VAKANTIE!!!!

Edwin en ik gingen ik de vakantie regelmatig dagjes uit en verder fietsten we veel. Bij slecht weer bleven we thuis en bouwde hij hele steden met Playmobil en Lego of de autootjes en dat mocht dan natuurlijk blijven staan.
Soms ging mijn moeder mee met zo'n dagtocht, Burgers Zoo vond zij ook heel leuk:

Samen gingen we naar Blijdorp:

Naar het Paard van Marken (de vuurtoren) fietsten we wel vaker:

Naar Sail Amsterdam en dan ook een tochtje op een rondvaartboot:

en even kijken op een marineschip, ik bleef beneden, ik hou niet van enge trappen:

En met de boot naar Pampus:

en daarna naar het Muiderslot (waar ik geen foto's van heb).

Een dagje naar het Scheepvaartmuseum in Amsterdam en natuurlijk was "de Amsterdam" voor hem het mooist..... even ver terug in de tijd en een leuke rondleiding op het schip, waar kinderen niet hun handen op hun rug hoefden te houden, maar veel dingen mochten aanraken en proberen....in het museum zelf was die dag toevallig een korenfestival, overal hoorden wij zeemansliedjes, waardoor de sfeer heel speciaal was:

Naar het Scheveningse strand en Madurodam:

Naar Schiphol en Aviodome:

We gingen naar Sprookjeswonderland in Enkhuizen, we fietsen naar Hoorn en bezochten daar het West-Fries museum en het museum van de 20ste eeuw, fietsen naar het Marker museum en dat van Volendam, met de trein naar het museum van Volkenkunde in Leiden, of met de bus naar het Tropenmuseum in Amsterdam, naar de Efteling, winkelen in Rotterdam, Eindhoven of Zwolle, naar het Zuiderzeemuseum en nog veel meer.

Maar ook lekker thuis in de tuin, op het grasveld aan de overkant in zijn tentje of in huis kamperen als het slecht weer is en dan hindert het niet als het tentje wat klein is..... lekker binnen spelen, lang in bad of gewoon lekker luieren.....heerlijke vakanties, maar ze duurden altijd veel te kort!:

Quote van de dag: 

Maandag 13 juli 2020:

Dag van de Franse frietjes
Internationale dag van de stadsomroeper
Internationale puzzeldag
Internationale rotsen-dag

Van drievoud tot computer

Ik zat nog eens te denken aan dingen die veranderd zijn, nieuwe uitvindingen die het oude vervingen en ik moest ineens denken aan de tijd dat ik op mijn werk wel eens rekeningen moest typen. Die moesten in drievoud. De bovenste was op het officiële briefpapier en die ging samen met het volgende velletje doorslagpapier waar door middel van een carbonpapier ertussen hetzelfde op stond.... en nummer 3 was voor ons zelf, ook op doorslagpapier en met een carbonnetje ertussen..... dat was de slechtste kopie, want de hamertjes van de typemachine moesten met kracht door al die lagen geslagen worden. De kopieermachine bestond toen nog niet of was nog zeldzaam....ik herinner mij de eerste fotokopieën nog wel, van dat gladde papier en het werd steeds minder goed leesbaar..... nu zie je soms geen verschil tussen het origineel en de kopie.

Na de ouderwetse typemachine kwam de elektrische typemachine....... dat was even wennen, want die aanslag was veel lichter en je moest meteen je vinger van de toets halen, anders stond die letter er vele keren, net als nu met de computer, maar nu zijn we daaraan gewend.
Edwin had altijd moeite met schrijven doordat zijn fijne motoriek niet goed was....hij had ooit therapie gehad en daar was zijn motoriek flink van opgeknapt, maar de fijne motoriek bleef nog wat achter en hij schreef niet alleen heel langzaam, het was ook slecht leesbaar.....daarom mocht hij al jong typelessen nemen van mij..... behoorlijk prijzig, maar voor hem erg goed. Het ging goed en nog steeds kan hij met 10 vingers typen en ondertussen een gesprek voeren, het was dus geen weggegooid geld. Alleen hadden we thuis nog geen elektrische typemachine....... we kochten er één die ook op batterijen kon.....ja echt...... handig toch? We wisten natuurlijk niet dat een paar jaar later de computers al in veel huizen stonden.
De eerste computer die ik kocht was overigens de miskoop van het millennium en dat terwijl ik er zoveel geld aan uitgegeven had.... (eigenlijk meer dan ik missen kon, maar ja, het was toch wel erg goed voor Edwin om een computer te hebben) ...... hij wilde niet op internet! Het was nog met inbellen, hij maakte even contact, maar langer dan 5 seconden duurde het nooit. Iedereen die iets van computers wist is er bij geweest, maar het lukte niet. Ondertussen kreeg ik een telefoonrekening waarvan ik behoorlijk schrok....zo hoog. Ik belde met de vraag of ik een uitdraai van de gesprekken kon krijgen..... dat bleek ik te moeten betalen per vel, maar toen ik de reden vertelde kreeg ik het gratis, heel aardig. Het was een heel pak..... niet normaal meer en vol met gesprekken van 5, 6 of 7 cent......  dat lijkt niet veel, maar honderden van die gesprekken loopt behoorlijk op.
De helpdesk werd gebeld en we moesten de hersteldiskette erin stoppen en dan..... nou ja, een hele uitleg die Edwin beter begreep dan ik, maar er was één probleem.... wij hadden er geen hersteldiskette bijgekregen. Nou, die moesten we dan maar bij downloaden en omdat wij dat natuurlijk niet konden zonder internet moesten we maar iemand zoeken met een computer.
Dat ging mij te ver..... hallo, overal aanbellen: "Heeft u een computer?" Echt niet! Na lang praten beloofde de man mij er ééntje op te sturen.
Dat gebeurde en geheel volgens de aanwijzingen stopte Edwin hem erin en het gevolg was een zwart scherm met in één hoek nog wat witte tekens en meer niet..... hij deed niks meer.
Het was 5 december, dan ben ik leukere cadeautjes gewend....ik belde weer met de helpdesk... de man kon maar één ding zeggen:"Als de klant de partities verwijderd kunnen wij er ook niks aan doen".
Hij herhaalde dat steeds, ik probeerde uit te leggen dat we de aanwijzingen van hun opgevolgd hadden, maar nee, als de klant.....etc.
Ik werd steeds kwader...... uiteindelijk mocht ik 's avonds terugbellen, want dan was er iemand die meer wist/mocht.
Er kwam uit dat ik een nieuwe moeder-cd moest kopen....... voor 75 gulden! En toen sprong ik echt uit mijn vel..... ik riep dat het kreng het nooit goed gedaan had, wij hun aanwijzingen opvolgden en nu weer 75 gulden moesten betalen..... dat ging niet gebeuren...ik had een mooie grijze container en daar zou ik de computer van boven uit het raam inmikken en ik wilde nooit meer wat met dat merk te maken hebben! Woest was ik!  Ik kreeg het toch gratis. Maar op internet wilde hij nog steeds niet.....het is wel eens gelukt, maar niet vaak, dus dat gaven we maar op.
Nog steeds als ik de naam van dat merk hoor moet ik daar aan denken en wordt ik weer nijdig......al kan ik er nu ook wel een klein beetje om lachen. Tot mijn verbazing schijnt dat merk nog steeds te bestaan..... nou, van mij zullen ze niet rijk worden, ik koop nog geen kabeltje van dat merk! (Ik ken meer mensen die er veel problemen mee hadden en dat merk niet meer willen kopen).
Later kocht Edwin een laptop en dat was natuurlijk een ander merk..... toen ik een meevaller had kocht ik ook een laptop en er volgden er meer, want die dingen gaan niet eeuwig mee...... maar dat ene merk komt mijn huis niet meer in!

De quote van de dag:

Zondag 12 juli 2020:

Sea sunday

Verschillende kleuren ogen-dag

Dag van de eenvoud

Big jump

Keverdag

Nog even een rondje

Quote van de dag:

Zaterdag 11 juni 2020:

Wereldbevolkingsdag

Nationale herdenking Srebrenica

Landelijke open imkerijdagen

Feest van de Vlaamse gemeenschap

1...2....3....4....komt er nog wat van?

Er viel een druilerige regen naar beneden, nauwelijks zichtbaar....maar er viel genoeg om nat van te worden. Dus toch maar een fleurige paraplu tijdens mijn wandeling naar de apotheek. Ze stonden alweer buiten te wachten.......nog een stuk of 6 voor mij en achter mij werd de rij al snel langer. Ze zijn de apotheek al een tijdje aan het verbouwen, maar zag het er maandag nog als een bouwplaats uit, nu zag het er allemaal weer een beetje uit als een apotheek.... alleen nog veel lege planken.
En nog geen stoelen....... er is eigenlijk ruimte genoeg om met flinke afstand van elkaar een paar stoelen neer te zetten..... nu staan er alleen 2 stoelen in het halletje.... de gezamenlijke hal van de apotheek en de huisartsen, maar goed, er zal misschien een goede reden voor zijn.  Gelukkig is er een afdak, dus we werden niet nat. Er was maar 1 balie geopend, later 2........ en nog later zelfs 3 (toen was ik de eerstvolgende), maar bij alle drie stond iemand die lang werk had, hoewel ik van 2 wist dat ze dachten snel klaar te zijn. Er werd veel geschreven, ingevuld..... iemand vroeg zich af of het een administratiekantoor was i.p.v. een apotheek.... we werden een beetje melig daar. Eerder was al iemand zingend naar buiten gekomen, waar ook een opmerking op kwam. Ik stond al binnen voor de deur toen er een man kwam die mij vragend aankeek.... en ik zei dat wij allemaal op de apotheek wachtten.....'oké' zei hij en liep tot mijn verbazing naar binnen..... daar kwamen natuurlijk reacties op..... maar geen nijdige gelukkig.... de man keek mijn kant op en nu keek ik hem vragend aan (de slappe lach begon al te kriebelen)....hij kwam naar mij toe en ik legde het hem nog eens uit......'o sorry'  hij had het dus niet goed begrepen.  Hij bleef nu ook buiten wachten, dacht eerst nog dat hij er maar een paar voor zich had, maar ik wees waar de rij naartoe liep.....het waren er dus veel meer.
Hoera, ik was aan de beurt ....de apothekersassistente was nog even met de computer bezig: "Een ogenblik hoor" "Goed hoor, ik wacht al een half uur, dus er kan nog wel wat bij' ......het was niet overdreven...... ik loop er hooguit een kwartier over en ik ben een uur weggeweest. Zij was vriendelijk en ik dus ook..... zij kan het ook niet helpen.....mijn eerdere opmerking was geen verwijt, dat had zij wel door.
Buiten zei een man "Ik kom hier eigenlijk alleen om mijn moeder te halen" "Nou, dan mag u er langs, maar ik zou het wel even zeggen!" Ik liep door en ik hoorde hem zeggen terwijl hij naar binnen liep: "Ik dring niet voor hoor.....ik haal alleen even mijn  moeder op!"
Hoewel lang wachten niet leuk is en buiten moeten wachten terwijl het regent nog minder geslaagd is was het best gezellig daar, we hebben veel gelachen!  Ach, je moet overal het beste van zien te maken. En de regen smelt ik ook niet van..... hoewel ik dan toch nog liever een echte regenbui heb.... nu leek het droog, het was niet te zien..... als de regen tegen de ramen klettert dan heeft dat iets gezelligs, dan is het duidelijk dat het weer is om lekker met een koppie thee naar buiten te staren.

Ik had wel medelijden met de oud-papier-ploeg van onze club...... die zijn echt drijfnat geworden!
Niet leuk!

Quote van de dag:

Vrijdag 10 juli 2020:

Piña Colada dag
Stap niet op een bij dag
Bospop 2020

Nederlanders

In Knokke is al dagen overlast van Nederlandse jongeren....jongeren van een jaar of 15.
"Het is altijd hetzelfde met Nederlanders. Als ze zich niet kunnen gedragen, moeten ze gewoon thuis in hun land blijven" waren de woorden van de burgemeester daar en ik geef hem gelijk! 
In Albufeira zijn veel Nederlandse jongeren op de bon gegaan omdat ze zich niet aan de regels hielden.

Wat is dat toch? Ik ben ver van huis, hier kennen ze mij toch niet dus ik kan de beest uithangen?
Je zou je schamen om Nederlander te zijn!

Iedereen doet wel eens iets wat niet volgens de regels is, maar dit gaat niet om fietsen over de stoep waar geen wandelaars zijn.... dit was echte overlast! Ik Knokke werd politie uitgescholden en geslagen door de lieverdjes.
Ik hoop dat de ouders dit ook te horen krijgen en maatregelen nemen, want dit kan je als ouder toch niet goed vinden. Je kan niet altijd weten wat je kroost doet als je er niet bij bent en ook keurig opgevoede kinderen gaan wel eens in de fout, ik wil dus niet zover gaan om te zeggen dat ze niet opgevoed zijn, maar ze gedroegen zich in elk geval niet als goed opgevoede kinders.

Quote van de dag:

Donderdag 9 juli 2020:Internationale dag voor de vernietiging van vuurwapens
North Sea Jazz festival

Sisisi sisisisardines

Lang geleden kregen wij op school  grammofoonplaatjes met 2 nieuwe kinderliedjes......als ik het mij goed herinner was het aan de ene kant met zang en de andere kant alleen begeleiding en moesten wij zingen.
Het waren vrolijke liedjes en weer eens heel iets anders....... ik ken ze nog steeds.... niet de hele tekst, maar het grootste deel wel en de melodie ken ik ook nog.

Van de één ken ik vooral het refrein, het laatste couplet nog en wat losse zinnen, maar daar vond ik de complete tekst van op seniorplaza (daar zijn veel teksten van liedjes te vinden), niet alles kwam mij bekend voor of zing ik net even anders en mijn refrein is ook iets langer.
🎶Vakantie, vakantie, klinkt door heel het land....🎵 we trekken naar de bossen naar de hei en naar het strand.....

Het andere liedje ken ik ook het refrein van (maar die tekst is dan ook wel heel simpel) en 2 coupletten.....ik weet niet hoeveel coupletten het waren, maar ik vermoed dat ik er 1 of 2 mis.

Het begon met:🎶🎵 Alle portugezen lezen ... 's morgens in hun ochtendkrant ... dat er hele grote scholen ... van sardientjes zijn geland

Het refrein: 🎤🎶🎵 Sisisi ... sisisisardines ... sisisi ... sisisisardo ... sisisi .... sisisisardines ... sisisisi ... sisisisardo. 
Ken iemand meer dan 2 coupletten?

Allebei de liedjes loop ik nu (dinsdag) de hele ochtend al te zingen, ze gaan niet meer uit mijn hoofd!
Ik heb ook reden om te zingen.... ik had net contact met mijn diabetesverpleegkundige, ik vertelde haar wat mijn eigen metingen waren .... het nieuwe medicijn lijkt aan te slaan, ik mag met één ander medicijn stoppen, het medicijn waar ik aldoor zo slaperig van werd (vooral toen ik een hogere dosering had) en de 'vervolgspuiten' zijn besteld.... die zijn wel in een hogere dosering, want wat ik nu heb is alleen om te starten..... daarna wordt het verdubbeld..... gaat het goed dan blijft het zo, gaat het niet goed genoeg dan kan het nog een keer verdubbeld worden, maar ik hoop dat het hierbij blijft, hoe minder hoe beter (als dat kan).
In oktober pas weer naar de diabetesverpleegkundige en een week eerder bloed prikken..... sinds de coronaproblemen moet ik daar zelf een afspraak voor maken..... maar dat bleek nog niet te kunnen voor oktober..... dus ik mag er wel om denken dat ik het dan niet vergeet!  Nu dus een tijdje rust als er niks raars gebeurt en ik verwacht snel fitter te worden, dat lijkt mij een logisch gevolg!

Sisisi, sisisisardine.....🎵🎵

Quote van de dag:

Woensdag 8 juli 2020:

Suikermaxdag

SCUD-dag
Wereld onthullingsdag
Zwolse Blauwvingerdagen

Je wordt ouder opoe

In mijn vroege jeugd waren er nog niet zoveel mensen met een auto, de meeste mensen met een auto gebruikten hem voor hun werk . Ook tv's waren nog schaars, wij kregen onze eerste (tweedehands) tv toen ik 7 of 8 was, voor die tijd kende ik 2 mensen met een tv. In die tijd waren er nog nauwelijks kinderprogramma's..... op woensdag en zaterdag om 5 uur was er iets. Om 12 uur 's nachts was het over, net als de radio.... nog even het Wilhelmus en dan werd het stil. Er was maar 1 net...... maar later kwamen Nederland 2 en het REM-eiland erbij...zo kwamen er steeds meer antennes op de daken te staan, je kon precies zien wie er tv had en of ze alleen Nederland 1 hadden.
Ik herinner mij programma's als Dappere Dodo, Rikkie en Slingertje, Barend de Beer (ik ken de herkenningsmelodie nog, ik kon hem spelen op mijn blokfluit), Johan en de Alverman en Okkie Trooy, er was een programma met Gompie... en we hadden Mik  en Mak (met oma Tingeling). De wrekers, Stiefbeen en zoon, Bonanza, de vliegende non en Wij heren van Zichem.
Mijn eerste kleuren-tv kreeg ik toen ik trouwde uit een erfenis. Toen Charles en Diana trouwden kwam mijn moeder bij mij kijken omdat ik een kleuren-tv had.

Platenspelers bestonden, maar lang niet iedereen had er één...... onze eerste was tweedehands en ik was denk ik een jaar of 12. We hadden 2 singles, dus 4 nummers die constant gedraaid werden.
Later kocht ik een eigen 'pick-up'......een oranje!
Bandrecorders bestonden denk ik wel, maar ik kende niemand die er één had. Later kwamen de cassetterecorders, een geweldige uitvinding! Pas toen Edwin  jong was kwam de walkman.
Ik heb de videorecorder zien komen, toen nog met verschillende systemen zoals VHS en Betamax.
De cd-speler kwam en nog later de diskman. De minidisk volgde ook (bestaat die nog?)

Telefoons waren ook nog zeldzaam..... vnl. in gebruik bij bedrijven en dokters e.d., maar gewone mensen hadden dat vrijwel niet.
Ik heb vele jaren later de mobiele telefoon zien komen en later de smartphone.
O ja, de fax heeft ook nog bestaan!

De magnetron bestond nog niet, koffiezetapparaten waren er nog niet..... en koffie werd nog met de hand gemalen. Wij hadden nog een kolenkachel en later een oliekachel.

Er was bij ons (en bij de meeste mensen) nog geen warm stromend water en geen douche. Wij gingen in de tobbe en tussendoor wasten wij ons bij de gootsteen, met een stukje zeep.... en koud water ..... of maakten wat water warm in de fluitketel.

Dubbel glas had niemand nog van gehoord, 's winters stonden de bloemen op de ramen.

Computers waren er ook nog niet, dat hoorde thuis in een sf-verhaal.  Ik herinner mij de commodore 64.....maar die kwam pas toen ik al getrouwd was.
De eerste spelcomputers volgden: De Atari. ......daarna ging het allemaal zo snel dat ik volgens mij het één en ander nog gemist heb, in elk geval deed ik er niet aan mee.... het is niet bij te benen. Een tablet heb ik nog niet, ik ben blij met mijn laptop.

De fotocamera's hadden nog een fotorolletje dat ontwikkeld moest worden. En mijn vader had een super8 filmcamera met een filmcassette die ontwikkeld moest worden.
Toen ik een jaar of 15 was kocht ik een Kodak instamatic camera met fotocassette en flitsblokjes...ik kreeg er een leuke spijkertas bij.... was een actie!

Zo zijn er nog veel meer dingen veranderd, ik zag dingen komen en weer gaan..... teveel om op te noemen. Wie weet wat er nog meer komt, ik verbaas mij nergens meer over......... de veranderingen gaan zo snel en er zijn zoveel dingen die we vroeger niet voor mogelijk hielden..... en nu lijkt bijna niets meer onmogelijk.

Quote van de dag:

Dinsdag 7 juli 2020:

Dag van het sprookje

Wereld chocoladedag

Wereldwijde dag van vergiffenis

Zwijgen is goud.....

Mijn oma Martis kwam vroeger vaak even bij ons langs.....het was een lief mens, maar ze keek vaak niet goed waar ze liep en stond daardoor wel eens bovenop iets dat er niet tegen kon.
Op een dag zag mijn moeder oma aankomen....zag ook al het speelgoed op de grond en flapte eruit: "Jongens, snel speelgoed opruimen voordat oma met die grote voeten alles stuk trapt". De broer haalden het speelgoed van de grond, net op tijd....oma kwam binnen en oudste broer verwelkomde haar met: "Oma, mamma zegt 'ruim snel op voordat oma met die grote voeten alles stuk trapt'"
Er was meer voor nodig om oma Jans kwaad te krijgen 😂.

Opa had ook zijn lieve kanten, maar kon ook verschrikkelijk lastig zijn en helaas viel dat meer op.
Op de muziekvereniging liep hij regelmatig kwaad naar huis, hij stopte ermee en liet zijn instrument achter! Een buurjongen kreeg dan de opdracht na afloop het instrument bij hem brengen...... opa Thijs pakte het aan en kwam gewoon de week erop weer.
Mijn broers zaten in Purmerend op school en toen ze op weg naar huis waren stopte er een auto: "Meerijden jongens?" .........Hé dat was de baas van opa: "Nou graag meneer U. "
Onderweg werd er gepraat en ineens vroeg baas U : "Opa is wel lastig hè?" "Ja meneer U, opa is soms wel lastig"
Het werd zondag, de dag dat we bij allebei de opa's en oma's langs gingen elke week en dan bij opa en oma Martis soep aten...... opa Martis keek niet vrolijk: "Zo, dus jullie vinden dat opa lastig is?" ze kregen die week geen zondagsgeld!
De baas had gezegd: "Ja kleinzoons vinden ook dat je lastig bent!" Wat een sukkel!

Quote van de dag:

Maandag 6 juli 2020:

Wereld zoönosen-dag
Wereld kusdag aka zoendag
Week van de digitale radio

Eddie

Gisteren had ik verkleedfoto's van Edwin, maar ik vond er nog eentje die eigenlijk niet mag ontbreken.  Edwin zat toen in Rotterdam op school op het Grafisch Lyceum voor de opleiding AV-techniek (audiovisueel) en later podiumtechniek. Ze hadden een dag op school met allerlei leuke dingen waaronder workshops (o.a. drummen met Cesar Zuiderwijk). De klas van Edwin deed de techniek (licht, beeld en geluid) en Edwin zou verslaggever zijn. Hij zou dan ook aan klasgenoten moeten vragen wat ze aan het doen waren en uitleg vragen. Nou vond hij dat wel leuk, maar zijn eigen klasgenoten vragen naar dingen die hij zelf al wist vond hij wat vreemd, dus hij ging niet als zichzelf, maar als de stuntelige Eddie Gobo, zo kon hij ook heel domme vragen stellen.
Verslaggever was hij al vaker geweest, er was eens een grote brandweeroefening in een tunnel in Rotterdam en daar mocht hij met een paar klasgenoten filmen en hij zou vragen stellen aan de brandweercommandant. Ze hadden eerst een perskaart moeten halen op het stadhuis, dat maakte het helemaal echt! De klasgenoten filmden het en regelden het geluid e.d.  Die keer ging hij gewoon als zichzelf, toen kon hij vragen stellen waar hij het antwoord zelf niet helemaal van wist en bovendien aan mensen die hij niet kende.... dat is anders dan aan een klasgenoot vragen waar een knop voor dient terwijl iedereen weet dat dat voor hem vragen naar de bekende weg is...... vandaar dat hij toen als Eddie Gobo ging.

Quote van de dag:

Zondag 5 juli:

 Internationale bikini-dag

World choir games

Dag van de blaasmuziek
 X-Day

Verkleden...

.....Edwin was er gek op. Hij was nog heel klein toen hij vertelde dat hij clown wilde worden, later werd het een goochelclown en daarna bleef het lang een muzikale goochelclown.
Volgens mij vind hij het nog steeds leuk..... als iemand hem vraagt te dj-en als clown of iets anders vreemds zit hij daar echt niet mee. Pruiken snorren, brillen, petten en neuzen.....altijd leuk. Ooit kocht hij een masker met een roodbruin gerimpelde huid en een haakneus...... hij zette het meteen op, capuchon op zodat de rand niet opviel en zo liep hij naast mij....toen was hij nog kleiner dan zijn moedertje, dus een klein gerimpeld mannetje was het..... er liepen een paar meiden voor ons waarvan er eentje achterom kreeg en zich helemaal te pletter schrok....waarna het stel natuurlijk de slappe lach kreeg.
Een andere keer kocht hij een neus in de vorm van een vuist met de duim omhoog...... hij heeft er de hele dag mee gelopen en kreeg onderweg natuurlijk het nodige commentaar.
Maar ook vond hij het leuk om met Kerst of zijn verjaardag e.d. 'op sjiek' te gaan.

 Handig zo'n broek, geschikt als piratenbroek en clownsbroek en hij werd ook nog gewoon gebruikt.
Hij heeft hem jaren gedragen, van net boven de enkels tot op de knie..... hij bleef passen, leek alleen steeds korter te worden 😂

En misschien heb ik hem nog wel in de verkleedkist!

Quote van de dag:

Zaterdag 4 juli 2020:

 Free hugs day
Tuinvlindertelling
Dag van de coöperatie
Werelddag voor dolfijnen in gevangenschap
Rozenconcours
Heroes Dutch comic con
Weekend van het paard
Kersenpitspugendag     Jaaaa, ik wil meedoen!!!
Amerikaanse onafhankelijkheidsdag

Het gaat goed.

Ik kom helemaal bij van dit weer....niet koud en zeker niet te warm...gewoon lekker! En de regen zo nu en dan neem ik op de koop toe.....liever deze temperatuur met regen dan warmer en droog. Voor de natuur mocht het ook wel weer eens regenen, hoewel het hier allemaal nog wel meeviel.
En het hoort erbij in Nederland, een weekje regen is normaal.

Verder gaat het ook goed..... steeds vaker meet ik heel goede bloedsuikerwaarden.....al na de eerste spuit! Afgelopen woensdag de tweede spuit genomen......  geen last van duidelijke bijwerkingen!
Het rare is dat als mijn suiker perfect is het nu voor mij voelt alsof het te laag is.....mijn lichaam moet er blijkbaar weer aan wennen! En dit is nog maar de startdosis...... die wordt niet langer dan 4 weken gegeven omdat hij eigenlijk te laag is.

Ik slaap nog steeds veel, dat wel.....maar dat is niet zo erg, het is toch rustig doordat alles stil staat (in elk geval voor mij!), dus het is niet erg om op rare tijdstippen in slaap te vallen. Soms wel irritant....als ik een film wil zien en dan tot 2x toe in slaap val.

  😂😴😴

Vandaag in een nieuw boek begonnen: Cliënt E.Busken van Jeroen Brouwers. Bedankt voor de tip Bertie!!!!  Ik vind het een goed boek, al zal niet iedereen hiervan houden.

Verder geen nieuws, het is rustig hier!

Quote van de dag:

Vrijdag 3 juli 2020:

 Blijf uit de zon dag

Plastic-tas-vrij-dag

Comic sans-dag

Week van het jonge kind

 

Tandarts

Woensdagochtend was ik al vroeg bij de tandarts.....meestal heb ik een latere afspraak, maar ik had een afspraak af moeten zeggen wegens hoesten en niezen en dan ga ik bij een nieuwe afspraak niet moeilijk doen over de tijd.
Ook daar is het natuurlijk anders dan anders.... geen hand, niet in de grote wachtkamer, maar op een stoel naast de deur en natuurlijk eerst handen wassen of met alcohol ontsmetten.  Daarna mocht ik niet meer aan mijn gezicht zitten en dus kreeg ik jeuk aan mijn neus en mijn oren en overal.
Binnen waren tandarts en assistente extra beschermd door een spatscherm voor hun gezicht en het tandsteen verwijderen ging op de ouderwetse manier met het haakje. Nieuwe afspraak werd ter plekke gemaakt en niet bij de balie.....overal werd rekening mee gehouden.

Vroeger had ik een tandarts die ik vreselijk vond, maar daar was ik niet de enige in....... alle wat oudere Monnickendammers kennen hem nog........ er waren niet veel mensen blij met hem. Maar we hadden er hier maar één, weinig keuze dus.
Een klasgenoot van mijn moeder was tandarts in Purmerend en mijn moeder probeerde of ik daar terecht kon, maar die aardige man zat vol, jammer.
Vroeger was het sowieso niet zo prettig bij de tandarts, er werd minder vaak verdoofd (ik wil nu meestal geen verdoving, alleen als het niet anders kan, maar dat is eigen keus!), de stoel zat niet fijn, de apparatuur was minder goed..... dat maakt natuurlijk wel verschil met nu en daardoor ging niemand graag naar de tandarts, maar ik kwam ook bij de schooltandarts en hoewel ik daar ook niet enthousiast over was heb ik daar een paar keer een heel aardige tandarts gehad, het is dus niet door het beroep waardoor ik een hekel aan de tandarts hier had, ik kan en kon dat er echt wel los van zien. Het nadeel van de schooltandarts was dat je nooit wist wanneer je aan de beurt was..... vandaag? Volgende  week? ....het was dus lang eng.
Maar die andere tandarts hier...... ik vond hem echt eng..... hij deed misschien wel zijn best om aardig te zijn, maar het kwam niet goed over....... dan kreeg ik een stomp tegen mijn schouder en zei hij: "Meiden, wat heb ik toch een hekel aan meiden!"...ik wist wel dat het een grapje was, maar ik vond het niet leuk! En dan als er een kies gevuld moest worden: "Ik zal even vragen of tante Riekie komt met een kruiwagentje cement om jouw kies te vullen". .....het was leuk bedoeld, maar het was elke keer hetzelfde en volgens mij niet alleen bij kinderen.  Hij kwam ook niet fris over, maar dat had ik als kind niet zo door.  Veel mensen hebben er nog een trauma van heb ik de indruk.  Noem zijn naam en de gruwelverhalen komen...... over zijn stinkende adem, gele vingers van zijn sigaretten, een pot met getrokken kiezen op de vensterbank......een spoelbekertje waar het bloed van de vorige patiënt nog aan zat..... brrrrr..... ik heb dat als kind niet allemaal meegekregen gelukkig. Na het verdoven moest je dan altijd weer even terug naar de wachtkamer want dat werkte niet zo snel...... ik weet van iemand die het niet zag zitten om in die volle wachtkamer te wachten en  even op de stoep een luchtje ging scheppen...... toen hij even later naar binnen ging om te kijken of hij alweer aan de beurt was hoorde hij dat de tandarts hem al geroepen had, maar toen hij hem niet zag had hij de volgende geroepen en gezegd: "Ik heb klanten genoeg".

Zodra er een nieuwe tandarts hier kwam ben ik overgestapt..... wat een verademing, al snel zag ik er niet meer tegenop om naar de tandarts te gaan. Ik ben er jaren gebleven en Edwin ging er later ook naartoe, maar hij stopte..... nadat hij eerst lang afwezig was.... beetje vaag allemaal, dus niet op een fijne manier gestopt, maar gelukkig was er hier nog een andere tandarts en ik moest even wachten tot er plaats was, maar daar kon ik terecht. Ik heb daar 2 verschillende tandartsen gehad, toen de eerste stopte kreeg ik de tandarts die ik nu heb, maar zij is ondertussen voor zichzelf begonnen en ik ben meegegaan...... deze tandarts wil ik niet meer kwijt, ik ga er meestal lachend naar binnen en kom nog harder lachend naar buiten. Altijd gezellig daar, ik mis alleen nog een kop thee met wat lekkers erbij!😂 Het is bijna alsof ik even gezellig op visite kom. En voor zover ik dat kan beoordelen is ze ook erg goed....in elk geval erg nauwkeurig!

Quote van de dag:

Donderdag 2 juli 2020:

Dag van de vlag (Curaçao)

Wereld sportjournalistendag

Wereld UFOdag

Rock Werchter

Sterren op tv

😂😂😂😂😂

Ooit (1991) gingen we met de muziekvereniging naar Prijzenslag (Hans Kazan).......weer eens wat anders.
Wie beslist niet mee wilde doen werd vooraan gezet en de overigen werden in kleine groepjes binnen geroepen waarbij we enkele (zeer uiteenlopende) vragen moesten beantwoordden. Ik zag dat het één en ander genoteerd werd. We mochten de zaal in en een plekje zoeken. Het begon.... er werd iets gezegd, maar ik verstond het niet.....enkele mensen keken naar mij: "Jij moet komen!" Ik dacht dat ze mij voor de gek hielden en gunde ze die lol niet, dus ik bleef zitten, ik kon mij ook niet voorstellen dat ik als eerste zelfs aan de beurt zou zijn.....totdat mijn moeder (die vooraan zat) ook zei dat mijn naam genoemd werd. Oké, daar gaan we dan....juichend liep ik naar beneden zoals ons opgedragen was....... maar ik moest weer terug..... even dacht ik "zie je nou, toch niet waar" , maar het bleek te lang geduurd te hebben.....het moest over en of ik dan maar net zo enthousiast naar beneden wilde komen. Ja hoor..ik moest wel goed opletten, maar ik hoorde het nu...."Kom maar naar beneden en sla je slag...Aaaaaans Dekker!"  Alsof ik volkomen verrast was liep ik juichend naar beneden en mocht plaats nemen achter de desk..... er werd het één en ander gevraagd en ik moest steeds op mijn tenen staan om in de microfoon te kunnen praten want dat ding hing ter hoogte van mijn voorhoofd..
Toen er genoeg kandidaten waren kon het beginnen....het raden wat iets kostte... en wie het dichts bij zat mocht met het volgende spel meedoen....maar als je te hoog zat was je af!
Ergens in de verte kregen we een bolletje met bloemen te zien....... geen idee wat dat kostte...... het bleek een plexiglas doosje te zijn waar dat bloemetje inzat........ ter decoratie.... ja, dat doosje was doorzichtig, dat zag ik niet (ik hoorde later dat ik niet de enige was) en wat er gezegd werd was op tv veel beter te verstaan dan in de studio, dus ik miste de helft. Ik mocht als laatste mijn prijs zeggen en gokte net iets  hoger dan mijn voorganger (die het hoogst zat) en ik zat het dichtst bij..... ik mocht verder. Uiteindelijk mocht ik draaien aan het rad (ze brachten een krukje voor mij) en schopte ik het tot de finale..... ik kon prachtige prijzen winnen als ik het goed gokte....maar ja, dat viel niet mee. Er werd luidruchtig geroepen door het publiek dat ik hoger of lager moest..... ik lette daarbij vooral op mijn medemuzikanten, maar er was geen touw aan vast te knopen...... ik gokte dus verkeerd en won niks....nou ja, het plexiglas doosje (een allesdoosje noemden ze het) mocht ik meenemen, het bleek dat alles wat je goed gegokt had tijdens het spel mocht meenemen, er was ook iemand die won op die manier alleen 1 theelepeltje. Het allesdoosje was best prijzig, ik meen rond de 25 gulden....dat zou ik er nooit voor uitgeven!
"Dat is jammer, dat is helaas" .....zei Hans Kazan.... de prachtige reis naar Curaçao ging niet door en mijn antwoord was dat ik dan wel naar Scheveningen ging. Aan het eind kwam de finalist altijd vol in beeld....zwaaiend.....en ik had mij voorgenomen dat niet te doen, dat zwaaien vond ik zo dom....maar ja.....er werd steeds naar mij geroepen "zwaaien voor thuis, zwaaien voor thuis!!!!" ...... ik hield het een tijdje vol zonder zwaaien, maar begreep dat het anders weer over moest, dus heb ik het zeer tegen mijn zin toch maar gedaan.
Er werd voor meerdere dagen opgenomen, die niet vlak achter elkaar werden uitgezonden....... en meer van onze vereniging deden mee..... regelmatig werd er een bos bloemen gegeven en bij de uitzending die op moederdag zou worden uitgezonden kregen ze allemaal een bosje. Het was opvallend dat steeds dezelfde bos werd gebruikt, hij ging van de één naar de ander...... (maar later kregen ze volgens mij wel een verse bos) en ging er in onze ogen steeds armetieriger uitzien.
Het was leuk om eens mee te maken en met zo'n hele groep is het heel gezellig. Het spel zelf is erg simpel, maar de prijzen waren mooi..... alleen dat deel lukte bij mij niet 😂
Het was wel raar om mijzelf terug te zien..... 'keek ik altijd zo?  Hm.... raar koppie".

Heel toevallig werden er in diezelfde periode ook tv-opnames gemaakt bij Edwin op school, 2x zelfs. Hij zat net in groep 3 en eerst kwam Hennie Huisman met de minimoppentrommel (dat was t/m groep 3)en Edwin kwam met een raadsel over een halve kaas.
Daarna was het afwachten of en wanneer het uitgezonden werd en ja, hij was erbij en ik heb het zelfs later in het jaaroverzicht nog eens gezien.
Daarna kwam "De oren van je kop show" op school (vanaf groep 3, Edwin had mazzel!) en daar heb ik Edwin een paar keer in voorbij zien komen.
Het was voor ons dus een tv-jaar.... al die opnames waren vlak na elkaar, tussen de uitzendingen zat veel meer tijd.

Quote van de dag:

Woensdag 1 juli 2020:

 Dag van de houding

Nationale komkommerdag (heerlijk)

Dag van de huis-aan-huiskrant (daar hebben we er hier niet veel meer van)
Week van de huis-aan-huiskrant

Internationale grapjesdag (kom maar op, laat mij maar lachen)

Internationale reggaedag

 |Nationale herdenking van de afschaffing van de slavernij

Keti Koti festival

En voor mij is het tandartsdag..... de vorige afspraak moest ik afzeggen