweg zou zijn. Dat klinkt logisch, maar altijd krijg ik die betere inschatting gewoonlijk na 12 uur (en dat is niet logisch), dus dan vertrekt de chauffeur blijkbaar pas..... maar er staat toch echt dat ik hem vanaf 10 uur al kan verwachten. Voor alle zekerheid hou ik dan toch maar rekening met 10 uur ... met het idee dat ik om 3 uur 'vrij' zou zijn. 

Deze keer kwam om 12.07 de melding dat de chauffeur tussen 12.45 en 16.45 zou komen ...... dus mogelijk nog niet vrij om 15.00 uur! En natuurlijk kan het nog uitlopen ook (en dat begrijp ik best.... zolang het geen uren zijn... als dat het geval is hoop ik wel dat het gemeld wordt!)
Geef dan maar helemaal geen tijd meer bij die eerste melding, alleen de dag is voldoende..... want nu zit ik dus toch de hele dag te wachten..... steeds uit het raam kijken voor ik naar de wc ga of even snel naar boven....  die eerste melding slaat gewoon helemaal nergens op. Verder heb ik niks te mopperen hoor....  het is hier een tijdje slecht geweest, toen hadden we een bezorger die een avondbestelling 's middags bezorgde en andersom, die als hij bij buren moest zijn daar gewoon 2 pakketjes afleverde met de mededeling dat die andere niet thuis was (zonder daar aangebeld te hebben) en hij verstopte (soms ook zonder eerst aan te bellen) pakketjes op de meest zonderlinge en opvallende plekken. Op de site stond soms dat hij het al bezorgd had als hij te laat was of er stond nog niet dat het bezorgd was als hij te vroeg was. Zo leek het alsof hij alles keurig op tijd bezorgde. Een keer stond er dat het bezorgd was bij mij en hij kwam pas uren later.... ik zei hem dat ik al contact had opgenomen met DHL omdat ik dacht dat mijn pakje ergens anders gebracht was .... hij schrok en vroeg of ik ze snel wilde zeggen dat het terecht was. 
Die bezorger heb ik (gelukkig) al heel lang niet gezien .... nu zijn er verschillende, allemaal vriendelijk en dat gaat eigenlijk altijd goed, behalve dan dat die eerste melding nergens op slaat. Het is geen ramp, er zijn groter problemen in het leven en ik lig er niet wakker van, maar ik verbaas mij er elke keer weer over. 

En deze keer kwam het pakket om 13.52, dus dat viel heel erg mee! En ja, de inhoud was ook naar wens 😂.

19 januari 2023

 Mijn moeder was op 19 januari jarig..... we zeiden altijd dat we dan pas echt konden merken dat de dagen langer werden. 
Maar het was wel vaak koud en winters...... glad soms.
Volgens mij was het op mijn moeders verjaardag dat een oom en tante op hun Solex onderweg naar huis strandden...... en even later weer voor de deur stonden .... dat was veel dichterbij dan hun huis, want ze woonden niet echt om de hoek. De oom heette Piet en mijn broers die tot hun verbazing oom en tante weer binnen zagen komen begonnen spontaan te zingen ....  het wonderschone lied "Ome Piet is weer terug uit Amerika". 
In de oorlog werd op haar verjaardag prinses Margriet geboren..... daar hoorde gebak bij, maar ja..... daar was in oorlogstijd niet zo eenvoudig aan te komen. Toch lukte het, een bakker in een plaats verderop zorgde voor gebak! Die nacht was het in huize van der Horst dringen bij de wc...... een deel van de familie was flink beroerd.... overgeven en andere narigheid. Niet iedereen was ziek...... maar ze hadden allemaal gebak gegeten..... was dat de oorzaak? Maar waarom dan niet allemaal?
Het antwoord kwam van de bakker.... het was hem gelukt om aan amandelspijs te komen wat hij verwerkte in het gebak. Hij maakte eerst een ouder blik leeg en ging verder met een nieuw blik..... en dat bleek bedorven te zijn. 

Mijn moeder met een oudere zus

Ze mocht altijd een stukje met de groenteboer meerijden

Met haar (stief-)opa Kees van Dijk

Op school met haar jongere zus

Ze kreeg verkering met mijn vader

En ze verloofden zich

Ze trouwden op 29 november 1945

En ze kregen kinderen

12 1/2 jaar getrouwd

Voor het eerst een buitenlandse vakantie....
 naar Barvaux in de Ardennen

19-08-1978 (mijn trouwdag)

1991 Burgers zoo

Vandaag zou mijn moeder 99 geworden zijn..... ze is in 2005 overleden 


Oeps, ik was een jaar in de war..... de tijd gaat snel, maar niet zo snel dat het al 2024 is zoals ik eerst schreef. Ze zou dus volgend jaar 100 geworden zijn (ik schreef dat dat nu al was, gelukkig had Edwin het door!).

Autootje

 Maandagmorgen vroeg..... de wekker ging.... o ja, mijn auto moest naar de garage voor de APK en een onderhoudsbeurt. Gelukkig krijg ik daar nooit een tijd waarop ik hem moet brengen, ze zeggen altijd "we zijn om 8 uur open". Meestal breng ik hem kort nadat ze open gaan, maar het is om 8 uur nog flink donker.... binnen de bebouwde kom kan ik dan wel rijden, dat is verlicht, maar met inparkeren is het lastig omdat ik in het donker allerlei schaduwen voor obstakels aanzie. En de parkeerplaatsen zijn daar niet breed en vlak bij het water. Dat durf ik wel, maar het is niet echt ideaal. En nu regende het.... dat maakt het zicht slechter.... de weerspiegeling van licht overal en vooral op straat maakt het hinderlijk. Ik wacht wel een uurtje. Ik haalde alvast de laatste spullen uit de auto, want om nou mijn auto daar af te leveren met tassen lege flessen en oud papier vind ik toch wat raar. 
Lekker rustig aan dus. 
Om 9 uur reed ik die kant op.... weer weinig parkeerplaatsen.... maar ik vond een plekje heel dichtbij. Wel een plekje waar niet zo'n rand zit waardoor je voelt tot hoever je kan gaan en het loopt daar richting het water schuin naar beneden (misschien eigenlijk geen parkeerplaats, maar ik zette hem netjes tussen 2 auto's in.... die naast mij stond zeker niet op een parkeervak!), maar de mensen van de garage zijn dat wel gewend daar en ik moet waar afwachten waar hij staat als ik hem ophaal. 
Ik gaf mijn reservesleutel.... daar zit geen afstandsbediening op, maar die doet het op die andere sleutel ook niet goed meer omdat de knopjes stuk zijn (de knoppen zijn naar de knoppen!),
 Dan kan ik beter de reservesleutel geven, anders proberen ze misschien steeds die knoppen die geen effect hebben. Ik vermoed dat ze zo ook ontdekken waar hij staat.... even het knopje indrukken.... o, daar knippert wat, dat is hem! Maar ja, dat werkt bij die van mij dus niet. 
Ik zocht binnen nog even waar ik mijn huissleutel had... ik had geen zin om voor de deur in de regen daarnaar te zoeken, handiger als ik zeker weet in welke jaszak die zit. 
"Moet u nou helemaal naar huis lopen?" werd mij gevraagd..... ik denk als ik gezegd had dat ik dat vervelend vond dat hij mij naar huis gebracht zou hebben... echt.... maar ik vind een stukje lopen geen probleem en ik had een goede regenjas aan. Ik liep niet zo hard, mijn wandelschoenen bleken bij regen niet stroef genoeg te zijn en dat was vooral op de klinkerstraten heel vervelend. Kleine stapjes dus! Terug maar andere schoenen aan.... deze lopen erg lekker, behalve als het nat is! 
Bij de vorige APK hadden ze mijn autootje geen onderhoudsbeurt gegeven, dat vonden ze zonde omdat ik er amper mee gereden had. Tsja, ik rij niet veel en in dat afgelopen jaar hadden we nog lockdowns.... dus toen reed ik nog minder dan ik gewend was. 
Ze bellen altijd als hij klaar is..... hij was weer helemaal goedgekeurd, geen rare dingen, geen grote onkosten. Volgens de man van de garage kan ik er de wereld nog mee rond rijden..... dat geeft hoop voor de toekomst..... autootje is bijna 16, dus een respectabele leeftijd .... en er komt ooit een eind aan!

Blij met mijn autootje, maar ook blij met mijn garage....... altijd goed daar, nooit gezeur en ze maken het niet duurder dan nodig is!  

Paradiso

 Zaterdag eerst lekker uitslapen.... voorzichtig wat eten.... het ging goed..... toch nog maar voorzichtig met eten, want ik zou 's avonds bij iemand eten en daarna naar Paradiso. Hoe langer het goed ging, hoe groter de kans dat het goed bleef gaan. Wel eten, maar extra zuinig met vet en suiker en rustig aan. 

Om een uur of 1 ging de telefoon..... dat was P. bij wie ik zou eten: 
Doe ochtend stapte zij de deur uit.... zij woont 3-hoog..... 3 smalle steile trappen zonder leuning..... de portiekdeur door.... boodschappen doen. We zouden soep eten en ze haalde nog even ciabatta en kruidenboter..... en ze haalde 2 gebakjes, lekker! Het goot van de regen..... ze stak de sleutel in het slot.... en kreeg de deur niet open. Meerdere keren geprobeerd, maar echt niet. Oeps, geen mobiel mee en ze moest nu toch iets of iemand bellen.... verderop kon/mocht ze even bellen ......daarna  liep ze weer terug.... daar stonden meer buren in de regen... ze konden er niet in! Ze belden al overal aan, maar blijkbaar was niemand thuis. De verhuurder werd gebeld door iemand.....  en ze stonden nog steeds in de regen. Aha.... er bleek toch iemand thuis te zijn, na een uur konden ze eindelijk naar binnen.
P. wist nog niet hoe het zou lopen nu.... want als ze er niet meer in kon zou ze de deur niet uitgaan en dat snap ik. We zouden later nog eens bellen. 
Toen ze weer belde had ze contact met de verhuurder gehad..... die vonden dat lekkages voorgingen en daar hadden ze het druk mee. Hm.... gevalletje achterstallig onderhoud? Zoveel lekkages? O ja, bij P. lekt het al jaaaaaaaaren! En is een uur buiten in de regen moeten staan geen spoedgeval? 
Er zitten 6 woningen achter die deur.. best een probleem. 
Bij het daarop volgende telefoontje spraken we af dat ik rechtstreeks naar Paradiso zou gaan... dat leek nu handiger. Zij had de toegangskaartjes, maar mailde ze naar mij, zodat ik ze op mijn phone had.  
De laatste keer dat ze mij belde was op mijn smartphone omdat ze niet wist of ik al onderweg was..... ik sprak af dat ik een berichtje zou sturen als ik binnen was. Omdat ik geen internet op mijn phone heb (ik gebruik alleen wifi) zou ik sms-en. 
Ik was al vaker in Paradiso geweest, maar het was jaaaaren geleden. Toen ik de tram uitstapte was ik het even kwijt, dat heb ik vaker als ik uit een busl tram of trein stap op een plek die ik niet heel goed ken.... en nu was het donker, dan is het ook lastiger oriënteren. Eenmaal de goede kant op was het geen probleem.... maar als ik de verkeerde kant opging..... 
Even vragen maar...... o, ze sprak Engels en was niet bekend, maar ik mocht op haar phone kijken naar een kaartje en het adres intikken...... Weteringsschans was voor haar te lastig..... ik besloot het aan een ander te vragen.... erg lief van haar, maar van het kaartje wordt ik toch niet veel wijzer..... in het donker weet ik niet of ik naar het noorden of zuiden loop.... dat helpt mij niet. 
De volgende haalde ook haar phone erbij..... ook een kaartje, maar zij keek voor mij.... zij kende het daar beter en zag dus meer wat zij herkende..... aha... die kant.... mooi, dan weet ik genoeg.... de hoek om en gewoon doorlopen.... en niet zoals ik thuis op een kaartje had gezien om een pleintje heen... nergens voor nodig, rechtdoor dan ben ik er zo! Dat klopte..... ik was er zo toen ik eenmaal de goede kant opging.
Ik liet het toegangskaartje op mijn phone zien en ik was binnen. 
Mooi, nu P een berichtje sturen ..... het lukte niet, ik kon haar niet vinden op de phone. Bellen dan? Wel lawaaierig om te bellen, maar ik kon naar buiten, want ik had al een stempel op mijn hand gevraagd, dus ik kon zo weer terug. Ik vond een telefoonnr. van P. .... de verkeerde P.  Hahaha, ik hoorde het meteen aan de stem. Nou ja, heb ik die ook weer eens gesproken. De P, die ik moest hebben stond er niet in.... raar, ik heb haar vaker gebeld. Dat zal dan nog op de oude phone geweest zijn, blijkbaar niet meeverhuisd. 
Ineens een ingeving..... ze had mij gebeld..... eens kijken of ik de belgeschiedenis kon vinden..... jawel... gevonden! Snel een sms-je. Daarna bedacht ik dat ze mij met haar vaste nummer gebeld had.... dan krijgt ze een gesproken sms waarschijnlijk..... ot niks. Dan toch maar even bellen..... wat een herrie, even naar buiten, daar was het iets minder lawaaierig. Ik had haar te pakken, eindelijk..... zij wist ondertussen dat de verhuurder zou proberen voor 11 uur die avond te komen en ze moest zelf maar kijken of ze geweest waren, ze kreeg er geen melding van.... 3 trappen af..(en dan merken dat ze nog niet geweest zijn en weer naar boven en later opnieuw.... lekker dan.....). Ze kreeg ook nog het advies stevig breed plakband op de deur te doen zodat hij niet dicht kon vallen.... leuk bedacht.... maar dan kan wel iedereen naar binnen... alle huizen hebben nog wel een eigen voordeur, maar toch.... en wat als één van de buren denkt "Hé, dat is raar" en het eraf haalt, dan sta je weer voor een dichte deur.  En je moet het maar net in huis hebben. 
Terwijl ik met haar praatte kwam DJ Bert binnen, hij zou zingen met zijn koor Vocal Motion die avond. Even een snelle begroeting tussendoor. Ik hing weer op en zocht Bert op om te zeggen dan P niet zou komen.... met een korte uitleg. 
Ik ging naar de kleine zaal (boven) en ging zitten luisteren.... er waren erg leuke koren bij. Ondertussen had ik een stoel vooraan bemachtigd, dat is handiger met foto's maken. 
Het koor van Bert was aan de beurt..... klonk ook lekker!!! 

Ik bleef nog even zitten, het volgende koor heette "Van onbesproken gedrag"..... die hadden ook een paar 'ondeugende' liedjes.... heerlijk!  Nog één koor en toen vond ik het tijd om te vertrekken.... even  de tramhalte voor de terugweg zoeken..... gevonden.... ik hoefde maar een minuut of 5 te wachten. 
Bij het CS besloot ik niet de metro te pakken, maar achter het station de bus naar Edam/Volendam of Hoorn te pakken...... dat is nooit lang wachten en ik wacht daar 's avonds liever dan bij station Noord. Het is dan wat verder lopen naar mijn huis, maar dat vind ik niet erg. 
Om een uur of 10 was ik weer thuis.... en ontdekte dat Bert al een paar appjes had gestuurd.... tsja... ik haf het geluid uitstaan daar en bovendien ontving ik ze pas toen ik weet thuis was, thuis waar ik wifi heb. 
Ik viel al snel op de bank ik slaap...... en toen ik 's nachts wakker werd zag ik een berichtje van P// "Mag ik je om 11 uur bellen?"  Het had gemogen, maar ik zag het te laat ..... sorry! 
Hahaha, ze had eerder een berichtje gestuurd dat de soep erg lekker was.... en de ciabatta ...... dat liep ik mis!

Tandarts

 Donderdagochtend moest ik naar mijn tandarts. Ik had die nacht nauwelijks geslapen (niet van de zenuwen)... en toen ik eindelijk sliep ging mijn wekker. De wind gierde om het huis, de regen kletterde tegen de ramen.... ik werd er niet enthousiast van. Gelukkig stopte het met regenen.... ik besloot lopend te gaan,  met die wind fiets ik toch niet lekker..... en het is niet ver (zo'n 800 meter). Voor alle zekerheid toch maar een regenjas aan.... nog even haren kammen (onzin als je in die wind gaat lopen) en op stap. Keurig op tijd stapte ik binnen, de assistente achter de balie begroette mij al met de woorden dat ze mij al aangemeld had en even later zat ik al binnen bij mijn altijd vrolijke tandarts. 
Het is bij deze tandarts zeker geen straf om er heen te moeten..... altijd lachen daar. De assistentes zijn ook altijd leuk.... die ene ken ik al heel lang.... we hadden het over het zwembad en zij wist nog dat ik er werkte (ondertussen al heeeeel lang geleden). De tandarts had zich zorgen over mij gemaakt..... we zaten laatst allebei in de wachtkamer bij de dokter .... ik werd eerder geroepen en toen zij later terugkwam zag zij een ambulance voor de deur staan.... 'het zal toch niet?.....'  kijken om wie het ging vond ze ook wat raar. Ik ken dat.... ik heb het ook wel eens.... brand in een straat waar iemand woont die ik goed ken of een ambulance moet die kant op.... ik denk dan ook wel eens 'het zal toch niet?....'
 En soms ga ik zo ver dat ik de fiets pak om te kijken of het op dat adres is..... ik ben dan altijd snel gerustgesteld, want het is altijd ergens anders.... net zo erg natuurlijk, maar het voelt anders als het familie is of erg goede vrienden zijn. Ik ben altijd snel ongerust geweest als er zoiets is, dat zal wel altijd zo blijven. 
Maar goed, alles was in orde, ik was zo klaar. Ik besloot met een omweg naar huis te gaan en dan te kijken of de visboer het aandurfde met dit weer om op z'n vaste dinsdag- en donderdagplek te staan. Hij was er en ik trakteerde mijzelf op een klein bakje kibbeling en een zoute haring voor de volgende dag. De kibbeling was op voordat ik thuis was 😂, warm is het toch het lekkerst .... het kost wat, maar dan heb je ook wat.... heerlijk! Lopend eten vind ik niet prettig, dus af en toe even staan om wat te eten..... het was nog steeds droog en helemaal niet koud... dus ik stond dan gewoon even lekker uit te waaien! 
Alles bij elkaar een prima wandeling. 
Na de lunch kon ik mijn ogen echt niet meer open houden dus ik heb een paar uur geslapen.... even een deel van het tekort inhalen! 

Ik was net weer wakker toen de telefoon ging..... ik ga dit weekend met iemand naar Paradiso en ga eerst bij haar eten, dus we spraken af hoe laat ik daar zou zijn en hoe ik daar het beste naartoe kon gaan. Er zijn dit weekend korendagen in Paradiso..... we zijn er al eerder geweest..... iemand anders van ons vriendengroepje zingt daar met zijn koor en daar moeten we bij zijn!  Leuk! 

Vrijdag had ik een thuisdag.... niet gezwommen, niet naar de kapel,en iets anders met muziek, geen boodschappen gedaan, niet getankt..... alle plannen vervielen, ik was een dagje dikke vrienden met de wc. Hopelijk snel weer over. 

De terugtocht duurde wat langer

Mijn dagen in Arnhem zaten er weer op, maandag ging ik naar huis. Ik moest uiterlijk dinsdag thuis zijn (vanwege de generale repetitie van de fanfare.... ik had de vorige repetitie al gemist, nu moest ik aanwezig zijn!) en zou eerst op dinsdag naar huis gaan..... maar dat wordt dan wel een drukke dag. Ik had wel vriendin al afgezegd voor alle zekerheid.... en dat heb ik maar zo gelaten.... ik besloot pas laat dat ik op maandag al ging en moet thuis nog wat dingen regelen.... moet nog wat afspraken maken ..... als ik maandag thuiskom is dat wat rustiger en kan ik dat allemaal zonder haast doen. Bovendien heb ik kans dat als ik op maandag nog ga winkelen in Arnhem dat veel winkels dicht zijn i.v.m. balansen, dus voegt de maandag dan niet veel toe.... kan ik beter naar huis gaan en daar de dingen doen die ik moet doen dan is het dinsdag niet zo haasten. 
Ik deed rustig aan..... Edwin zorgde weer voor een lekker ontbijt voor hij naar zijn werk ging (dat zal ik missen... ontbijt op bed!)..... en ik sliep daarna nog even, ik had hoofdpijn.... maar die was gelukkig snel over nadat ik weer even geslapen had. 
Douchen, Laila uitlaten..... alles rustig aan, ik had geen haast. In de bus kon ik wel inchecken, maar niet uitchecken, want toen was er een storing, alle apparaten hadden een rood kruis... dus dat wordt geld terugvragen.

Ik weet niet hoe laat ik bij Edwin vertrok, maar ik was om 13.10  in het station Arnhem Centraal....... en om 13.55 'al'  bij Ede/Wageningen (het volgende station). 
Dat zat zo.... ik neem altijd de trein naar Den Helder... perron 11. Ik liep er naartoe.... beneden stond al dat hij om 13.32 inderdaad van perron 11 zou vertrekken.... boven stond hetzelfde, ik had dus alle tijd. 
De trein kwam deze keer wel erg vroeg... vreemd..... ik keek nog even op het bord of het echt de trein naar Den Helder was, maar het stond er nog steeds. Op de trein zelf stond nog Arnhem Centraal, daar had ik niks aan.... nou ja, misschien dat door een eerdere storing hij er al is// is het eigenlijk een eerdere trein .... dus instappen maar (nadat ik toch nog een keer op het bord keek of het klopte). 

Er kwam iemand bij mij zitten met een kind dat af en toe goed van zich liet horen.... maar moeder kon veel harder. Daarbij haar telefoon op luidspreker.... dus genoeg geluid. In de trein hoor je de geluiden van de stationsberichten vaak niet of niet goed, maar tussen het geluid van moeder en kind door ving ik toch iets op..... 'zei ze nou dat mijn trein van perron 7 vertrekt?' Ik liet mijn bagage staan en liep even naar de deur om op een bord op het perron te kijken. Ik bleek ineens in de trein naar Schiphol te zitten  bij perron 11. Mijn trein zou binnen 2 minuten van perron 7 vertrekken.... dat haal ik nooit met al mijn bagage! Een zware en overvolle trolleytas en een minder zware maar volle shopper (die ook niet echt licht was)..... de in- en uitstap van de trein vind ik altijd wat lastig met mijn korte pootjes, dus alleen al het in- en uitstappen kost extra tijd als ik bagage mee heb.... nee, dat zou niet lukken. Ik wist dat deze trein ook naar Utrecht ging.... dan daar maar overstappen. Maar deze trein vertrok nog niet..... ik heb een half uur in die stilstaande trein gezeten!!! Vandaar dat ik pas om 13.55 bij het volgende station was!
Ik hoorde het treinbericht ook weer niet goed, maar volgens mij zei hij dat hij stopte in Amsterdam-Zuid..... hm.... dan kan ik beter daar uitstappen en verder gaan met de metro. 
Dat lukte..... ik maakte nu eens het hele traject van de Noord/Zuidlijn mee...... en stapte in Noord uit.... naar de bus..... uhhhh.... nou dacht ik echt te weten aan welke kant de bus stopte, maar ik was toch weer verkeerd.......het is een paar keer veranderd waardoor ik mij steeds vergis..... had ik het deze keer weer mis of is het echt weer veranderd? In elk geval hoorde ik dat er andere bussen ook naar de andere kant waren verplaatst, dus misschien hebben ze alles weer omgegooid. Zo leer ik het nooit! Gelukkig is er een scherm waar alles opstaat! 
Ik hoefde niet lang te wachten en was ongeveer 15.50 in huis. 
Ach... ik had geen haast.... en ik hoefde niet te staan, niet erg als het dan wat langer duurt......  het was niet helemaal volgens plan, maar ja....... het gaat de laatste tijd vaak fout bij de NS. 

In de loop der jaren heb ik al vreemde dingen meegemaakt.... allerlei vertragingen om allerlei redenen, maar de laatste tijd gaat er bijna geen rit normaal.... de heenweg ging ook al niet normaal (een storing waarbij geen melding was wat het gevolg daarvan was en hij reed een station voorbij waar hij had moeten stoppen).
Natuurlijk kan je niet elke fout de NS aanrekenen..... een aanrijding die een trein voor mij had zorgde ooit voor een urenlange vertraging, maar dat is erg genoeg en kan de NS ook niet helpen. Net als de storm jaren geleden op 5 december..... de informatie had beter gekund, maar ja...... ze wisten het misschien zelf ook niet meer. 
Ik ga al jaren graag met de trein en dat doe ik nog steeds..... in al die jaren kan het natuurlijk wel voorkomen dat ik meerdere keren vertragingen heb gehad. Er was een keer een bovenleiding gebroken..... één keer voordat ik instapte, dus kon ik meteen omrijden en een keer toen ik al reed.... dus toen moesten we er eerder uit en omrijden (maar tijdens het wachten op het perron kregen we gratis koffie of thee met een houten lepeltje waar op stond 'excuses voor het ongemak' (of zoiets), die hadden ze blijkbaar al in voorraad). Ik heb 2 keer gehad dat we nog niet konden vertrekken omdat er geen machinist was. Ook een keer werd er omgeroepen dat we niet konden vertrekken omdat ze een lid misten..... dat zorgde voor hilariteit in de trein, maar toen we vertrokken met de mededeling dat het personeelslid niet op was komen dagen werd het wat duidelijker. 
Ook heb ik meegemaakt dat er iemand aan de noodrem trok zonder reden. Soms staat de trein een tijdje stil zonder dat er gezegd wordt waarom, maar meestal zeggen ze het wel.... bijvoorbeeld dat ze moeten wachten op een andere trein die voorrang heeft. Ook moesten we eens langzaam rijden omdat er mensen op het spoor liepen.... komt ook wel eens voor met dieren.   Een keer moesten we op een eerder station overstappen vaanwege een andere aanrijding.... net gebeurd.... en de mensen mopperden al dat er geen bussen stonden..... ik heb maat even uitgelegd dat die bussen niet al uit voorzorg bij elk station klaarstaan voor het geval dat! Mensen mopperen wel eens te snel. Vooral in het weekend zijn er vaak werkzaamheden en moet ik (een deel van) de rit met de bus maken. Ook wel eens als er iets gebeurd is, maar daar hebben ze dus tijd voor nodig. Meestal is het goed aangegeven, vooral als het al in de planning zat, maar soms is het onduidelijk, maar er zijn altijd genoeg medewerkerss om het aan te vragen. 
Ik ben ook een keer thuisgebleven..... op Edwin zijn verjaardag! Toen werd het zo ingewikkeld met veel overstappen en onzekerheden..... mijn vertrekstation hing af van welke tijd ik vertrok en waar ik moest overstappen hing dan weer van het vertrekstation af...... er waren zoveel verschillende mogelijkheden en veel vertraging en elke keer als ik het opzocht op internet wad het weer anders........ ik vroeg mij af of ik dan 's avonds nog wel thuis kon komen en ik zou zeker pas laat arriveren.... dus heb ik een gebakje gekocht, kaarsjes erop gezet en daarvan een foto naar Edwin gestuurd met de mededeling dat ik zijn verjaardag thuis vierde! Er waren toen geplande werkzaamheden, er kwamen zieke verkeersleiders bij en dat in combinatie met toch al een personeelstekort zorgde voor die ingewikkelde reis die ik besloot NIET te maken. 
Ik moest ook een keer omrijden via Schiphol i.v.m. brand in een andere trein..... die informatie was toen heel slecht herinner ik mij.... maar.... ook toen ben ik thuisgekomen! 
Als je vaak met de trein reist heb je natuurlijk ook vaker met dit soort vertragingen te maken. Meestal heb ik geen haast en is het dus geen enkel probleem. Soms is het wat lastig en als ik een afspraak heb is het heel vervelend, maar meestal is het voor mij alleen maar weer een bijzondere ervaring..... want ik zeg altijd: "Als alles normaal gaat is het zo saai en heb je niks te vertellen!" 
Ik heb ook keer keer gehad dat er veel controleurs waren..... en dat we allemaal meerdere keren gecontroleerd werden met 3 controleurs tegelijk.....of meerdere plekken in de trein. Geen NS-kleding, handboeien e.d. mee..... anders dan normaal, in alle opzichten.  Er was duidelijk iets anders aan de hand, maar dat zeggen ze natuurlijk niet. Het zorgde niet voor vertraging, maar was wel opvallend. 
En heel lang geleden (een jaar of 40)was in mijn trein een conducteur aangevallen. Het hoe en wat weet ik niet precies, maar het was vechten geworden. Zo liep hij ongeschonden langs en even later vol met pleisters.... duidelijk gewond. 

Geplande werkzaamheden zijn van tevoren al te vinden op internet en ook welk traject dan met de bus gereden moet worden of hoe je met de trein moet omrijden...... en werkzaamheden zijn nou eenmaal wel eens nodig, lastig, maar het is niet anders. Kabelbreuken e.d. zijn onverwachts, maar daar kunnen ze ook niks aan doen, ze proberen altijd een oplossing te vinden, welke andere route je kan nemen is vaak snel bekend, maar zorgt gewoonlijk wel voor vertragingen, bussen komen er alleen als ze verwachten dat het wel even gaat duren, maar die zijn er natuurlijk niet meteen..... vaak zijn er veel bussen nodig, die moeten ergens vandaag komen.... met chauffeurs die opgeroepen moeten worden.... niet elk touringcarbedrijf heeft voldoende bussen en personeel klaarstaan, dus voordat alles voldoende geregeld is zal bij een korte storing/aanrijding/ het niet meer nodig zijn, dus is het echt wel belangrijk dat ze weten of het lang gaat duren voordat ze bussen laten rijden.  

Maar ik ben nog steeds blij met de trein...... in de coronajaren ging ik niet/nauwelijks met de trein en eigenlijk is het nog steeds wat minder, maar zeker als het wat beter weer wordt en wat langer licht is wil ik weer leuke ritjes gaan maken! 

Vervolg van mijn dagen in Arnhem

 Na de Kerst bleef ik nog in Arnhem.

Dinsdag werd ik vroeg wakker, Edwin was al in de kleren en maakte (net als voorgaande dagen) een lekker ontbijtje voor mij. Nog even kletsen voor hij wegging naar zijn werk. Daarna deed ik rustig aan.....en laat in de ochtend vertrok ik om te winkelen. Nog even praatje met buren van Edwin die net aan kwamen rijden....altijd aardige mensen. Ik liep niet naar de dichtstbijzijnde bushalte, ik stapte pas een paar haltes verder op de bus.... toen was het nog maar een klein stukje naar de winkels, maar het leek mij beter om even te zitten voor ik verder ging en daarom pakte ik de bus voor het laatste stukje.. Daarna heb ik veel winkels bezocht, sommige winkels bekeek ik wat vluchtig..... dat komt een andere keer wel, ik ben Arnhem nog niet uit. Ik was bij TK Max, Kik, Zeeman, Action, Hema (daar gelijk even wat gedronken) ... al die winkels liggen heel dicht bij elkaar.... even verderop naar Flying Tiger en Die Grenze...... heerlijk weer naar die winkels waar ik zo graag kom.. Zowel de Die Grenze als de Hema waren verhuisd en Action was op die plek (voor mij) ook nieuw..... ik was er nog niet eerder geweest. Ook even naar Primark.... gelukkig, ze hadden de broeken nog waar ik er eerder al één van gekocht had en waar ik zo blij mee ben..... meestal is broeken kopen een ramp voor mij, maar deze passen goed en zitten lekker.... en dat voor weinig geld. Natuurlijk even naar So Low en bij Xenos keek ik ook even. Tussendoor af en toe even zitten. Ik zat op een bank bij McDonalds toen met loeiende sirenes en zwaailichten 2 politiewagens voorbij stoven.... eng.... zo breed is het daar niet en er liepen veel mensen die allemaal opzij moesten. Geen idee wat er aan de hand was. 

'Thuis' liet ik Laila even uit en Edwin vroeg of ik kwam eten. Ik was net van plan in de vriezer te kijken wat hij allemaal voor lekkers had (ik mocht alles gebruiken)..... maar door zijn vraag besloot ik naar Geurtjes huis te gaan..... snel naar de bushalte..... verderop eruit en snel naar de volgende... die stond er al..... en was weg voordat ik er was. Een vrouw die net iets sneller was kon de bus bijna aanraken en zwaaide nog, maar hij reed door. Op het bord was nog niet te zien wanneer de volgende zou komen..... dus die kwam dan zeker niet binnen een kwartier want de laatste bus die er wel op stond zou over een kwartier komen. Er kwam een bus die via een winkelcentrum zou gaan dat ik weet te vinden..... de kans was groot dat hij dan ook een halte had bij een kleiner winkelcentrum vanwaar Geurtjes huis te belopen is.... ik vroeg het even en ja..... dus snel instappen..... en vergeten in te checken ..... ik werd teruggeroepen (ik verstond hem eerst 3 keer niet).... oeps.... snel gedaan...... het was een overstap, dus dit ritje kostte bijna niks (ik geloof 18 cent), dus daar zou ik niet veel op besparen 😂😂😂
Het laatste stuk stevig doorgelopen..... het was ruim 2 haltes verderop (via de route van de bus die ik normaal heb), dat is dus niet heel ver, maar wel een stevige wandeling! 
Het eten was weer heerlijk, gewoon een prima avond en 's avond bij Edwin weer veel gekletst. 

En toen was het alweer woensdag...... ik wilde weer winkelen..... heerlijk even alle winkels die leuk zijn bezoeken..... misschien later die week nog naar een ander winkelcentrum......ik zie wel...... dit moest even een week zijn zonder afspraken (met uitzondering van de feestdagen) en doen waar ik zin in heb op dat moment. Al wil ik de hele dag slapen, als ik dat lekker vind moet ik dat gewoon doen voor een keertje...... als ik weer in Monnickendam ben pak ik het normale ritme wel weer op..... dan zijn er toch meer dingen die min of meer moeten..... (is meestal wel eigen keus, maar aan sommige keuzes zijn nou eenmaal afspraken verbonden).
De dag liep anders...... ik was wel vroeg wakker en kreeg van Edwin weer ontbijt op bed, maar toen hij naar zijn werk was merkte ik hoe slaperig ik was..... missschien beter om even een tukkie te doen.... nou het werden veel tukkies achter elkaar......  ik was echt heel slaperig, steeds zette ik de wekker weer even later..... en uiteindelijk ben ik thuisgebleven. De laptop van Edwin wilde opnieuw opgestart worden....ik gaf aan dat dat goed was en ging ondertussen douchen. Hm....toen ik terugkwam was het scherm zwart, op het toetsenbord knipperde iets.....raar... uitzetten lukte ook niet. Na een paar uur heb ik hem dichtgeklapt, maar ook dat veranderde niet.... misschien de stekker eruit? Dan stopt hij wel vanzelf, maar of dat goed is.... wachten maar tot Edwin thuis is! 

Ik zat te lezen die middag en dommelde even weg....ik sliep niet helemaal toen ik ineens echt wakker schrok van geklop op het raam....  de postbode had een pakje. Ik liep snel naar de deur....vergat de sleutel van het hek en stak mijn hand erdoor...."joehoe...hier" Hij kwam verbaasd aanlopen....hij dacht waarschijnlijk dat de voordeur naast het raam zat....maar die deur is van de bovenbuur en de deur ernaast van de andere bovenbuur (de één woont boven de kamer en de ander boven de keuken)....ik moet dus om het 'trappenhuis' heen om in de keuken te komen en daar zit aan de zijkant van het gebouw de  voordeur.... daar is een soort binnenplaats met een hoog hek wat altijd op slot moet....en via dat hek kom je ook bij de achterbuur. De bovenburen hebben 2 verschillende huisnummers, de beide benedenwoningen hebben a en b achter het laagste van die 2 huisnummers. Dat gaat nogal eens fout.....zo vond Edwin achter de bank wel eens een pakje voor een ander dat door een postbode door het bovenlicht naar binnen was gegooid.... al een tijdje eerder, want hij kijkt niet dagelijks achter de bank. Mijn eerste vraag was dus...."voor wie is het?"  Het bleek voor een huis verder te zijn, die waren niet thuis. Oke.... ik pakte het aan en toen hij wegreed besefte ik dat ik was vergeten te zeggen dat hij wel het juiste huisnummer moest vermelden van waar hij het gebracht had. Nou, dan ga ik zelf wel kijken later op de dag.... kan ik gelijk even kennis maken met buurman of buurvrouw en dan hoeven ze niet te zoeken waar het ligt. Gelukkig was er bij mijn eerste poging al iemand thuis... dus weer een goede daad gedaan. Toen Laila even uitgelaten en daarna Edwin zijn vriezer geplunderd. Lekker....gebakken krieltjes met spinazie.... een flink bord vol...even in de magnetron en klaar....dacht ik. Maar ja, ik ben mijn eigen combimagnetron gewend, met maar heel weinig knoppen en geen display...... ik denk bijna 30 jaar oud.... die van Edwin is moderner....ook een combi, maar veel meer knoppen. Ik zag door de bomen het bos niet meer....heb alle knoppen geprobeerd en uiteindelijk lukte het.  Edwin had ook voor een schaaltje fruit gezorgd voor mij..... ook lekker! Goed geregeld allemaal

En zo bracht ik die woensdag bijna de hele dag door op de bank....onder een dekentje....heerlijk lui....niks moet, alles mag!
En toen Edwin thuis kwam haalde hij even de accu uit de laptop en er weer in en hij deed het weer gewoon.

Donderdag.....ik had niet zo goed geslapen.... ach, ik had de dag ervoor al teveel geslapen (dus uitgeslapen) en Laila was deze nacht nogal herrie aan het schoppen. Nog even een tukkie en daarna douchen en Laila uitlaten.... en vervolgens weer winkelen. Minder winkels deze keer, maar wel heerlijk op mijn gemak in wat winkels gesnuffeld! 

Vrijdag..... de hele dag gelezen, van andere plannen kwam niks meer.....het moest uit! Zo spannend. In de namiddag een berichtje van Edwin: 'Kom je eten?' Ik liep nog in pyjama, dus snel douchen.... dan toch maar het boek wegleggen.... hond uitlaten en met de bus.... deze keer zat alles mee! Lekker gegeten daar en 's avonds laat mijn boek nog uitgelezen, ik moest nog maar een paar bladzijden..

Zaterdag....oudjaarsdag. We zouden op stap gaan met z'n drieën, maar het regende flink, het spoortunneltje vlakbij Edwin zijn huis stond weer eens flink onder water en we gingen het toch maar wat dichter bij huis zoeken.... wel winkelen, maar in een plaats waar de auto in elk geval dicht bij de winkels staat waar we naar toe wilden en wat ons dan toch beter leek. Heerlijk gewinkeld, eerst naar een winkel waar ik in Arnhem altijd naartoe ging, maar die is daar helaas niet meer...... en daarna nog meer leuke winkels waaronder Action..... en die hadden daar één gele mand van het soort waar ik al langer naar op zoek was, dus meteen meegenomen. Ik heb er nu 3 en 2 groene in verschillende winkels gekocht..... met hulp van een buurvrouw die er ook 1 vond (en de 2 groene meenam). Door veel mensen is al in veel winkels voor mij gezocht en nu ineens vond ik er toch weer één.

Voor de lunch gingen we naar de Hema en weer even verder winkelen, even naar Edwin zijn huis om Laila uit te laten (die is totaal niet bang voor vuurwerk en kan prima alleen blijven) en daarna naar Geurtjes huis waar Edwin pannenkoeken bakte. Hij kan dat goed, meestal met spek en dan wat kaas erover en dubbelvouwen (dan plakt het niet aan de volgende pannenkoek).... hij legt er dan twee tegenover elkaar en de volgende twee er haaks op, zo ziet het er leuk uit! 
We hebben lekker naar de 'masked singer'  gekeken .... gelukkig vinden we dat alledrie leuk want het is niet leuk als er iemand met tegenzin kijkt, of nog erger.... twee met tegenzin. 
Er werd daar al de hele avond flink vuurwerk afgestoken, dat is elk jaar zo en om twaalf uur barstte het echt los (het is daar wel eens de hele avond zo erg geweest dat ik geen verschil hoorde met twaalf uur) ... nu werd het al snel wat minder en toen Edwin en ik buiten gingen kijken was het vooral siervuurwerk en verderop een vuurtje, maar dat is daar traditie, meestal komt de brandweer (soms een paar keer) om het uit te maken en even later is het er weer. Niks voor mij, maar goed...... we zijn allemaal anders. 
De katten van Geurtje waren de hele avond rustig, duidelijk minder bang dan voorgaande jaren, maar om twaalf uur werd het ze wel even teveel, maar dat duurde niet zo lang. 

Zondag nieuwjaarsdag.... Met Edwin weer naar Geurtje, gewoon gezellig kletsen en 's avonds eten. 
Het kwam over natuurkunde en daar weet Wesley als 6 VWO-er met natuurkunde in zijn pakket veel van. Edwin weet er ook wel behoorlijk wat van (maar vooral meer gericht op de praktijk van zijn opleiding) en ik heb veel minder gehad, maar het interesseert mij wel en mijn vader was er erg in thuis dus wij praatten daar vroeger veel over... natuurkunde en scheikunde en soms wiskunde.... ik vond het heerlijk.. Nu legde Wesley ons van alles uit en dat kon hij goed. Voor hem natuurlijk ook goed, want op deze manier herhaalde hij veel examenstof en als je het iemand kan uitleggen heb je het zelf ook begrepen. Ik vond het leuk, ik leer graag iets bij!
Thuis lieten we Laila uit in de stromende regen. Nog heel even kletsen op mijn laatste avond in Arnhem en dan naar bed. `

De volgende dag de terugtocht..... die bij de NS niet helemaal vlekkeloos verliep...... maar dat hoort erbij tegenwoordig!  Als je ergens op tijd moet zijn, plan dan altijd minstens 1 trein  eerder dan nodig zou moeten zijn! 

Nieuwjaarsconcert 2023

 Zaterdagavond 7 januari hadden we ons jaarlijkse nieuwjaarsconcert...... maar dan even anders. 
We doen het al jaren en zijn begonnen in de Grote Kerk..... dat zal denk ik in 1974 zijn geweest.... (in elk geval niet lang na 1973).RK-kerk....... en dit jaar hielden we het in ons clubgebouw. 
Daar kunnen minder mensen in, maar het is wel knusser..... en gezellig, we zitten dicht op het publiek.
Het scheelt ook een hoop gesjouw met spullen.... de blazers kunnen hun instrument zelf wel meenemen (dat doen ze met de repetities ook).... al valt dat met een bastuba ook niet mee, maar het kan! Maar het slagwerk...... niet te doen! Drumstellen, pauken, xylofoon, marimba etc. ...... die prop je niet in een Peugeot 107 ...., daar heb je echt een kleine vrachtwagen voor nodig.  Dit is dus in elk geval veel handiger.
 In elk geval komen de vaste fans wel..... die zijn er (bijna) altijd. Ook was het nu niet op zondagmiddag, maar voor het eerst op zaterdagavond. Alles anders dus. Het geeft een andere sfeer...... ik vind het allebei leuk, elk op z'n eigen manier. En sowieso is het altijd goed om eens wat anders te proberen. 
We hadden wat invallers...... ik had twee altsaxofonistes naast mij! Ik zit al een tijdje alleen sinds de andere saxofoniste verhuisd is net voor corona. 2 is al niet veel, maar één is erg weinig en bovendien wordt het er bij mij niet beter op..... tijdens de lockdowns weinig gespeeld en tussen de lockdowns in ging ik ook nog niet naar de repetities, maar vooral kost het spelen mij meer moeite doordat ik die ene tand ontzien moet.... de tand die ik kreeg i.p.v. een kroon (die er steeds uitviel). Niet de stevigste constructie, maar steviger was ook meteen viel duurder.... te duur voor mij, dus dan dit maar. Maar ik moet deze tand ontzien, dus moet ik mijn mondstuk anders houden en dat kost moeite. Ik had al snel last van mijn kaak en dat is nu nog erger. 
Iemand heeft een foto van mij gemaakt tijdens het concert en bij het zien begreep ik waarom ik na afloop bekaf ben hahaha..... het ziet er moeizaam uit! 

😂😄😅

Bedankt voor de foto's Elly Kaars!

Ik vond zelf de nummers die wij speelden wel mooi.... nou ja, eentje vind ik niet zo geweldig (dat heb ik niet vaak), maar dat vind ik ook geen lekker nummer om te spelen. Geen probleem hoor, ik speel het zo goed als ik kan!
Maar ik was wel blij met mijn twee nieuwe (tijdelijke) buurvrouwen! Soms is het tweestemmig voor de altsaxen (een enkel keertje zelfs 3-stemmig) en dat red ik niet in mijn eentje, maar ook als het één stem is is hulp welkom! Het kost mij dus nogal moeite en dat betekent dat ik af en toe mijn kaak moet ontspannen omdat ik er een soort kramp in krijg.... even bewegen en dan kan ik weer even. Dat is lastig tijdens het spelen en helemaal als ik alleen ben. Soms moet ik even op adem komen, ook lastig. Ik probeer dat soort dingen zoveel mogelijk op strategische momenten te doen..... momenten waarbij het niet zo opvalt..... maar nu had ik meer mogelijkheden, ik kon wat vaker tussendoor ademhalen als dat nodig was. En het is gezellig met nog een paar, dus ik was blij met ze! 
Na afloop nog gezellig even napraten..... en toen naar huis.... het was mooi geweest! 

Misschien krijg ik nog meer foto's, die plaats ik er dan later wel onder. 

En dan gaan we repeteren voor ons voorjaarsconcert...... dat is in april! 

Mijn Kerstdagen in Arnhem

 Zaterdag voor Kerst vertrok ik naar Arnhem.... ik was even met de tijd in de war, dus het werd iets later dan ik van plan was. 

In de bus was een man steeds aan het bellen, ik hoorde hem steeds lachen, het was blijkbaar een leuk gesprek. Hij stapte uit bij een halte ergens in the middle of nowhere en net toen de bus verder wilde bedacht hij dat hij niet had uitgecheckt. Hij klopte op de ramen, hij riep... hij bleek Engels te spreken en de chauffeur liet hem binnen met de woorden: "Ik denk dat je teveel met andere dingen bezig was" .... tsja, ik denk dat ze gelijk had!

De metro stond zoals altijd klaar... ik denk dat de andere net weg was want ik zat er ruim 6 minuten in toen hij vertrok..... en miste mijn trein. Op het moment dat ik incheckte bij het CS zag ik dat mijn trein een systeemstoring had die tot ongeveer kwart voor 5 zou duren (het was half 4) .... maar wat die storing inhield stond er niet bij.... reden er geen treinen? Vielen er treinen uit? Reden ze onregelmatig? Ik vroeg het aan een NS-er.....  volgens hem reden ze naar Arnhem gewoon, maar het vervolg naar Nijmegen was een probleem en de volgende trein zou om 15 54 gaan.  Die trein was er ruim op tijd, maar vertrok nog niet..... '5 minuten vertraging' stond er ...volgens mij werd het zelfs ietsje langer. Er werd wel uitgelegd waarom dat was.... ik verstond niet alles, maar ik begreep iets van een materiaalruil of zoiets. Ik zag dat de volgende trein pas over een uur zou gaan.... hm.... als die mededeling klopt is er toch treinuitval (of de volgende vertrok ook van een ander perron).... en misschien ging mijn gemiste trein dan wel helemaal niet! Maar we reden.....dat was het belangrijkste. Ik zou naar Edwin zijn huis, zodat daar mijn spullen alvast stonden en dan gingen we samen naar Geurtje. Het werd nu wel duidelijk later..... en ik sprak met Edwin af dat hij mij zou ophalen bij het station.... goed geregeld. 
Ik vind het leuk om mensen te kijken.... in de trein kan dat! Mensen met volle tassen waarvan één met bovenop een doos Lego.... en er staken 3 rollen cadeaupapier uit die tas..... last-minute-cadeautjes gekocht? Een man die er keurig uitzag, compleet met zwarte strik..... helemaal klaar voor de Kerst..... tot ik de rest zag.... broek en schoenen pasten en totaal niet bij..... een strakke hoogwaterbroek, geen sokken en dan witte schoenen eronder...... ik bedacht gelijk dat hij nieuwslezer was en dat op tv niemand zijn onderkant zag........ ja, ik bedenk van alles bij de mensen die ik zie. Oeps....mijn trein reed een station voorbij waar hij eigenlijk hoorde te stoppen. Vlakbij mij zaten mensen die daar wilden uitstappen. Probleem.... wat is het volgende station... want als iemand ze wilde ophalen is het wel handig om dat te weten. De conducteur maakte excuses.....en legde het uit..... volgens mij kwam het er op neer dat de machinist geen reactie had gekregen op zijn verzoek daar te mogen stoppen. (Er werd nogal doorheen gepraat, dus ik verstond niet alles). 

Verder ging het goed, Edwin kwam al snel.... en samen gingen we naar Geurtje. De cadeautjes zette ik alvast onder de boom en daarna was het etenstijd. Nog gezellig even gezeten tot het tijd was naar Edwin zijn huis te gaan, waarna we Laila samen uitlieten en we nog lekker even bleven praten. Ik praat graag met Edwin, hij weet veel, heeft overal over nagedacht...... we zijn het in grote lijnen meestal wel met elkaar eens, maar uiteraard niet altijd volledig. Of hij vertelt over dingen waar ik helemaal niks van weet, dat gaat soms over zijn werk..... vind ik ook leuk, altijd goed om weer wat te leren. 
Maar het werd toch tijd om naar bed te gaan!

Zondagochtend (eerste kerstdag) sliep ik nog als een os .....Edwin was al een tijdje wakker, liep heen en weer, was al onder de douche geweest, Laila uitgelaten.... en dat laatste was niet zo eenvoudig omdat ze gewoon niet wilde, ze lag op mijn bed (de bank) en weigerde daar vanaf te gaan..... ik merkte er allemaal niks van. Pas toen Edwin al een tijd terug was werd ik wakker. Snel douchen en naar samen naar Geurtje.
Ik knipperde verbaasd met mijn ogen toen ik Edwin zag.... ik weet dat hij foute kersttruien heeft, maar dit sloeg alles...... dit was een onesie en fouter dan dit is denk ik onmogelijk 😂🎄, hij ging dit jaar als kerstboom en liep daar ook gewoon mee op straat! Wel jammer dat de ster in top steeds viel.

Eerste kerstdag was het ook cadeautjesdag, ik kreeg leuke cadeautjes van kerstman Wesley...... een leuk kaarsje, heerlijke doucheschuim, een ontzettend leuk theelepeltje en een boekje van omdenken waar ik ook altijd gek op ben. Heel blij mee!

Ik had Edwin zijn lootje getrokken, helaas geen verlanglijst, maar ik denk dat ik goed gegokt heb met een handig tasje voor kabeltjes, leuke sokken en een doosje met een uitschuifbaar metalen rietje met een eveneens uitschuifbaar ragertje (ik weet dat hij de papieren rietjes geen succes vind en dit is eenvoudig mee te nemen).  (ik kreeg een tip..... uitkijken met heet drinken, een metalen rietje wordt snel heet en lippen verbranden is niet prettig! Ik geef deze tip graag door!!!)

We hebben heerlijk gegeten, Geurtje had er weer veel werk van gemaakt en het was genoeg om 3x van te eten.

 

Wesley had weer een leuk spelletje..... meestal een quiz, maar nu werd het 'wie ben ik' en er werd flink gelachen. 

Maandag (tweede kerstdag) sliep ik weer lang, Edwin was ook later, maar wel eerder dan ik. Weer wilde Laila niet naar buiten, gek beest, ze wilde alleen maar op de bank liggen. 

Daarna naar Geurtje en weer heerlijk gegeten. Deze keer bedacht Wesley het spel met hoeveel platen een artiest in de top 200 stond.  We zaten er soms flink naast... maar soms ook precies goed. Flink gelachen, ik kreeg af en toe de slappe lach.... en waarom? Geen idee eigenlijk.... misschien door de maffe opmerkingen die gemaakt werden en als je eenmaal in zo'n bui bent begint het steeds opnieuw.
Bij  Edwin thuis natuurlijk het vaste ritueel van hond uitlaten en even kletsen. Edwin moest wel de volgende dag werken, dus we maakten het niet al te laat. 

En ik? Ik ging nog lang niet naar huis, maar daarover de volgende keer!